In april van dit jaar bestonden de Spassky’s 40 jaar, een moment dat ons door omstandigheden is ontsnapt. Ik heb het recentelijk in ons jubileumboek (dat in 2011 verscheen) opgezocht: 10 april 1986 is als officiële oprichtingsdatum opgetekend.
Wat deden wij in het belendende weekend dit jaar? Wel, op 11 april waren we op weg naar de derde klasse, en dik van Assen aan het verliezen. Tevens waren we aan het bijkomen van nogal roerige tijden.
Het stof is intussen neergedwarreld. Frisse krachten betraden voor ons het strijdperk. Vandaag verschenen ze alle drie aan de meet: Dick, Tobias en Frits.
Bij het opstellen van de borden en stukken, in een gezellig onderonsje met Evert, overwegen we de stand van zaken. Evert vertelt gloedvol over de moed van oud-wereldkampioen Gary Kasparov die onlangs ternauwernood aan een moordaanslag ontsnapt zou zijn. Max Pam schreef erover in de Volkskrant vorige maand. Onze Boris is ons vorig jaar al ontvallen. Wordt het na 40 jaar tijd voor een nieuwe naam, horend bij een nieuwe start, is de vraag die we hardop stellen. De Kasparovs wordt geopperd. Ode aan zijn durf het Poetinregiem te kritiseren, lofdicht op iemand die als een van de grootste, zo niet de grootste, schakers aller tijden wordt beschouwd. We gaan er nog even op kauwen. Veertig jaar Spassky’s heten is een lange tijd, maar zwierven de Israëlieten ook niet veertig jaar door de woestijn?
Vandaag betraden we in elk geval nog als Spassky’s de arena. We spelen tegen het net als wij twee matchpunten bezittende Schaakwoude. De krachtverschillen in 3a lijken tot nu toe klein. Zeven van de vijftien wedstrijden eindigden in 4.5-3.5 en nog eens vier in 5-3. Wij doen daarin goed mee, al onze matches laten de kleinst mogelijke cijfers zien. Vandaag blijven we net als de vorige ronde aan de goede kant van deze score. Zo doen we bovenin mee, houden we druk op Almelo, dat op papier het sterkste team heeft. De 12e van de 12e hopen we hen welkom te heten in het Denksportcentrum.
Over de match: op bord 1 een op het oog soepele zege van Erik. Hij beleeft dat zelf altijd anders, ziet overal beren en konijnen, of zijn het padden en schorpioenen. Maar in de praktijk voert hij ook stellingen waarin hij zich niet zo senang voelt op het oog steeds opnieuw overtuigend naar winst.
Heikamp – Hoeksema
49..Tf2 maakte aan alle witte illusies een einde.
Zelf speelde ik op 2 tegen de hoogstgerate bewoner van het schaakbos in Damwoude. Beiden moesten we in opening improviseren en ik had geluk dat een voor mijn gevoel noodgedwongen pionoffer verrassend goed uitpakte.
Van Putten – Rauw
Hier overwoog ik 17 Lxg7 al, maar de winst leek nog best ingewikkeld (al is die er wel volgens de engine). Dus een zet gewacht met 17 d5 en na 17..xd5 18 Lxg7!
Het had een parel kunnen worden als ik in de stelling die even later ontstond
het prachtige 25 Te6!! gevonden had. Niet gezien, ook omdat er een rechttoe rechtaan zettenreeks voorhanden leek: 25 Txg8+ Kxg8 26 Te3 en hier gaf zwart zijn dame met 26…Dxc2 27 Tg3+ Dg6. (26…Dd4 was taaier zo bleek mij later, ik had dan 27 Kh1 moeten vinden.), Daarna speelde stelling zichzelf.
Roelof zette zichzelf ook op het scorebord. Er had meer ingezeten als hij in onderstaande stelling .24..Td4 had gevonden:
Hummel – Kroon
Later in de partij had het ook minder kunnen aflopen, nadat zijn toren op dwaalsporen waas geraakt. Gelukkig vergaloppeerde zijn tegenstander zich ook door zijn vrijpion pardoes kado te doen, met onmiddellijke remise.
Op het vierde bord mocht Evert zijn geliefde opening op het bord brengen, echter de verrassing lijkt er steeds vaker wat af bij zijn tegenstanders. Evert liet zich overlopen in de opening en miste de laatste kans op tegenspel waarschijnlijk op zet 20:
Evert speelde 20 Td7? en na Tb3+ raakte hij zijn dame kwijt. Met 20 Dd2 had hij de dames ten minste nog kunnen ruilen. Geen partij die Kasparov gelijk naar het denksportcentrum zal weten te lokken vrees ik, naar de feestelijke bekendmaking van onze nieuwe naam.
De partij van onze topscorer Dick op 5 ging lang gelijk op in mijn perceptie, totdat Dick zand in zijn ogen liet strooien en een niet bestaande dreiging pareerde met een zet die een kwaliteit kostte:
Lemstra – Warmelink
De loper op f1 lijkt te lonken naar a6, maar het paard dat in de weg staat heeft niet gelijk een goed veld. Een goede zet was hier 25…Tb8 geweest, maar na 25…Ta7 sprong het paard opeens naar b6 en raakte Dick een kwaliteit kwijt. Die schade wist hij niet meer te repareren helaas.
Menno speelde weer een degelijke partij. Hij is de muzikaalste van alle Spassken, maar de muziek was er in de slotstelling helemaal uit toen er uit toen na alle schermutselingen een ongelijklopereindspel was ontstaan.
Van ’t Veld – Meindertsma, slotstelling na 34…h5
Op bord 7 bij Tobias leek er ook snel een remisestelling te zijn ontstaan na een interessant middenspel met allerlei tactische verwikkelingen, totdat zijn tegenstander heel sympathiek een matnet inwandelde:
Visser – Van Essen
met 35 h5+ had wit zich kunnen redden, 35 xg5? gaat helemaal mis na 35…Th1!+ Er volgde 36 Kg3 xg5 37 c4 f4+ 38 Kg4 Th4 mat.
Dan nog het staartbord, waar Frits debuteerde in ons team vandaag (en zo brandnieuw was dat ik zelfs niet wist of het niet iemand van Schaakwoude was toen hij binnenwandelde….). Frits speelde ook voor het eerst een KNSB partij en deed dat uitstekend.
Brandsma – Van der Veen
Jammergenoeg liet hij hier groot voordeel glippen door met 30 g4?! de tegenstander de kans te bieden op f5 te slaan: 30..Txf5! maar na 31 Tb2 Tf7 en stukterugwinst 32 g5 kabbelde het snel richting remise.
Een fiere overwinning – vierde staan we nu, met vier MP in het gezelschap van drie andere teams, met zijn vieren dus. Dit na vier decennia aanwezigheid in de schaakwereld. Nog een wonderlijke omstandigheid doet zich voor: de uitslag 4-4 heeft in de derde klasse A, op het vierde niveau, nog niet plaatsgevonden. Wellicht in de vierde ronde. Een andere vraag is of wij het in de inleiding genoemde achtste lustrum ooit nog zullen vieren.
Putski
