EXTERNE COMPETITIE

 

Finales

ZSG - Spassky's: 3½ - 4½

 

De Olympische volleybalfinale Nederland - Italië, Atlanta 1996, in retroperspectief, het was slechts een slap aftreksel van de laatste minuten van ZSG - Spassky's: Van Dorp - Mellema op zaterdag 9 januari 2016. (En de lezer weet: ik ben beslist niet iemand die van overdrijven houd, daar heb ik een broertje dood aan.) Er waren teamgenoten die de spanning niet aankonden en zich verborgen achter de in de speelzaal opgestelde schermen, er waren er die verdacht lang wegbleven naar het toilet, er waren er zelfs die het gebouw verlieten, onder het mom van: "ik moet nog even pinnen".

 

Bij de stand 3-4 moest onze Folke eerst een damepaardeindspel met twee pionnen minder en later met één pion achterstand naar de remisehaven zien te loodsen. De enige lichtpuntjes waren de rust die hij uitstraalde en een flinke tijdsvoorsprong. Doordat zijn tegenstander wegens een verkeersongeluk 40 minuten verlaat was binnengekomen, had Folke bij ingang van dit eindspel nog altijd een prettige voorsprong op de klok, al zagen we deze schrikbarend snel verdampen.

 

Er waren vele cruciale momenten in deze partij, te veel voor één verslag. Ik markeer er twee. Op het eerste moment is het Folke gelukt om door actief spel weer gelijkspel te bereiken:

 

Van Dorp-Mellema

 

Van Dorp - Mellema, stelling na 53...a3

 

Zie het maar eens onder deze druk, maar 54 f7 leidt hier tot remise, want de witte pion buitmaken met Db3+ kost zwart het paard op b5. Mellema, de uitermate sportieve en sympathieke opponent van Folke, vertelde mij na afloop dat hij dit wel had gezien en dan van plan was het paard terug te halen (54 f7 a2 55 Pc2 Db3+ 56 Kd2 Dxf7 57 Dxb5 Df4+ 58 Kc3 a1D 59 Pxa1 Df6+). Die stelling zal wel remise worden, doordat zwart niet uit het schaak kan lopen zonder pion h7 te verliezen.

 

Folke deed een zet die ook logisch leek: 54 Pc2, maar zag Mellema daarna toch steeds ietsje dichterbij komen tot:

 

Van Dorp-Mellema

 

Van Dorp - Mellema, stelling na 68 Ka1

 

Het is misgegaan. Hier pakte Mellema zijn dame op om deze op f7 te laten landen....zag toen zichtbaar voor de toeschouwers Dg7 in zijn blikveld opduiken en pakte de dame weer vertwijfeld op. Iemand vroeg mij zelfs of de dame was losgelaten, maar dat leek mij van niet. Ten slotte volgde 68...Dc5?? Weg winst. De ironie wil dat 68...Df7 prima mogelijk was, op 69 Dg7 volgt Db7! immers. Nu won 69 Dg7+ de pion op h7 en met intussen voor beide spelers minder dan een minuut op de klok werd tot remise besloten.

 

Toen wilde iedereen Folke knuffelen. Het liefst hadden we hem op een boerenkar gezet en naar Elburg teruggereden, Dries achter het stuur, wij om Folke heen, zijn vrienden, hem bejubelend en lavend met dranken en van iedere door hem gewenste spijze voorziend. Maar behalve dat we al met vier auto's gekomen waren en zelfs wij vijf gemotoriseerde voertuigen voor één KNSB-wedstrijd wat veel van het goede vinden, was het bovendien zo dat Folke halsoverkop weg moest naar een verjaardag, waar hij ongeveer twee uur eerder al verwacht werd. Daarmee stopte het verhaal van deze dag wat betreft Folke abrupt, op weg als hij moest naar een ander feest.

 

Terug naar het begin. Wegens geografische en nog wat andere omstandigheden kwamen we dus met liefst vier auto's aanrijden, dat is krap twee spassken per CO2-kanonnetje....klimaattoppen, waarom houden we ze nog?

 

De speelzaal, in een verbouwd kerkgebouw, was tiptop. Er was een heuse perstribune, er stond een apart tafeltje klaar voor het portret van Boris en er waren broodjes beloofd (men sla de competitiegids hier gerust op na: broodjes: 'ja'). Toch een klein minnetje: de barman had ze niet. "Ja, soms". - "Dan kan er maar beter 'broodjes: soms' in de competitiegids staan", betoogde ik, hetgeen de Zwolse teamleider Hoffer slechts kon beamen. Als Zwollenaren mij op scherp willen zetten moeten ze het inderdaad zo doen. De AH-to-go op nog geen minuut van de speelzaal lopen bood uitkomst en de acht bananen die ik en passant insloeg beschouwde ik als een bonus. In de bonus waren ze overigens niet, ik moest ze per stuk afrekenen voor 75 eurocent. Gelukkig liet ik me niet leiden door verkeerde zuinigheid; het gaat hier om een van onze geheime wapens, goudgele energiebommetjes met puntenstuwende koolhydraten erin.

 

Over de opstelling van ZSG valt van alles te zeggen, maar niet dat ze zich qua volgorde ook maar iets gelegen lieten liggen aan de ideeën van Professor Elo. Zelf had ik voor de gelegenheid geruild met Roelof, hoewel ik net zo lief met zwart speel. Hoe moet ik anders de moeder aller openingen, de Najdorf op het bord krijgen? De Najdorf, het grottencomplex van Tora Bora van het schaken. Sinds ik ben overgestapt op 1...c5 tegen e4 zijn mijn resultaten duidelijk beter geworden. Dat is niet omdat ik zoveel van de Najdorf begrijp, was het maar waar. De reden is eerder denk ik dat je als e5-speler nu eenmaal vaak tegen een klein positioneel minnetje zit aan te kijken in het gesloten Spaans. Schaamteloos gingen vele witspelers tegen mij op dat kleine plusje zitten, om zich als een tijger uit de boom bovenop mij te laten vallen als ik mijn geduld ten slotte verloor. En als ze nu altijd geluisterd hadden naar de namen van noordelijke toppers als Rietman of Houtman dan had ik er nog wel mee kunnen leven, maar soms heetten ze ook slechts botweg Van Indië of Ham.

 

In de Najdorf draait het maar om één ding: initiatief. Er zijn vele stellingen waarin degene die aan zet is gewonnen staat. Een tempo verspelen kan de speler van beide kleuren de kop kosten. Er is een positie bekend waarin wit twee stukken achterstaat, en die zwart sinds lang her zou winnen volgens de theorie, welke door één verrassende vondst tien jaar geleden toch weer als onduidelijk, mogelijk zelfs als gewonnen voor wit wordt beschouwd:

 

Najdorf

 

Tegenwoordig denkt men dat de diagramstelling ontstaan na Df1 onduidelijk is, zwarts enige zet is ...Pb4, maar zijn stelling is een mijnenveld.

 

Ik dwaal af, terug naar de match. De entourage was prachtig. Tot één uur klonk er seventies-muziek, waarmee de vriendelijke Zwollenaren mij, geboren in 1970, opnieuw veel plezier deden en de pijnlijke afwezigheid van broodjes toch nog wat goed maakten. Klokke 13.00 gingen de lichten pas goed aan, tot 13.00 was het wat schemerig geweest. We hebben immers maar één planeet! Beschaamd prezen vier maal twee Spassken zich gelukkig dat hun glimmende bolides een flink stuk verderop geparkeerd stonden.

 

Zwolle had zich tactisch opgesteld, mijn tegenstander op bord 1 was op papier zelfs de zwakste. Door de zaal schuifelde een echtpaar, laat ik hen Fred en Wilma noemen. Vrijwel van meet af aan sloegen zij de wedstrijd nauwgezet gade, elkaar opgewonden aanstotend als iets ergens net even anders ging dan verwacht. Zoals Roelof opmerkte: "ontroerend om te zien". Wilma keek even bevreemd naar het portret van Boris dat mijn bord flankeerde, toen naar mijn stelling om vervolgens mij indringend aan te staren.....herkende ze wellicht iets van Boris Spassky in mij? Mijn stelling gaf inderdaad ook wel enige aanleiding tot deze vergelijking. (En de lezer weet: ik ben beslist niet iemand die van opscheppen houd, daar heb ik een broertje dood aan.) Een groter compliment is voor een Spassk haast niet denkbaar. Vanaf deze plaats wil ik Wilma dan ook hartelijk dankzeggen.

 

Van Putten - Ten Klooster

 

Van Putten - Ten Klooster, stelling na 13 0-0

 

Zwart is in een veredelde zetdwang gekomen. De engine geeft bijna +3 bij gelijk materiaal. Op 13...Lb7 volgt 14. Tb1, op 13...Pc6 14. Lb5 en in beide gevallen is het probleem nog even groot of zelfs groter dan een zet eerder. Zwart offerde een pion met 13...La6, 14. dxc5 Pxc5 15 Lxc5 bxc5 16 Dxd5+, maar kwam er niet meer aan te pas.

 

Dat was 1-1. Normaliter volgt een verslaggever of het chronologische scoreverloop, of hij gaat van hoog naar laag. Dit verslag doet noch het een noch het ander, daar ik wel met Folke móest beginnen, echter: het laatst van allen was hij klaar, maar tegelijkertijd net voor het midden gezeten en dus vervolgens was er met hem verslagtechnisch weinig meer te beginnen...

 

Dan naar bord 2, waar Roelof het opnam tegen Boris de Jonge. Deze naam zal voor mij eeuwig verbonden zijn met het verhaal "het boekje van Imme" van jaren geleden ( * ). Grappigerwijs vertelde Evert op de heenreis een soortgelijk verhaal over een nieuwtje Tb3 in het Siciliaans voor wit, dat hij van een teamgenoot van Groningen 1 ooit eens mocht gebruiken in een belangrijke partij. Het kwam inderdaad op het bord en Evert was even de koning te rijk. Totdat hij zich begon af te vragen wat die toren daar op b3 eigenlijk deed, zo voor de linies uitgeschoven... Een kwaliteit ging verloren en Evert moest al vroeg de witte vlag hijsen.

 

Van Zwolse zijde beoordeelde men Roelofs partij zo:

"Boris verkreeg goed spel tegen Roelof Kroon (2200+ maar volgens Fred doet hij in principe niets, behalve al je stukken opeten als je ze te dicht bij hem houdt...). Maar +1,3 werd met een trio misperen omgezet in -88! Dat was indrukwekkend maar niet helemaal waarop gehoopt was. (2-3)"

 

Hier moet ik even ingrijpen, deze woorden doen Roelof geen recht, het is onvolledig. Heer Fred (Flinstone ?) verzuimt te vermelden dat ook iedere pion binnen de reikwijdte van Roelofs tentakels ten dode is opgeschreven.

 

De Jonge-Kroon

 

De Jonge - R. Kroon, stelling na 35 Ld4?

 

Roelof kon hier al winnen met 35...Dc1+ 36 Kg2 Pf4+ 37 Kg3 Ld6, maar stelde het nog enige zetten uit: 35...Lf8 hield wel wat voordeel vast maar 36 Df6? was in tijdnood opnieuw een blunder van wit (36 Kg2 of 36 Le5 blijft spannend) 36...Lg7 37 Lxe6 Dc1+ 0-1

 

Dat was 2-3.

 

Op bord 4 Evert. Evert zou een dag later kampioen worden van de 2e landelijke bridgeklasse, als hij dit leest ziet de wereld er al weer heel anders uit. Hij kwam in een stellingstype terecht dat hij voortaan wil omzeilen. Geen punt voor hem, maar een les met een mooi inzicht, toe te passen in een volgende partij. Zijn tegenstander speelde het fraai af:

 

Frijling - Janse

 

Frijling-Janse, slotstelling na 22 Pxf6+ 1-0

 

Tussenstand ook 1-0, weinig aan toe te voegen.

 

Op vijf Dries. "Dries heeft een reset gehad" wist ook zijn tegenstander Van Gelder te melden. Dries speelde een stelling met ruimteoverwicht uiterst beheerst naar winst, het wordt nog zijn specialiteit op zijn oude dag. Dries 2.0 blijft rustig als zijn stelling veelbelovend wordt, iets wat twee jaar geleden niet in hem opkwam.

 

Koster - Van Gelder

 

Koster - Van Gelder, stelling na 43..Td8

 

44. Tf7 is de winnende zet, door Dries minutieus voorbereid en, ten slotte, na rijp beraad, gespeeld. Everts commentaar bij het aanschouwen van zoveel geduld spreekt boekdelen: "Dries ik keek naar jouw partij en vroeg mij af: heb jij een cursus transcedente meditatie gevolgd of zo?" Zwart probeerde nog 44....Dd6 45 e7 Dc1+ 46 Tf1+ maar streek toen de vlag.

 

2-4

 

Op bord 6 Janski in een lastige, -alweer- Franse partij. Het is zo onderhand Jeanski met al dat Franski. Henk kwam licht gedrukt te staan, maar hield het bekwaam droog.

 

Hoffer-Janse

 

Diagram, Hoffer-Jansen, stelling na 25 Pe6

 

Janski, voor de verzamelde pers na afloop, gaf aan hier als kandidaatzetten 25...d4 en 25....Dd6 in zijn hoofd benoemd te hebben. Gelukkig koos hij voor de laatste, waarmee de puntendeling een feit was.

 

1.5-1.5

 

Peter op 7 speelde een prachtige partij. Op het moment van het binnenhalen van de oogst ging het niet voor het eerst dit seizoen mis.

 

Bodewes - Binnendijk

 

Bodewes-Binnendijk, stelling na 27...Tg5?

 

Geloof het of niet, Fritz waardeert dit met +7. Wel moet Peter dan het zetje 28 e6 vinden, met matplaten: 28..xe6 29 Lxc6+ Ke7 30 Tb7+ en uit. Peter speelde helaas het zich veel meer opdringende 28 Lxc6+

 

Bodewes - Binnendijk

 

Maar het wordt nog erger, stelling na 35...Tf1?

 

Hier schiet het door naar +10. 36 Dh7 haalt groot materiaal op. Met weinig tijd greep Peter naar Kg2, om f2 te dekken. Na 36...De1 37 De3+ Dxe3 38 xe3 ontstond een remiseeindspel, dat voor wit veel lastiger te houden bleek dan voor zwart. Om Roelof te citeren: "Uiteindelijk stal ik van Zwolle het punt dat Peter had verdiend."

 

3-4 was dat.

 

Op 8 viel Jan Kroon in voor de op het laatste moment met griep uitgevallen Maurits. Hij bereikte met zwart eenvoudig remise tegen iemand die hem onwillekeurig aan Herman Brood deed denken, bij leven ook Zwollenaar. Het bijbehorende liedje dat in zijn hoofd sloop, zo verklaarde Jan na afloop, was "I'll never be clever". Op de sportieve trui van de opponent was ergens op borsthoogte ook nog 'speed' geborduurd.

 

In 't Veld - Kroon

 

In 't Veld - J. Kroon, slotstelling na 23...Te7.

 

Remise. Het evenwicht werd nergens drastisch verstoord. 2-2

 

Aldus de kleinst mogelijk overwinning van 3½-4½ en dat blijven de prettigste. Je zweeft de vijandelijke speelzaal weer uit en, met een toepasselijk citaat van Donner wanneer die speelzaal ook nog ooit een kerk is geweest, waant je met zijn allen de lievelingen van de goden.

 

De dag werd besloten met een memorabele maaltijd bij Humfries (om Dries' spelling maar even aan te houden). Een zeer mondige serveerster, postcodeloterijkortingbonnetjes, als mierzoet aangekondigde dessertwijn, die de zoetheid van een gemiddelde port overigens nog niet haalde, Peter die voor Dries het driegangenmenu uitkoos, waaronder soep in plaats van de saté waar Dries zich op verheugd had en een hoofdmaaltijd die Dries spontaan de uitspraak "is dit alles?" ontlokte, ook een liedje dat hinderlijk in je hoofd kan blijven hangen. Dries wijdde nog een klachtmail aan deze -in zijn ogen- wanprestatie. Maar het deed allemaal niets af aan de gezelligheid.

 

Bij vertrek rond 22.30, moesten drie auto's nog van een en dezelfde parkeerplaats gehaald, weer in de buurt van de speelzaal. Ik citeer Janski, die het gebeuren van het meest nabij gadesloeg:

 

"Betalen natuurlijk. Dat kon ook met bankpas. Dries stond als eerste bij de poort en heeft ongetwijfeld getracht met pas te betalen. Jan en ik stonden achter hem en zagen allerlei bewegingen in de auto voor ons, maar betalen, ho maar. Roelof stapte lachend uit met parkeerticket in de hand en wenkte naar ons: “We moeten naar de betaalautomaat.” Die stond een meter of vijftig verderop. OK, dus ik voeg uit de rij, parkeer mijn auto. Evert doet vervolgens hetzelfde. Maar Dries bleef vrolijk staan, schijnbaar zijn administratie bijwerkend met inmiddels twee wachtende Zwollenaren achter hem. Ik stond inmiddels buiten en een van de wachtende vrouwen riep mij toe: “Wordt het nog wat met die meneer daar?” En een man: “Gaat ie daar kamperen of komen wij ook nog aan de beurt?”

 

Dries: "Ach die parkeerplaats. Ook dat nog. Ik dacht echt dat je achter me stond en wachtte relaxed tot Roelof kwam.... Ik dacht na het getoeter echt: "waarom toeter je nou Henk?" Hoogtepunt was de man die uit zijn auto stapte en tegen me zei: "wat was u van plan?" ik zei rustig:'o ik dacht dat u mijn vriend was, die in de auto toeterde' echt. Altijd relaxed die Dries. Wel wat raar soms."

 

Al te veel is er nog niet over bekend, maar er gaat een gerucht dat er bij Dries 3.0 ook sprake zal zijn van enig omgevingsbewustzijn.

 

Een blik op de klasse 3A tot slot. Alle vijf wedstrijden in 3A eindigden op deze dag in 4-4 of 4.5-3.5. Door het verlies van Sneek in Kampen en het gelijkspel van Schaakwoude tegen de rode lantaarndragers uit Haren ligt de strijd om het kampioenschap weer helemaal open. Vanaf nu spelen we alleen nog maar finales! Philidor 2, Almelo, HSP Veendam en De Twee Kastelen zijn teams waarvan wij kunnen winnen, maar ook verliezen. Het is waar: de grote meerderheid van de ontmoetingen tegen deze teams wonnen wij, maar we wachten ons voor onderschatting.

 

Uit het relaas der Zwollenaren nog hun perspectief: "De promotieplannen gaan de ijskast in en het handboek handhaving wordt afgestoft." Toch is zelfs Zwolle nog niet kansloos, 2 MP achter ons, 4 achter koploper Schaakwoude, tegen wie zij de volgende ronde spelen. Wij treden dan aan tegen de licht verrassende nummer twee: Philidor Leeuwarden 2.

 

verslag: Putski

 

* Dit klopt niet. Het was een andere Zwollenaar tegen wie ik jaren geleden een achterhaalde variant speelde uit een stokoud boekje van Euwe. Gek genoeg was ik op deze dag zelf ervan overtuigd dat dat tegen Boris de Jonge was geweest. Het blijft een wonderlijk ding, dat menselijke geheugen.

 

 

ZSG

 

 

Spassky’s

 

1.

Ten Klooster (Harry)

1700

 

Van Putten (Henk)

2152

0

1

2.

De Jonge (Boris)

2064

 

Kroon (Roelof)

2209

0

1

3.

Mellema (Andries)

2176

 

Van Dorp (Folke)

2121

½

½

4.

Frijling (Arnold)

2174

 

Janse (Evert)

2031

1

0

5.

Van Gelder (Bart)

2004

 

Koster (Dries)

2022

0

1

6.

Hoffer (Miklos)

1970

 

Jansen (Henk)

1794

½

½

7.

Binnendijk (Ferdinand)

2053

 

Bodewes (Peter)

1872

1

0

8.

In 't Veld (René)

1804

 

Kroon (Jan)

1863

½

½

 

Het middenrif

Spassky's - Haren & Oostermoer: 5 - 3

 

 

Spassky’s

 

 

Haren&Oostermoer

 

5

3

1.

Kroon,R.C.(Roelof)

2209

 

Visser Sr,B.M.(Martien)

2116

½

½

2.

Bodewes,P.M.(Peter)

1872

 

Houten van,H.(Heinse)

1841

0

1

3.

Putten van,H.T.(Henk)

2152

 

Klinkhammer,J.(Johan)

1985

1

0

4.

Koster,A.J.(Dries)

2022

 

Valiente,P.(Paulo)

1927

1

0

5.

Janse,J.E.(Evert)

2031

 

Roorda,M.(Maarten)

1827

1

0

6.

Logtmeijer,M.A.(Maurits)

1937

 

Tasma,A.W.(Andreas)

1812

1

0

7.

Jansen,H.(Henk)

1794

 

Haitsma,A.H.(Anne)

1784

0

1

8.

Yska,R.J.(Rolf)

1757

 

Hiemstra,T.(Tomas)

1736

½

½

 

Volgens een legendarische uitspraak van Maurits kunnen de Spassky’s een wedstrijd beslissen door het middenrif weg te hakken. Dat is precies wat er zaterdag gebeurde. De enige hakpartij komt daarbij ook op naam van Maurits, een grappige bijkomstigheid.

 

Na de koude douche in Sneek konden we wel een opwarmertje gebruiken. Helaas geen uitje naar een wellnessresort maar naar het Denksportcentrum waar de verwarming meestal een graadje hoger staat dan goed is voor het denkvermogen de schaker. Maar daar klagen we niet over. Welke schaker heeft er niet ooit onder Siberische omstandigheden in een leegstaand kerkgebouw, zwembad of bedrijfspand  geschaakt met de verwarming op nul en de oorwarmers op?

 

Zaterdag 12 december stond de wedstrijd tegen Haren&Oostermoer op de kalender. Gezien de stand op de ranglijst van deze sympathieke fusieclub een ideale gelegenheid om weer eens 2 matchpunten te pakken, de degradatiezone te verlaten en ieder geval Oostermoer dieper het moeras in te drukken. Met Haren is dat wat lastiger want dat is op zandgrond heb ik mij laten vertellen.

 

We begonnen direct goed aan de wedstrijd. Teamleider Putski, altijd op bord twee maar nu op drie, speelde weer met “bite” maar dat is een insider joke in dit geval. Na ruim een uur spelen had Putski met een listige manoeuvre een stuk bemachtigd en kon zijn tegenstander al na 10 zetten opgeven.

 

klinkhamer-putski

 

slotstelling na 10;Lc4x

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rond 15.00 viel de 2e uitslag te noteren. Rolf was op het 8e bord goed bezig. Bij een thuiswedstrijd staat een ding altijd vast: de pizza die hij na afloop in Italia besteld is altijd dezelfde. Het spelverloop op zijn bord vertoont echter vaak een wat minder voorspelbare curve. Ditmaal was het wel een partij uit een stuk. Met slechts 4 minuten bedenktijd had hij al 15 zetten op het bord staan. Daarbij stond hij veel beter en hij dreigde de zwarte stelling binnen te vallen. Daarna begon de puzzel om het stellingsvoordeel om te zetten in een punt. Helaas slaagde hij niet in die missie. Het bleef bij dreigen maar een inval kwam er niet van. Een nadere analyse met de computer wees uit dat hij nooit beslissend voordeel kon bereiken. Op zet 26 bood hij remise aan. Stand 1½-½

 

Yska-Hiemstra

 

slotstelling na 26. Kf1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hierna is het scoreverloop uw verslaggever ontgaan want hij piepte er 1½ uur tussenuit. Toen hij tegen 17.00 terugkwam stond het 4-2  met nog twee partijen te gaan.

Peter stond zeer goed en leek op weg naar een overwinning. Op een gegeven moment zag hij een winnende afwikkeling. De implementatie van die afwikkeling kostte helaas materiaal en Peter kon vrijwel direct opgeven. Dat is toch zuur zo goed spelen en toch niet verbitterd raken. Dat is dan klasse.

 

Hoe Evert aan zijn punt is gekomen weet ik niet. Maar ik had er alle vertrouwen in gezien zijn stijlvolle en soevereine  uitstraling achter het bord. Misschien moet ik ook maar eens een colbertje aantrekken want zolang ze mijn rating niet gezien hebben, denken ze dat ik goed kan schaken. Evert won nadat hij een aanval op zijn koningsstelling bekwaam had gepareerd. Tenminste dat is mijn vermoeden.

 

Roelof speelde in de opening een wat ongemakkelijk ogende zet. Ongemakkelijk ogende stellingen op het bord brengen en zand in de ogen strooien van de tegenstander is een van zijn kerncompetenties en de basis van zijn successen. Iin dit geval moest hij nauwkeurig spelen om niet in het nadeel te raken.  Daarin slaagde hij glansrijk want rond de 19e zet werd na zetherhaling tot remise besloten.

 

Visser-Kroon

 

slotstelling na 19. ;Db7

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maurits kwam met bijzonder agressieve intenties uit de opening en met een enorme voorsprong in ontwikkeling. In het centrum werd de zwarte stelling compleet opgeblazen. Daarvoor waren slechts 21 zetten nodig.

 

Logtmeier-Tasma

 

slotstelling na 21. e5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stand 4-2 met Janski en Dries nog bezig.
Dries stond gewonnen in een eindspel met toren en wat pionnen zo hier en daar tegen een machteloze loper en dito paard. Het is dan nog wel even uitkijken voor een gevaarlijke paardensprong of een penning van de loper. Na afloop trok ik de conclusie dat je in zo’n eindspel koning en toren op een veld van verschillende kleur moet zetten, dan wordt je nooit geflest. Dries deed alles goed  en stak het statiegeld in eigen zak en gaf een rondje in Atlantis. Het volle punt en de match in de tas.
Stand 5 -2

Koster-Valiente

 

slotstelling na 58.Th2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tenslotte Henk op bord 7. Henk speelde erg goed en kwam ook goed te staan, zelfs gewonnen maar hij zag het niet. Nog niets aan de hand natuurlijk, remise kan ook. Maar ook die ondergrens zakte naar beneden. Er stond een verloren eindspel op het bord en dat bleef verloren. Eindstand 5 – 3.

 

Haitsma-Jansen

 

slotsteling na 58.Ke6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

verslag: Rolf

 

Warm bad blijkt koude douche

Sneek - Spassky's: 5½ - 2½

7 november 2015

 

Het was allemaal zo mooi begonnen op die 26ste september in Kampen. Mijn hereniging na zovele jaren met jeugdvriend Henk van Putten, de wedstrijd tegen onze gezamenlijk oud rivaal Johan Redeker en de onvermijdelijke overwinning op Denk&Zet. Het restaurant daarna, het bier en de bedenkelijke blikken van het bedienend personeel toen we onze schaakborden tevoorschijn haalden om in het goed bezette restaurant te gaan analyseren. De sfeer in de groep was fantastisch en ik had het gevoel daar prima in te passen. Niet voor niets sprak ik toentertijd van een ‘warm bad’ waarin ik terecht was gekomen.

 

Hoe anders was het op 7 november in Sneek. Terwijl de voortekenen uitstekend waren. Goed, de nederlaag tegen Damwoude tussendoor was een vervelend akkefietje geweest. Maar die dingen gebeuren. Onze opzienbarende bekerwinst daarna tegen het sterke Assen had alle seinen toch weer op groen gezet?

 

Vooraf had ik alleen wat lichte twijfels over onze leider Roelof. In gewone doen een autoriteit en niet alleen op schaakgebied. Deze man bij wie je met elke (schaak)vraag terecht kan en die je, als je het even niet ziet zitten zonder twijfel de weg wijst in de complexiteit van het leven, oogde wat onzeker. Deze leider waar wij ons normaal aan optrekken en die het team naar een overwinning moet loodsen wist het zelf even niet meer. Ruim een week voor de wedstrijd tegen Sneek had onze eigen Roelof namelijk een partij opgegeven in een remise stelling. En dat is iets wat je als schaker niet zomaar even van je af laat glijden. Roelof twijfelde aan eigen kunnen en dat is dodelijk op dit niveau.Het was daarom dat hij remise accepteerde in een voor wit zeer gezonde stelling waarin hij in normale doen ongetwijfeld nog lang zou hebben doorgespeeld.

 

Kroon-Fluit

Kroon – Fluit, stelling na 19…Le7

 

Roelof: “Na deze zet bood Johnny remise aan. Slap als ik was ging ik akkoord, omdat ik minder tevreden over mijn stelling was dan ik voor ogen had bij de 14de zet. Ik schrok een beetje van f7–f5xe4. Fritz vindt dat ik beter sta na het geplande 20.c4 f5 21.Pd3 f4 het idee van Johnny, maar nu kan ik aanvallen over de witte velden 22.Df3 bijvoorbeeld 22...b5 23.Pb4 Db7 24.cxb5 axb5 25.Td3 Ta8 26.Tad1 Tfc8 27.Dg4 Lf8 28.Pd5”

 

½–½

 

De twijfel van Roelof sloeg over op ons allemaal. Alleen Putski bleef ongegeneerd goed spelen met een lichte glimlach om zijn lippen. Ik verdenk hem ervan dat hij een gooi naar de macht wil doen. Iets wat op dit moment behoorlijk misplaatst is en absoluut nog niet aan de orde.

 

Ongeveer tegelijk met de remise van Roelof moest Janski zijn koning omleggen. Dit kon geen toeval zijn. In een stelling die absoluut niet geschikt is voor de 3e klasse A was onze sympathieke teamgenoot het spoor volledig bijster geraakt. Hij kon helaas de uitstekend verborgen winnende varianten niet vinden.

 

Janski-Kloosterman

Janski – Kloosterman, stelling na 16. Pc3?!

 

16…Dxc3?

Janski: “Na lang twijfelen. Ik keek ook naar De5x en Tc3x. Die zet speelde ik niet omdat iets mij zei dat ik de onderste rij niet moest verlaten. Het leidt ook tot eeuwig schaak, niet gezien: 16... Txc3 en dan

a) 17. Lg5+ Le7 18. Tfc1 Lxg5 19. Db8+ Ke7 20. Db7+ Ke8 21. Db5+ Ke7 22. Db7+ eeuwig schaak, niet gezien.

b) 17. Dxf7 Dxe5 18. Lb2 Ld6 19. Dh5 (19. g3 Pxg3!) 19... g6 20. Lxc3 Dxc3 - +

c) 17 Lb2 Rc7 18. Qb8+ Tc8 19 Dxc8+ Kxc8 20 Lxd4 Pxd4 -+"

 

17 Lg5+ Le7 18 Tac1 Tc7? (een gelijke stelling ontstaat na 18…Lxg5 volgens Fritz) 19 Db8+ Tc8 20 Dxa7+ 1-0

 

En of dit alles nog niet genoeg was hoorde ik Dries naast mij remise aanbieden aan zijn tegenstander! Wat was er aan de hand? Er stond hier iets verschrikkelijks te gebeuren. Tot dan toe had ik zelf lichtvoetig mijn rondjes gelopen door de zaal en daarbuiten. Speels een pionnetje door mijn vingers tollend.

 

Ik maakte me vooralsnog weinig zorgen over die paar onnauwkeurige zetjes die ik in de opening had gedaan. Maar nu moest ik toch wel even stevig in de denktank. In een middenspel met 4 paarden en 4 torens had ik nul aanknopingspunten Er moest keihard gerekend worden en dat is nou éénmaal niet mijn sterkste punt. Ook had ik een gemene zwakte op e6 en wits e5 paard domineerde mijn stelling. De varianten gingen schots en scheef door mijn hoofd.

 

Schram-Van Dorp

Schram – Van Dorp, Stelling na 18 Pf4

 

Ik had maar één houvast in deze stelling en dat was dat 19 Pxe6 geen dreiging was omdat ik dan 19 …,Txd1 20 Txd1, Te8 zou spelen waarna één van beide paarden verloren ging.Verder keek ik naar alle zetten, g5, Pc2, Tfe8 etc. ze kwamen allemaal voorbij. Het duizelde in mijn hoofd. Maar wacht eens even. Als Pxe6 toch niet kon, kon ik ook wel 18..Pe4 spelen! Met dreiging op f2 of Pd2 als een eventueel vervolg!

 

18..Pe4?? dus. 19 Pxe6! En zwart kan opgeven. De truc is dat na 19 …, Txd1 20 Txd1, Te8 niets uithaalt omdat het paard op e6 sowieso nooit genomen mag worden vanwege Td8#. En na 20 …,Te8 volgt 21 Td7 en over.

 

De onkwetsbaar lijkende nieuweling was lelijk door de mand gevallen.

 

Ondertussen zat Jan Postma, als hij daar geen moeite mee heeft noem ik hem voor het gemak even Armand, een lastige Reti tegen Rating- en Retifavoriet Stavast uit te spelen.Na wat stevige schermutselingen i n het middenspel resulteerde een eindspel met heel veel lopers waar ik niks van begreep maar wat uiteindelijk volkomen in evenwicht bleek. De vrede werd getekend e.e.a. geheel volgens de peace traditie van Armand.

 

Stavast – Postma, Stelling? (redactie: wat denk je zelf?)

 

En onze aspirant leider Putski? Hoe was het daar eigenlijk mee?

Putski speelde in een uiterst gecompliceerde stelling weer akelig precies. Iets waar ik hem vroeger om verfoeide als ik tegen hem speelde maar wat nu mooi van pas kwam. Putski voelde zich thuis in de verwikkelingen die op het bord ontstonden en scheen zelfs wel te varen bij het inéénstorten van onze leider en dientengevolge ons team. Putski rook zijn kans.

 

Putski-Kuitert

Kuitert – Van Putten, Stelling na 16 0-0

 

Putski: “Er volgde: 16…Lxc3 17 Dxc3 Txe4 18 Pe5 Ta4 (18…Pxd5 19 Dc1! Is zeer onduidelijk) 19 Tc1?! Lb7 en nu ging wit all-in met 20 b4?!, maar na 20…xe5 ontstond er nooit meer voldoende compensatie voor het geofferde paard.”

 

Het meeste medelijden had ik eigenlijk nog wel met Evert Janse. Evert had ons van tevoren lekker gemaakt met de Hefe Weisse van de tap bij De Kajuit. Ik keek er zwaar naar uit want bier na een gewonnen schaakpartij is als een sigaret na de seks weet ik vanuit de tijd dat ik nog rookte en nog seks had. Evert heeft de hele middag lopen zweten op een isolani van zijn tegenstander. Toen hij deze dan uiteindelijk buit had gemaakt en hij voorzichtig aan de winst kon gaan denken maakte hij een foutje waardoor de stelling plotseling remise was. Evert verdient echt beter!

 

Janse-Lootsma

Janse-Lootsma, Stelling vóór 36 Kf2

 

Evert: “Terwijl ik nog alle tijd van de wereld had, maakte ik een beginnersfout. Ik speelde a tempo 36. Kf2. Na het logische 36. Dc5 was 37. b4 ook niet de beste, na 37.Da7 wel 38.Kf1 Te5 besloot ik de pion maar eens te nemen, ruil-ruil en toen uiteraard De3 en remise in onvermijdelijk. Bert van der Marel had me er nog zo op gewezen altijd minstens drie kandidaatzetten te verzinnen, volgens hem scheelt dat ongeveer 80 ratingpunten. Ook deze partij verzuimde ik het weer. Had ik het wel gedaan, dan was 36. Kf1 niet zo moeilijk!! Wit wint de pion op d5 en volgens Fritz is het +1.03. Op zich nog een zeer lastig technisch opgave en mogelijk hadden we nu nog in Sneek gezeten. Al met al weer een goede les!”

 

Van Peters partij heb ik het minste mee gekregen. Ik was meer gebiologeerd door de jonge man die tegenover hem zat. Terwijl de jongeling neurotisch krulletjes draaide in zijn al behoorlijke krullenbol zag ik bij Peter de eerste grijze haren verschijnen. Terwijl hij nog niets eens al zijn stukken ontwikkeld had begon hij zijn paard al naar d1 terug te trekken. Een krullig kind kon daarna de was doen.

 

Bodewes-Keuning

Bodewes-Keuning, stelling na 13… Pd8

 

Bodewes: “Het lijkt er tegen Sneek nooit in te zitten. 4-4 van vorig jaar het hoogst haalbare. Mijn partij lijkt er een tegen Fritz. Na de opening krijg ik alle favorieten van Fritz tegen me. Kon ik niet bijbenen.”

 

Peter spiegelde de zet van zwart met 14. Pd1?, het paard achter de wagen.

 

En dan Dries. Natuurlijk had zijn jeugdige tegenstander het remise-aanbod geweigerd. Ondanks al zijn onervarenheid rook de jongeman zijn kans. Hier waren serieuze ratingpunten te verdienen.Toch had Dries een mogelijkheid om het punt te pakken maar verzaakte geheel volgens de Sneeker traditie.

 

Koster-Bakker

Koster-Bakker, Stelling na 31…e4?

 

Dries: “32 Lxf6? Te snel gespeeld. 32 hxg4 hxg4 33 Le5 is veel beter, wint bijna!”

 

En zo kwam het dat De Spassken met een wel heel dikke nederlaag aan de broek richting De Kajuit moesten. Omdat ik toch had moeten wachten op mijn teamgenoten had ik de gifbeker van de analyse met mijn tegenstander maar helemaal leeg gedronken. Hij combineerde er lustig op los. Ook Putski was vrolijk en toonde zelfingenomen zijn slimmigheidjes uit zijn zojuist gewonnen partij. Ik keek er met afgunst naar.

 

Toen het tijdstip naderde dat we richting Kajuit zouden vertrekken kwam Putski naar me toe, ‘Dries is niet lekker, Dries wil liever naar huis’. Dries niet lekker? Wat dacht je van mij dan, dat ik wel lekker was? Het team wilde nu in plaats van bij De Kajuit in Sneek dan toch maar in Groningen gaan eten. Ik mocht natuurlijk gerust mee hoor, maar het was wel een behoorlijk eind om van Sneek naar Groningen en dan naar Elburg. Het geeft niets, ik begrijp het allemaal wel.

 

Dit alles overdacht ik toen ik alleen in mijn auto zat van Sneek op weg naar huis…

 

Sneek 2003 Spassky's 2031 5½-2½

1. Johnny Fluit 2040 Roelof Kroon 2209 ½-½

2. Christian Kuitert 2024 Henk van Putten 2152 0-1

3. Jouke Bakker 1958 Dries Koster 2022 1-0

4. Tjitze Schram 1977 Folke van Dorp 2121 1-0

5. Jan Lootsma 1963 Evert Janse 2031 ½-½

6. Dick Stavast 2114 Jan Postma 2047 ½-½

7. Selwin Keuning 1958 Peter Bodewes 1872 1-0

8. Anne Kloosterman 1990 Henk Jansen 1794 1-0

 

 

Appelmoes

Spassky's - Schaakwoude: 3½ - 4½

10 oktober 2015

 

In de Driesmailpudding, dat zich heden ten dage via appjes openbaart, werd de wedstrijd een offday genoemd voor de Spassken. Ondanks het appel dat voor de wedstrijd werd geblazen en waar in eerste aanvang tot aan Amsterdam gehoor aan werd gegeven, zal de rest van het weekend door een mand zure appels heen gebeten moeten worden. Wat er mis ging verwoordde onze trotse 6e bordspeler luid en duidelijk. “Verloren. Maar ik won. De rest sukkels”. Tja, daar kunnen we het dan weer mee doen. Van het latere “Matig vandaag. Net het Nederlandse elftal. Geen vlammen” word je ook niet vrolijker. Maar gelijk heeft de 6e bord debutant wel. Voor zijn partij kunnen we de appel wegdragen want hoewel de verdediging van de zwartspeler niet helemaal vlekkeloos was, kan de partij zonder enige twijfel aangemerkt worden als meest overtuigend werkje van de middag.

 

Dries-dia1Iedereen herkent een trechter in de stelling. De appeltjes gooit je vanaf de 1e rij in de trechter en bij d6 komt er een brijachtige substantie uit die gewoonlijk wordt aangeduid met de term appelmoes. Minder poëtische geesten zullen in d6 eerder de bloeddoordrenkte afvoerput van een abattoir herkennen maar ik ga niet appelleren aan dergelijke van fijnzinnigheid ontdane beelden. Bovendien zijn die putten vaak iets breder; dan zou e6 ook tot de trechtermond behoren zodat de slijm,- en bloedbrij die verrijkt is met botsplinters en aan elkaar klittende weefselklonten tezamen met de afgebrande haarresten, de onduidelijk gistende en borrelende weke substanties die op de koude tegels uiteen zijn gespetterd de boel niet gaan verstoppen. Appelmoes dus. Bij gebrek aan ruimte op e6. We zijn tenslotte allemaal even fijnbesnaard. Later in de partij komt Dries helemaal tot zijn recht als hij ook nog een dame kan offeren.


Dries-dia223. dxc6! Hoewel niet de laatste zet van de partij kan dit best als fraaie slotzet worden beschouwd. Dries heeft zijn waarde als 6e bordspeler dus uitdrukkelijk waargemaakt; daarover geen twijfel.

 

 

 

 

 

 

 

 

Anders liep het aan bord 4. Het is geen toeval dat ik deze volgorde aanhoud. De bord 4 speler was er namelijk van uitgegaan dat hij aan bord zes zou zitten maar bij het doorgeven van de opstelling aan de wedstrijdleider wist niemand meer hoe het zat. Een paar mensen wisten hun eigen bord. In de top van het team geen discussies, in de staart van het team evenmin. Maar dat middenrif… hoe zat het ook al weer. “Jan met wit toch? Nee, Jan met zwart”. “Dries, aan welk bord speel jij vandaag?’ “Weet ik het, jij bent de teamleider!” Alidston wist het misschien maar die ontbreekt op het appel. Die komt altijd een kwartier te laat. 13.00 uur is eigenlijk ook best vroeg op zaterdag. En dan moeten er ook nog bananen komen… 13.15 is mooi zat!

 

Uiteindelijk was alles ingevuld maar de borden 4 en 6 bleven een beetje lastig. Niemand wist het meer en de opstelling moest er wel komen. De borden vier en zes waren dus een klein twistappeltje maar uiteindelijk werd de knoop doorgehakt. Dries op zes, Alidston op vier. Later werd een en ander door de teamcaptain als volgt verwoordt: Dries won als enige op 6. Hij zou op 4 zitten, maar mijn mails worden zéér slecht gelezen en mijn geheugen wordt toch minder. Dries:“Ik op zes??” “Ik heb nog nooit op zes gespeeld!” Rolf: “Welkom in het rechterrijtje. Man, ik ben al blij dat ik een stoel heb”. Nou goed.

 

Om 13.20 komt Alidston binnen. Niet blij met zijn bord want van enig wedstrijdritme is bij de man geen sprake. Toch gaat hij er het beste van maken. Zoals altijd. Na ruim een uur spelen blijkt dat hij niet achter staat op de klok maar een voorsprong heeft van ruim 15 minuten. Bij een alleszins redelijk ogende stelling. Ik kijk naar de stelling. Nog 1 stuk niet ontwikkeld. Lc1. Enige druk op d5. Na 25 seconden ben ik er wel uit: Lg5 natuurlijk. Dat ziet iedereen. Alidston ook… maar hij zet niet. Hij duikt onder. Ik ga terug naar mijn bord. Doe een paar zetten. Moeilijke stelling, ik gebruik meer dan 20 minuten voor een zet. Daarna ruim een kwartier voor de volgende. Open centrum, alles even goed doorrekenen. Mijn tegenstander begint ook tijd te spenderen. Hij heeft nog een appeltje met me te schillen. Vorig jaar won ik vrij geruisloos van hem. Ik loop een rondje. Aan bord vier zit Alidston te broeden alsof hij moet bevallen en niet zijn vriendin. Juist als ik aankom speelt hij Lg5. Drie kwartier op zijn klok is verdampt… Dat zich kort daarop zeer ernstige tijdnood aandient hoeft verder geen betoog. Met nog enkele minuten op de klok ziet de vierde bordspeler tegen wil en dank door de appelbomen het bos niet meer en verliest. “Je moet je tijd beter indelen”, oppert iemand allervriendelijkst”. Dat weet Alidston zelf ook wel dat hoeft niemand hem uit te leggen. Basta!

 

Op bord vijf speelt Jan met zwart. Hij doet naar eigen zeggen alles goed maar krijgt er uiteindelijk niets voor terug. Behalve een beroerde stelling dan. In het Franse restaurant Pommes de la Claire de la Lune (Appelhof 46) laat hij me de partij zien. Op het oog alleen maar normale, gezonde zetten en even later toch een rotstelling. Hoe is het mogelijk? Jan laat zich niet kennen, spendeert veel tijd en sleept een half punt binnen.

 

Evert op bord drie zat ”in een slechte onbegrijpelijke stelling, gelukkig snapte mijn tegenstander de stelling ook niet en bood remise aan”. Evert leek me na de opening evenwel behoorlijk voordeel te hebben en ik had hier alle vertrouwen in. Appeltje eitje voor Evert, dacht ik nog maar Evert zat er een beetje mat bij. Ondanks de wolkenloze hemel leek hij een schip met zure appels te verwachten. Hij zat er niet lekker in en hij kwam er ook niet lekker in. Vandaar bovenstaande app van hem. Beetje tekenend voor de middag.

 

Net als op het bord naast hem. Ook daar een ratingverschil in het voordeel van de Spassky’s van minstens 100 punten maar ook hier was het matheid troef. De 100+ extra ratingpunten gingen voor een appel en een ei van de hand.


Putski-dia124. Tac1 Van Putten – Lemstra Natuurlijk had Henk Lxh3 niet gemist maar het “ik dacht dat ik aanval zou krijgen voor de pion” klonk behoorlijk tam tijdens de gesmoorde oogappeltjes op een bedje van Oma Smithbrunoisse in Elstarsaus dat we als voorgerecht bij Pommes de la Claire de la Lune kregen. En tam was het! Eigenlijk was er na tekstzet nauwelijks meer iets om voor te vechten. 24. Kh2 of 24. Dh4 is beter want “je kan beter op winst spelen met een pion meer als zonder een pluspion” zoals een, door de cider vertroebelde, teamgenoot diep filosofisch opmerkte.

In de staart van het team was er, in tegenstelling tot de andere borden geen sprake van grote ratingverschillen in het voordeel van de Spassky’s. Op bord zeven zat er zegge en schrijve 4 punten verschil tussen de beide opponenten. Het was de partij aan te zien. Redelijk correct allemaal maar ook behoorlijk saai. Nergens werd het evenwicht ernstig verstoort. De hele partij niet.

 

Peter-dia1

Dit is een van de hele weinige momenten dat ik meer van de partij had kunnen maken dan er uit kwam. Ik speelde hier 23. … Dd7 waarna 24. Pxg4 nog een stuk van het bord haalde. Even later gingen alle zware stukken er op de e lijn af en werd de vrede getekend. Beter dan de partijzet was 23. … De5 geweest. Het materiaal blijft er zoveel mogelijk op en zwart heeft enige druk. Overigens vond niemand deze zet toen we de partij in Pommes de la Claire de la Lune bekeken. Niet onder het hoofdgerecht van Normandisch varkensvlees met gekarameliseerde Golden Deliciouspartjes en in Calvados geweekte Coxdriehoekjes en ook niet later, bij de huisgemaakte apfelstrudel met hete bliksemijs. Wel probeerde een niet nader maar wel eerder genoemd teamlid Alidston nogmaals te verleiden tot enige tekst rond zijn ietwat dubieuze tijdsindeling. Er werd weer korte metten gemaakt met de vraag. Iets met manden en met rotte appels volgens mij. Waarom nou nogmaals herhaald moet worden dat hij zijn tijd niet goed zou indelen. Een salade met pijnappelpitjes vloog door de lucht en “als je dacht dat mijn tijdsindeling vergelijkbaar is met die van jou dan ben je appels met peren aan het vergelijken en trouwens die appelen vaart, die appelen baart”. Of iets in die gooi. Misschien verzin ik het ter plekke. Ik weet het eerlijk gezegd niet helemaal zeker meer. Had ik al gezegd dat de Calvados van het huis Louis Dupont voortreffelijk was? De VSOP van Christian Drouin die de van een gezellig buikje en frisse appelwangetjes voorziene maitre ‘d ons voorschotelde trouwens ook.

 

Rest nog bord 1 en 8. Bord 1 bewaar ik nog even als een appeltje voor de dorst. Eerst bord 8. Het enige bord waarin sprake was van een (fors) overwicht aan ratingpunten voor Schaakwoude. Helaas is de partijnotatie gepostmasteerd. Verpostmaat kan je ook zeggen. Dat wil zeggen dat het notatieformulier ergens in een plantenbak is verdwenen, door de plee is gespoeld of tot confetti is verwerkt door de rechtmatig eigenaar. Ik doe het dus even uit het hoofd. Rolf kwam goed beslagen ten ijs en hoefde zich niet al te sappel te maken na de opening. Prima stelling met goede uitzichten. Zeker toen zijn tegenstander een ongefundeerde flankaanval opzette gaf ik Rolf goede kansen. Echter werd de flankaanval niet met harde hand opgevangen door een centrumactie zoals we toch allemaal van Ome Jan hebben geleerd maar ging Rolf in de verdediging. Zetten als Ph2 en dergelijke volgden. Mijn hoop verschrompelde. Uiteindelijk werd het op het laatste nog een waar spektakel. Rolf offerde een kwaliteit en ging vol in de aanval op de eigen, geknakte, koningsvleugel. Toen er niets meer te verliezen viel, zeg maar. De aanval kwam te laat. Alles werd afgeslagen cq afgeruild en er restte slechts een puinhoop. Jammer, ik had hem de overwinning erg gegund.

 

Dan nog het topbord. Ook het bord met een topverschil aan elo. Waren het 200 puntjes? Waren het er zelfs meer dan 250? Ik durf het zo even niet meer te zeggen maar het kwam hoe dan ook niet tot uitdrukking tijdens de partij. Wellicht is Roelof een beetje gewend geraakt aan te gemakkelijke overwinningen? Misschien is hij te risicomijdend geworden? Wie zal het zeggen. Ik niet. Laten we naar de partij gaan. Het eerste interessante moment komt op zet 22.

 

Roelof-dia1

Roelof heeft net genomen op a2 maar dat is echt bloedlink. Beter was bv c5. In elk geval komt hij er mee weg want er volgt 22. Ta1. Zeker niet optimaal. 22. e4 is veel beter. Na e4 dreigt Ta1 waarna de dame geen vluchtvelden heeft. Leuk detail van deze stelling. Maar de kansen keren. Even later wordt de volgende stelling bereikt.

 

 

 

 

 

 

Roelof-dia2Wit heeft problemen als zwart hier verdubbelt op de d lijn. Het probleem is, dat als het paard vertrekt van d4, dat dan de zwarte dame vervelend binnendringt. Jammer genoeg kwam hier het voorzichtige 28. … Pc6 waarna de stelling weer gelijk is. De stelling na de 40e zet van wit kan de klapper van de dag worden genoemd.

 

 

 

 

 

 

Roelof-dia3De beruchte 40e zet. Zwart heeft nog zo’n 50 seconden voor de tijdscontrole en vindt hier de matvoering niet. Het begint met de zet

40. … g4!.41. Kh4 en nu niet 41. … Txh2? maar het vernietigende 41. … Tf5!! Dit zag Roelof wel maar niet het briljante vervolg 42.Tf7x Kg6!!. Na de misser 40. … Tff2? verzandt het snel in remise.

 

 

 

 

 

 

Met deze remise pakt Schaakwoude twee matchpunten en komt bovenaan de ranglijst van 3A te staan. We waren allemaal enigszins ontdaan, dat kan niet worden ontkend. Later kwam Putski met een heldere analyse. “We hadden niet eens pech. Ook geen geluk, maar het was wel terecht.” Enkelen gingen er met de staart tussen de benen van tussen en misten hierdoor een memorabel etentje. Een etentje dat een hoogtepunt kreeg toen de teamcaptain een soort dagprijs uitreikte aan onze debutant van het veelbesproken bord zes. De prijs voor goede verdiensten bleek een pot appelmoes.

 

verslag: Peter

 

En in de namiddag scheen opeens de zon

Denk en Zet / O&O Kampen – Spassky’s 2-6;
een duoverslag door twee oud-Kampenaren

 

HvP Ik woonde nog in Kampen, toen ik in de winter van 1977 een schaakspel kreeg voor sinterklaas. Op de daaropvolgende zondagen leerde ik samen met mijn vader de regels uit Euwes klassieker Oom Jan leert zijn neefje schaken. Zo verdreef schaken langzamerhand mijn eerste liefde stratego, waarmee ik in mijn herinnering overigens toentertijd onverslaanbaar was. Met een lagere-school-vriendje, bij wie thuis in de woonkamer een speciaal schaaktafeltje prijkte met een ivoren schaakspel erop, schaakte ik af en toe een potje. Zo’n tafeltje zag je in die tijd wel vaker, maar het is lang geleden dat ik het voor het laatst gezien heb. Op de paarden zaten ruiters herinner ik me nog en de torens waren volgens mij olifanten. Mogelijk was het Chinees.

 

Beiden vonden we schaken steeds leuker, zo leuk dat we in de late lente van 1979 bedachten dat we van een club lid wilden worden. Via de Kamper Almanak kwamen we in het stadsdeel Brunnepe terecht. Een vriendelijke mijnheer heette ons van harte welkom, maar stuurde ons ook gelijk weer weg. Het seizoen was zo goed als afgelopen: kom na de zomer maar weer terug jongens! Vlak voor die zomer verhuisde ik naar Elburg. En in september werd ik lid van Caïssa Elburg.

 

JK Klopt het, dat treurige ervaringen vaak een vruchtbare basis zijn voor een goed verhaal? Misschien kan ik het eens uitproberen. Want met die treurige ervaring zat het afgelopen zaterdag wel goed. Eens kijken of er ook een aardig verhaal in zit. De dag begon zo mooi. Stralend weer in Friesland, stralend weer in de auto onderweg met Henk en Moniek, en misschien nog wel stralender weer in het liefelijke stadje Kampen.

 

“O mijn Kampen in de zon,
geliefd, gereformeerde bastion

 

zong ik ruim 30 jaar geleden, toen ik er woonde en studeerde. Nu, meer dan drie decennia later, begreep ik pas echt wat we toen zongen. Want wat lag dat Godvruchtige Kampen inderdaad te glanzen en te schitteren in de zon! We moesten er schaken tegen de fusieclub O&O/Denk en Zet, in de oude visserswijk Brunnepe. Maar zelfs die wat 'mindere buurt' van Kampen had er nog nooit zo mooi bij gelegen. De herinnering aan het tweede stuk van het bovengenoemde aloude studentenlied:

 

"waar de vaderen studeerden en scheurden
en met hun bezopen koppen in de IJssel pleurden"

 

werd volkomen weggevaagd door die allesoverweldigende zon boven Kampen. Maar ik wist toen nog niet dat een paar uur later de zon voor mij persoonlijk zou ondergaan. En dat ik daarna eigenlijk het liefst in diezelfde IJssel gepleurd wilde worden, door mijn zeven (terecht een bijbels getal) teamgenoten, om maar nooit meer te hoeven schaken…

 

HvP Dries speelde niet mee op deze eerste KNSB-zaterdag van 2014-2015 en dat had een andere reden dan ik aanvankelijk bekend mocht maken. De beruchte VW-software, waarvan de kranten de afgelopen week bol hadden gestaan, draait namelijk ook op de processor van Dries… Al jaren taxeert hij zijn stellingen tot zo'n 50% gunstiger dan ze in werkelijkheid zijn. Onder het mom van ‘algeheel erg druk zijn’ moest ik zijn afwezigheid verklaren, Dries werd op dat moment door justitie verhoord. Al zijn schaakactiviteiten dienden tot nader order te worden opgeschort. Toen duidelijk was geworden dat er geen geldelijke gewin uit zijn overmatige optimisme voortvloeide mocht hij het bureau weer verlaten.

 

Vandaag zou de dag zijn, niet die je wist dat zou komen…of misschien toch wel: jarenlang al hadden wij gehengeld naar de beschikbaarheid van mijn oude schaakvriend Folke uit Elburg. Het stuitte telkens weer op narrige competitieleiders binnen de OSBO, welke onderbond als een van de weinige het uitkomen voor twee teams in verschillende bonden verbiedt. Pas de komst van Evert vorig jaar bracht ons spelersreservoir weer op peil. Folkes mail in juni aan mij, met het bericht dat degradatie van Caïssa naar nog weer een lagere onderbondsklasse hem had doen besluiten om zich terug te trekken uit dat team, kwam als een verrassing en was eigenlijk net een jaar te laat. Niet dat een extra reserve geheel overbodig zou zijn, maar een klein pleidooi mijnerzijds op de ALV was opeens toch noodzakelijk. Dat hield ik graag, ik voelde me zelfs enigszins verplicht. Het is namelijk niet ondenkbaar dat ik Folke nog wel enkele honderden euro's verschuldigd ben, alleen al aan nooit voldane brandstofkosten voor autoritten naar talloze toernooien. Deze kon ik als zestien-, zeventienjarige nimmer vergoeden van mijn enkele guldens zakgeld, al zou ik gewild hebben. De ALV liet zich overtuigen, ook omdat Dries, Jan en Rolf Folke al kenden, als hoofdsponsor van het NK Rapid dat de afgelopen jaren in Elburg werd gehouden.

 

JK Janski en ik waren mooi op tijd in wijkcentrum Reijersdam. Tijd genoeg om nog een fijne wandeling te maken. Overal kerken, per straat minstens één. Janski luisterde vriendelijk en beleefd naar mijn herinneringen, zo is die jongen nou eenmaal. Janski en vriendelijk en beleefd, bedoel ik. Toen we terugkwamen, om kwart voor 1, waren de anderen juist gearriveerd: Peter, Roelof, Putski, Jan, Maurits, Folke. Ook allemaal met een zonnig humeur, heel toepasselijk dus.

 

Voor zover dat mogelijk was, werd het humeur van Folke zelfs nog beter na een minuut of 20. Wat een schitterende stelling, wat een materiële voorsprong. Hoe had hij dat zo snel voor elkaar gekregen? Waarom gaf zijn tegenstander eigenlijk niet op? Bewonderend liepen we alle zeven vaak langs zijn bord.

 

Van Dorp-Mujkanovic

Bord 3, Van Dorp - Mujkanovic, stelling na 9…Pc6.

 

HvP Het zwarte paard op c6 lijkt zojuist van stal te zijn gekomen, totdat je tempi gaat tellen en vaststelt dat het niet b8 maar toch echt veld d4 moet zijn vanwaar het paard naar c6 sprong. Folke reageert zeer adequaat op de immense ontwikkelingsvoorsprong van wit door een tweede pion in de aanbieding te doen: 10 Pd5! 10…Pxa5 (10…Pxe4 11 f4 geeft wit langdurig het initiatief) 11 Pxf6+ gxf6 12 f4 Pc6 13 Ld5 Dc8? 14 xe5 fxe5 15 Lxf7+ en de zwarte stelling was rijp voor de sloop. Zijn tegenstander nam vervolgens nog zo'n veertig zetten de tijd om in het onvermijdelijke te berusten, hiermee Folkes geduld toch nog ernstig beproevend.

 

JK Ook op de andere borden viel veel te genieten. Boeiende en vooral zonovergoten stellingen, ondermeer bij Peter, Janski, Maurits, Putski, Roelof en Jan Postma. Ja, je leest het goed: op àlle borden ging het als een zonnetje, op één na…

 

Wat heeft me zaterdagmiddag toch bezield? Spoken uit het verleden, die waren blijven hangen in mijn oude woonplaats? En die, nu ik na 31 jaar terug was, hun kans schoon zagen, om eindelijk wraak te nemen? Was het een slechte geest, waar de bijbel immers ook zo vaak over vertelt, omdat ik teveel ben afgedwaald van het rechte pad der vaderen?

 

Mijn uiterst sympathieke tegenstander hield het na afloop op de vlieg, die rond de 20e zet op ons bord kwam zitten en daar een minuut lang rustig bleef rondkijken. Seine Hakkers (zo heette de vriendelijke man tegenover me) probeerde hem te verjagen, maar dat mislukte. Het kleine zwarte insect ging twee velden verderop zitten, en maakte daarmee onwetend een aardige paardensprong. Doortastend als ik op dat moment nog was, sloeg ik de vlieg pardoes dood, op c5. Gooide ik toen mijn glazen in? Was dit achteraf mijn albatros-moment, in deze oude Hanzestad aan de IJssel, waar de Vliegende Hollander ongetwijfeld eens heeft aangemeerd? Laadde ik met mijn agressieve, dieronvriendelijke daad, een vloek op me, die nooit meer ongedaan gemaakt zou kunnen worden? Het valt te vrezen, want als in een droom speelde ik:

 

J. Kroon - Hakkers

Bord 7, J. Kroon – Hakkers, stelling na 20…Te8

 

21.Pa4-c5 (de zet van de vlieg) en liet daarmee mijn loper op een belachelijke wijze insluiten. (21…Db6, gespeeld.) Waarschijnlijk heeft Seine me daarna nog wel een paar kansjes gegeven, maar zijn goede barmhartigheid was niet opgewassen tegen de duistere machten die intussen bezit van mij hadden genomen en die mij rechtsreeks naar het verderf voerden. ``En de zon ging onder, en zie het werd duister, in de gehele speelzaal, maar niemand die het zag, want het was de vierde ure, en allen die daarbij waren hadden prachtige stellingen, dus zij bemerkten niets, maar het einde van die man was wroeging, radeloosheid en diepe zelfhaat’’. Dat staat niet in de bijbel, het is ook geen citaat, maar het klopt wel.

 

HvP Op bord 1 zette broer Roelof de familiekroon onmiddellijk weer recht, zonder noemenswaardige inspanning. Hij mocht werkeloos toekijken hoe zijn tegenstander eigenhandig een galg construeerde, zijn hoofd erin legde en Roelof vroeg om het krukje op c4 een schop te geven.

 

Kroon-Spoelstra

R. Kroon – Spoelstra, stelling na 18 Tac1

 

Zwarts stukken zijn onderling nogal in de knoop geraakt. Vanaf h7 naar a7 tekent zich een galg af, met de strop rond het veld b6. In arren moede speelde zwart 18….Tc4. Er volgde 19 Lxc4 xc4 20 Pe3! b5 21 Dxb5 1-0

 

Kroon - Spoelstra, kwartslag gedraaid

de contouren van een galg hebben zich in het zwarte kamp onmiskenbaar afgetekend

 

Henk Jansen, bord 8, versmaadde in de opening een pion op d4. In de plaats daarvan arresteerde hij -op positioneel zeer verantwoorde gronden- een witveldige loper. Even later legde de zijne op b5 de witte stelling lam: Wit kon niet rocheren * en alle troeven waren in Henks handen.....totdat Henk een -positioneel zeer onverantwoord- uitje organiseerde voor diezelfde witveldige loper naar veld e8. Eén zet was deze dus van zijn post weg. Wit rocheerde snel en een remiseindspel resulteerde al snel.

 

Van Zaalen-Jansen

Van Zaalen – Jansen, stelling na 18 Pe5.

 

Er volgde 18…Le8? 19 0-0! Lb5?! 20 Lb4!

 

De lezer ziet het goed: Henk speelde razendsnel de loper weer terug naar b5. Hoopte hij wellicht dat zijn tegenstander op zijn beurt de rochade in de omgekeerde richting zou uitvoeren? Het zou een overtreding van de (door mij in 1977 geleerde) regels zijn geweest die Henk zeker door de vingers had willen zien.

 

Maurits, op bord 5, kwam, net als Jan Postma overigens, een tegenstander tegen tegen wie hij eerder speelde tegen Denk en Zet. Drie jaar geleden verloor hij en dat wilde hij graag rechtzetten. Die kans was er meermalen. Het meest concreet op zet 36:

 

Logtmeijer - Ekkelboomg

Logtmeijer – Ekkelboom, stelling na 35…Kf8

 

Maurits speelde 36 Te7? Van +12 naar 0, zoals hij zelf omschreef. 36 Ta8+ gevolgd door 37 d7 wint snel.

 

En meer studieachtig op zet 60:

 

Logtmeijer - Ekkelboom

Logtmeijer – Ekkelboom, stelling na 59…Kc5

 

Maurits speelde 60 Tc7+? 60 Th6 was de fraaie, door Roelof aangegeven, winst. Zwart is in zetdwang. Op 60…Kc4 volgt 61 Th5.

 

Een boefje trouwens, deze Berd met een d Ekkelboom. Zo zat hij te ekkelen met ons fotolijstje met Spassky. Meermalen draaide hij de welwillende blik van Boris van ons weg. Precies even vaak draaide ik het portret weer terug, dat ook.

 

Jan Postma, bord 4, spoelde het bitter van zijn nederlaag van twee jaar geleden op een veel zoetere wijze weg door de sterke Redeker deze keer te verslaan. Geen fragment helaas, want ligt Jans partij niet in een plantenbak wegens een onwelgevallig resultaat dan crasht zijn PC wel en heeft hij opeens niet meer de beschikking over Fritz. Als hieronder nog een diagram verschijnt dan is er toch nog iets in mijn mailbox gekomen, maar dat zou ook mij verbazen.

 

Over naar Peter, bord 6. Hij leek wat minder uit een Fromsgambiet gekomen te zijn totdat hij de bordjes kon verhangen door een goed getimede tegenaanval op f4.

 

Visscher-Bodewes

Visscher- Bodewes, stelling na 21. Dc4

 

Peter speelde 21…Ld6! waarmee de kansen gekeerd zijn; wit kan f4 niet meer dekken en zijn stelling stort in. Visscher zocht zijn toevlucht in een kwaliteitsoffer met 22. Te1+ Kf8 22. Te5 maar dat was bij lange na niet voldoende.

 

Zelf speelde ik op bord 2 en trad aan tegen iemand met wie ik vroeger ook wel naar toernooien ging, William Cornelisse, een vriend van teamleider Redeker bij wie ik ook vaak in de auto heb gezeten (dit in de tijd dat ik intussen wel in de kosten kon bijdragen overigens).

 

Cornelisse-Van Putten

Cornelisse- Van Putten, stelling na 30...Ke6

 

Ik was met licht voordeel uit de opening gekomen, maar pas hier slaat de balans de goede kant uit: 31 Te1? Aantrekkelijk doordat het stukwinst dreigt met 32 Pg7+, toch had wit dat gelijk moeten spelen, het toreneindspel dat ontstaat na 31 Pg7+ Kxe5 32 Pxf5 Kxf5 33 Txd5+ Ke6 34 Td8! (niet vooruitgezien door mij, dreigt Th8) is slechts heel marginaal beter voor zwart. 31..Lg6 Nu kost 32 Pg7 opeens een stuk na 32…Kf7, vandaar 32 Pf6 Txb2 en zwart wist zonder al te veel moeite zijn pluspion te gelde te maken.

 

Nog eenmaal terug naar Jan Kroon. Hij verloor naar eigen zeggen door watten in zijn hoofd, concentratiegebrek en onderschatting, ik weet niet in welke volgorde. Wel tekende ik onmiddellijk de mini-preek op waarin de catastrofale partij culmineerde: "Je mag niemand onderschatten, tenzij jezelf". De volgende dag was die preek uitgegroeid tot het in dit verslag verwerven sermoen.

 

JK Rest mij nog mijn dank uit te spreken, niet alleen ten opzichte van Seine Hakkers, maar zeker ook aan mijn teamgenoten. Wat een uitstekende zielenherders! Wat een steun en troost! Zelf wonnen zij allen, of scoorden ze prachtige plusremises, maar zij verborgen hun afkeer van mij, en vroegen mij, verdoemde, de weg naar een fijn restaurant in mijn oude woonplaats. Door tranen verblind en met wankele tred leidde ik ze op de weg naar de Oudestraat, waar zij aan hun welverdiende bier gingen, terwijl ik boete deed met een glaasje appelsap. Zo zie je maar weer: als je verslagen mensen een taak geeft, ze het gevoel geeft dat ze heus nog wel wat kunnen, dan help je ze weer een beetje op de been…

 

Maar zal ooit de zon nog weer voor mij gaan schijnen?

 

HvP We aten met het uitzicht op de meermalen door Jan aangehaalde IJssel, in een door hem geadviseerd etablissement dat door Peter omschreven werd als toplocatie: “waar je op straatniveau binnenkomt, een trap oploopt, een zoetwatervisje aan de haven eet met een goed glas erbij om vervolgens op straatniveau de deur weer te verlaten, zonder nog een trap af te hoeven.”

 

Tot slot terug naar het begin. Het slaat als een paard op een vlieg, maar zonder de verhuizing naar Elburg zou Folke vandaag in Kampen niet voor de Spassky’s gedebuteerd zijn. En had ik wellicht in deze match zelfs tegenover een Spassk gezeten; als speler van O&O / Denk en Zet. Dit verslag zou niet geschreven zijn door mij, samen met Jan Kroon. Op de zondagmiddag dat ik ermee begon, viel zijn bijdrage zomaar in mijn mailbox.

 

En, beslist geen dichterlijke vrijheid: in de namiddag scheen opeens de zon.

 

 

Denk en Zet/O&O Kampen 1914 - Spassky's 1995 2 - 6

1. H. Spoelstra 1955 - R. Kroon 2211 0 - 1

2. W. Cornelisse 2015 - H.van Putten 2148 0 - 1

3. M. Mujkanovic 1985 - F. van Dorp 2102 0 - 1

4. J. Redeker 2084 - J. Postma 2034 0 - 1

5. B. Ekkelboom 1756 - M. Logtmeijer 1942 ½ - ½

6. J. Visscher 1952 - P. Bodewes 1853 0 - 1

7. S. Hakkers 1642 - J. Kroon 1882 1 - 0

8. T. van Zaalen 1886 - H. Jansen 1791 ½ - ½

 

 

* Ik houd de spelling van Euwe aan, zie Oom Jan leert zijn neefje schaken