EXTERNE COMPETITIE
De Peetvader
20 april 2013
Al ruim 25 jaar regeert Don Drissimo Costereone, pater familias van de Spassky's, zijn clan met strakke hand. De familieleden sidderden dan ook toen hen afgelopen vrijdag plotseling 'pizzini' onder ogen kwamen, waarin Janni Postino zomaar dreigde over te lopen naar een andere familie. Don Costereone liet er geen gras over groeien en belde de hele vrijdagavond met zijn soldati. Om te beginnen met vaste consigliere Enrico Chiusini. Daarna ook nog lange tijd met Enrico Janfiglio en Rolfini Gelatino. Al deze besprekingen vonden in het diepst geheim plaats en zullen dat ook blijven.
Feit is dat Janni Postini zaterdagmorgen wakker werd en naast zich in bed stuitte op het afgehakte hoofd van een wit paard uit zijn favoriete Stauntonspel....
Waar is di Rita, vrouwe di casa, als je haar nodig hebt? Janni besefte dat hij zijn hand overspeeld had en intussen weten wij dat hij ook volgend seizoen weer tot de Uomini d'onore del Spassky's zal behoren, te zamen met zijn onvolprezen postini-mobilo.
Helaas werd tegelijkertijd bekend dat dat niet geldt voor Valoroso Uomo Articoli. Daarmee doemt onmiddellijk de vraag op of er een prijs op zijn hoofd komt te staan. Gelukkig lijkt dat niet nodig, want Valoroso heeft besloten de camorra compleet vaarwel te zeggen. Hij zal niet toetreden tot een andere clan. Op de volgende familievergadering wordt besloten of er iemand anders benaderd zal worden met een 'offer he can't refuse'.
Samengevat, wederom een heftige 'night before the day after'. Onze mannen van eer moesten uiteraard hierna ook nog de degens kruisen op het schaakbord. Het verslag daarvan valt echter onder de omerta, de heilige zwijgplicht. Er schijnt zelfs gezamenlijk gegeten te zijn na afloop; uiteraard was dat in een pizzeria.
Assen - Spassky's 5-3
1. Maris,I.(Ivo) 2266 Kroon,R.C.(Roelof) 2171 ½ - ½
2. Werff van der,F.(Frank) 2012 Putten van,H.T.(Henk) 2121 ½ - ½
3. Tromp,P.(Pieter) 2095 Henries,A.F.(Alidston) 2012 1 - 0
4. Hommes,E.(Elmar) 1965 Postma,J.(Jan) 1966 0 - 1
5. Boer den,P.M.(Paul) 2020 Koster,A.J.(Dries) 1982 ½ - ½
6. Dijkstra,M.(Maarten) 1973 Bodewes,P.M.(Peter) 1842 1 - 0
7. Velzen van,M.(Martin) 1912 Logtmeijer,M.A.(Maurits) 1912 1 - 0
8. Homminga,S.(Sjoerd) 1859 Jansen,H.(Henk) 1860 ½ - ½
Spassky's - Denk & Zet: 5 huwelijken, 3 verjaardagsfeesten en 1 kies
6 april 2013
Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren.
(Elschot, Het huwelijk)
De aanloop naar de wedstrijd tegen Denk & Zet was een memorabele. In de vijftien jaar dat ik teamleider ben, heb ik denk ik nog nooit zo vaak de opstelling moeten wijzigen. HSP, Promotieklasse Nosbo, december 2002, zou in de buurt kunnen komen, maar daar werd het probleem op het laatst dat ik geen spelers meer over had om op te stellen en moest kiezen welke borden leeg te laten. Deze keer was de situatie anders. Tot begin vorige week was er geen vuiltje aan de lucht. Peter had tijdig afgezegd in verband met zijn 50e verjaardag. En Dries vroeg in een vroeg stadium om een standby, want hij volgt een morfinekuur. Dat 'Dries' rijmt op 'kies' was al langer bekend. Dat zijn kies hem nu al meer dan een maand parten speelt kan ook niemand ontgaan zijn. Een standby voor Dries was verstandig en werd Koen, die wel eerste reserve wilde zijn.
De caroussel begon te draaien toen Janski zich vier dagen voor de wedstrijd opeens meldde met een 30-jarig-huwelijksfeest. Deze familieleden/vrienden/kennissen van Janski trouwden dus op de dag dat Peter zijn 20e verjaardag vierde. Het verhaal was wat vaag: de uitnodiging lag al zes weken geleden in de bus, die viel op de mat ongeveer op de dag dat Dries' kiespijn begon. Maar Janski had verzuimd zijn agenda's te syncen. Putski probeert een handelend teamleider te zijn en mailde onmiddellijk aan Koen dat hij toch moest spelen. Uit: Janski, in: Koen. Daarmee verviel de reserve voor Dries, die ik daarvan ook gelijk maar in kennis stelde. Dries reageerde bezorgd, net deze week zou het afbouwen van zijn morfinekuur beginnen, en dat zou weer tot een pijnlijke kies en slapeloze nachten kunnen leiden.
En zo was het: op vrijdag werd duidelijk dat het opstellen van Dries een slecht idee was. Als handelend teamleider schrapte ik hem van de lijst en zette ik Janski weer terug in de basis....wiens reactie niet lang op zich liet wachten: Is er echt niemand anders?! Dit was het moment dat Nico zich meldde, kersvers reserve uit Amsterdam en in Bolsward onlangs debuterend. Hij was op vrijdag toch in het Noorden en wilde wel standby zijn. Dat hield in dat hij onmiddellijk in de opstelling stond: uit: Janski, in: Nico.
Toen werd het vrijdagavond 23.00, het moment dat Nico in een mail meldde dat hij in verband met voorbereidingen van een verjaardagsfeest van zijn dochter in grote problemen thuis aan het geraken was en hij weer terug op de reservelijst wilde.
Ik maak de tussenbalans op. Op dat ogenblik hadden we:
- twee verjaardagsfeesten: Peter, Nico's dochter
- twee huwelijken: Janski, Nico
- één kies: Dries
Edoch, van het trio Dries, Nico, Janski zou er één moeten opdraven, of we gingen de dubieuze primeur beleven van een leeg bord in de KNSB, het eerste in 6 jaar.
Op zaterdagmorgen draaide de caroussel door. Ik belde Dries rond tienen, hij was net op, want sliep weer slecht. Zijn standpunt: ik speel als anders een bord leeg blijft, maar ik ga eerst Nico en Janski bellen. Uit: Nico: In: Dries. Dries belt Nico en stelt vast dat het onkies zou zijn zijn om Nico thuis zijn taken te laten veronachtzamen. Voor Nico was er maar één optie: op de trein richting Amsterdam stappen. Dries belde daarna Janski, die na ruggespraak met het thuisfront zijn rug rechtte en besloot om toch te komen spelen, op 8, met wit. Hulde! Ook voor Moniek. Uit: Dries, In: Janski. Janski op 8 met wit, de uitkomst van vele draden mailmihoen en de nodige Spatzkiekrommunicatie.
Toen werd er ook nog geschaakt en stelden we pardoes met 4-4 klassebehoud veilig.
Drie fragmenten, drie feestjes:
Slotzetten Tolman - Kroon:
Wit heeft een sterke partij gespeeld maar zijn tijdsverbruik eist zijn tol nu: 28. Dd4?? Dxc2 mat.
Putski - Mujkanovic, stelling na de 1e tijdscontrole.
Er is één zettenreeks die wint voor wit, nadat de partij lang gelijk opging. Gelukkig vond ik de combinatie: 42. e4! Lxe4 43. Pc5 Lf5 44. Tf7 en nu koos zwart voor een kansloos toreneindspel met 44...b6 45 Txf5 xc5 46 xc5+. Na 44...Lc8 loopt de witte h-pion door: 45 h6 Txb4 46 h7 Tb2+ 47 Kd3 Th2 48 Pe4+ Ke6 49 Pg5+ Kd6 50 Tg8
Beginzet Postma-Cornelisse: 1. Ph3! Bij de Mexicaan liet Jan na afloop aan de hand van een imposant variantencomplex aan Maurits en mij zien dat 1. Ph3 winnend is. En ook in deze partij bewees hij dat. Een belangrijke pointe is in veel varianten de zet Pa3, onder het mom van 'een paard aan de rand houdt de stelling aan kant'.
Koen en Janski remiseerden snel om uiteenlopende, persoonlijke redenen. Alidston, Rolf en Maurits verloren, ieder op hun eigen wijze, maar zeker niet kansloos. Zo werd het 4-4.
De match eindigde zoals de aanloop er naartoe geweest was:
- Janski spoedde zich na zijn snelle remise richting Leeuwarden voor het intussen beroemde 30-jarige huwelijksfeest.
- Harrie was weer komen aanmoedigen, maar ging niet mee eten: Sippie wachtte thuis.
- Dries was er ook, maar de intussen beruchte kies deed hem eveneens afzien van de gezamelijke maaltijd. Maandag zit ook hij in Leeuwarden, in een tandartsstoel.
- Alidston ging evenmin mee eten: zijn vriendin verwachtte hem bij Ikea. Geen Mexicaan voor Koning Banaan, maar Zweedse balletjes.
- En ook Roelof schoof niet aan bij de Mexicaan, zijn vrouw had in de huwelijkse voorwaarden vastgelegd dat hij zich vanavond op de verjaardag van de achterbuurman zou komen melden.
Hebt u meegeteld? Eindscore: vijf huwelijken, drie verjaardagen en nog steeds één kies. Het klinkt als het script van een goedkope soap, maar we hebben het hier wel degelijk over de KNSB-competitie, 3e klasse A, schaakvereniging de Spassky's.
Maurits, Jan en Putski beëindigden de dag daar waar de eerste afzegging plaatsvond: Huize Bodewes, op de 50e verjaardag van Peter. Hier sprak ik met een voetbalfanaat die geregeld weekendjes Duits voetbal 'doet': beginnen op vrijdag in Berlijn, op zaterdag afzakken naar Dortmund en als het even kan op zondag ook nog op de tribune zitten in Kassel of Hannover. Op mijn vraag wat zijn vrouw daarvan vond, heb ik geen helder antwoord gekregen, maar van een probleem leek mij geen sprake. Peter, doe mij het telefoonnumer van deze man, dan plan ik wat mental-coachingsgesprekken in. Samen met een goede tandarts moet het hem lukken om nog vóór de wedstrijd tegen Assen alle plak bij de Spasskies te verwijderen.
Maar toeslaan deed hij niet, want tussen schaak en mat
staan zetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook schaakblindheid, die niemand kan verklaren.
(Putski, De schaakpartij)
Spassky's 1964 Denk en Zet 2004 4-4
1. Roelof Kroon 2171 Fedde Tolman 2200 1-0
2. Henk van Putten 2121 Muharem Mujkanovic 2026 1-0
3. Alidston Henries 2012 Johan Redeker 2127 0-1
4. Jan Postma 1966 William Cornelissen 1993 1-0
5. Koen Haveman 1889 Rijk-Pieter Hofstede 2017 ½-½
6. Maurits Logtmeijer 1912 Bert Ekkelboom 1818 0-1
7. Rolf Yska 1778 Jarno Visscher 1845 0-1
8. Henk Jansen 1860 Gerrit Jan Kroes ½-½
Spassky’s Go West
10 maart 2013
Een belangrijke wedstrijd in Bolsward op zaterdag 9 maart. De Spassky’s moesten winnen van de hekkensluiter om zich van de degratiezone te distantiëren. Op papier zou dit niet al teveel problemen moeten geven, maar Westergoo speelde deze middag een heel goede wedstrijd.
De enigszins Spartaans ogende speelzaal bleek een zeer prettige locatie. Heel erg rustig, ze brachten koffie voor 1 euro. Waar vind je nog zo’n service heden ten dage?
Na een krap uur spelen werden de eerste contouren al zichtbaar van hoe het zou gaan lopen.
Janski liet zich in de opening verrassen door een gambiet wat tegenwoordig niet al te vaak meer wordt gespeeld. Janski nam de gambietpion aan en had toen zijn ontwikkeling moeten voltooien en dan rustig afwachten. Helaas besloot hij het gambiet met actief spel te bestrijden. Een desastreuze beslissing. Opeens liep hij veel tempi achter, zijn tegenstander offerde een stuk en met de koning nog in het centrum, bleek dat beslissend. De Spassky’s op achterstand.
Koen kwam daarna snel remise overeen met zijn opponent. In de analyse bleek dat hij mogelijkheden had laten liggen een zeer goede stelling te krijgen. Maar ja als je het niet ziet achter het bord, zien de stuurlui aan wal het wel.
Nico maakte zijn debuut voor de Spassky’s. Als je nieuw bij de Spasskys komt, moet je onderaan de ladder beginnen was de filosofie van de teamleider. Ga eerst maar eens borden wassen, dat werk. Voor dat doel had de teamleider hem aan bord 7 geposteerd, bord 8 was helaas al bezet. Een voormalig schaakpensionado moet je langzaam brengen. Ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw had hij zijn laatste schaakpartij gespeeld. Hij speelde verrassend snel zijn zetten, en na wat ruil van stukken werd er tot remise besloten. Als we ons licht over de stelling laten schijnen is dat een goede uitslag. De kop is er af en het H7 lampje is inmiddels vervangen.
Putski, had zichzelf ditmaal op bord 2 geposteerd. Nu hij toch aan het verbouwen gaat, had hij de bordopstelling ook maar eens op de schop genomen. Zich bijzonder senang voelend, won hij een goed gespeelde partij. Muurtje uitbreken of twee vrijpionnen richting de promotievelden op laten rukken, het is allemaal hetzelfde. Niet moeilijk doen, gewoon beuken. Die witte aanval is niet gevaarlijk. Allemaal prima ingeschat bleek achteraf. Hierna was de stand weer gelijk.
Rolf speelde een spannende partij en dreigde ten onder te gaan aan een gevaarlijke aanval. Een venijnige tegenactie van hem in het centrum gevolgd door een stukoffer deed de kansen keren. Gezien weinig tijd op de klok werden de zetten herhaald en de vredespijp gerookt. Onze digitale schaakvriend Fritz toonde later aan dat er 1 zet is die de winst zou garanderen, maar dat veel andere voor de hand liggende zetten onvoldoende zouden zijn. Je moet het maar zien. Volgens Rolf is het 8e bord inmiddels de hotseat van het team, meerdere spelers in een vormcrisis komen hier graag hun zelfvertrouwen een boost geven met een plusremise.
hier is 28 ; Tf8! de enige zet om voor de volle winst te gaan.
Roelof moest hard werken voor de overwinning. Je staat goed maar hoe gaat het verder? Een beetje hulp van de tegenstander gaf de doorslag. Een punt dat zeer welkom was.
Met de partijen van Jan en Alidston nog te gaan moest er nog een punt uit de hoge hoed getoverd worden.
Alidston had zijn partij prima opgezet en eigenlijk wel een punt verdiend. Zijn tegenstander bleek een goede lijnkeeper. Alidston slaagde er niet in de zwarte stelling te kraken. Opkomende tijdnood bedierf alles. Alidston uitgegleden over zijn eigen schil.
De eersten zullen de laatsten zijn, dat is in het kort het missionstatement van Jan.
Jan stond inmiddels gewonnen maar moest zoals gewoonlijk hard werken voor dat belangrijke punt en alle trucjes uit de stelling halen. Dat punt kwam er en dus de gewenste punten voor de match. 3½ - 4½.
Na afloop richting Het Praethuys, niet te verwarren met het ontmoetingscentrum uit de Fabeltjeskrant. Uitstekende restaurantkeuze van Janski, die op culinair gebied belangrijke stappen maakt.
Alidston zorgde nog voor de nodige hilariteit. Een oordopje was blijven steken in de gehoorgang en dan zit je in het Praethuys. Je kan dan een doventolk inschakelen of het bedienend personeel operatief laten ingrijpen. Die laatste optie was het meest voor de hand liggend. Na een diepzinnige bestudering van de menukaart , bestelde Alidston als dessert een exclusieve Goden koffie. Ik had er nog nooit van gehoord. Leuke stad Bolsward.
Rolf
Snoep verstandig, eet geen appel
16 februari 2013
Tegen Hardenberg waren wij tevreden geweest met één MP-tje, het heeft er geen seconde in gezeten. Goede stellingen verzandden in remise of gingen nog verloren, wat er gelijk al wat moeizaam uitzag, werd keurig, in lijn met de gewekte verwachtingen, kansloos verloren. Alleen Alidston onttrok zich aan de malaise. Hij was de enige die zijn voorbereiding naast het bord kreeg, dus helemaal toeval was dat ook weer niet. Naast het bord? vraagt u. Ja ernaast.
De wedstrijd was koud een uur oud of iedere Spassk vond een appel naast zijn bord. De vertrouwde banaan had moeten wijken voor zijn rondborstige, verre achterneef. Alidstons toelichtig: "Verras je tegenstander en ook jezelf!" Maar dat gold niet voor hemzelf; immers toen hij de speelzaal binnenstapte, wist hij drommels goed wat er naast het bord zou verschijnen...En dan, een appel: Oervrucht, die symbool staat voor waar het met de mensheid foutging; fruit zozeer met de erfzonde belast, dat zijn Latijnse naam malus tevens 'slecht' betekent. Toen ik erin hapte, besefte ik hoe naakt mijn kennis van de Siciliaan was. En ook dat het een zware middag zou gaan worden, voor een ieder van ons.
Dan over de tegenstander. Hardenberg is een van de sterke teams in de Derde Klasse A, met Sneek de belangrijkste kandidaat voor de titel. In Hardenberg liggen de schaakroots van onze Maurits (voor wie van gezochte woordgrapjes houdt: de Mauroots). Maurits kreeg ten minste zijn voorbereiding nog op het bord. Een Najdorf met f4. Toen de stelling in een heksenketel dreigde te ontaarden, plaatste hij een wel-getimed remiseaanbod, dat werd aanvaard door tegenstander Richard Hendriks. Onze Dries was de avond ervoor in Hoogeveen nog door de partner van Hendriks, bord-4-speelster Carolien Slingerland, ondervraagd over onze opstelling: Dries, waar zit je? Gelukkig wist Dries het echt niet, want als Dries ergens om bekend staat is het om zijn grondige, tot in de puntjes verzorgde niet-voorbereiding. Als Dries komt schaken voor de Spassky's, rekent hij slechts op één ding vast: de banaan naast het bord. Vanmiddag ten onrechte, met als consequentie een nul zo rond als een appel.
Over naar wat partijfragmenten. Aangezien dit wel eens een van mijn laatste partijen aan bord 1 zou kunnen zijn geweest (Alidston komt eraan en ook Roelof zal nog zeker gaan spelen) begin ik bij mijzelf. Ondanks het verlies kan ik terugzien op een zeer interessante partij. Ik verloor vooral omdat mijn tegenstander rond de eerste tijdscontrole wel de energie had die ik juist tekort kwam; ik zag het niet zo meer scherp en mijn sympathieke opponent wel. Daaraan vooraf ging een scherpe Siciliaan, met veel boeiende momenten:
stelling 1: Klapwijk - Van Putten
Wit heeft 17. De2 gedaan met de bedoeling om op mijn antwoord 17...Dc7 18. Pxa5 te spelen. Hier berekende ik 18...Txc3 19 xc3 Dxa5 20 xb4 Dxb4+, waarna zwart voor de kwaliteit een zeer gevaarlijke aanvalsstelling heeft gekregen: er is alle gelegenheid om stukken aan te voeren, terwijl de witte toren op h1 niet meedoet en bovendien ongedekt staat.
Analysestelling Klapwijk - Van Putten
Midden in deze ingewikkelde berekening kwam mijn dochtertje Mijke binnen, die steeds bezorgder toekeek hoe ik de stelling trachtte te doorgronden. Totdat het haar te veel werd en ze in mijn oor fluisterde: "Weet je het niet, papa?". Zo'n lieve, onbevangen vraag laat zich door niets bederven ...dat mijn tegenstander even later helaas afzag van Pxa5 was jammer (hij constateerde nu ook dat zwart dan een zeer kansrijk kwaliteitsoffer kon brengen), maar mijn glimlach bleef staan. Ook met de toch immer ietwat nors ogende Gert Ligterink had Mijke nog een piepklein entrenousje, hoorde ik later.
Stelling 2: Klapwijk - Van Putten
12e man Harrie stelde in de post-mortem hier de tussenzet 31...e4 voor, om een extra veld voor het aanstonds op c5 te verdrijven paard te creëren. Harrie moet weer achter het bord, dat was me na afloop meteen duidelijk. Helaas speelde ik minder sterk 31...P3c5.
stelling 3: Klapwijk - Van Putten
Het is in tijdnood lastig te zien, maar zwart wint na 30...Txf3
stelling 4: Klapwijk - Van Putten
Het beslissende moment. Mijn in nog heviger tijdnood dan ik verkerende tegenstander speelde slim en waar 39...Te1+ nog alles open had gelaten, wilde ik de 40 halen met een snelle tweezet: 39...Pxa5?? 40 xa5 Td3+ 41 Ke2 e4. Na 42 a6 zag ik pas wat ik had aangericht. Niet veel zetten later gaf ik op. In de slotstelling sta ik nog steeds de pion voor die ik met secuur spel dacht te hebben buitgemaakt...Een partij waarin de evaluatie doorlopend alle kanten is uitgeslagen.
Verder met bord 2: Alidston wint met fluwelen handschoen.
Stelling 5: Henries - Van Der Veen
Zwart speelde 20...Lc3? 21.Df3 wint nu een pion, Alidston koos voor de strategische weg met 21. Td3 en won met kleine middelen.
Dries trof de hoogste gerate tegenstander op drie.
Stelling 6: Hollman - Koster
Een kritiek moment, Dries verwierp 28...a5, vanwege 29. Pxa5. Maar dan wint 29...xc5. Daarna glipte ondanks veel meer tijd de stelling langzaam uit zijn vingers, jammer.
Bord 4: Jan. Stond huizenhoog gewonnen, maar een energietekort speelde ook hem parten in de laatste fase. Nog wel remise.
Stelling 7: Hendriks - Logtmeijer
De slotstelling van Hendriks - Logtmeijer, bord 5. Er kan volgen 21. Lxf4 xf4 22. Td7 Db8! 23 Txf7?! Kxf7 24 Dxh7+ Kf6 met een voor gewone stervelingen te ingewikkelde stelling. Maurits tegenstander aanvaardde zijn remise-aanbod.
Hendriks - Logtmeijer, analysestelling
Op 6 een kansloze Koen. Een raadsel voor mij. Ik leer veel van Koen als hij met ons analyseert; de juiste zetten in zijn eigen partijen willen op dit moment maar niet komen. Komt wel weer Koen!
Bij Peter op 7 was het dweilen met de kraan open. Peter ging op het allerlaatst niet mee naar de Vietnamees, want ook thuis bleek de waterleiding gesprongen.
Met Janski op 8 ging het ook mis. In het restaurant ontbrak het ons aan puf om ons er in te verdiepen, ofschoon er tijd genoeg voor was (zie verderop). De partij kwam digitaal ook nog niet langs. Geen nieuws, slecht nieuws, zal van toepassing zijn - ook hier geen bordpunten voor de Spassky's op het scorebord.
Conclusie: een terechte overwinning voor de titelpretendenten uit Hardenberg. In het vierde speeluur kwamen we koolhydraten tekort, wat tot algehele appeligheid en verzuring van het analysevermogen leidde. Alidston voorziet ons al jarenlang trouw van het gele gekromde fruit (Latijnse naam: Musa paradisiaca: klinkt als van vóór de zondeval!), zonder welk wij zelf de pisang zijn, zoveel weten we nu. Hierbij een dringend appèl op Alidston: alsjeblieft géén meloenen in Bolsward.
Ons wedervaren bij de Vietnamees na afloop is via de mail al uit en te na besproken. Ik zal de naam van de uitspanning hier niet noemen, de toko is per direct afgevoerd van onze lijst van prefered suppliers. We kwamen om 19.30 binnen en de megadrukke hoofd-ober zei tegen mij: "Over tien minuutjes hebben we een tafeltje voor u, niet een kwartiertje-tien-minuutjes maar echt tien minuutjes". Dit werden er dus 35. Vietnamese tien minuutjes, extra pittig! Het was een voorbode van wat een lange avond werd. Om 21.45 zaten we nog aan de soep. (Voor wie van gezochte woordgrapjes houdt, vraag aan een over honger-hoofdpijn klagende Dries: "Heb jij wel eens gevast Dries? Vast niet!"). Het ergste vond ik dat er op geen enkel moment blijk van werd gegeven dat deze gang van zaken misschien niet zou kunnen deugen, iedere vorm van introspectie dan wel zelfreflectie ontbrak. Om 21.55 was ik het meer dan zat en zei ik tegen die ober: "Als er om 22.00 geen eten op tafel staat, ben ik hier weg." Dat werkte: om 21.59 kwam de man in ijl tempo aangeschaatst met allerlei schalen, met overigens best lekker eten, dat dan weer wel. Het laatste ten spijt, toch een zeer zure appel, deze Vietnamees.
De volgende keer is het weer gaan met die banaan. Naar Bolsward dus, dat in het naburige Sneek vandaag niet tot scoren kwam: 8-0 werd het. Tegen de Spassky's zullen ze hopen op meer en niet ten onrechte natuurlijk. Zoals bananenkoopman met een nevenhandeltje in appels Applidston (voor wie van gezochte woordgrapjes houdt) verwoordde: "Krukken zijn we! Maar wel leuke krukken."....Vrij naar Nescio.
Putski
Spassky's 1948 - Hardenberg 2046 2-6
1. Henk van Putten 2121 - Bram Klapwijk 2042 0-1
2. Alidston Henries 2012 - Jan van der Veen 2054 1-0
3. Dries Koster 1982 - Ludger Hollmann 2148 0-1
4. Jan Postma 1966 - WFM Caroline Slingerland 2069 ½-½
5. Maurits Logtmeijer 1912 - Richard Hendriks 2088 ½-½
6. Koen Haveman 1889 - Hendrik de Groot 2024 0-1
7. Peter Bodewes 1842 - Johan Offringa 1986 0-1
8. Henk Jansen 1860 - Freerk Rinder van der Meulen 1956 0-1
Philidor 1847 3 - Spassky's: Einduitslag 3,5-4,5,
want toeval is logisch
18 december 2012
Een verslag over een schaakwedstrijd is een subjectieve invulling achteraf van de werkelijke strijd. Schaken is ten diepste een geluksspel: als je twee redelijk gelijkwaardige tegenstanders tegenover elkaar zet, is de uitslag onmogelijk te voorspellen. Eén scheef zetje met een toren in tijdnood en een goede stelling gaat verloren. Is het voorspellen vooraf erg moeilijk, het verslagleggen na afloop is juist volledig zonneklaar. Toeval is uiteindelijk volkomen logisch te verklaren. Voor mij is de einduitslag dan ook zeer begrijpelijk en ik zal, met een knipoog naar onze vriendelijke en sympathieke gastheren in Leeuwarden, onderstaande met de waarheid een loopje nemende verslag willen doen van de wedstrijd.
Koen is de man van de superieure schaakeruditie. Alle schaakklassiekers, zoals Analyse du Jeu des Echecs, kent hij niet alleen, maar doorgrondt hij. Tegen een tegenstander van een club met de naam Philidor wil hij dit laten zien. Hij bewijst, dat materiaal van het vrouwelijke kunne meer waard is dan pionnetjes. Om deze les duidelijk over te laten komen, wint zijn tegenstander, want Koens behoefte om te onderwijzen overwint altijd.
Putski is het brein van Spassky's. Hij zet het team neer, bepaalt de teamstrategie, neemt het voortouw in de strijd en geeft het lichtende voorbeeld. Putski laat zijn tegenstander bewust in zijn eigen voorbereiding vastlopen. Putski weet wat hij doet en als het op zelfstandig nadenken aankomt, overwint Putski's intelligentie altijd.
21... Tf8 geeft zwart de betere kansen. Maar terwijl Henk terdege rekening houdt met aftrekaanvallen (Le7-g5+) vergeet zijn tegenstander dit: 21... Lf6 22. Dxe8+ Kxe8 23. Lf2+.
Janski zet al zijn stukken altijd kwalitatief even goed neer. Tegenstanders gaan dan op materiaal zitten, maar de sublieme positionering van dames, torens, lopers en knollen door Janski geeft dan de doorslag. Uiteindelijk overwint Janski's kwaliteit altijd.
PeterB schaakt altijd onverstoorbaar. Hij laat zich niet beïnvloeden door welke tegenstander dan ook. Niet van de soort oude grijsaard, sterk aanwezige grootmeester, op theorie belust talent of opvallend geklede dame. Ongeacht tegenstand overwint Peters onverstoorbaarheid altijd.
Dries bepaalt de strategie op facilitair gebied. Daarbij kiest hij voor een optimistisch en proactief strijdplan. Dries overweldigt zijn tegenstander dan ook vanuit de opening met opportuun spel. Na nog wat gespartel geeft de tegenstander op, want Dries' aanstekelijke optimisme overwint altijd.
JanP is een man met een ruim hart. Zelfs op het schaakbord. Eerst blaast JanP met de opmars d6-d5 zijn tegenstander van het bord af, maar daarna betoont hij mededogen. Zijn tegenstander wint uiteindelijk, want Jans genade overwint altijd.
Kronov toont zijn blijdschap over de terugkeer op de 64 velden middels het schenken van wierook en mirre. Om toch te bewijzen dat hij enig talent heeft speelt hij de eerste 20 zetten redelijk vlekkeloos, maar zo rond de 30ste zet moet dat maar eens ophouden. Als zijn tegenstander het echt zwaar begint te krijgen, doet hij zijn knol kado. Oene verslaat terecht de man uit Oentsjerk, want de kerstgedachte bij Kronov overwint altijd.
Allidston zorgt voor de teamgeest door zijn teamgenoten op een banaan te trakteren. Vandaag zet hij zijn tegenstander positioneel volledig vast. Alle aandacht gaat uit naar de zwakke broeder op d4 die langzaam maar zeker wordt vernietigd. Uiteindelijk neemt hij voor het team genoegen met een halfje, want Allidstons nadruk op het teambelang overwint altijd.
Einduitslag 4,5-3,5, dat is logisch natuurlijk.
verslag: Kronov
Wie schrijft het verslag?
24 november 2012
Wie maakt het verslag? Dries (Sent: Sunday, November 25, 2012 11:20 AM)
Als we het schrijven van verslagen rouleren, dan zijn Maurits, Peter en Putski dit seizoen al geweest. Ondanks de afgetekende 5.5-2.5-nederlaag was Sneek - Spassky's gisteren een perfecte match om op 'los' te gaan. Wie heeft inspiratie?
Wordt het Alidston, wiens stelling al snel het comfort kende van een rode Ford Ka? Of voelt Janski zich geroepen, die Sneek vandaag slechts als tussenstop aandeed op weg naar een Suhsibar? Als je hoofd- en bijzaken zo door elkaar laat lopen, wordt je stelling ook snel sushi, dat bleek wel weer. Pakt Jan wellicht eens de pen op, die zijn analyse van maar liefst vier partijen, waaronder zijn eigen, kernachtig zal besluiten met de hem bekende kreet 'douchen!'? Of zal het toch Koen zijn die voor de verslaglegging tekent en en passant onomstotelijk vaststelt dat er helaas ook toreneindspelen aan onze zijde verloren kunnen staan (en vervolgens ook worden.) Dries doet het niet denk ik, hij rijdt al.
We wachten af. De analyses in de pizzeria (die bij de kruising linksaf) waren in elk geval dermate hilarisch dat de serveersters nu nog steeds moeten denken dat wij vandaag met 2.5 - 5.5 wonnen.
Woord van de dag: 'pluche-patsers'. Men vervoege zich voor een omschrijving hiervan bij Dries; dit kan namelijk maar beter niet digitaal worden vastgelegd, dat zou Dries zomaar zijn eigen pluche kunnen kosten.
Kom op jongens, wie schijft het verslag? Janski, Alidston, Koen, Jan of toch Dries? Laatsgenoemde is de enige die vandaag tegen Sneek wel scoorde, maar dit seizoen nog geen verslag schreef. Een stukje schrijven, het lijkt zich zelfs in punten uit te betalen.
Laat ik de eventuele scribent over mijn eigen partij melden dat ik wat geluk had. Mijn tegenstander speelde erg goed, hetgeen mij tijdens de analyse in de pizzeria de opmerking ontlokte "Geen wonder dat Van Wely niet van hem kon winnen." Ik hield wel goed druk op de bal, maar bij Fluit stond het beter, tot de voor zwart noodlottige 34e zet.
Van Putten - Fluit, stelling na 34 Dd7. Zwart speelde in lichte tijdnood 34...Kh6??, een blunder die de partij gelijk beëindigt. Wit scoorde met de dubbele aanval 35 Dd8 het winnende doelpunt. Fritz oordeelt koelbloedig: 34... Tb2! 35 Dd3+ f5 36 Df3 en de kansen zijn aan zwart. Voor arme, analoge drommels als wij is de stelling echter nogal complex, wat wel onderstreept wordt door het abrupte einde.
In dezelfde zaal werd Sneek 2 met 7-1 afgedroogd door onze vrienden van Staunton. 'Een verslag is dan ook erg onwaarschijnlijk', aldus de website van Sneek. Gelukkig hebben ze de foto's nog. Voor Sneek - Spassky's geldt hetzelfde: komt er onverhoopt geen verslag, dan zijn we ten minste nog wel op deze kiekjes te vinden; een woordenloze reportage van opnieuw een enerverend middagje in de KNSB. Ik ken de fotograaf niet, maar ongeschreven regel is dat een doorlinkje altijd wel is toegestaan.
Putski
Sneek 2044 - Spassky's 1944 5½-2½
1. Johnny Fluit 2169 - Henk van Putten 2094 0-1
2. Nick Bijlsma 2184 - Alidston Henries 2030 1-0
3. Tjitze Schram 1975 - Dries Koster 1955 ½-½
4. Christian Kuitert 2006 - Koen Haveman 1926 1 0
5. Jan Lootsma 2010 - Jan Postma 1968 1-0
6. Dick Stavast 2037 - Maurits Logtmeijer 1899 ½-½
7. Tinus Fleur 1953 - Henk Jansen 1857 1-0
8. Anne Kloosterman 2019 - Peter Bodewes 1824 ½ ½
De Twee Kastelen
9 november 2012
Koning Putski slaakte een diepe zucht en nam nog een slok van zijn port. Hij staarde door het hoge raam naar buiten, op de verlaten, door onkruid overwoekerde binnenplaats van zijn paleis. Alweer een slechte tijding!
De Koene Ridder was gesneuveld. Hij had zijn naam eer aangedaan en inderdaad zeer koen gevochten, maar was met de laatste houw van zijn zwaard één tel te laat geweest. De toeschouwers van het duel waren vol lof over de techniek en de strijdlust van de beide vechters, maar daar had hij natuurlijk niets aan.
Ook de Donkere Ridder was reeds gesneefd. Bij de veldslagen die zijn beste ridder voerde betrad deze meestal als laatste het strijdtoneel, maar met zijn indrukwekkende verschijning joeg de hij meeste tegenstanders dan snel op de vlucht. Zo niet deze keer. Het leek wel of de vijand elke manoeuvre had verwacht. Was er sprake van voorkennis? Zo snel kunnen zulke machtige torens toch niet instorten? Een steen, geworpen van de kantelen, kwam even snel neer! Of was er toch een jonkvrouw in het spel?
Over de trouw van zijn vazallen had hij niets te klagen. Telkens wanneer de koning ze opriep voor de strijd verschenen ze aan zijn hof, vol strijdlust. 'Neem bijvoorbeeld Heer Bodewes', dacht de koning. 'Een rots waarop je kunt bouwen, zoals nu ook weer.' Ook de Moorse en de Yskoude Ridder stonden altijd voor hem klaar. Onlangs had hij zelfs twee nieuwe, veelbelovende mannen tot ridder geslagen. Heer Nico de Schone en Roelof, bijgenaamd De Kroon, vanwege zijn hoge rang.
Zelf was zijn veldtocht na een paar korte schermutselingen onbeslist geëindigd, zijn zoveelste tegen de Bruine Ridder. Een flamboyant heerschap uit een ver land, maar vooral een formidabele tegenstander. Hij krabde eens aan zijn grijze hoofd. Dit seizoen waren al zijn veldslagen nog onbeslist geëindigd, begon hij oud te worden? De Drieste Ridder had hem al licht spottend de 'Remisekoning' genoemd.
De Drieste Ridder, dat kon er ook nog wel bij! Putski nam een flinke slok uit zijn glas.
Die was natuurlijk weer beladen met roem teruggekeerd. Tijdens het banket moest iedereen zijn sterke verhalen aanhoren, en de meesten vonden ze nog vermakelijk ook! Zijn tegenwerping dat zijn opponent het hem dit keer wel erg gemakkelijk had gemaakt werd nonchalant van tafel geveegd. 'Ik dwing gewoon de fouten af, O Nobele Koning', had de Drieste Ridder, die nooit om een antwoord verlegen zat, geriposteerd. 'Optimisme wint!'
De koning gebaarde naar zijn lege glas. 'Judith, nog een port'. De vrouw van de hofmeester pakte de karaf en schonk de bokaal van de koning nog eens vol. Putski dronk hem in één teug leeg en zette het glas met een harde klap op tafel. 'Ik ga naar de kapel en wil voorlopig niet gestoord worden'.
'Nog twee ridders zijn er over, van hen hangt alles af', dacht Putski. 'Twee ridders, twee kastelen'. Hij stond in de lange, hoge gang die naar de kapel leidde, en bekeek de grote geschilderde portretten van zijn leenmannen. Hij bestudeerde de lange, aristocratische gestalte van Heer Janski en de wuivende vederbos van Heer Postma's helm. Vooral Heer Janski baarde hem zorgen. Bij vlagen een briljant strateeg, maar af en toe... Zoals vorig jaar, in het Groene Woud, op jacht naar een renegaat. Een rilling trok over de rug van de koning. Er bestond zelfs een woord in zijn koninkrijk voor de capriolen die Heer Janski af en toe uithaalde. Hij trok zijn mantel nog wat dichter om zich heen en liep snel door.
Een tochtvlaag deed de toortsen opflakkeren toen hij de deur naar de kapel opende.
Heer Postma keek tevreden om zich heen. Hij bevond zich midden in het kamp van een legertje boeren, en had zojuist een uitstekende maaltijd verorberd. Suddervlees, zijn lievelingskostje! De oorlog had zijn leger al aardig uitgedund, het groepje boeren waarin hij zich nu bevond was het enige dat nog restte van zijn eens zo grote leger. En dan natuurlijk zijn kasteel. Nog steeds even machtig, de invloed van de machtige toren strekte zich uit over de gehele landstreek.
Maar ook de tegenstander had zware verliezen geleden, evenveel als hij. Dit was wat Heer Postma het liefste wilde. Geen gedoe met jonkvrouwen en raadsheren, gewoon een eerlijk gevecht. Man tegen man, kasteel tegen kasteel, koning tegen koning. Hij was geduldig. Het geringste terreinvoordeeltje kon hij uitbuiten, en hij had de tijd...
Bronsema – Postma, stelling na de 52e zet van zwart (0-1, 68)
Heer Janski keek ongerust om zich heen. Van al zijn mooie plannen was weer eens niets terechtgekomen! Een vijandelijk kamp was neergestreken in de buurt van zijn kasteel, het enige dat hij nog bezat. De rest van zijn bezittingen was in vlammen opgegaan. Zelfs de banier van de witte koning kon hij zien in de verte, een teken dat de vijand de overwinning rook.
Het was toch onrechtvaardig verdeeld in de wereld! Zo'n oppervlakkige vent als de Drieste Ridder zat nu bij de koning feest te vieren, terwijl hij zich weldra zou moeten overgeven. Hij herinnerde zich het laatste banket nog, wat een opschepper! Wat had hij ook alweer tegen de koning gezegd?
Opeens kreeg hij een idee. Hoe heette die ene boer ook alweer, Foppe of Fokke of zoiets? Vroeger een kwetsbare jongen, maar uitgegroeid tot een flinke, Hollandse kerel. 'Wat de Drieste Ridder kan dat kan ik ook', dacht Janski en hij riep zijn raadsheer...
Lemstra – Jansen, Stelling na de 54e zet van wit. Remise op voorstel van wit.
Naschrift: Het liep goed af met Koning Putski en de zijnen. Maar de volgende strijd dient zich al weer aan! In het Friese land gaan we de Vetkopers van de Watertoren bevechten.
Maurits
Geintje, meneer Sonneberg
verslag Henk van Putten
De dag begint hilarisch. Iets te laat kom ik bij het station aangefietst, zie daar Koen en Maurits al staan. Net komt er ook een auto formaat postmobiel aangereden met voorin iemand met een wuivend helmbos. Hierin meen ik Jan te herkennen. Alleen de kleur van de auto komt mij onbekend voor, maar als kleurenblinde stel je geen eisen aan zo'n gegeven, zwart van wit onderscheiden is op een KNSB-zaterdag voldoende. Tegen Koen (die voor het eerst een uitwedstrijd voor de Spassky's speelt) zeg ik: 'daar heb je Jan ook al."
Ik zet mijn fiets weg. Echter, bij terugkomst zie ik Maurits en Koen nog op precies dezelfde plaats staan. Koens verslag is kort: hij is bij een wildvreemde vrouw in de auto gestapt en die vrouw moest gillen. Oeps. Geintje, meneer Sonneberg. Even later komt Jan weer aangereden en nu echt.
De reis verloopt verder voorspoedig, al blijkt Koen weinig bevattelijk voor mijn stelling dat de officiële lezing over 9/11 op zijn zachtst gezegd rammelt. Wonderlijk hoe mensen in geuren en kleuren kunnen vertellen over hoe ver men er vroeger naast kon zitten op velerlei gebieden (geneeskunde, wereldbeeld, machtsmachinaties), maar over hun eigen tijd bij de gedachte alleen al dat een officiële lezing niet zou kunnen kloppen steigeren.
In Amsterdam mist Jan één keer een afslag. Met een wijde boog loodst zijn TomTom hem naar hetzelfde punt terug, voor een herkansing. Nu is Jan alert. Schaakvereniging de Oosten-toren speelt in Watergraafsmeer, een groot stadsdeel in het oosten van Amsterdam. In Groningen zouden we het niet eens een schilwijk noemen, in Amsterdam betaal je er tot op een woonerf in de verste uithoek nog drie euro per uur parkeergeld. Hiermee neem je ook geen risico's in Amsterdam - indachtig de toerist die ik,toen ik zelf nog in Amsterdam woonde en werkte, eens hoorde vragen "Sorry sir, what is this yellow thing at my carwheel ?!" Overigens hoorde ik later op de dag van mijn tegenstander dat parkeerbeheer met deze praktijk gestopt is. Enfin, totale parkeerkosten voor postmobiel en kosterexpres op deze dag: 60 euro.
En dan zwijg ik nog over de brandstofkosten Groningen - Amsterdam en v.v. Ik had nog hoop op een ruimhartige reiskostenbijdrage van de KNSB. En inderdaad was de berekening zodanig dat de Spassky's op basis van de kilometerberekening (wie reist bovengemiddeld?) recht zou hebben op liefst 90 euro. Helaas werden hier 65 euro aan kosten over berekend. Geintje meneer Sonneberg? Nee, een heuse woekerpolis van de bond. Informeer bij uw tussenpersoon K. Stolk, als u vragen hebt.
Nog afgezien daarvan: als wij 90 euro meer kwijt zijn dan het gemiddelde, dan is er ook een team dat 90 euro goedkoper uit is (/ speelt) dan het gemiddelde, waarom wordt dat team niet op zijn minst voor die poliskosten aangeslagen? Graag had ik het onze agent Stolk gevraagd. Hij was ook van plan om zijn neus te komen laten zien in de speelzaal, helaas reden er geen treinen tussen Haarlem en Amsterdam. Een striemend fluitconcert bleef hem zo bespaard, overjarige eieren en overrijpe tomaten konden in de tas blijven.
De brandstofkosten belopen ver in de 100 euro voor twee auto's. Ergens begin jaren '90 nam het kabinet Lubbers III een maatregel om oplopende overheidstekorten terug te dringen door de accijns op benzine met bijna 25 (gulden)cent te verhogen. Onduidelijk is altijd gebleven of dat tijdelijk bedoeld was of niet; vast staat dat automobilisten het nu al bijna even lang in jaren betalen als de verhoging toen in centen is geweest. Het wijzigen van de klasse-indeling van 3A (met de komst van Oosten-toren) heeft intussen geleid tot een koster-batenanalyse door de penningmeester. Deze komt uit op een (tijdelijke?) contributie-opslag van 10 euro. Het kabinet Jansen III heeft dus besloten tot 'het tientje van Koster'..... Geintje, meneer Sonneberg! Waar is de gulle lach op heden gebleven? Nee, wrange werkelijkheid.
Los van al het financiële leed is de wedstrijd ook een van de minder gelukkige in de rijke Spasskyhistorie. Ons abonnement op 4.5-3.5-overwinningen lijkt verlopen, vandaag was het namelijk voor het eerst sinds Spassky's-Schaakwoude, seizoen 2010-2011, een keer andersom. Mopperen mogen we niet. De verschillen zijn klein. Een bal kan via de paal net in het doel stuiteren of juist terug in het veld. Dat laatste gebeurde vandaag net één keer te vaak.
Op bord 1 heb ik zowel gewonnen als verloren gestaan na het door elkaar halen van twee Ragozinvarianten. Remise is een terechte uitslag. Alidston overklast een 2200-speler en zal mij spoedig op het topbord gaan verdringen, is mijn inschatting. Dries speelt de partij van de dag. Een gewaagd stukoffer in zwaar overwegende stand vergt helaas uiterste precieze, die er net onvoldoende is op de beslissende momenten in het vervolg, al is tot drie zetten voor einde remise nog denkbaar. Koen staat slecht, maar zijn tegenstander overspeelt zijn hand en Koen wint alsnog het toreneindspel, dat een specialiteit begint te worden van de Spassky's. Jan op 5 en Maurits op 6 remiseren in partijen waarin het evenwicht nooit helemaal verbroken lijkt. Janski staat overwegend en taxeer ik op minimaal remise. Helaas kiest hij voor een te passief plan waarbij zijn toren gekluisterd raakt aan de vrije c-pion van zijn tegenstander. De vijandige zwarte koning heeft daarna vrij spel. Peter volgt lang een partij van Uhlmann en brengt een nieuwtje op zet 15. Dat nieuwtje zal de boeken niet halen, weten we intussen. 4.5.-3.5 derhalve.
Na afloop eten we in een hippe tent, met een soort halve-hapjes-systeem: kleine porties die je kunt bijbestellen (maar dat loopt dus gauw in de papieren als je geheel laat sturen door je maag ). Tapas, maar dan iets groter en veel minder. Wel smakelijk en ook nog goed voor de lijn, want we laten het bij 1 voorgerecht en 1 hoofdgerecht. Oud-Groningenspeler Nico Schoonderwoerd heeft ons gesupport tijdens de wedstrijd en gaat mee. Hem lijkt het leuk gastlid te worden voor als we omhoog zitten in de toekomst. De teamleider is voor, want met angst en beven ziet hij de eerste griepepidemie tegemoet met het huidige spelersbestand.
In november gaan we onze wonden likken tegen de Twee Kastelen, ook geen lichte tegenstander. Gewoon thuis. Parkeert u uw bolide gratis voor de deur van het JvdW-denksportcentrum.
Oosten-Toren 1987 Spassky's 1947 4½-3½
1. Theo Gosman 1934 Henk van Putten 2104 ½-½
2. Willem Moene 2219 Alidston Henries 2026 0-1
3. Redmar Damsma 2101 Dries Koster 1955 1-0
4. Iwan Bonoo 1961 Koen Haveman 1926 0-1
5. Don van den Bergh 2037 Jan Postma 1959 ½-½
6. Wim Leene 1853 Maurits Logtmeijer 1905 ½-½
7. Hank Hoving 1910 Henk Jansen 1868 1-0
8. Huub van den Bergh 1881 Peter Bodewes 1830 1-0
Spassky's -HSG 2
verslag Peter Bodewes
“Hilversum heeft de uitslagen van de verkiezingen heel netjes verslagen en ik hoop dat
Hilversum vandaag ook wordt verslagen”. Zo zette Dries afgelopen zaterdag de toon voordat
de wedstrijd tegen HSG begon.
De 1e ronde tegen HSG dus. De club uit Hilversum heeft een lange geschiedenis. Binnenkort wordt het 125 jarig jubileum gevierd en daarmee is HSG een van de oudste clubs van het land. Er zal veel worden teruggeblikt tijdens het jubileum, denk ik. Vroeger was immers alles beter. Dit jaar (vorig seizoen) is er vooral een hoop gedegradeerd in Hilversum en het volgende jaar (dit seizoen) bestaat dat gevaar opnieuw. Natuurlijk is het seizoen nog jong maar HSG 2 kwam naar Groningen met een half 2e een kwart 3e en een kwart 4e team. Dat ziet er verdacht uit. Als er zo weinig animo voor een verre uitwedstrijd is, is er zelden sprake van veel team, - en clubgeest. Maar misschien valt het allemaal mee, het kan er juist ook mee te maken hebben dat het seizoen nog zo pril is. De tijd zal het leren.
Ondanks de ernstig verzwakte opstelling van HSG 2 kan moeilijk van een walk over worden
gesproken… nou oké, op bord 8 dan. Daar was me naar drie of vier zetten al duidelijk wie
ging winnen! Al heel vroeg in de partij leek Rolf met b4 een stuk winnen maar dat was gezichtsbedrog. Hij speelde even later Db3 met allerlei dreigingen. Een paar zetten later won hij materiaal en
gaf zwart op. Een partij die in de tweede klasse onderbond niet zou misstaan. Alle andere
invallers lieten hun van hun beste kans zien. Ze scoorden weliswaar maar een half punt maar
het was keihard werken op de borden 5, 6 en 7.
Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen. Eerst maar eens bord 1: onze playing captain
speelde eigenlijk een halve partij. Niet ver na de openingsperikelen werd ineens tot remise
besloten op voorstel van Henks tegenstandster. Henk nam het aan. Hij had hier een hele rits
argumenten voor. Hij vertelde me dat later, toen we op de fiets zaten richting India. Da’s een
lange tocht maar Henk vulde de reis met een uiteenzetting van argumenten die er kunnen zijn
om remise aan te nemen. De belangrijkste argumenten die hij vandaag had, hadden iets te
maken met tijd, kleur en de stellingen van teamgenoten. De eigen stelling speelde in de
argumentatie geloof ik geen rol. Zeker weten doe ik dat overigens niet meer. Het is een
pokkenend naar India en het kan zijn dat ik na verloop van tijd door de argumentatiebomen
het bos niet meer goed kon onderscheiden. Ik moest het verkeer natuurlijk ook nog een beetje
in de gaten houden. ½ ½.
Op bord twee speelde Alidston weer een plaatje van een partij. Althans voor wat betreft het
overgrote deel van de partij. Rechtstreeks vanuit de opening bouwde hij een drukstelling op
die de zwarte stelling deed indeuken van de spanning. Ik meende te zien dat de 8e
rij fysiek
aan het doorbuigen was maar de zon scheen een beetje raar op het bord, daar kan het ook best
mee te maken hebben gehad.
De zet Lh4-g3 begreep ik in eerste instantie niet toen Alidston het speelde. Ik vond de
diagonaal h4/d8 ook heel aardig maar er begon iets te dagen toen h4 volgde. Na h4-h5-h6-xg7
had ik eigenlijk het punt geteld op bord twee maar in de afwerking ging iets ernstig mis! Ergens in de tijdnoodfase bleef een stuk hangen en daarna kwam het niet meer goed. Een
beetje tijd over houden voor de afwerking is altijd handig maar het was niet alleen deze factor
die een grote rol speelde. Ik zat een tijdje bij de analyse van de partij en de
verdedigingsresources die de zwartspeler keer op keer uit de mouw toverde waren niet
misselijk. ½ - 1½.
Aan bord drie ging er veel mis. Koen had verzuimd om voor deze wedstrijd alvast ergens
even een intern partijtje te spelen om een beetje wedstrijdritme op te bouwen. Hij kon het
tijdens de partij niet vinden en ging eigenlijk heel snel ten onder. Het hele kleine beetje
compensatie dat hij kreeg voor het verloren stuk was alleen voldoende om de partij nog een
tijdje te rekken. Hij gaf op op het moment dat de Spassky’s op voorsprong stonden. ½ - 2½.
Dan bord vier. Ik ken veel mensen die na hun, zeg eens wat, 65e
, alleen nog thuis willen
spelen. Of, eventueel, ook nog wel een keertje uit maar dan moet het wel om de hoek zijn. Tot
deze categorie behoort de tegenstander van Dries zeker niet! De 70 al wel een paar dagen
gepasseerd, wat je noemt een respectabele leeftijd, deze man. En dan even met het openbaar
vervoer naar Groningen om de kleuren van de club te verdedigen… Respect.
Op het bord was Dries heer en meester. Al meteen na de opening had hij een ijzeren greep op
de stelling en vroeger of later moest dit iets opleveren. In alle rust voerde Dries de druk verder
op. Zwart zat aan alle kanten vast. Zo’n stelling waar je niet te dicht bij wil komen want je
weet dat het zaakje op een zeker moment uit elkaar gaat spatten. En je wilt geen torensplinters
in je oog.
Goede, evenwichtige partij.
1½ -2½.
De onderste helft van HSG 2 bestond, zoals al opgemerkt, uit invallers. Aan bord 5 speelde
Jan een partij die de term “suddervleesschaak” ontsteeg. Ik denk eigenlijk meer aan het
zwartgeblakerde draadjesvlees dat overblijft als je de pan per ongeluk een lang weekend op
het vuur hebt laten staan. Dat je er dan met een beitel uit moet hakken. Lang kauwen... In
gewone schaaktaal is de term “dodelijk saai” adequaat. Jan vertelde me tijdens de partij dat de
afgekloven, symmetrische stelling die op het bord stond ook voor was gekomen in een partij
tussen Giri en Kramnik. Die werd uiteraard remise maar Jan probeerde er nog iets van te
maken. Zonder risico was dat niet maar hij werd beloond toen hij ergens een pion won met
een penninkje. Toen was er iets om voor te spelen! Nog steeds flinterdun maar met een lange
adem en alert spel kwam hij er uiteindelijk. Hieronder volgt het sleutelmoment van het
toreneindspel dat uiteindelijk overbleef.
Zwart heeft net 42...f4! gespeeld en dat is de enige manier om er nog iets van te maken.
43.gxf4+ Andere zetten zijn niet beter. Als wit afwacht met Td7 komt 43. ... fxg3 44. fxg3
Td6 waarna wit niet kan verhinderen dat de zwarte koning binnendringt. Bv. 45. Ta7 Kf5 46.
Ta4 d4! 47. Ta5+ Kg4 48. Tg5+ Kf3 en de wit komt in zetdwang. Helemaal beroerd is 45. Tf7
wegens Tf6. 43...Kxf4 44.Txd5 Fritz komt hier met het nwaarschijnlijke 44. Kd4. Geen zet
die je gemakkelijk achter het bord verzint. Misschien is het iets taaier maar uiteindelijk zal
toch niet uitmaken. 44...Kf3 45.Tg5
Ook hier is Fritz niet erg enthousiast over. Wit dwingt de overgang naar een technisch
eindspel met randpion af maar bij goed spel heeft zwart toch geen andere keus. Beter een
actievere torenzet zoals Ta5. Het risico bestaat in die varianten echter dat je ook de 2e pion
nog gaat verliezen. [45.Ta5 Kxf2 46.Ta4 Kg3 47.Tb4 Tf6 48.Ke2 Tf4 49.Tb6 Tg4 Ik snap de
keus van de witspeler. Een typisch gevalletje van "Die Fritz heeft gemakkelijk praten..."]
45...Td6+?! Het is bijna niet voor te stellen maar deze zet is niet goed! Er zit een verborgen
variantje in de stelling die een beetje lijkt op de stelling hierboven waar wit het actieve Ta5
speelt in plaats van Tg5. [45...Kxf2! en nu volgt er altijd een zijwaarts schaak waarna Tg3 of
Tg1 mogelijk wordt. De enige manier om dat tegen te gaan is door met de koning naar de 4e
rij te gaan maar dat heeft weer andere bezwaren. 46.Kd2 of naar c2 of c3 het maakt niet uit.
(46.Kd4 Ta6 Nu heeft zwart dezelfde grap met een beetje vertraging. 47.Kd3 Ta3+ 48.Ke4 Tg3 met eenzelfde soort stelling.) 46...Te2+! 47.Kd3 Te3+ 48.Kd4 Tg3 en zwart gaat de
overgebleven witte pion winnen. Maximaal gebruik van de enigszins passieve stelling van de
witte toren! Ik heb er een hekel aan om het te zeggen maar onze plastic vriend heeft weer eens
gelijk.] 46.Kc2 Kxf2 47.Kc3 Kf3 Hier en later kan zwart overgaan naar de hierboven
gegeven varianten waarbij ook de laatste witte pion wordt opgehaald. Goed was bijvoorbeeld
Te6. 48.Kc2 Td4? De overgang naar het eindspel met randpion verdient volgens de
Nunnconventie een vol vraagteken want het vergooit de winst! 49.Txg6 Txh4
Deze stelling is bij de Indiër uitgebreid op de currytafel gelegd. Ik beweerde (bij hoog en bij
laag: de stemming zat er al goed in...) dat wit hier met 50. Th6 remise zou kunnen maken. Dat
klopt maar er zijn meer wegen naar het halve punt. Ook 50. Kd2 en Kd1 zijn voldoende voor
de winst. 50.Kd3? Een verliezende zet.
De Indische gehaktballenvariant ging ongeveer zo: 50. Th6 Th2+ 51. Kd1 h4 en nu stelde ik
de paszet Th8 voor. Dat verliest echter: 52. … h3 53. Tf8+ Kg2 54. Ke2 Kg1+ 55. Ke1 Ta2
(niet Tg2? wegens 56. Tf1+ Kh2 57. Tf8 en zwart kan niet meer winnen) en er is geen
verdediging.
In plaats van de nonzet Th8 moet wit onmiddellijk 52. Tf6+ spelen. Na Kg3 53. Ke1 Th1+ 54.
Ke2 h3 55. Tg6+ Kh2 56. Tg8 komt zwart niet meer verder. De koning blijft altijd opgesloten
voor zijn pion. Als de witte toren van de g lijn wordt weggepest, is de koning voldoende
dichtbij om de poort gesloten te houden.
50...Tf4! Dit is niet moeilijk te vinden maar het is wel de enig winnende zet. 10.Kd2 Kf2!
Ook dit is de enig winnende zet! Zwart had het kunnen verknoeien met 51. ... h4 waarna wit
met 52. Ke1! ontsnapt. 11.Te6 Zwart heeft een ideale positie bereikt. Niets helpt meer...
11...h4 12.Te2+ Iets taaier was Th6: de normale opstelling voor de toren. Daarna kan zwart
op verschillende manieren winnen (Td4, Te4, Tg4 of Kg2) maar hij kan ook nog misgrijpen.
Bijvoorbeeld na 53. ... Kg3? [12.Th6 Kg3? 13.Ke2 h3 (13...Tf8 14.Tg6+ Kh2 15.Th6 h3
16.Th7) 14.Tg6+ Kh2 15.Tg8 Zwart kan niet meer winnen.] 12...Kg3 13.Ke1 h3 14.Te8 h2
Tijdens de partij was in de wandelgangen het bruggetje een prominent onderdeel van het
gesprek. Hier is het dan, na Th8 Th4, in al zijn glorie... Wit wachtte dat niet af en gaf op.
2½ - 2½
Aan bord zes behaalden de invallers van HSG hun enige halfje. Al vroeg in de opening
speelde Maurits het ongelukkige Dd2 waarna zwart heel goed kwam te staan. Misschien was
het niet lang daarna zelfs gewonnen voor zwart maar Maurits trok alles uit de kast om in de
wedstrijd te blijven. Vooral de prachtige zet c5 die een lijn voor een van zijn torens opende
was fraai. Taai bleef hij zitten en ondanks de verwoede pogingen van zijn tegenstander om het
voordeel te verzilveren hield hij stand. In het uiteindelijke eindspel met ongelijke lopers was
het pluspionnetje van zwart van geen enkele waarde.
3 -3
Ook op bord zeven was het ploeteren en zwoegen. De witspeler was alleszins redelijk uit de
opening gekomen maar koos vroeg in het middenspel voor ruimte op de damevleugel terwijl
er aan de andere kant van het bord waarschijnlijk meer te halen was geweest middels een
aanval met stukken. Het werd nu een wat statische stelling met een gesloten centrum.
Planmatig maar zeer langzaam kon ik nu wat voordeeltjes sprokkelen. Witveldige lopers
ruilen, structuurvoordeeltje pakken, overgang naar een gunstig eindspel.
Het pasbeslagen paard is veel sterker dan de manke loper maar desondanks is het nog niet zo
gemakkelijk als het er uit ziet. Wit speelde hier 28. Ke2? maar het sterke 28. f5! had de winst
nog zeer problematisch gemaakt. Nadat ik met g6 deze sterke manoeuvre uit de stelling had
gehaald ging het eigenlijk als vanzelf.
De stellingen na 28. f5 zijn zeer interessant. Bijvoorbeeld: 28. … Kf7 29.g4 Kf6 30.h4 c3
En wit heeft heel veel opties. Hij kan met a5 en b6 een pionnenpaar oplossen op de
damevleugel maar hij heeft ook een zet als Le3 want in het pionneneindspel telt de
meerderheid op de koningsvleugel ernstig mee. Verder kan hij passen met Kd1, Ke1 of Kf2.
Kom er maar eens door met zwart! Lijkt me een avondvullend programma… en dan wordt het
laat!
4 - 3
Op bord 8 was het een slachthuis. Rolf won zonder inspanning. 5 – 3
Reactie van Maurits:
Een mooi verslag! En een interessant eindspel van Jan.
Ik heb nog even op de site van HSG gekeken voor een verslag maar kon niets vinden. Bladerend door hun website realiseerde ik me ineens dat mijn KNSB-debuut dertig jaar geleden in 1982 ook tegen HSG was (toen speelde ik nog voor Hardenberg).
Ik had wit tegen Jan graaf van den Bosch (1906-1994) en speelde remise. Het was zijn zestigste jaar in de KNSB! Hij verknoeide de opening (Koningsgambiet) maar wist een remise uit het vuur te slepen. Waar heb ik dat meer gezien? Dankzij hem heb ik een Morphy-number van 4 (Hij speelde ooit tegen Tartakower en Maroczy).De inzichten van laatstgenoemde grootmeester heb ik weer toegepast in mijn laatste partij, al zou hijzelf het vast een stuk beter hebben gedaan. En zo is de cirkel weer rond!