Home

Bekercompetitie

Links

Historie

Archief

Clubinfo

Sitemap

 

 

competitiefeiten

In het seizoen 2006-2007 speelden de Spassky's voor de 7e maal onafgebroken in de promotieklasse. Dit is een record. Tussen 1991 en 1997 was er sprake van 6 seizoenen spelen in de promotieklasse.

EXTERNE COMPETITIE

 

Accres Apeldoorn 3 - Spassky's: 4-4; maar andersom had ook gekund.

7 januari 2012

Quotes:
"He Alidston ben je weer wakker?" (Dries)
"Gelukkig ben jij de enige die niet blaat." (Peter tegen Dries)
"Ik dacht: ik gooi er zo veel mogelijk bier in, dan ziet hij het vast een keer minder scherp." (Maurits)
"Zet mij er de eerstvolgende drie wedstrijden maar naast." (Jan)
"Pe4, dat heb ik geleerd." (Dries)
"Ik word hier zo moe van." (Janski)
"Toen ik zag dat e4 opeens wel eens zwak kon worden dacht ik: ik stop met schaken, ik kan er helemaal niets van." (Putski)
"Ik zette mjn dame met kracht op d6 om hem te laten schrikken. Dat werkte."(Alidston)
"1. d4 is een probleem voor mij." (Johan)
"Het is 4-4 geworden, maar het had net zo goed andersom kunnen zijn." (Peter)

Apeldoorn 3 - Spassky's werd 4-4, maar dat had inderdaad ook omgekeerd kunnen zijn.... Dat klinkt als een grapje, maar vrijwel alle partijen kenden een uitslag die evengoed anders had kunnen uitvallen, nagenoeg overal viel wel wat op af te dingen. In volgorde van chronologie:

1. Dries opende het bal. Volgens de Apeldoornse teamleider gaf zijn tegenstander gewoon zomaar een stuk weg. Dat leek mij ook, maar Dries had al zeer duidelijk voordeel, dus betwistbaar is of dit wel of niet een halfje kostte. Vanuit Apeldoorns oogpunt natuurlijk wel, maar we tellen het niet; de gedachte alleen al zou Dries boos kunnen maken.

 

Van Bohemen-Koster, bord 4.
Wit speelde 29. Lf4? Dries incasseerde het stuk met 29...Lxf4 30 Da8+ Kh7 31 Dxe4+ Df5!

0-1 ( andersom 0-1 )

2. Voor 2-0 in ons voordeel zorgde Alidston. De bravour waarmee hij zijn zetten uitvoerde, tegen een jongetje van een paar turven hoog in tijdnood, gaven hem een zweem van onoverwinnelijkheid en het gebeuren an sich een vleugje van perfectie. Bij de Griek na afloop bleef van deze souplesse weinig over. Zwart had groot voordeel kunnen verkrijgen zo leek het. Laten we het op een halfje houden dat de verkeerde kant opviel voor Apeldoorn en in de goede richting voor ons.

Henries - Zwirs, bord 3.
Zwart speelde 17...Db8??; na 17...Da8 blijft het een spannende partij. Alidston won met 18. Txd8+ een stuk.

0-2 ( andersom 0.5-1.5 )
3. Toen een drama bij Jan. Hij gaf op in zeer goede stelling. Het notatitieformulier is volgens welingelichte bron ter plekke verscheurd, maar wel vond ik Jan bereid de stelling waarin de lamp even helemaal uitging nog eenmaal te reconstrueren.

Postma - Brussen, bord 5.
Wit speelde Te1, volgens Fritz de beste zet, met...opgave. Jan zag Dxe1+ en Pg2+, maar zag over het hoofd dat Td2 veld g2 dan dekt. Een wijs woord dat hier past, is dat met opgeven nog nooit een partij is gewonnen. Waarom niet even gewacht, ook als die toren op d2 er níet had gestaan, op ...Dxe1+?

1-2 ( andersom 0.5-2.5 )
4. Janski remiseerde. De kenners meenden in een schaars verlicht Grieks restaurant na afloop een gewonnen pionneneindspel voor zwart te zien, dat zijn tegenstander door dameruil had kunnen bereiken. Een dag later blijkt dit met computergestuurde belichting onjuist.

Jansen-Weenink, bord 7.
Zwart speelde 38...De5 met remiseaanbod. 38...Dxc2 was het proberen waard geweest, wit moet oppassen, echter met Fritz aan de zijlijn is intussen duidelijk geworden dat remise het meest waarschijnlijk is.

1.5-2.5 ( andersom 1-3 )
5. Johan verloor, de eerste partij waar niet veel op af te dingen was.

Eleveld - Scharft, bord 2.
Slotstelling.

2.5-2.5 ( andersom 2-3 )
6. Mijn eigen partij dan. Die leek uit één stuk, maar zwart kreeg een enorme kans terug in de partij te komen op de 33e zet (zie diagram). Even daarvoor dacht ik te vereenvoudigen door torens te ruilen en had ik 31 Te8+ gespeeld (beter is 31. Pb5) maar na 31...Txe8 32. Pxe8 Pc5 33. Lc7?! zou 33...d3 hebben aangetoond dat deze ruil juist enorm had kunnen compliceren. Mijn eerste analyse is dat zwart dan zelfs kleine winstkansjes kan krijgen, ondanks twee pionnen achterstand. Gelukkig miste mijn tegenstander deze kans. Ik had de zet wel gezien, maar begon me pas zorgen te maken toen ik Te8+ al gespeeld had...

Van Putten-Nijdam, bord 1.
Er volgde 33. Lc7?! (Beter was 33. Pc7.) Na 33...d3! heeft wit problemen de pion te stoppen: 34. Kf1 Kg8 35. Le5 Pe4!! (niet slaan op b3, gemist) en nu moet wit met 36. Pf6+ een stuk geven om het vege lijf te redden.

 

2.5-3.5 ( andersom 2,5-3.5 )
7. Dan heeft ook Peter verloren, nadat hij even daarvoor geen eeuwig schaak heeft gehouden.

Nijland - Bodewes, bord 6.
Zwart speelde 28...Dxf5? Na 28...Kf7 zou wit in grote problemen zijn gekomen; eeuwig schaak is wel het minste dat zwart kan bereiken.

3.5 -3.5 ( andersom 3-4 )
8. Maurits krijgt remise aangeboden in een stelling die geforceerd uit is in het voordeel van zijn tegenstander.

Pihlajamaa - Logtmeijer, bord 8.
Wit speelde 54. Kg3?? met remiseaanbod. 54. Df3 wint op slag.

4-4 ( andersom 4-4 )
Met alle plussen en minnen blijft 4-4 dus een uitslag waarmee beide partijen vrede moeten (kunnen) hebben. Bij de Griek viel Alidston halverwege de maaltijd in slaap. Hierdoor miste hij een goede kans op een overgebleven bordje vlees. Hij weegt nu 99 kilo, maar dat had ook andersom kunnen zijn.

Accres Apeldoorn 3 (1970) Spassky's (1953) 4-4
1. Wietze Nijdam 2073 Henk van Putten 2108 0-1
2. Henk Eleveld 2012 Johan Scharft 1996 1-0
3. Jasper Zwirs 1834 Alidston Henries 1949 0-1
4. Cees van Bohemen 2022 Dries Koster 1949 0-1
5. Mark Brussen 2010 Jan Postma 1935 1-0
6. René Nijland 1939 Peter Bodewes 1903 1-0
7. Anton Weenink 1898 Henk Jansen 1873 ½-½
8. Remco Pihlajamaa 1976 Maurits Logtmeijer 1911 ½-½

Foto's zijn afkomstig van de site van Schaakstad Apeldoorn:

Putski tegen de sympathieke heer Nijdam.

Alidston doceert aan de jeugd.

Deze partij kon alle kanten uit.

Tel de pijpjes.

SISSA - Spassky's: 6½ - 1½

17 december 2011

De sponsor van Sissa had even diep in de buidel getast om zich de Spassky’s van het lijf te houden. Zowel Ivan Sokolov als Loek van Wely werden ingezet om twee matchpunten te vergaren uit deze wedstrijd. Angst natuurlijk, pure angst.

In de staart van het team was een verrassende speler ingezet: op bord acht maakte de tienjarige Lucas van Foreest zijn debuut in de KNSB. Op de andere borden vertrouwde gezichten. Bij ons was de verrassing op een andere manier tot stand gekomen. Alidston had zich op het laatste moment teruggetrokken en werd, op bord 3, vervangen door Harrie.

 

De wedstrijd liep totaal anders dan verwacht: Dries had zich serieus voorbereid op Sokolov en zou met een messcherp openingsvariantje zijn naam als reuzendoder vestigen. Hij werd echter op zet 1 al verrast en daarna hebben we hem alleen nog maar gehoord over het respect dat hij toonde voor de GM. Groot respect… dat hij een kopje koffie met hem mocht drinken, dat hij samen mocht analyseren… Een Spassk op afstand mailde al dat een beetje minder respect op zijn plaats zou zijn… helemaal mee eens.

Dries had met h3 een loper van g4 weggejaagd maar toen de opmars e5-e4-e3 de f pion wegsloeg bleek veld g3 een prachtige uitvalsbasis voor de zwarte aanval. De ongerokeerde witte koning werd snel en effectief opgebracht. Tijdens de analyse was het commentaar van Sokolov overduidelijk: “het maakt niet meer uit wat je hier doet, ik win altijd”. Desondanks genoot Dries met volle teugen… Rieeespect man!

 

Bij van Wely tegen Putski had Henk zijn voorbereiding op het bord en King Loek gebruikte een hoop tijd. Dat Loek het allemaal serieus nam was mooi om te zien. Geen misplaatste sterallures en nonchalant geschuif. Geen ach ik win toch wel van jou gedoe… Wel een venijnig pionoffer dat de zwarte stelling helemaal klem zette. De ruim 40 minuten bedenktijd die Henk meer op de klok had moet even goed hebben gevoeld maar de stelling was zonder meer zorgelijk. De korte rokade van Henk, terwijl van Wely al h4 en h5 had gespeeld, deed me een beetje denken aan een strandwandeling op Schiermonnikoog bij windkracht 9. Tegen de wind in… liefst met nog een ferme regenbui erbij. Het ging niet goed aflopen…

Op bord 3 zette Sissa de lijn voort. Harry streed dapper als altijd maar kwam nooit echt lekker te staan.
De held van de dag was zonder twijfel Johan op bord 4. Tegen een jarige Geon Knol ging het lange tijd gelijk op en het remise aanbod van Johan was alleszins terecht. Geon verwachtte blijkbaar cadeautjes op zijn verjaardag want hij sloeg het aanbod af. Daarna mishandelde hij het eindspel loper tegen paard dusdanig dat de winst voor Johan niet moeilijk meer was.

 

1 uit 4 op de bovenste teamhelft. Nou nog even 3 uit 4 op de onderste helft en een matchpuntje is binnen… realistisch?
Nou… Henk Jansen op bord 5 heeft een erg mooie stelling tegen oud Spassk JJ, Jan op 6 heeft een toren ingesloten op a7, Maurits staat een beetje verdacht maar er is geen reden tot paniek en op bord acht zit iemand van tien aan de kant van Sissa…

De realiteit: De mail van Dries aan teamgenoten spreekt boekdelen over wat er aan bord vijf gebeurde…
"Ik vond Henk J. sneu, hij speelde geweldig tegen JJ en had hem aan de haak. Henk gaf in m.i. gewonnen stelling in 1 zet alles weg, ik ken het gevoel van vorig jaar. KMP! Na 5 uur spelen. Enorm balen, Henk vatte het sportief op, maar hij stond straal gewonnen."

 

De ingesloten toren op a7 op het bord van Jan Postma bleek niet te vangen… het stuk was zelfs heel sterk! Bizarre situatie, tijdens een analyse nog een naar gekeken, tijdens het lange wachten bij de pizzeria nog eens naar gekeken, in de kroeg bij een glaasje whisky nog eens naar gekeken… ongelofelijk.. de toren staat gewoon heel goed op a7! Na de zet d5 van Jan ging het snel bergafwaarts.

 

Maurits stond een beetje verdacht en het bleef een beetje verdacht… tot in het verre eindspel. Met een pion minder in een toreneindspel was het uiteindelijk net niet te houden.

 

Aan bord acht tenslotte doet de eindstelling misschien een plusremise vermoeden maar niets was minder waar. Ik gaf een pion weg. Dat was even slikken maar in het eindspel beging hij een paar onnauwkeurigheidjes en kon ik het nog net keepen.

 

Anderhalf bordpunt dus… Beetje mager en eigenlijk ook een beetje te weinig maar goed, het geheide promotieteam hebben we nu gehad. Her en der nog even wat sprokkelen en we eindigen in de middenmoot.

Peter

 

Spassky's - Almere: 4½ - 3½

26 november 2011, Almere op bezoek in Grunn …….

 

Een topdag!!

 

Spassky's	Almere	4½	3½
Henk van Putten	Kees van Drunen	0	1
Johan Scharft	Diederic ´t Hooft	1	0
Alidston Henries	Martin van Gils	1	0
Dries Koster	Caspar Kruijf	½	½
Peter Bodewes	Pim Groot	0	1
Jan Postma	Frans Hazenberg	1	0
Henk Jansen	Ivo Knottnerus	0	1
Harrie van der Laan	Dennis van Leusden	1	0

 

Met een zacht najaarbriesje in de rug rijd ik over de (oude) tweebaansweg van Hurdegaryp naar Grunn. Ik heb de tijd en de CD-speler speelt Coldplay. Ik heb Cuby + Blizzards nog in reserve. Broodje Parmaham, broodje oude Beemster, wat kan er mis gaan? Een juist menu. Dit moet wel een topdag worden. En een match tegen Almere is altijd spannend. Hoe dan ook, het zal 4½-3½ of 3½-4½ worden.

 

Bij aankomst in het JVDWDS is het een drukte van belang, het lijkt wel de laatste speeldag van de KNSB-competitie. De zaak zit vol, cupsfeer!

Alle teamgenoten zijn aanwezig, behalve Alidston, en dat voelt vertrouwd. Ik hoor Dries tussen alle rumoer door tegen een speler uit Almere zeggen: “…… is meestal wat later, maar komt wel.” En ik verklap alvast: Alidston is de rest van de middag zeer aanwezig.

 

Na de plichtplegingen vangt de match aan. Links van mij Harrie, die, hoe kan het ook anders, er een satanisch genoegen in schept om eerst wat hout achter te willen staan. Laan hanteert een soort van klantenbinding naar de tegenstander, maar eenmaal in de winkel gaat hij wel voor de winst.

Rechts van mij zit Jan, met een on-Postma stelling. Het Rabobankschaak is plots vervangen door TNT-Postmaschaak. Hier is te zien dat Jan een uitstekende tacticus is. Tegenstanders koning staat erbij als ‘hier ben ik, schiet op mij’. Met een paar gerichte aanvalszetten serveert Jan een smakelijk voorgerecht en is het snel klaar: 1-0.

Zelf haal ik met zwart een oude geliefde opening van stal. “Ach leuk, ik probeer het weer eens”, denk ik. Nadat wit uiteindelijk een remisewending door zetherhaling uit de weg gaat zit de partij me niet lekker. Het is vlak, de juiste  ingrediënten zijn niet aanwezig en de cuisson laat te wensen over. Ik moet teveel nadenken en dat is vanmiddag een onprettige bezigheid. Ik laat een witte knol op d5 te lang staan en dat gaat me nekken. Tegenstander Knottnerus krijgt druk en komt, overigens geheel niet uitgenodigd, een kijkje nemen in het zwarte restaurant. Ik blunder en het is 1-1. Echt een sofpartij om zo snel mogelijk te vergeten en in die opening die fout nooit meer te maken. Ik ben gebraden.

Afijn, wat een vrijheid ineens! Ik kan rondslenteren, hier en daar een kijkje nemen, de stand inschatten en als een van de beste stuurlui aan wal mij vervolgens verbazen dat Dries remise geeft in een volgens mij gewonnen stelling. Hoe kan hij dat nou doen! Het witte palet oogt immers oogverblindend! Dries en ik zijn het van harte oneens en ik moet zeggen, Dries heeft het uitstekend gezien. Zijn witte pionnen op h5 en e6 en een totaal geparkeerd zwart paard op h8 lijken op totale winst. De woeste analyse in Humphrey’s zaait al twijfel en Fritz bevestigt dit: een plus voor zwart! Een juiste koster-batenanalyse dus en een terechte 1½-1½. Het gerecht is in balans.

Peter heeft blijkbaar teveel uitstekende wijn genuttigd en zit met zijn hoofd in Bordeaux en omstreken. Hij staat de hele partij in de min en geen moment lijkt het erop dat hij er iets van kan bakken. De partij is niet op smaak. Dit is door geen topchef te redden, ook niet uit Grunn. Al snel komt er een eind aan dit zouteloos geheel en kijken de Spassky’s tegen een achterstand aan 1½-2½.

Jaja, de opmaak van de borden blijkt toch moeizaam te gaan. De mise en place vereist geen mistappen meer. Des te ongeruster word ik als ik het plateau van Putski aanschouw. Zijn tegenstander blijkt een taaie lap vlees en niet eenvoudig te garen. Putski zit ook wat ongemakkelijk, het is allemaal te machtig. Het eind komt als Putski’s torens machteloos blijken tegen een witte dame en wat pionnen. Het is 1½-3½ en het gerecht dreigt te verpieteren.

 

De druk in de keuken neemt toe met nog zes gasten aan drie tafeltjes.
Harrie verlicht gelukkig de pressie op het overig personeel door de tegenstander langzaam te garen. Het welopgemaakte bord laat een toreneindspel zien met een pluspion op beide vleugels. Harrie heeft ook geen haast lijkt het en verschuilt zich bijkans in de keuken met Ka2. Hij komt nog uit de tijd van het petroleumstelletje en gerechten die hoog op smaak zijn. Als de zwarte stelling geheel uit elkaar valt is het 2½-3½.

Tja, de desserts. Hoe is het aan de overgebleven tafels? Aan Johans dis heeft scharf spel eerst geresulteerd in een half bakje hout extra. Het recept van de witspeler in de opening is dubieus en het oogt allemaal niet vers. Ik denk: 1-0.
Even later gaat het mis in de keuken en heeft Johan toren plus pion tegen twee ijzersterke lopers. Remise lijkt dan het hoogst haalbare.
Maar ach, de tegenstander geeft een gulle fooi en laat Johan een lastig eindspel van toren tegen loper met beide zijden twee pionnen. Een lastige puzzel!

En dan Alidston, aan die tafel is alles uit de kast gehaald. De stelling is gewonnen voor Alidston, maar het serveren blijkt lastig. Na een tijdcontrole overleefd te hebben laveert Alidston de partij naar K+D vs. K. Hij heeft nog 37 seconden, en de witspeler heeft nog een uur en 20 minuten. De man bestelt een biertje en loopt wat door de zaak. Een toiletbezoek voor onze Henries is uit den boze. Gaat zijn blaas dit redden? Wordt dit een beproeving en kunnen we onze reservering in het restaurant schudden? Wedstrijdleider Ynte verzoekt na enige tijd de man uit Almere de partij te hervatten, maar het biertje smaakt hem op dat moment beter. Alidston zit stoïcijns achter het bord en straalt uit: “Beter een goed dessert dan geen dessert. Mij pak je niet, al wacht je nog een uur.”
Uiteindelijk neemt de witspeler, verlossend, plaats achter het bord. Het biertje is blijkbaar op. Gaat hij echt een zet, ja, zelfs zetten, meervoud dus, doen? En jawel, luttele seconden later is het 3½-3½.

Ynte mailt later de reactie van een KNSB arbiter. Het blijkt dat de witspeler zo lang mag wachten als hij wil. De volgende selected uitspraken van deze arbiter zijn het vermelden waard: “Al zal de bierdrinker ook tot de laatste seconde wachten, het is zijn goed recht”, en “Zelf heb ik me aangeleerd om tien minuten voor vlagval een toiletgang te doen.”
En "onze eigen mr. dr. der Spassky's" doet een fraaie (licht bewerkte, red.) selected uitspraak: “De zwartspeler kan natuurlijk ook gewoon in witspelers glas plassen in geval van hoge nood!”
Maar we dwalen af, de match is immers spannend. Gaat het dan lukken?

Johan vordert langzaam, maar wordt helaas gedwongen een pion naar h5 te schuiven. Maar dan, zwart verzuimt een vesting in te nemen. Johan pakt het cruciale veld g6, schuift met de toren de loper eruit en pakt uiteindelijk het beslissende punt. Met geduld en souplesse bereid en geheel bestand tegen de druk! Een ster waardig: 4½-3½.
We sluiten de topdag af met een bezoek aan het gezellig en rumoerig etablissement Humphrey’s. Daar analyseert een helft van de Spassky’s onvermoeibaar de partijen en keuvelt de andere helft gezellig over lekker eten, Topchef, sterrenrestaurants en smient, gerookt met lisdodde.

Een topdag dus!
Janski

 

 

Schaakwoude - Spassky's: 2½ - 5½

29 oktober 2011

 

 

Spassky’s goed uit de startblokken.

18 september 2011

 

Het was gisteren druk in het Denksportcentrum. Unitas speelde thuis met twee teams in de benedenzaal. In de bovenzaal speelden de grote Sokolov met het gesponsorde SISSA, het arme Schaakwoude, de optimistische Spassky’s en het geheel gerenoveerde Haren 1, in die volgorde.

 

Uw verslaggever had voor een optimaal fysiologisch klimaat gezorgd door alle ramen open te zetten. Dan blijkt dat de commerciële luchtverfrissers in een vergelijkend warenonderzoek het moeten afleggen tegen de gratis schone lucht die de Olde Grieze en omstreken omhuld. Zo fris had het er nog niet eerder geroken.

In dit zuurstofrijke klimaat waren de randvoorwaarden vooraf als uitstekend te kenschetsen. Een waterig zonnetje zorgde als vervroegd herfstdecor, voor een optimale belichting van velden en stukken.
Tegenstander Haren was verzwakt na het vertrek van een aantal erkende krachten. Zie daar Haren 2.0: minder techniek maar wel heel enthousiast, altijd lastig.

 

Even een rondje langs de borden zonder chronologisch scoreverloop.

Bord 1: Putski- Faber. Een eerste aanblik doet twijfel opkomen: zit ik hier naar een partijtje snooker te kijken of naar een schaakbord? Na een paar zetten is er al een onontwarbare kluwen van complicaties ontstaan. Behendigheid en kansberekening bepalen dan de uitslag. Putski komt voordelig uit de schermutselingen en wikkelt af naar een gewonnen eindspel. 1-0

 

Bord 2: Scharft – Lulof. Daar gebeurt geruime tijd weinig spectaculairs. Een overzichtelijke stelling waarbij de stukken op velden staan waar ze worden verwacht te staan. Een sterk kwaliteitsoffer van de witspeler doet de lont in het kruitvat steken. Dat het mat in weinig gemist wordt is jammer. ½ - ½

 

Bord 3: Henries – Valiente. Alidston weet al snel een kwaliteit buit te maken. Tot een beslissende aanval komt het niet. Veel later is die kwaliteit om onopgehelderde redenen al weer ingeleverd en dat betekent dat de punten hier gedeeld worden. ½ - ½

 

Bord 4: Koster – Conrad Mosterman. Dat ziet er voor de toeschouwers tricky uit. Er bevindt zich een vijandelijke mol in de eigen organisatie. Gaat Dries die vijandelijke pion in de eigen stelling onschadelijk maken? Zo niet dan dreigt de ondergang. Er worden over en weer gevaarlijke en ook verborgen dreigingen gecreëerd. De spanning loopt op. Dries weet ditmaal op het juiste moment impulsschaak te vermijden: ik zie een goede zet maar ik wacht nog even. Het beslissende omschakelmoment. En dan is het ineens zomaar uit. Een punt voor de Spassky’s. 1 -0

 

Bord 5. Bodewes – Johan Mosterman. Peter komt wat moeizaam uit de opening en blijft daar de hele partij mee worstelen. Tegenkansen komen er maar niet . Er gaat een pion verloren en daarmee uiteindelijk de partij. 0 – 1

 

Bord 6: Postma – Smits. Het schaak van Jan gaat uit van een helder concept. Het is sudderlapjes schaak. Na een paar zetten een duidelijke stelling op het bord zetten en dan dit lekker laten sudderen. Voor beetgaar moet je niet bij Jan zijn. Dit concept is nu dermate geperfectioneerd dat er nu “Kant en Klaar” maaltijden in de markt zijn gezet. Een doorslaand succes. Blik open, gooi alles in een pan en sudderen maar. Succes verzekerd! Voor alle Kant kwesties verwijs ik verder naar de witspeler, hij weet daar meer van. 1- 0

 

Bord 7. Logtmeijer – De Wit
Maurits staat direct al goed vanuit de opening. Er komt echter geen vervolg van de goede start en de Wit komt sterk terug in de wedstrijd. Na enige afwikkelingen heeft Maurits toch een goede stelling met dreigingen bereikt. De Wit blundert: hij biedt de dame aan maar kan niet terugslaan wegens mat achter de paaltjes. 1 - 0

 

Bord 8. Yska – Kees Romijn.
Subtiel geschuif van Rolf om positioneel nadeel te vermijden. Dan opeens de sterke opmars f5 en Rolf denkt te gaan winnen, omdat al zijn stukken actief worden. Maar 8 zetten later is het remise wegens herhaling van zetten. Ook Fritz komt tot de conclusie dat er geen gevaarlijke aanval inzit.½ - ½

 

Een prima start. De volgende wedstrijd in Damwoude tegen Schaakwoude.

 

 

© Spassky's 2011