ARCHIEF

 

members only?

woordenboek

selected uitspraken

 

wedstrijdverslagen

 

De Peetvader, ultrakort verslag van Assen-Spassky's

20 april 2013

 

Al ruim 25 jaar regeert Don Drissimo Costereone, pater familias der Spassky's, zijn camorra met strakke hand. De familieleden sidderden dan ook toen hen vrijdag plotseling 'pizzini' onder ogen kwamen, waarin Janni Postino zomaar dreigde over te lopen naar een andere familie. Don Drissimo liet er geen gras over groeien en belde de hele vrijdagavond met zijn soldati. Om te beginnen met zijn vaste consigliere Enrico Chiusini. Daarna ook nog lang met Enrico Janfiglio en Rolfini Gelatino. Al deze besprekingen vonden in het diepst geheim plaats en moeten dat ook blijven.

 

Feit is dat Janni Postini zaterdagmorgen wakker werd en naast zich in bed een onthoofd paard uit zijn favoriete Stauntonspel aantrof....

 

Waar is di Rita, vrouwe di casa, als je haar nodig hebt? Janni besefte dat hij zijn hand overspeeld had en behoort volgend seizoen nog steeds tot de Uomini d'onore del Spassky's.

 

Helaas werd tegelijkertijd ook bekend dat dat niet geldt voor Valoroso Uomo Articoli. Onmiddellijk dient zich dus de vraag aan: komt er een prijs op zijn hoofd te staan? Gelukkig lijkt dat niet nodig, want hij heeft de camorra besloten vaarwel te zeggen, al dan niet tijdelijk. Op de volgende familievergadering wordt gesproken over vervanging.

 

Kortom, wederom een heftige 'night before the day after'. De mannen van eer moesten uiteraard ook nog de degens op het schaakbord kruisen op deze zaterdag, het resulaat hiervan valt echter onder de omerta, de zwijgplicht. Er schijnt toch gezamenlijk gegeten te zijn. Uiteraard was dat in een pizzaria.

 

Assen - Spassky's 5-3

1. Maris,I.(Ivo) 2266 Kroon,R.C.(Roelof) 2171 ½ - ½
2. Werff van der,F.(Frank) 2012 Putten van,H.T.(Henk) 2121 ½ - ½
3. Tromp,P.(Pieter) 2095 Henries,A.F.(Alidston) 2012 1 - 0
4. Hommes,E.(Elmar) 1965 Postma,J.(Jan) 1966 0 - 1
5. Boer den,P.M.(Paul) 2020 Koster,A.J.(Dries) 1982 ½ - ½
6. Dijkstra,M.(Maarten) 1973 Bodewes,P.M.(Peter) 1842 1 - 0
7. Velzen van,M.(Martin) 1912 Logtmeijer,M.A.(Maurits) 1912 1 - 0
8. Homminga,S.(Sjoerd) 1859 Jansen,H.(Henk) 1860 ½ - ½

 

Spassky's - Denk & Zet: 5 huwelijken, 3 verjaardagsfeesten en 1 kies

6 april 2013

 

Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren.

(Elschot, Het huwelijk)

 

De aanloop naar de wedstrijd tegen Denk & Zet was een memorabele. In de vijftien jaar dat ik teamleider ben, heb ik denk ik nog nooit zo vaak de opstelling moeten wijzigen. HSP, Promotieklasse Nosbo, december 2002, zou in de buurt kunnen komen, maar daar werd het probleem op het laatst dat ik geen spelers meer over had om op te stellen en moest kiezen welke borden leeg te laten. Deze keer was de situatie anders. Tot begin vorige week was er geen vuiltje aan de lucht. Peter had tijdig afgezegd in verband met zijn 50e verjaardag. En Dries vroeg in een vroeg stadium om een standby, want hij volgt een morfinekuur. Dat 'Dries' rijmt op 'kies' was al langer bekend. Dat zijn kies hem nu al meer dan een maand parten speelt kan ook niemand ontgaan zijn. Een standby voor Dries was verstandig en werd Koen, die wel eerste reserve wilde zijn.

 

De caroussel begon te draaien toen Janski zich vier dagen voor de wedstrijd opeens meldde met een 30-jarig-huwelijksfeest. Deze familieleden/vrienden/kennissen van Janski trouwden dus op de dag dat Peter zijn 20e verjaardag vierde. Het verhaal was wat vaag: de uitnodiging lag al zes weken geleden in de bus, die viel op de mat ongeveer op de dag dat Dries' kiespijn begon. Maar Janski had verzuimd zijn agenda's te syncen. Putski probeert een handelend teamleider te zijn en mailde onmiddellijk aan Koen dat hij toch moest spelen. Uit: Janski, in: Koen. Daarmee verviel de reserve voor Dries, die ik daarvan ook gelijk maar in kennis stelde. Dries reageerde bezorgd, net deze week zou het afbouwen van zijn morfinekuur beginnen, en dat zou weer tot een pijnlijke kies en slapeloze nachten kunnen leiden.

 

En zo was het: op vrijdag werd duidelijk dat het opstellen van Dries een slecht idee was. Als handelend teamleider schrapte ik hem van de lijst en zette ik Janski weer terug in de basis....wiens reactie niet lang op zich liet wachten: Is er echt niemand anders?! Dit was het moment dat Nico zich meldde, kersvers reserve uit Amsterdam en in Bolsward onlangs debuterend. Hij was op vrijdag toch in het Noorden en wilde wel standby zijn. Dat hield in dat hij onmiddellijk in de opstelling stond: uit: Janski, in: Nico.

 

Toen werd het vrijdagavond 23.00, het moment dat Nico in een mail meldde dat hij in verband met voorbereidingen van een verjaardagsfeest van zijn dochter in grote problemen thuis aan het geraken was en hij weer terug op de reservelijst wilde.

 

Ik maak de tussenbalans op. Op dat ogenblik hadden we:
- twee verjaardagsfeesten: Peter, Nico's dochter
- twee huwelijken: Janski, Nico
- één kies: Dries

 

Edoch, van het trio Dries, Nico, Janski zou er één moeten opdraven, of we gingen de dubieuze primeur beleven van een leeg bord in de KNSB, het eerste in 6 jaar.

 

Op zaterdagmorgen draaide de caroussel door. Ik belde Dries rond tienen, hij was net op, want sliep weer slecht. Zijn standpunt: ik speel als anders een bord leeg blijft, maar ik ga eerst Nico en Janski bellen. Uit: Nico: In: Dries. Dries belt Nico en stelt vast dat het onkies zou zijn zijn om Nico thuis zijn taken te laten veronachtzamen. Voor Nico was er maar één optie: op de trein richting Amsterdam stappen. Dries belde daarna Janski, die na ruggespraak met het thuisfront zijn rug rechtte en besloot om toch te komen spelen, op 8, met wit. Hulde! Ook voor Moniek. Uit: Dries, In: Janski. Janski op 8 met wit, de uitkomst van vele draden mailmihoen en de nodige Spatzkiekrommunicatie.

 

Toen werd er ook nog geschaakt en stelden we pardoes met 4-4 klassebehoud veilig.

 

Drie fragmenten, drie feestjes:

 

Tolman-Kroon

 

Slotzetten Tolman - Kroon:

Wit heeft een sterke partij gespeeld maar zijn tijdsverbruik eist zijn tol nu: 28. Dd4?? Dxc2 mat.

 

Putski - Mujkanovic

 

Putski - Mujkanovic, stelling na de 1e tijdscontrole.

Er is één zettenreeks die wint voor wit, nadat de partij lang gelijk opging. Gelukkig vond ik de combinatie: 42. e4! Lxe4 43. Pc5 Lf5 44. Tf7 en nu koos zwart voor een kansloos toreneindspel met 44...b6 45 Txf5 xc5 46 xc5+. Na 44...Lc8 loopt de witte h-pion door: 45 h6 Txb4 46 h7 Tb2+ 47 Kd3 Th2 48 Pe4+ Ke6 49 Pg5+ Kd6 50 Tg8

 

Postma - Cornelisse

 

Beginzet Postma-Cornelisse: 1. Ph3! Bij de Mexicaan liet Jan na afloop aan de hand van een imposant variantencomplex aan Maurits en mij zien dat 1. Ph3 winnend is. En ook in deze partij bewees hij dat. Een belangrijke pointe is in veel varianten de zet Pa3, onder het mom van 'een paard aan de rand houdt de stelling aan kant'.

 

Koen en Janski remiseerden snel om uiteenlopende, persoonlijke redenen. Alidston, Rolf en Maurits verloren, ieder op hun eigen wijze, maar zeker niet kansloos. Zo werd het 4-4.

 

De match eindigde zoals de aanloop er naartoe geweest was:
- Janski spoedde zich na zijn snelle remise richting Leeuwarden voor het intussen beroemde 30-jarige huwelijksfeest.
- Harrie was weer komen aanmoedigen, maar ging niet mee eten: Sippie wachtte thuis.
- Dries was er ook, maar de intussen beruchte kies deed hem eveneens afzien van de gezamelijke maaltijd. Maandag zit ook hij in Leeuwarden, in een tandartsstoel.
- Alidston ging evenmin mee eten: zijn vriendin verwachtte hem bij Ikea. Geen Mexicaan voor Koning Banaan, maar Zweedse balletjes.
- En ook Roelof schoof niet aan bij de Mexicaan, zijn vrouw had in de huwelijkse voorwaarden vastgelegd dat hij zich vanavond op de verjaardag van de achterbuurman zou komen melden.

 

Hebt u meegeteld? Eindscore: vijf huwelijken, drie verjaardagen en nog steeds één kies. Het klinkt als het script van een goedkope soap, maar we hebben het hier wel degelijk over de KNSB-competitie, 3e klasse A, schaakvereniging de Spassky's.

 

Maurits, Jan en Putski beëindigden de dag daar waar de eerste afzegging plaatsvond: Huize Bodewes, op de 50e verjaardag van Peter. Hier sprak ik met een voetbalfanaat die geregeld weekendjes Duits voetbal 'doet': beginnen op vrijdag in Berlijn, op zaterdag afzakken naar Dortmund en als het even kan op zondag ook nog op de tribune zitten in Kassel of Hannover. Op mijn vraag wat zijn vrouw daarvan vond, heb ik geen helder antwoord gekregen, maar van een probleem leek mij geen sprake. Peter, doe mij het telefoonnumer van deze man, dan plan ik wat mental-coachingsgesprekken in. Samen met een goede tandarts moet het hem lukken om nog vóór de wedstrijd tegen Assen alle plak bij de Spasskies te verwijderen.

 

Maar toeslaan deed hij niet, want tussen schaak en mat
staan zetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook schaakblindheid, die niemand kan verklaren.

(Putski, De schaakpartij)

 

Spassky's 1964 Denk en Zet 2004 4-4

1. Roelof Kroon 2171 Fedde Tolman 2200 1-0
2. Henk van Putten 2121 Muharem Mujkanovic 2026 1-0
3. Alidston Henries 2012 Johan Redeker 2127 0-1
4. Jan Postma 1966 William Cornelissen 1993 1-0
5. Koen Haveman 1889 Rijk-Pieter Hofstede 2017 ½-½
6. Maurits Logtmeijer 1912 Bert Ekkelboom 1818 0-1
7. Rolf Yska 1778 Jarno Visscher 1845 0-1
8. Henk Jansen 1860 Gerrit Jan Kroes ½-½

 

Spassky’s Go West

10 maart 2013

 

Een belangrijke wedstrijd in Bolsward op zaterdag 9 maart. De Spassky’s moesten winnen van de hekkensluiter om zich van de degratiezone te distantiëren. Op papier zou dit niet al teveel problemen moeten geven, maar Westergoo speelde deze middag een heel goede wedstrijd.

De enigszins Spartaans ogende speelzaal bleek een zeer prettige locatie. Heel erg rustig, ze brachten koffie voor 1 euro. Waar vind je nog zo’n service heden ten dage?

 

Na een krap uur spelen werden de eerste contouren al zichtbaar van hoe het zou gaan lopen.

Janski liet zich in de opening verrassen door een gambiet wat tegenwoordig niet al te vaak meer wordt gespeeld. Janski nam de gambietpion aan en had toen zijn ontwikkeling moeten voltooien en dan rustig afwachten. Helaas besloot hij het gambiet met actief spel te bestrijden. Een desastreuze beslissing. Opeens liep hij veel tempi achter, zijn tegenstander offerde een stuk en met de koning nog in het centrum, bleek dat beslissend. De Spassky’s op achterstand.

 

Koen kwam daarna snel remise overeen met zijn opponent. In de analyse bleek dat hij mogelijkheden had laten liggen een zeer goede stelling te krijgen. Maar ja als je het niet ziet achter het bord, zien de stuurlui aan wal het wel.

 

Nico maakte zijn debuut voor de Spassky’s. Als je nieuw bij de Spasskys komt, moet je onderaan de ladder beginnen was de filosofie van de teamleider. Ga eerst maar eens borden wassen, dat werk. Voor dat doel had de teamleider hem aan bord 7 geposteerd, bord 8 was helaas al bezet. Een voormalig schaakpensionado moet je langzaam brengen. Ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw had hij zijn laatste schaakpartij gespeeld. Hij speelde verrassend snel zijn zetten, en na wat ruil van stukken werd er tot remise besloten. Als we ons licht over de stelling laten schijnen is dat een goede uitslag. De kop is er af en het H7 lampje is inmiddels vervangen.

 

Putski, had zichzelf ditmaal op bord 2 geposteerd. Nu hij toch aan het verbouwen gaat, had hij de bordopstelling ook maar eens op de schop genomen. Zich bijzonder senang voelend, won hij een goed gespeelde partij. Muurtje uitbreken of twee vrijpionnen richting de promotievelden op laten rukken, het is allemaal hetzelfde. Niet moeilijk doen, gewoon beuken. Die witte aanval is niet gevaarlijk. Allemaal prima ingeschat bleek achteraf. Hierna was de stand weer gelijk.

 

Rolf speelde een spannende partij en dreigde ten onder te gaan aan een gevaarlijke aanval. Een venijnige tegenactie van hem in het centrum gevolgd door een stukoffer deed de kansen keren. Gezien weinig tijd op de klok werden de zetten herhaald en de vredespijp gerookt. Onze digitale schaakvriend Fritz toonde later aan dat er 1 zet is die de winst zou garanderen, maar dat veel andere voor de hand liggende zetten onvoldoende zouden zijn. Je moet het maar zien. Volgens Rolf is het 8e bord inmiddels de hotseat van het team, meerdere spelers in een vormcrisis komen hier graag hun zelfvertrouwen een boost geven met een plusremise.

 

Dijkstra-Yska
hier is 28 ; Tf8! de enige zet om voor de volle winst te gaan.

 

Roelof moest hard werken voor de overwinning. Je staat goed maar hoe gaat het verder? Een beetje hulp van de tegenstander gaf de doorslag. Een punt dat zeer welkom was.

 

Met de partijen van Jan en Alidston nog te gaan moest er nog een punt uit de hoge hoed getoverd worden.

Alidston had zijn partij prima opgezet en eigenlijk wel een punt verdiend. Zijn tegenstander bleek een goede lijnkeeper. Alidston slaagde er niet in de zwarte stelling te kraken. Opkomende tijdnood bedierf alles. Alidston uitgegleden over zijn eigen schil.

 

De eersten zullen de laatsten zijn, dat is in het kort het missionstatement van Jan.
Jan stond inmiddels gewonnen maar moest zoals gewoonlijk hard werken voor dat belangrijke punt en alle trucjes uit de stelling halen. Dat punt kwam er en dus de gewenste punten voor de match. 3½ - 4½.

 

Na afloop richting Het Praethuys, niet te verwarren met het ontmoetingscentrum uit de Fabeltjeskrant. Uitstekende restaurantkeuze van Janski, die op culinair gebied belangrijke stappen maakt.

Alidston zorgde nog voor de nodige hilariteit. Een oordopje was blijven steken in de gehoorgang en dan zit je in het Praethuys. Je kan dan een doventolk inschakelen of het bedienend personeel operatief laten ingrijpen. Die laatste optie was het meest voor de hand liggend. Na een diepzinnige bestudering van de menukaart , bestelde Alidston als dessert een exclusieve Goden koffie. Ik had er nog nooit van gehoord. Leuke stad Bolsward.

 

Rolf

 

Snoep verstandig, eet geen appel

16 februari 2013

 

Tegen Hardenberg waren wij tevreden geweest met één MP-tje, het heeft er geen seconde in gezeten. Goede stellingen verzandden in remise of gingen nog verloren, wat er gelijk al wat moeizaam uitzag, werd keurig, in lijn met de gewekte verwachtingen, kansloos verloren. Alleen Alidston onttrok zich aan de malaise. Hij was de enige die zijn voorbereiding naast het bord kreeg, dus helemaal toeval was dat ook weer niet. Naast het bord? vraagt u. Ja ernaast.

 

De wedstrijd was koud een uur oud of iedere Spassk vond een appel naast zijn bord. De vertrouwde banaan had moeten wijken voor zijn rondborstige, verre achterneef. Alidstons toelichtig: "Verras je tegenstander en ook jezelf!" Maar dat gold niet voor hemzelf; immers toen hij de speelzaal binnenstapte, wist hij drommels goed wat er naast het bord zou verschijnen...En dan, een appel: Oervrucht, die symbool staat voor waar het met de mensheid foutging; fruit zozeer met de erfzonde belast, dat zijn Latijnse naam malus tevens 'slecht' betekent. Toen ik erin hapte, besefte ik hoe naakt mijn kennis van de Siciliaan was. En ook dat het een zware middag zou gaan worden, voor een ieder van ons.

 

Dan over de tegenstander. Hardenberg is een van de sterke teams in de Derde Klasse A, met Sneek de belangrijkste kandidaat voor de titel. In Hardenberg liggen de schaakroots van onze Maurits (voor wie van gezochte woordgrapjes houdt: de Mauroots). Maurits kreeg ten minste zijn voorbereiding nog op het bord. Een Najdorf met f4. Toen de stelling in een heksenketel dreigde te ontaarden, plaatste hij een wel-getimed remiseaanbod, dat werd aanvaard door tegenstander Richard Hendriks. Onze Dries was de avond ervoor in Hoogeveen nog door de partner van Hendriks, bord-4-speelster Carolien Slingerland, ondervraagd over onze opstelling: Dries, waar zit je? Gelukkig wist Dries het echt niet, want als Dries ergens om bekend staat is het om zijn grondige, tot in de puntjes verzorgde niet-voorbereiding. Als Dries komt schaken voor de Spassky's, rekent hij slechts op één ding vast: de banaan naast het bord. Vanmiddag ten onrechte, met als consequentie een nul zo rond als een appel.

 

Over naar wat partijfragmenten. Aangezien dit wel eens een van mijn laatste partijen aan bord 1 zou kunnen zijn geweest (Alidston komt eraan en ook Roelof zal nog zeker gaan spelen) begin ik bij mijzelf. Ondanks het verlies kan ik terugzien op een zeer interessante partij. Ik verloor vooral omdat mijn tegenstander rond de eerste tijdscontrole wel de energie had die ik juist tekort kwam; ik zag het niet zo meer scherp en mijn sympathieke opponent wel. Daaraan vooraf ging een scherpe Siciliaan, met veel boeiende momenten:

 

Klapwijk - Van Putten

 

stelling 1: Klapwijk - Van Putten

 

Wit heeft 17. De2 gedaan met de bedoeling om op mijn antwoord 17...Dc7 18. Pxa5 te spelen. Hier berekende ik 18...Txc3 19 xc3 Dxa5 20 xb4 Dxb4+, waarna zwart voor de kwaliteit een zeer gevaarlijke aanvalsstelling heeft gekregen: er is alle gelegenheid om stukken aan te voeren, terwijl de witte toren op h1 niet meedoet en bovendien ongedekt staat.

 

Analysestelling Klapwijk - Van Putten

 

Analysestelling Klapwijk - Van Putten

 

Midden in deze ingewikkelde berekening kwam mijn dochtertje Mijke binnen, die steeds bezorgder toekeek hoe ik de stelling trachtte te doorgronden. Totdat het haar te veel werd en ze in mijn oor fluisterde: "Weet je het niet, papa?". Zo'n lieve, onbevangen vraag laat zich door niets bederven ...dat mijn tegenstander even later helaas afzag van Pxa5 was jammer (hij constateerde nu ook dat zwart dan een zeer kansrijk kwaliteitsoffer kon brengen), maar mijn glimlach bleef staan. Ook met de toch immer ietwat nors ogende Gert Ligterink had Mijke nog een piepklein entrenousje, hoorde ik later.

 

Klapwijk - Van Putten

 

Stelling 2: Klapwijk - Van Putten

 

12e man Harrie stelde in de post-mortem hier de tussenzet 31...e4 voor, om een extra veld voor het aanstonds op c5 te verdrijven paard te creëren. Harrie moet weer achter het bord, dat was me na afloop meteen duidelijk. Helaas speelde ik minder sterk 31...P3c5.

 

Klapwijk - Van Putten

 

stelling 3: Klapwijk - Van Putten

 

Het is in tijdnood lastig te zien, maar zwart wint na 30...Txf3

 

Klapwijk - Van Putten

 

stelling 4: Klapwijk - Van Putten

 

Het beslissende moment. Mijn in nog heviger tijdnood dan ik verkerende tegenstander speelde slim en waar 39...Te1+ nog alles open had gelaten, wilde ik de 40 halen met een snelle tweezet: 39...Pxa5?? 40 xa5 Td3+ 41 Ke2 e4. Na 42 a6 zag ik pas wat ik had aangericht. Niet veel zetten later gaf ik op. In de slotstelling sta ik nog steeds de pion voor die ik met secuur spel dacht te hebben buitgemaakt...Een partij waarin de evaluatie doorlopend alle kanten is uitgeslagen.

 

Verder met bord 2: Alidston wint met fluwelen handschoen.

 

Henries - Van der Veen

 

Stelling 5: Henries - Van Der Veen

 

Zwart speelde 20...Lc3? 21.Df3 wint nu een pion, Alidston koos voor de strategische weg met 21. Td3 en won met kleine middelen.

 

Dries trof de hoogste gerate tegenstander op drie.

 

Hollman - Koster

 

Stelling 6: Hollman - Koster

 

Een kritiek moment, Dries verwierp 28...a5, vanwege 29. Pxa5. Maar dan wint 29...xc5. Daarna glipte ondanks veel meer tijd de stelling langzaam uit zijn vingers, jammer.

 

Bord 4: Jan. Stond huizenhoog gewonnen, maar een energietekort speelde ook hem parten in de laatste fase. Nog wel remise.

 

Hendriks - logtmeijer

 

Stelling 7: Hendriks - Logtmeijer

 

De slotstelling van Hendriks - Logtmeijer, bord 5. Er kan volgen 21. Lxf4 xf4 22. Td7 Db8! 23 Txf7?! Kxf7 24 Dxh7+ Kf6 met een voor gewone stervelingen te ingewikkelde stelling. Maurits tegenstander aanvaardde zijn remise-aanbod.

 

Hendriks - logtmeijer

 

Hendriks - Logtmeijer, analysestelling

 

Op 6 een kansloze Koen. Een raadsel voor mij. Ik leer veel van Koen als hij met ons analyseert; de juiste zetten in zijn eigen partijen willen op dit moment maar niet komen. Komt wel weer Koen!

 

Bij Peter op 7 was het dweilen met de kraan open. Peter ging op het allerlaatst niet mee naar de Vietnamees, want ook thuis bleek de waterleiding gesprongen.

 

Met Janski op 8 ging het ook mis. In het restaurant ontbrak het ons aan puf om ons er in te verdiepen, ofschoon er tijd genoeg voor was (zie verderop). De partij kwam digitaal ook nog niet langs. Geen nieuws, slecht nieuws, zal van toepassing zijn - ook hier geen bordpunten voor de Spassky's op het scorebord.

 

Conclusie: een terechte overwinning voor de titelpretendenten uit Hardenberg. In het vierde speeluur kwamen we koolhydraten tekort, wat tot algehele appeligheid en verzuring van het analysevermogen leidde. Alidston voorziet ons al jarenlang trouw van het gele gekromde fruit (Latijnse naam: Musa paradisiaca: klinkt als van vóór de zondeval!), zonder welk wij zelf de pisang zijn, zoveel weten we nu. Hierbij een dringend appèl op Alidston: alsjeblieft géén meloenen in Bolsward.

 

Ons wedervaren bij de Vietnamees na afloop is via de mail al uit en te na besproken. Ik zal de naam van de uitspanning hier niet noemen, de toko is per direct afgevoerd van onze lijst van prefered suppliers. We kwamen om 19.30 binnen en de megadrukke hoofd-ober zei tegen mij: "Over tien minuutjes hebben we een tafeltje voor u, niet een kwartiertje-tien-minuutjes maar echt tien minuutjes". Dit werden er dus 35. Vietnamese tien minuutjes, extra pittig! Het was een voorbode van wat een lange avond werd. Om 21.45 zaten we nog aan de soep. (Voor wie van gezochte woordgrapjes houdt, vraag aan een over honger-hoofdpijn klagende Dries: "Heb jij wel eens gevast Dries? Vast niet!"). Het ergste vond ik dat er op geen enkel moment blijk van werd gegeven dat deze gang van zaken misschien niet zou kunnen deugen, iedere vorm van introspectie dan wel zelfreflectie ontbrak. Om 21.55 was ik het meer dan zat en zei ik tegen die ober: "Als er om 22.00 geen eten op tafel staat, ben ik hier weg." Dat werkte: om 21.59 kwam de man in ijl tempo aangeschaatst met allerlei schalen, met overigens best lekker eten, dat dan weer wel. Het laatste ten spijt, toch een zeer zure appel, deze Vietnamees.

 

De volgende keer is het weer gaan met die banaan. Naar Bolsward dus, dat in het naburige Sneek vandaag niet tot scoren kwam: 8-0 werd het. Tegen de Spassky's zullen ze hopen op meer en niet ten onrechte natuurlijk. Zoals bananenkoopman met een nevenhandeltje in appels Applidston (voor wie van gezochte woordgrapjes houdt) verwoordde: "Krukken zijn we! Maar wel leuke krukken."....Vrij naar Nescio.

 

Putski

 

Spassky's 1948 - Hardenberg 2046 2-6

1. Henk van Putten 2121 - Bram Klapwijk 2042 0-1
2. Alidston Henries 2012 - Jan van der Veen 2054 1-0
3. Dries Koster 1982 - Ludger Hollmann 2148 0-1
4. Jan Postma 1966 - WFM Caroline Slingerland 2069 ½-½
5. Maurits Logtmeijer 1912 - Richard Hendriks 2088 ½-½
6. Koen Haveman 1889 - Hendrik de Groot 2024 0-1
7. Peter Bodewes 1842 - Johan Offringa 1986 0-1
8. Henk Jansen 1860 - Freerk Rinder van der Meulen 1956 0-1

 

 

Philidor 1847 3 - Spassky's: Einduitslag 3,5-4,5,

want toeval is logisch

18 december 2012

 

Een verslag over een schaakwedstrijd is een subjectieve invulling achteraf van de werkelijke strijd. Schaken is ten diepste een geluksspel: als je twee redelijk gelijkwaardige tegenstanders tegenover elkaar zet, is de uitslag onmogelijk te voorspellen. Eén scheef zetje met een toren in tijdnood en een goede stelling gaat verloren. Is het voorspellen vooraf erg moeilijk, het verslagleggen na afloop is juist volledig zonneklaar. Toeval is uiteindelijk volkomen logisch te verklaren. Voor mij is de einduitslag dan ook zeer begrijpelijk en ik zal, met een knipoog naar onze vriendelijke en sympathieke gastheren in Leeuwarden, onderstaande met de waarheid een loopje nemende verslag willen doen van de wedstrijd.

 

Koen is de man van de superieure schaakeruditie. Alle schaakklassiekers, zoals Analyse du Jeu des Echecs, kent hij niet alleen, maar doorgrondt hij. Tegen een tegenstander van een club met de naam Philidor wil hij dit laten zien. Hij bewijst, dat materiaal van het vrouwelijke kunne meer waard is dan pionnetjes. Om deze les duidelijk over te laten komen, wint zijn tegenstander, want Koens behoefte om te onderwijzen overwint altijd.

 

Putski is het brein van Spassky's. Hij zet het team neer, bepaalt de teamstrategie, neemt het voortouw in de strijd en geeft het lichtende voorbeeld. Putski laat zijn tegenstander bewust in zijn eigen voorbereiding vastlopen. Putski weet wat hij doet en als het op zelfstandig nadenken aankomt, overwint Putski's intelligentie altijd.

 

Putski-Vermaat

 

21... Tf8 geeft zwart de betere kansen. Maar terwijl Henk terdege rekening houdt met aftrekaanvallen (Le7-g5+) vergeet zijn tegenstander dit: 21... Lf6 22. Dxe8+ Kxe8 23. Lf2+.

 

Janski zet al zijn stukken altijd kwalitatief even goed neer. Tegenstanders gaan dan op materiaal zitten, maar de sublieme positionering van dames, torens, lopers en knollen door Janski geeft dan de doorslag. Uiteindelijk overwint Janski's kwaliteit altijd.

 

PeterB schaakt altijd onverstoorbaar. Hij laat zich niet beïnvloeden door welke tegenstander dan ook. Niet van de soort oude grijsaard, sterk aanwezige grootmeester, op theorie belust talent of opvallend geklede dame. Ongeacht tegenstand overwint Peters onverstoorbaarheid altijd.

 

Dries bepaalt de strategie op facilitair gebied. Daarbij kiest hij voor een optimistisch en proactief strijdplan. Dries overweldigt zijn tegenstander dan ook vanuit de opening met opportuun spel. Na nog wat gespartel geeft de tegenstander op, want Dries' aanstekelijke optimisme overwint altijd.

 

JanP is een man met een ruim hart. Zelfs op het schaakbord. Eerst blaast JanP met de opmars d6-d5 zijn tegenstander van het bord af, maar daarna betoont hij mededogen. Zijn tegenstander wint uiteindelijk, want Jans genade overwint altijd.

 

Kronov toont zijn blijdschap over de terugkeer op de 64 velden middels het schenken van wierook en mirre. Om toch te bewijzen dat hij enig talent heeft speelt hij de eerste 20 zetten redelijk vlekkeloos, maar zo rond de 30ste zet moet dat maar eens ophouden. Als zijn tegenstander het echt zwaar begint te krijgen, doet hij zijn knol kado. Oene verslaat terecht de man uit Oentsjerk, want de kerstgedachte bij Kronov overwint altijd.

 

Allidston zorgt voor de teamgeest door zijn teamgenoten op een banaan te trakteren. Vandaag zet hij zijn tegenstander positioneel volledig vast. Alle aandacht gaat uit naar de zwakke broeder op d4 die langzaam maar zeker wordt vernietigd. Uiteindelijk neemt hij voor het team genoegen met een halfje, want Allidstons nadruk op het teambelang overwint altijd.

 

Einduitslag 4,5-3,5, dat is logisch natuurlijk.

 

verslag: Kronov

 

 

Wie schrijft het verslag?

24 november 2012

 

Wie maakt het verslag? Dries (Sent: Sunday, November 25, 2012 11:20 AM)


Als we het schrijven van verslagen rouleren, dan zijn Maurits, Peter en Putski dit seizoen al geweest. Ondanks de afgetekende 5.5-2.5-nederlaag was Sneek - Spassky's gisteren een perfecte match om op 'los' te gaan. Wie heeft inspiratie?


Wordt het Alidston, wiens stelling al snel het comfort kende van een rode Ford Ka? Of voelt Janski zich geroepen, die Sneek vandaag slechts als tussenstop aandeed op weg naar een Suhsibar? Als je hoofd- en bijzaken zo door elkaar laat lopen, wordt je stelling ook snel sushi, dat bleek wel weer. Pakt Jan wellicht eens de pen op, die zijn analyse van maar liefst vier partijen, waaronder zijn eigen, kernachtig zal besluiten met de hem bekende kreet 'douchen!'? Of zal het toch Koen zijn die voor de verslaglegging tekent en en passant onomstotelijk vaststelt dat er helaas ook toreneindspelen aan onze zijde verloren kunnen staan (en vervolgens ook worden.) Dries doet het niet denk ik, hij rijdt al.


We wachten af. De analyses in de pizzeria (die bij de kruising linksaf) waren in elk geval dermate hilarisch dat de serveersters nu nog steeds moeten denken dat wij vandaag met 2.5 - 5.5 wonnen. Woord van de dag: 'pluche-patsers'. Men vervoege zich voor een omschrijving hiervan bij Dries; dit kan namelijk maar beter niet digitaal worden vastgelegd, dat zou Dries zomaar zijn eigen pluche kunnen kosten.


Kom op jongens, wie schijft het verslag? Janski, Alidston, Koen, Jan of toch Dries? Laatsgenoemde is de enige die vandaag tegen Sneek wel scoorde, maar dit seizoen nog geen verslag schreef. Een stukje schrijven, het lijkt zich zelfs in punten uit te betalen.


Laat ik de eventuele scribent over mijn eigen partij melden dat ik wat geluk had. Mijn tegenstander speelde erg goed, hetgeen mij tijdens de analyse in de pizzeria de opmerking ontlokte "Geen wonder dat Van Wely niet van hem kon winnen." Ik hield wel goed druk op de bal, maar bij Fluit stond het beter, tot de voor zwart noodlottige 34e zet.

 

Fluit


Van Putten - Fluit, stelling na 34 Dd7. Zwart speelde in lichte tijdnood 34...Kh6??, een blunder die de partij gelijk beëindigt. Wit scoorde met de dubbele aanval 35 Dd8 het winnende doelpunt. Fritz oordeelt koelbloedig: 34... Tb2! 35 Dd3+ f5 36 Df3 en de kansen zijn aan zwart. Voor arme, analoge drommels als wij is de stelling echter nogal complex, wat wel onderstreept wordt door het abrupte einde.


In dezelfde zaal werd Sneek 2 met 7-1 afgedroogd door onze vrienden van Staunton. 'Een verslag is dan ook erg onwaarschijnlijk', aldus de website van Sneek. Gelukkig hebben ze de foto's nog. Voor Sneek - Spassky's geldt hetzelfde: komt er onverhoopt geen verslag, dan zijn we ten minste nog wel op deze kiekjes te vinden; een woordenloze reportage van opnieuw een enerverend middagje in de KNSB. Ik ken de fotograaf niet, maar ongeschreven regel is dat een doorlinkje altijd wel is toegestaan.

 

Putski

 

Sneek 2044 - Spassky's 1944 5½-2½

1. Johnny Fluit 2169 - Henk van Putten 2094 0-1
2. Nick Bijlsma 2184 - Alidston Henries 2030 1-0
3. Tjitze Schram 1975 - Dries Koster 1955 ½-½
4. Christian Kuitert 2006 - Koen Haveman 1926 1 0
5. Jan Lootsma 2010 - Jan Postma 1968 1-0
6. Dick Stavast 2037 - Maurits Logtmeijer 1899 ½-½
7. Tinus Fleur 1953 - Henk Jansen 1857 1-0
8. Anne Kloosterman 2019 - Peter Bodewes 1824 ½ ½

 

De Twee Kastelen

9 november 2012

 

Koning Putski slaakte een diepe zucht en nam nog een slok van zijn port. Hij staarde door het hoge raam naar buiten, op de verlaten, door onkruid overwoekerde binnenplaats van zijn paleis. Alweer een slechte tijding!
De Koene Ridder was gesneuveld. Hij had zijn naam eer aangedaan en inderdaad zeer koen gevochten, maar was met de laatste houw van zijn zwaard één tel te laat geweest. De toeschouwers van het duel waren vol lof over de techniek en de strijdlust van de beide vechters, maar daar had hij natuurlijk niets aan.


Ook de Donkere Ridder was reeds gesneefd. Bij de veldslagen die zijn beste ridder voerde betrad deze meestal als laatste het strijdtoneel, maar met zijn indrukwekkende verschijning joeg de hij meeste tegenstanders dan snel op de vlucht. Zo niet deze keer. Het leek wel of de vijand elke manoeuvre had verwacht. Was er sprake van voorkennis? Zo snel kunnen zulke machtige torens toch niet instorten? Een steen, geworpen van de kantelen, kwam even snel neer! Of was er toch een jonkvrouw in het spel?

 

Over de trouw van zijn vazallen had hij niets te klagen. Telkens wanneer de koning ze opriep voor de strijd verschenen ze aan zijn hof, vol strijdlust. 'Neem bijvoorbeeld Heer Bodewes', dacht de koning. 'Een rots waarop je kunt bouwen, zoals nu ook weer.' Ook de Moorse en de Yskoude Ridder stonden altijd voor hem klaar. Onlangs had hij zelfs twee nieuwe, veelbelovende mannen tot ridder geslagen. Heer Nico de Schone en Roelof, bijgenaamd De Kroon, vanwege zijn hoge rang.

 

Zelf was zijn veldtocht na een paar korte schermutselingen onbeslist geëindigd, zijn zoveelste tegen de Bruine Ridder. Een flamboyant heerschap uit een ver land, maar vooral een formidabele tegenstander. Hij krabde eens aan zijn grijze hoofd. Dit seizoen waren al zijn veldslagen nog onbeslist geëindigd, begon hij oud te worden? De Drieste Ridder had hem al licht spottend de 'Remisekoning' genoemd.

 

De Drieste Ridder, dat kon er ook nog wel bij! Putski nam een flinke slok uit zijn glas.
Die was natuurlijk weer beladen met roem teruggekeerd. Tijdens het banket moest iedereen zijn sterke verhalen aanhoren, en de meesten vonden ze nog vermakelijk ook! Zijn tegenwerping dat zijn opponent het hem dit keer wel erg gemakkelijk had gemaakt werd nonchalant van tafel geveegd. 'Ik dwing gewoon de fouten af, O Nobele Koning', had de Drieste Ridder, die nooit om een antwoord verlegen zat, geriposteerd. 'Optimisme wint!'

 

De koning gebaarde naar zijn lege glas. 'Judith, nog een port'. De vrouw van de hofmeester pakte de karaf en schonk de bokaal van de koning nog eens vol. Putski dronk hem in één teug leeg en zette het glas met een harde klap op tafel. 'Ik ga naar de kapel en wil voorlopig niet gestoord worden'.

 

'Nog twee ridders zijn er over, van hen hangt alles af', dacht Putski. 'Twee ridders, twee kastelen'. Hij stond in de lange, hoge gang die naar de kapel leidde, en bekeek de grote geschilderde portretten van zijn leenmannen. Hij bestudeerde de lange, aristocratische gestalte van Heer Janski en de wuivende vederbos van Heer Postma's helm. Vooral Heer Janski baarde hem zorgen. Bij vlagen een briljant strateeg, maar af en toe... Zoals vorig jaar, in het Groene Woud, op jacht naar een renegaat. Een rilling trok over de rug van de koning. Er bestond zelfs een woord in zijn koninkrijk voor de capriolen die Heer Janski af en toe uithaalde. Hij trok zijn mantel nog wat dichter om zich heen en liep snel door.
Een tochtvlaag deed de toortsen opflakkeren toen hij de deur naar de kapel opende.

 

Heer Postma keek tevreden om zich heen. Hij bevond zich midden in het kamp van een legertje boeren, en had zojuist een uitstekende maaltijd verorberd. Suddervlees, zijn lievelingskostje! De oorlog had zijn leger al aardig uitgedund, het groepje boeren waarin hij zich nu bevond was het enige dat nog restte van zijn eens zo grote leger. En dan natuurlijk zijn kasteel. Nog steeds even machtig, de invloed van de machtige toren strekte zich uit over de gehele landstreek.
Maar ook de tegenstander had zware verliezen geleden, evenveel als hij. Dit was wat Heer Postma het liefste wilde. Geen gedoe met jonkvrouwen en raadsheren, gewoon een eerlijk gevecht. Man tegen man, kasteel tegen kasteel, koning tegen koning. Hij was geduldig. Het geringste terreinvoordeeltje kon hij uitbuiten, en hij had de tijd...

Bronsema – Postma, stelling na de 52e zet van zwart (0-1, 68)

 

afbdtk1

 

Heer Janski keek ongerust om zich heen. Van al zijn mooie plannen was weer eens niets terechtgekomen! Een vijandelijk kamp was neergestreken in de buurt van zijn kasteel, het enige dat hij nog bezat. De rest van zijn bezittingen was in vlammen opgegaan. Zelfs de banier van de witte koning kon hij zien in de verte, een teken dat de vijand de overwinning rook.
Het was toch onrechtvaardig verdeeld in de wereld! Zo'n oppervlakkige vent als de Drieste Ridder zat nu bij de koning feest te vieren, terwijl hij zich weldra zou moeten overgeven. Hij herinnerde zich het laatste banket nog, wat een opschepper! Wat had hij ook alweer tegen de koning gezegd?
Opeens kreeg hij een idee. Hoe heette die ene boer ook alweer, Foppe of Fokke of zoiets? Vroeger een kwetsbare jongen, maar uitgegroeid tot een flinke, Hollandse kerel. 'Wat de Drieste Ridder kan dat kan ik ook', dacht Janski en hij riep zijn raadsheer...

Lemstra – Jansen, Stelling na de 54e zet van wit. Remise op voorstel van wit.

 

afbdtk2

 

Naschrift: Het liep goed af met Koning Putski en de zijnen. Maar de volgende strijd dient zich al weer aan! In het Friese land gaan we de Vetkopers van de Watertoren bevechten.

 

Maurits

 

Geintje, meneer Sonneberg

verslag Henk van Putten

 

De dag begint hilarisch. Iets te laat kom ik bij het station aangefietst, zie daar Koen en Maurits al staan. Net komt er ook een auto formaat postmobiel aangereden met voorin iemand met een wuivend helmbos. Hierin meen ik Jan te herkennen. Alleen de kleur van de auto komt mij onbekend voor, maar als kleurenblinde stel je geen eisen aan zo'n gegeven, zwart van wit onderscheiden is op een KNSB-zaterdag voldoende. Tegen Koen (die voor het eerst een uitwedstrijd voor de Spassky's speelt) zeg ik: 'daar heb je Jan ook al."

 

Ik zet mijn fiets weg. Echter, bij terugkomst zie ik Maurits en Koen nog op precies dezelfde plaats staan. Koens verslag is kort: hij is bij een wildvreemde vrouw in de auto gestapt en die vrouw moest gillen. Oeps. Geintje, meneer Sonneberg. Even later komt Jan weer aangereden en nu echt.

 

De reis verloopt verder voorspoedig, al blijkt Koen weinig bevattelijk voor mijn stelling dat de officiële lezing over 9/11 op zijn zachtst gezegd rammelt. Wonderlijk hoe mensen in geuren en kleuren kunnen vertellen over hoe ver men er vroeger naast kon zitten op velerlei gebieden (geneeskunde, wereldbeeld, machtsmachinaties), maar over hun eigen tijd bij de gedachte alleen al dat een officiële lezing niet zou kunnen kloppen steigeren.

 

In Amsterdam mist Jan één keer een afslag. Met een wijde boog loodst zijn TomTom hem naar hetzelfde punt terug, voor een herkansing. Nu is Jan alert. Schaakvereniging de Oosten-toren speelt in Watergraafsmeer, een groot stadsdeel in het oosten van Amsterdam. In Groningen zouden we het niet eens een schilwijk noemen, in Amsterdam betaal je er tot op een woonerf in de verste uithoek nog drie euro per uur parkeergeld. Hiermee neem je ook geen risico's in Amsterdam - indachtig de toerist die ik,toen ik zelf nog in Amsterdam woonde en werkte, eens hoorde vragen "Sorry sir, what is this yellow thing at my carwheel ?!" Overigens hoorde ik later op de dag van mijn tegenstander dat parkeerbeheer met deze praktijk gestopt is. Enfin, totale parkeerkosten voor postmobiel en kosterexpres op deze dag: 60 euro.

 

En dan zwijg ik nog over de brandstofkosten Groningen - Amsterdam en v.v. Ik had nog hoop op een ruimhartige reiskostenbijdrage van de KNSB. En inderdaad was de berekening zodanig dat de Spassky's op basis van de kilometerberekening (wie reist bovengemiddeld?) recht zou hebben op liefst 90 euro. Helaas werden hier 65 euro aan kosten over berekend. Geintje meneer Sonneberg? Nee, een heuse woekerpolis van de bond. Informeer bij uw tussenpersoon K. Stolk, als u vragen hebt.

 

 

Nog afgezien daarvan: als wij 90 euro meer kwijt zijn dan het gemiddelde, dan is er ook een team dat 90 euro goedkoper uit is (/ speelt) dan het gemiddelde, waarom wordt dat team niet op zijn minst voor die poliskosten aangeslagen? Graag had ik het onze agent Stolk gevraagd. Hij was ook van plan om zijn neus te komen laten zien in de speelzaal, helaas reden er geen treinen tussen Haarlem en Amsterdam. Een striemend fluitconcert bleef hem zo bespaard, overjarige eieren en overrijpe tomaten konden in de tas blijven.

 

 

De brandstofkosten belopen ver in de 100 euro voor twee auto's. Ergens begin jaren '90 nam het kabinet Lubbers III een maatregel om oplopende overheidstekorten terug te dringen door de accijns op benzine met bijna 25 (gulden)cent te verhogen. Onduidelijk is altijd gebleven of dat tijdelijk bedoeld was of niet; vast staat dat automobilisten het nu al bijna even lang in jaren betalen als de verhoging toen in centen is geweest. Het wijzigen van de klasse-indeling van 3A (met de komst van Oosten-toren) heeft intussen geleid tot een koster-batenanalyse door de penningmeester. Deze komt uit op een (tijdelijke?) contributie-opslag van 10 euro. Het kabinet Jansen III heeft dus besloten tot 'het tientje van Koster'..... Geintje, meneer Sonneberg! Waar is de gulle lach op heden gebleven? Nee, wrange werkelijkheid.

 

 

Los van al het financiële leed is de wedstrijd ook een van de minder gelukkige in de rijke Spasskyhistorie. Ons abonnement op 4.5-3.5-overwinningen lijkt verlopen, vandaag was het namelijk voor het eerst sinds Spassky's-Schaakwoude, seizoen 2010-2011, een keer andersom. Mopperen mogen we niet. De verschillen zijn klein. Een bal kan via de paal net in het doel stuiteren of juist terug in het veld. Dat laatste gebeurde vandaag net één keer te vaak.

 

Op bord 1 heb ik zowel gewonnen als verloren gestaan na het door elkaar halen van twee Ragozinvarianten. Remise is een terechte uitslag. Alidston overklast een 2200-speler en zal mij spoedig op het topbord gaan verdringen, is mijn inschatting. Dries speelt de partij van de dag. Een gewaagd stukoffer in zwaar overwegende stand vergt helaas uiterste precieze, die er net onvoldoende is op de beslissende momenten in het vervolg, al is tot drie zetten voor einde remise nog denkbaar. Koen staat slecht, maar zijn tegenstander overspeelt zijn hand en Koen wint alsnog het toreneindspel, dat een specialiteit begint te worden van de Spassky's. Jan op 5 en Maurits op 6 remiseren in partijen waarin het evenwicht nooit helemaal verbroken lijkt. Janski staat overwegend en taxeer ik op minimaal remise. Helaas kiest hij voor een te passief plan waarbij zijn toren gekluisterd raakt aan de vrije c-pion van zijn tegenstander. De vijandige zwarte koning heeft daarna vrij spel. Peter volgt lang een partij van Uhlmann en brengt een nieuwtje op zet 15. Dat nieuwtje zal de boeken niet halen, weten we intussen. 4.5.-3.5 derhalve.

 

Na afloop eten we in een hippe tent, met een soort halve-hapjes-systeem: kleine porties die je kunt bijbestellen (maar dat loopt dus gauw in de papieren als je geheel laat sturen door je maag ). Tapas, maar dan iets groter en veel minder. Wel smakelijk en ook nog goed voor de lijn, want we laten het bij 1 voorgerecht en 1 hoofdgerecht. Oud-Groningenspeler Nico Schoonderwoerd heeft ons gesupport tijdens de wedstrijd en gaat mee. Hem lijkt het leuk gastlid te worden voor als we omhoog zitten in de toekomst. De teamleider is voor, want met angst en beven ziet hij de eerste griepepidemie tegemoet met het huidige spelersbestand.

 

In november gaan we onze wonden likken tegen de Twee Kastelen, ook geen lichte tegenstander. Gewoon thuis. Parkeert u uw bolide gratis voor de deur van het JvdW-denksportcentrum.

 

Oosten-Toren 1987 Spassky's 1947 4½-3½

1. Theo Gosman 1934 Henk van Putten 2104 ½-½
2. Willem Moene 2219 Alidston Henries 2026 0-1
3. Redmar Damsma 2101 Dries Koster 1955 1-0
4. Iwan Bonoo 1961 Koen Haveman 1926 0-1
5. Don van den Bergh 2037 Jan Postma 1959 ½-½
6. Wim Leene 1853 Maurits Logtmeijer 1905 ½-½
7. Hank Hoving 1910 Henk Jansen 1868 1-0
8. Huub van den Bergh 1881 Peter Bodewes 1830 1-0

 

Spassky's -HSG 2

verslag Peter Bodewes

 

“Hilversum heeft de uitslagen van de verkiezingen heel netjes verslagen en ik hoop dat
Hilversum vandaag ook wordt verslagen”. Zo zette Dries afgelopen zaterdag de toon voordat de wedstrijd tegen HSG begon.

 

De 1e ronde tegen HSG dus. De club uit Hilversum heeft een lange geschiedenis. Binnenkort wordt het 125 jarig jubileum gevierd en daarmee is HSG een van de oudste clubs van het land. Er zal veel worden teruggeblikt tijdens het jubileum, denk ik. Vroeger was immers alles beter. Dit jaar (vorig seizoen) is er vooral een hoop gedegradeerd in Hilversum en het volgende jaar (dit seizoen) bestaat dat gevaar opnieuw. Natuurlijk is het seizoen nog jong maar HSG 2 kwam naar Groningen met een half 2e een kwart 3e en een kwart 4e team. Dat ziet er verdacht uit. Als er zo weinig animo voor een verre uitwedstrijd is, is er zelden sprake van veel team, - en clubgeest. Maar misschien valt het allemaal mee, het kan er juist ook mee te maken hebben dat het seizoen nog zo pril is. De tijd zal het leren.


Ondanks de ernstig verzwakte opstelling van HSG 2 kan moeilijk van een walk over worden gesproken… nou oké, op bord 8 dan. Daar was me naar drie of vier zetten al duidelijk wie ging winnen! Al heel vroeg in de partij leek Rolf met b4 een stuk winnen maar dat was gezichtsbedrog. Hij speelde even later Db3 met allerlei dreigingen. Een paar zetten later won hij materiaal en gaf zwart op. Een partij die in de tweede klasse onderbond niet zou misstaan. Alle andere invallers lieten hun van hun beste kans zien. Ze scoorden weliswaar maar een half punt maar het was keihard werken op de borden 5, 6 en 7.

 

Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen. Eerst maar eens bord 1: onze playing captain
speelde eigenlijk een halve partij. Niet ver na de openingsperikelen werd ineens tot remise
besloten op voorstel van Henks tegenstandster. Henk nam het aan. Hij had hier een hele rits argumenten voor. Hij vertelde me dat later, toen we op de fiets zaten richting India. Da’s een lange tocht maar Henk vulde de reis met een uiteenzetting van argumenten die er kunnen zijn om remise aan te nemen. De belangrijkste argumenten die hij vandaag had, hadden iets te maken met tijd, kleur en de stellingen van teamgenoten. De eigen stelling speelde in de argumentatie geloof ik geen rol. Zeker weten doe ik dat overigens niet meer. Het is een pokkenend naar India en het kan zijn dat ik na verloop van tijd door de argumentatiebomen het bos niet meer goed kon onderscheiden. Ik moest het verkeer natuurlijk ook nog een beetje in de gaten houden. ½ ½.

 

Op bord twee speelde Alidston weer een plaatje van een partij. Althans voor wat betreft het overgrote deel van de partij. Rechtstreeks vanuit de opening bouwde hij een drukstelling op die de zwarte stelling deed indeuken van de spanning. Ik meende te zien dat de 8e rij fysiek aan het doorbuigen was maar de zon scheen een beetje raar op het bord, daar kan het ook best mee te maken hebben gehad. De zet Lh4-g3 begreep ik in eerste instantie niet toen Alidston het speelde. Ik vond de diagonaal h4/d8 ook heel aardig maar er begon iets te dagen toen h4 volgde. Na h4-h5-h6-xg7 had ik eigenlijk het punt geteld op bord twee maar in de afwerking ging iets ernstig mis! Ergens in de tijdnoodfase bleef een stuk hangen en daarna kwam het niet meer goed. Een beetje tijd over houden voor de afwerking is altijd handig maar het was niet alleen deze factor
die een grote rol speelde. Ik zat een tijdje bij de analyse van de partij en de
verdedigingsresources die de zwartspeler keer op keer uit de mouw toverde waren niet
misselijk. ½ - 1½.

Aan bord drie ging er veel mis. Koen had verzuimd om voor deze wedstrijd alvast ergens
even een intern partijtje te spelen om een beetje wedstrijdritme op te bouwen. Hij kon het tijdens de partij niet vinden en ging eigenlijk heel snel ten onder. Het hele kleine beetje compensatie dat hij kreeg voor het verloren stuk was alleen voldoende om de partij nog een tijdje te rekken. Hij gaf op op het moment dat de Spassky’s op voorsprong stonden. ½ - 2½.

 

Dan bord vier. Ik ken veel mensen die na hun, zeg eens wat, 65e , alleen nog thuis willen
spelen. Of, eventueel, ook nog wel een keertje uit maar dan moet het wel om de hoek zijn. Tot deze categorie behoort de tegenstander van Dries zeker niet! De 70 al wel een paar dagen gepasseerd, wat je noemt een respectabele leeftijd, deze man. En dan even met het openbaar vervoer naar Groningen om de kleuren van de club te verdedigen… Respect. Op het bord was Dries heer en meester. Al meteen na de opening had hij een ijzeren greep op de stelling en vroeger of later moest dit iets opleveren. In alle rust voerde Dries de druk verder op. Zwart zat aan alle kanten vast. Zo’n stelling waar je niet te dicht bij wil komen want je weet dat het zaakje op een zeker moment uit elkaar gaat spatten. En je wilt geen torensplinters in je oog. Goede, evenwichtige partij. 1½ -2½.

De onderste helft van HSG 2 bestond, zoals al opgemerkt, uit invallers. Aan bord 5 speelde Jan een partij die de term “suddervleesschaak” ontsteeg. Ik denk eigenlijk meer aan het zwartgeblakerde draadjesvlees dat overblijft als je de pan per ongeluk een lang weekend op het vuur hebt laten staan. Dat je er dan met een beitel uit moet hakken. Lang kauwen... In gewone schaaktaal is de term “dodelijk saai” adequaat. Jan vertelde me tijdens de partij dat de afgekloven, symmetrische stelling die op het bord stond ook voor was gekomen in een partij tussen Giri en Kramnik. Die werd uiteraard remise maar Jan probeerde er nog iets van te maken. Zonder risico was dat niet maar hij werd beloond toen hij ergens een pion won met een penninkje. Toen was er iets om voor te spelen! Nog steeds flinterdun maar met een lange adem en alert spel kwam hij er uiteindelijk. Hieronder volgt het sleutelmoment van het toreneindspel dat uiteindelijk overbleef.
Zwart heeft net 42...f4! gespeeld en dat is de enige manier om er nog iets van te maken.
afb1
43.gxf4+ Andere zetten zijn niet beter. Als wit afwacht met Td7 komt 43. ... fxg3 44. fxg3 Td6 waarna wit niet kan verhinderen dat de zwarte koning binnendringt. Bv. 45. Ta7 Kf5 46. Ta4 d4! 47. Ta5+ Kg4 48. Tg5+ Kf3 en de wit komt in zetdwang. Helemaal beroerd is 45. Tf7 wegens Tf6. 43...Kxf4 44.Txd5 Fritz komt hier met het nwaarschijnlijke 44. Kd4. Geen zet die je gemakkelijk achter het bord verzint. Misschien is het iets taaier maar uiteindelijk zal toch niet uitmaken. 44...Kf3 45.Tg5

 

afb2
Ook hier is Fritz niet erg enthousiast over. Wit dwingt de overgang naar een technisch
eindspel met randpion af maar bij goed spel heeft zwart toch geen andere keus. Beter een actievere torenzet zoals Ta5. Het risico bestaat in die varianten echter dat je ook de 2e pion nog gaat verliezen. [45.Ta5 Kxf2 46.Ta4 Kg3 47.Tb4 Tf6 48.Ke2 Tf4 49.Tb6 Tg4 Ik snap de keus van de witspeler. Een typisch gevalletje van "Die Fritz heeft gemakkelijk praten..."] 45...Td6+?! Het is bijna niet voor te stellen maar deze zet is niet goed! Er zit een verborgen variantje in de stelling die een beetje lijkt op de stelling hierboven waar wit het actieve Ta5 speelt in plaats van Tg5. [45...Kxf2! en nu volgt er altijd een zijwaarts schaak waarna Tg3 of Tg1 mogelijk wordt. De enige manier om dat tegen te gaan is door met de koning naar de 4e rij te gaan maar dat heeft weer andere bezwaren. 46.Kd2 of naar c2 of c3 het maakt niet uit. (46.Kd4 Ta6 Nu heeft zwart dezelfde grap met een beetje vertraging. 47.Kd3 Ta3+ 48.Ke4 Tg3 met eenzelfde soort stelling.) 46...Te2+! 47.Kd3 Te3+ 48.Kd4 Tg3 en zwart gaat de overgebleven witte pion winnen. Maximaal gebruik van de enigszins passieve stelling van de witte toren! Ik heb er een hekel aan om het te zeggen maar onze plastic vriend heeft weer eens gelijk.] 46.Kc2 Kxf2 47.Kc3 Kf3 Hier en later kan zwart overgaan naar de hierboven gegeven varianten waarbij ook de laatste witte pion wordt opgehaald. Goed was bijvoorbeeld Te6. 48.Kc2 Td4? De overgang naar het eindspel met randpion verdient volgens de Nunnconventie een vol vraagteken want het vergooit de winst! 49.Txg6 Txh4

afb3
Deze stelling is bij de Indiër uitgebreid op de currytafel gelegd. Ik beweerde (bij hoog en bij laag: de stemming zat er al goed in...) dat wit hier met 50. Th6 remise zou kunnen maken. Dat klopt maar er zijn meer wegen naar het halve punt. Ook 50. Kd2 en Kd1 zijn voldoende voor de winst. 50.Kd3? Een verliezende zet.
De Indische gehaktballenvariant ging ongeveer zo: 50. Th6 Th2+ 51. Kd1 h4 en nu stelde ik de paszet Th8 voor. Dat verliest echter: 52. … h3 53. Tf8+ Kg2 54. Ke2 Kg1+ 55. Ke1 Ta2 (niet Tg2? wegens 56. Tf1+ Kh2 57. Tf8 en zwart kan niet meer winnen) en er is geen verdediging.
In plaats van de nonzet Th8 moet wit onmiddellijk 52. Tf6+ spelen. Na Kg3 53. Ke1 Th1+ 54. Ke2 h3 55. Tg6+ Kh2 56. Tg8 komt zwart niet meer verder. De koning blijft altijd opgesloten voor zijn pion. Als de witte toren van de g lijn wordt weggepest, is de koning voldoende dichtbij om de poort gesloten te houden.
50...Tf4! Dit is niet moeilijk te vinden maar het is wel de enig winnende zet. 10.Kd2 Kf2!
Ook dit is de enig winnende zet! Zwart had het kunnen verknoeien met 51. ... h4 waarna wit met 52. Ke1! ontsnapt. 11.Te6 Zwart heeft een ideale positie bereikt. Niets helpt meer... 11...h4 12.Te2+ Iets taaier was Th6: de normale opstelling voor de toren. Daarna kan zwart op verschillende manieren winnen (Td4, Te4, Tg4 of Kg2) maar hij kan ook nog misgrijpen. Bijvoorbeeld na 53. ... Kg3? [12.Th6 Kg3? 13.Ke2 h3 (13...Tf8 14.Tg6+ Kh2 15.Th6 h3 16.Th7) 14.Tg6+ Kh2 15.Tg8 Zwart kan niet meer winnen.] 12...Kg3 13.Ke1 h3 14.Te8 h2

afb4

Tijdens de partij was in de wandelgangen het bruggetje een prominent onderdeel van het
gesprek. Hier is het dan, na Th8 Th4, in al zijn glorie... Wit wachtte dat niet af en gaf op.
2½ - 2½


Aan bord zes behaalden de invallers van HSG hun enige halfje. Al vroeg in de opening
speelde Maurits het ongelukkige Dd2 waarna zwart heel goed kwam te staan. Misschien was het niet lang daarna zelfs gewonnen voor zwart maar Maurits trok alles uit de kast om in de wedstrijd te blijven. Vooral de prachtige zet c5 die een lijn voor een van zijn torens opende was fraai. Taai bleef hij zitten en ondanks de verwoede pogingen van zijn tegenstander om het voordeel te verzilveren hield hij stand. In het uiteindelijke eindspel met ongelijke lopers was het pluspionnetje van zwart van geen enkele waarde.
3 -3


Ook op bord zeven was het ploeteren en zwoegen. De witspeler was alleszins redelijk uit de opening gekomen maar koos vroeg in het middenspel voor ruimte op de damevleugel terwijl er aan de andere kant van het bord waarschijnlijk meer te halen was geweest middels een aanval met stukken. Het werd nu een wat statische stelling met een gesloten centrum. Planmatig maar zeer langzaam kon ik nu wat voordeeltjes sprokkelen. Witveldige lopers ruilen, structuurvoordeeltje pakken, overgang naar een gunstig eindspel.

afb5

Het pasbeslagen paard is veel sterker dan de manke loper maar desondanks is het nog niet zo gemakkelijk als het er uit ziet. Wit speelde hier 28. Ke2? maar het sterke 28. f5! had de winst nog zeer problematisch gemaakt. Nadat ik met g6 deze sterke manoeuvre uit de stelling had gehaald ging het eigenlijk als vanzelf.
De stellingen na 28. f5 zijn zeer interessant. Bijvoorbeeld: 28. … Kf7 29.g4 Kf6 30.h4 c3

afb6
En wit heeft heel veel opties. Hij kan met a5 en b6 een pionnenpaar oplossen op de
damevleugel maar hij heeft ook een zet als Le3 want in het pionneneindspel telt de
meerderheid op de koningsvleugel ernstig mee. Verder kan hij passen met Kd1, Ke1 of Kf2.
Kom er maar eens door met zwart! Lijkt me een avondvullend programma… en dan wordt het laat! 4 - 3

Op bord 8 was het een slachthuis. Rolf won zonder inspanning. 5 – 3

 

Reactie van Maurits:

Een mooi verslag! En een interessant eindspel van Jan.

Ik heb nog even op de site van HSG gekeken voor een verslag maar kon niets vinden. Bladerend door hun website realiseerde ik me ineens dat mijn KNSB-debuut dertig jaar geleden in 1982 ook tegen HSG was (toen speelde ik nog voor Hardenberg).

Ik had wit tegen Jan graaf van den Bosch (1906-1994) en speelde remise. Het was zijn zestigste jaar in de KNSB! Hij verknoeide de opening (Koningsgambiet) maar wist een remise uit het vuur te slepen. Waar heb ik dat meer gezien? Dankzij hem heb ik een Morphy-number van 4 (Hij speelde ooit tegen Tartakower en Maroczy).De inzichten van laatstgenoemde grootmeester heb ik weer toegepast in mijn laatste partij, al zou hijzelf het vast een stuk beter hebben gedaan. En zo is de cirkel weer rond!

 

Spassky's II wint NOSBO Snelschaakkampioenschap voor Teams

28 mei 2012

 

Voor het eerst in 26 jaar winnen de Spassky's het Snelschaakkampioenschap van de NOSBO. Het team bestond uit Henk van Putten, Roelof Kroon, Koen Haveman en Jan Postma.

Finale: SISSA - Spassky’s II 2-2

Finale, replay: Spassky's II - SISSA 3-1

 

 

Spassky's muurvast in het linkerrijtje

31 maart 2012

 

Groningen-Heerenveen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op zaterdag 31 maart stond Spassky's- Philidor Leeuwarden 3 op het programma, op dezelfde dag als FC Groningen - SC Heerenveen. Tweemaal Groningen-Friesland dus, Dries refereerde eraan in zijn (traditioneel) humorische welkomspeechje. 's Avonds zouden Dries en ik gezamenlijk naar de Euroborg fietsen en in gedachten hadden wij uiteraard de dubbel.

 

Dat lukte maar voor de helft. De Spassky's wonnen wel, voor de derde keer dit seizoen met 4.5-3.5. In de Euroborg kreeg Groningen voor de vierde keer dit seizoen drie goals tegen. Helaas stonden daar wederom geen vier treffers tegenover. Had Groningen wel gewonnen dan was dit verslag misschien een stuk langer geworden. In staat van euforie komt een woordenstroom vaak makkelijker op gang.

 

Een kort rondje langs de velden/borden.

 

Johan is onze Kees Kwakman. Traag in de opbouw, maar niet makkelijk te passeren. Johan had een lastige week achter de rug, waarbij hij zijn ontslag indiende bij zijn werkgever om op 1 mei ergens anders aan de slag te gaan, wat zijn huidige baas niet wenste te accepteren. Het lijkt mij de grootste pluim die je kunt krijgen van je baas! De vrede werd pas na veel vijfen en zessen getekend. Ook vanmiddag rookte Johan de vredespijp en dat was prima. ½-½

 

Dan Jan. De vergelijking met Tim Sparv dringt zich op. Een goed seizoen, met af en toe een kortsluiting. Een nuttige speler, vanmiddag goed voor een halfje. 1-1.

 

Putski zet de Spassky's op voorsprong. Putski is David Texeira dit seizoen. Scoort geregeld, maar geregeld ook niet. Voor wat opmerkingen over de partij zie verderop. 2-1.

 

Koen is winteraankoop Pedro. Een betrouwbare verdediger die vanmiddag de poort dicht hield. 2½-1½.

 

Naar zijn vorm zoekt Maurits, alias Maikel Kieftenbeld. Vandaag was hij onzichtbaar: 2½-2½.

 

Gelukkig zet Janski ons weer op voorsprong. Janski is Lorenzo Burnet. Stoomt de ene keer veelvuldig op langs de linkerflank, de hem zo dierbare damevleugel, en grossiert op andere momenten weer in tikjes terug. Vanmiddag was de vorm er en brak hij zelfs door op twee vleugels tegelijk. 3½-2½.

 

Dries lijkt op Virgil van Dijk. Groot en sterk en brille afwisselend met schoonheidsfoutjes. Ook hij kwam vandaag niet in de wedstrijd. 3½-3½.

 

Tot slot beschikken we over een groeibriljant, Alidston. Alidston is qua uiterlijk Leandro Bacuna, maar qua spel Dusan Tadic: constant op een hoog niveau opererend. Zijn tegenstander speelde 3...g6 in een Lb5-Siciliaan en dat schijnt fout. Ik zou dat niet geweten hebben, maar Alidston toonde het aan in de langste zit van vandaag. Eindstand 4½-3½.

 

Nog een enkele schaaktechnische opmerking over mijn eigen partij. Vermaat haalde drie of vier varianten van de Najdorf door elkaar, dat is zelfs tegen Putski eentje teveel. In elk geval bereikte wit niets in de opening.

vermaat1

 

Stelling 1. Cruciaal is de 17e zet. Wit staat minder, maar de afwikkeling met 17. Lxf6 wint geforceerd voor zwart: 17...Pxc3 18 Lxe7 Pxe2 19 De3 Dxe7 20 Dxe2 Lc4 met kwaliteitswinst. Later verklaarde mijn tegenstander dat hij hoopte op 19 Dg5, maar te laat zag dat zwart dan h6 heeft en g5 met stukwinst; het offer Lxg5 werkt niet, omdat het zwarte paard op f4 de f-lijn zal plomberen.

 

 

 

 

 

vermaat2

 

In deze stelling had ik snel(ler) kunnen winnen met 28...Dc6+ 29 f3 Dxc2!!, een soort opschuifmat-achter-de-(doel)paaltjes, maar in die fase was ik vooral de dame wat aan het rondspelen om de 40 te halen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

vermaat3

 

Na de tijdcontrole vind ik gelukkig met 41...Db4 eindelijk het winnende plan: 41..Db4 42 Te2 Te1 43 Tf2 e4 44 xe4 Txe4 45 Kg3 Td5 46 Txf6 De1+ 47 Tf2 Tg5 0-1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Spassky's hebben nu 32.5 bordpunten uit 8 wedstrijden. Het minimum aan matchpunten dat daar bij hoort is een schamele 2. Dit wordt bereikt door 7 x 3½-4½ en een keer met 8-0 winnen. Het maximum is 14 matchpunten: 7 x 4½-3½ en een keer met 1-7 verliezen. Met 11 matchpunten, staande op een ongedeelde derde plaats, zijn we dus bezig aan een uitermate doelmatig seizoen. In voetbaltaal: we hebben slechts een doelsaldo van +1 en spelen voorronde Champions League. Hadden we één bordpuntje minder gescoord tegen bv. Schaakwoude dan was ons doelsaldo zelfs negatief geweest, met hetzelfde aantal MP. Was FC Groningen zo efficiënt als wij dan hadden we nu de play-offs-data al kunnen vastleggen in onze agenda's.

 

Spassky's (1966) - Philidor Leeuwarden III (1926) 4½-3½
Henk van Putten(2111) - Marcel Vermaat(2161) 1-0
Alidston Henries(1995) - Oene Schriemer(2000) 1-0
Johan Scharft(2004) - Eelke Heidinga(1947) ½-½
Dries Koster(1964) - Egbert Wind(1873) 0-1
Koen Haveman(1927) - Gert Winkel(1912) ½-½
Jan Postma(1941) - Hette van Popta(1883) ½-½
Maurits Logtmeijer(1918) - Aeilko Bakema(1866) 0-1
Henk Jansen(1870) - Celine Nicolai(1765) 1-0

 

Sneek - Spassky's: 5½ - 2½

10 maart 2012

De Van Wely Wolk

 

Op 10 maart stond de uitwedstrijd tegen Sneek op het programma. In het nieuwe clubgebouw de Eekmolen werden we ontvangen. Met drie invallers, Harrie, Rolf en Raoul gingen we van start.
We waren te vroeg gearriveerd. Ik maak liever dan nog een ontspannende wandeling maar de heren waren na het uitstappen niet vooruit te branden en bleven staan waar ze stonden. Dries, Harrie en Raoul voerden hele gesprekken over de nieuwste communicatietechnologie.

 

Zoals gebruikelijk, voordat we zouden beginnen de houtjes naar voren te schuiven (of achteruit zoals in het geval van Johan) , altijd even checken of de telefoons uit staan. Raoul wilde zijn telefoon op de trilstand hebben. Dat werd hem met klem ontraden. Nu is het zo dat aan gratis adviezen in zijn algemeenheid weinig waarde wordt gehecht. Kost een advies bij wijze van spreken tien euro dan is dat altijd een waardevol advies. In dit geval: er werd geen 10 euro geschoven en advies ging het linker oor in en het rechteroor uit.
Dries had ook problemen met zijn telefoon. Raoul wist daar wel een oplossing voor. Haal gewoon die batterij er uit man. Dries na afloop boos, waar zijn mijn instellingen gebleven? Heb ik nog wel een beltegoed? Dat wordt dokken Raoul!

 

Enfin de wedstrijd was begonnen. Ik heb er niet veel van gezien, er soms er helemaal niets van begrepen, mij wel vermaakt en zal daarom toch maar een poging wagen.

 

Raoul was de eerste usual suspect die in de problemen zat. De man heeft duizenden vlieguren ervaring met Chesstempo maar probeert altijd het wiel opnieuw uit te vinden, om vervolgens te moeten constateren dat zijn stelling in een zelfbedachte wielklem is gelopen. Voorbeeldje: Raoul speelt met zwart g6 en je denkt dan: hij gaat zijn loper fianchetteren. Mis. Die loper gaat naar h6 en wordt op c1 afgeruild. Een paar zetten later slaat hij een vergiftigde pion met een paard. Dat paard gaat na een venijnige tussenzet gevolgd door dameschaak subiet de doos in. Hele volksstammen hebben op die manier een stuk ingeleverd. Je zou toch zeggen Chesstempo=ingebakken patroonherkenning, maar nee.

 

De redding kwam uit onverwachte hoek. Rond 12.45 ging er een telefoon af. Hilariteit alom. Raoul had blijkbaar twee telefoons op zak. Telefoons die zich tijdens zo’n partijtje stierlijk zitten te vervelen en elkaar maar eens gezellig gaan zitten bellen. Hoe sta je? Nou dat kon beter, ik heb net een stuk weggegeven, dat is natuurlijk shit, maar ik zie nog wel perspectief. Dus niet. Saved by the bell.

 

Harrie stond heel erg goed na een gespeelde SOS variant. Opeens gaf Harrie een kwaliteit weg. Een dikke streep door de triple AAA status. Gelukkig kon zijn stelling dat nog wel hebben. Maar het bleek het signaal voor een algehele uitverkoop en met de kredietwaardigheid een nul.

 

Als ik het nog een beetje gevolgd heb, was Johan daarna klaar. Onze betonvlechter uit Nietap legde zoals de laatste tijd wel vaker, weer een oersaai spelletje op de mat. De tegenstander kreeg geen poot aan de grond. Bah wat is dat toch een vreselijk saaie boel, ik vind er helemaal niets meer aan. Het wordt een tijd voor een zinvollere vorm van dagbesteding. Johan vind dat allemaal wel prima. Mijn rating stijgt toch wel, ik word slapend rijk, ik hoef niets te doen, ik ben de Dagobert Duck van de Elo´s.

 

Dries kon het met zwart niet bolwerken tegen Stavast, de naam zegt het al. Een klein stellingsnadeel bleek zeer moeilijk te repareren. Dries werd in de nababbel, in de pizzeria, dringend aangeraden zijn openingsrepertoire te verbreden. Dat openingsboek staat natuurlijk heel leuk in de boekenkast maar je bereikt er niet veel mee.

 

Putski speelde tegen de man die Van Wely op remise had gehouden. Dat moet wel een heel sterke speler zijn. Dat bleek ook wel. Putksi compliceerde zoals gebruikelijk in het middenspel de zaken naar een hoogtepunt maar moest constateren dat zijn tegenstander achter elkaar steeds de sterkste zetten deed. Zetten die de gewone sterveling niet zo maar even uit de mouw schud. De vele dreigingen waren niet te pareren. In de analyse waren we onder de indruk van deze partij.

fluit1

 

Fluit1: wit heeft 25. d5 gespeeld en het ziet er zeer gevaarlijk uit voor zwart. Echter met 25...De8! houdt hij alles bij elkaar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fluit2

 

Fluit2: beide spelers in tijdnood missen dat zwart mat in 3 geeft met 34...Dg6+ 35. Dxg6 Pxf3+

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fluit3

 

Fluit3: maar alsnog trekt zwart de partij naar zich toe met het fraaie 37...Td4. 38 Dc5 Pxf3+ 39 Kf2 Td3! (Dh5 Db6+ 0-1)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was nu wel duidelijk dat er een behoorlijke nederlaag zat aan te komen. Alidston had zijn oortjes dichtgeplugd met dopjes, als hij die vergeten is stopt hij gewoon twee bananen in zijn oren. Daardoor mist hij wel eens een remiseaanbod, of een kop koffie, die zijn tegenstander aan wil bieden. Gebarentaal is natuurlijk toch wat lastig voor de communicatief vaardige schaker. Alidston speelde in ieder geval een degelijke partij, probeerde het een en ander maar kon het niet forceren en schreef een goede remise bij.

 

Nog twee duels te gaan. Ondergetekende kwam niet goed uit de opening en stond slecht maar niet verloren. Om stand te houden trok ik een ondoordringbare verdedigingsmuur op. De witspeler molk de stelling tot het bittere einde uit maar zwart bleef alert en hield stand. Een zwaar bevochten remise. Een vette handdruk van de teamleider en het verzoek ook nog even een verslagje van het gebeuren in de Eekmolen te maken. Wel ja.

 

Postma-Kloosterman

 

Jan was de laatste speler die bezig was. Jan speelde zeer goed en had zijn tegenstander volledig in de tang. De vraag was waar het misschien al eerder geforceerd had kunnen worden. Jan bleef geduldig en met weinig tijd over op de klok zette hij zijn tegenstander fraai mat. Hulde. De eer gered en de partij van de dag.
Einduitslag 5½-2½

 

Na afloop nog gezellig in een goede pizzeria uitstekend gegeten. De bediening was wel wat aandoenlijk en onbeholpen. Heeft u rode port? Wat is rode port? Graag een cafe au lait. Wat is dat? We hebben wel cappucino.

Ciao, Rolf

 

Spassky's - Assen: 4½ - 3½.

Spasskys stijgen naar de derde plaats.

eindstand

Op zaterdag 11 februari jl. stond de zesde ronde van de Knsb-competitie op het programma. De Spassky’s ontvingen in het Jannes v.d. Wal Denksportcentrum de schakers uit de hoofdstad van Drenthe namelijk Assen. We waren vooraf gewaarschuwd want in de vorige ronde wisten de Assenaren Sissa op een keurige 4-4 te houden.

 

Het was weer een drukte van belang aan de Oliemuldersweg, want Sissa zat bij ons in de zaa l(of andersom) en in de bovenzaal zaten Unitas 1 en 2 te spelen. Nadat de stukken, borden en klokken waren opgezet kon de wedstrijd beginnen. Er was weer eens gerommeld in onze kast, waardoor er allerlei verschillende soorten schaaksets in de doosjes zaten. Gelukkig had dit geen invloed op ons spel, want we hebben als team weer een goede wedstrijd gespeeld.

 

Johan speelde met wit op bord 2 tegen Renze Rietveld. Weer kreeg Johan de sterkste speler op rating van het team. De avond ervoor had Johan nog een lange partij gespeeld intern bij SC Leek en hij voelde zich voor de partij niet 100%. Er kwam dus een rustige opening op het bord en een dito vervolg. Na 14 zetten werd de vrede getekend.

 

We kwamen op achterstand door een nederlaag van Maurits. In een boeiend middenspel offerde Maurits een pion voor mooi stukkenspel. Toen hij het verkeerde plan koos in de vorm van een kwaliteitsoffer wist wit met een paar rake klappen de partij naar zich toe te trekken. Jammer Maurits. Volgende ronde win je!

 

Dries analyseDe stand werd snel weer gelijk door Dries. In een te passief gespeeld middenspel van zwart. wist Dries al snel door tactische grappen 2 pionnen te winnen. Waar hij vorig seizoen zulke stellingen nog wist weg te geven is dat nu totaal anders. Met vaste hand werd de partij naar winst geschoven. Hulde!

 

Assen kwam opnieuw op voorsprong. Op bord 1 speelde Putski tegen Ivo Maris. Al snel stond het bord in vuur en vlam en waren de varianten ontelbaar en super ingewikkeld. Zwart had 3 pionnen voor een stuk. Wit had een enorme ontwikkelingsvoorsprong, maar moest wel snel handelen. Toen zwart een blunder maakte was het snel beslist.

 

Jan analyse

De gelijkmaker kwam op naam van Jan, die doordat hij een beetje grieperig was, voor deze keer met wit op bord 8 zat. Na een positionele blunder van zijn tegenstander kwam Jan snel in het voordeel. De overwinning van wit kwam geen moment in gevaar.

 

Voor de tijdcontrole kwam we op voorsprong door een overwinning van onze man in vorm namelijk Alidston. Na een mislukte opening van wit stond zwart als snel prettig. Toen Alidstons tegenstander eerst zijn pionnenstructuur verzwakte en in de opkomende tijdnood door een tactische blunder ook nog een toren in de aanbieding deed, werd dit cadeautje met een grote glimlach in ontvangst genomen. Tussenstand na de tijdcontrole was 3½-2½ voor de onzen. Janski en Peter waren nog bezig.

 

Assen kwam weer op gelijke hoogte door een overwinning op bord 6. Janski speelde met wit en kwam na de opening al gedrukt te staan. Zwart stormde met zijn koningsvleugelpionnen naar voren. Wit verdedigde goed, maar zwart won een kwaliteit. Toen de zwarte toren ook nog achter de pionnen van wit kon komen was het pleit beslecht.


Met de stand 3½-3½ op het scorebord was alleen Peter nog bezig op bord 7 met zwart. Na een mislukte opening van wit stond Peter al snel beter. In de tijdnoodfase wist Peter een pion te winnen. Het eindspel na de tijdcontrole was zo goed voor Peter dat zijn tegenstander geen goede zetten meer had. Na het verlies van een tweede pion gaf wit op. Hierdoor werd de eindstand 4½-3½ voor de Spassky’s. In de stand staan we nu derde.

 

Na de wedstrijd hebben we voor het eerst gegeten bij Spices aan de Westersingel. Supereten voor een Spassky’s-prijs. Zeker voor herhaling vastbaar. Volgende wedstrijd is op zaterdag 10 maart a.s. uit tegen Sneek. Snits here we come.

 

Spassky's(1954) - Assen(2020) 4½-3½
Henk van Putten(2111) - Ivo Maris(2104) 0-1
Johan Scharft(2004) - Renze Rietveld(2248) ½-½
Alidston Henries(1995) - Pieter Tromp(2116) 1-0
Dries Koster(1964) - Maarten Dijkstra(2000) 1-0
Maurits Logtmeijer(1918) - Elmar Hommes(1995) 0-1
Henk Jansen(1870) - Martin van Velzen(1915) 0-1
Peter Bodewes(1831) - Frank van der Werff(1914) 1-0
Jan Postma(1941) - Sjoerd Homminga(1867) 1-0

 

verslag: Johan

 

Accres Apeldoorn 3 - Spassky's: 4-4; maar andersom had ook gekund.

7 januari 2012


Quotes:
"He Alidston ben je weer wakker?" (Dries)
"Gelukkig ben jij de enige die niet blaat." (Peter tegen Dries)
"Ik dacht: ik gooi er zo veel mogelijk bier in, dan ziet hij het vast een keer minder scherp." (Maurits)
"Zet mij er de eerstvolgende drie wedstrijden maar naast." (Jan)
"Pe4, dat heb ik geleerd." (Dries)
"Ik word hier zo moe van." (Janski)
"Toen ik zag dat e4 opeens wel eens zwak kon worden dacht ik: ik stop met schaken, ik kan er helemaal niets van." (Putski)
"Ik zette mjn dame met kracht op d6 om hem te laten schrikken. Dat werkte."(Alidston)
"1. d4 is een probleem voor mij." (Johan)
"Het is 4-4 geworden, maar het had net zo goed andersom kunnen zijn." (Peter)

Apeldoorn 3 - Spassky's werd 4-4, maar dat had inderdaad ook omgekeerd kunnen zijn.... Dat klinkt als een grapje, maar vrijwel alle partijen kenden een uitslag die evengoed anders had kunnen uitvallen, nagenoeg overal viel wel wat op af te dingen. In volgorde van chronologie:


1. Dries opende het bal. Volgens de Apeldoornse teamleider gaf zijn tegenstander gewoon zomaar een stuk weg. Dat leek mij ook, maar Dries had al zeer duidelijk voordeel, dus betwistbaar is of dit wel of niet een halfje kostte. Vanuit Apeldoorns oogpunt natuurlijk wel, maar we tellen het niet; de gedachte alleen al zou Dries boos kunnen maken.

 

Maurits


Van Bohemen-Koster, bord 4.
Wit speelde 29. Lf4? Dries incasseerde het stuk met 29...Lxf4 30 Da8+ Kh7 31 Dxe4+ Df5!


0-1 ( andersom 0-1 )

2. Voor 2-0 in ons voordeel zorgde Alidston. De bravour waarmee hij zijn zetten uitvoerde, tegen een jongetje van een paar turven hoog in tijdnood, gaven hem een zweem van onoverwinnelijkheid en het gebeuren an sich een vleugje van perfectie. Bij de Griek na afloop bleef van deze souplesse weinig over. Zwart had groot voordeel kunnen verkrijgen zo leek het. Laten we het op een halfje houden dat de verkeerde kant opviel voor Apeldoorn en in de goede richting voor ons.

Alidston


Henries - Zwirs, bord 3.
Zwart speelde 17...Db8??; na 17...Da8 blijft het een spannende partij. Alidston won met 18. Txd8+ een stuk.


0-2 ( andersom 0.5-1.5 )
3. Toen een drama bij Jan. Hij gaf op in zeer goede stelling. Het notatitieformulier is volgens welingelichte bron ter plekke verscheurd, maar wel vond ik Jan bereid de stelling waarin de lamp even helemaal uitging nog eenmaal te reconstrueren.

Jan


Postma - Brussen, bord 5.
Wit speelde Te1, volgens Fritz de beste zet, met...opgave. Jan zag Dxe1+ en Pg2+, maar zag over het hoofd dat Td2 veld g2 dan dekt. Een wijs woord dat hier past, is dat met opgeven nog nooit een partij is gewonnen. Waarom niet even gewacht, ook als die toren op d2 er níet had gestaan, op ...Dxe1+?


1-2 ( andersom 0.5-2.5 )
4. Janski remiseerde. De kenners meenden in een schaars verlicht Grieks restaurant na afloop een gewonnen pionneneindspel voor zwart te zien, dat zijn tegenstander door dameruil had kunnen bereiken. Een dag later blijkt dit met computergestuurde belichting onjuist.

Janski


Jansen-Weenink, bord 7.
Zwart speelde 38...De5 met remiseaanbod. 38...Dxc2 was het proberen waard geweest, wit moet oppassen, echter met Fritz aan de zijlijn is intussen duidelijk geworden dat remise het meest waarschijnlijk is.


1.5-2.5 ( andersom 1-3 )
5. Johan verloor, de eerste partij waar niet veel op af te dingen was.


Johan


Eleveld - Scharft, bord 2.
Slotstelling.


2.5-2.5 ( andersom 2-3 )
6. Mijn eigen partij dan. Die leek uit één stuk, maar zwart kreeg een enorme kans terug in de partij te komen op de 33e zet (zie diagram). Even daarvoor dacht ik te vereenvoudigen door torens te ruilen en had ik 31 Te8+ gespeeld (beter is 31. Pb5) maar na 31...Txe8 32. Pxe8 Pc5 33. Lc7?! zou 33...d3 hebben aangetoond dat deze ruil juist enorm had kunnen compliceren. Mijn eerste analyse is dat zwart dan zelfs kleine winstkansjes kan krijgen, ondanks twee pionnen achterstand. Gelukkig miste mijn tegenstander deze kans. Ik had de zet wel gezien, maar begon me pas zorgen te maken toen ik Te8+ al gespeeld had...

Putski


Van Putten-Nijdam, bord 1.
Er volgde 33. Lc7?! (Beter was 33. Pc7.) Na 33...d3! heeft wit problemen de pion te stoppen: 34. Kf1 Kg8 35. Le5 Pe4!! (niet slaan op b3, gemist) en nu moet wit met 36. Pf6+ een stuk geven om het vege lijf te redden.

 

2.5-3.5 ( andersom 2,5-3.5 )
7. Dan heeft ook Peter verloren, nadat hij even daarvoor geen eeuwig schaak heeft gehouden.

Peter


Nijland - Bodewes, bord 6.
Zwart speelde 28...Dxf5? Na 28...Kf7 zou wit in grote problemen zijn gekomen; eeuwig schaak is wel het minste dat zwart kan bereiken.


3.5 -3.5 ( andersom 3-4 )
8. Maurits krijgt remise aangeboden in een stelling die geforceerd uit is in het voordeel van zijn tegenstander.

Maurits


Pihlajamaa - Logtmeijer, bord 8.
Wit speelde 54. Kg3?? met remiseaanbod. 54. Df3 wint op slag.


4-4 ( andersom 4-4 )
Met alle plussen en minnen blijft 4-4 dus een uitslag waarmee beide partijen vrede moeten (kunnen) hebben. Bij de Griek viel Alidston halverwege de maaltijd in slaap. Hierdoor miste hij een goede kans op een overgebleven bordje vlees. Hij weegt nu 99 kilo, maar dat had ook andersom kunnen zijn.


Accres Apeldoorn 3 (1970) Spassky's (1953) 4-4
1. Wietze Nijdam 2073 Henk van Putten 2108 0-1
2. Henk Eleveld 2012 Johan Scharft 1996 1-0
3. Jasper Zwirs 1834 Alidston Henries 1949 0-1
4. Cees van Bohemen 2022 Dries Koster 1949 0-1
5. Mark Brussen 2010 Jan Postma 1935 1-0
6. René Nijland 1939 Peter Bodewes 1903 1-0
7. Anton Weenink 1898 Henk Jansen 1873 ½-½
8. Remco Pihlajamaa 1976 Maurits Logtmeijer 1911 ½-½


Foto's zijn afkomstig van de site van Schaakstad Apeldoorn:


Putski-Nijdam


Putski tegen de sympathieke heer Nijdam.

Zwirs-Alidston


Alidston doceert aan de jeugd.

Nijland-Peter


Deze partij kon alle kanten uit.

Pihlajamaa-Maurits


Tel de pijpjes.


SISSA - Spassky's: 6½ - 1½

17 december 2011


De sponsor van Sissa had even diep in de buidel getast om zich de Spassky’s van het lijf te houden. Zowel Ivan Sokolov als Loek van Wely werden ingezet om twee matchpunten te vergaren uit deze wedstrijd. Angst natuurlijk, pure angst.


In de staart van het team was een verrassende speler ingezet: op bord acht maakte de tienjarige Lucas van Foreest zijn debuut in de KNSB. Op de andere borden vertrouwde gezichten. Bij ons was de verrassing op een andere manier tot stand gekomen. Alidston had zich op het laatste moment teruggetrokken en werd, op bord 3, vervangen door Harrie.

 

De wedstrijd liep totaal anders dan verwacht: Dries had zich serieus voorbereid op Sokolov en zou met een messcherp openingsvariantje zijn naam als reuzendoder vestigen. Hij werd echter op zet 1 al verrast en daarna hebben we hem alleen nog maar gehoord over het respect dat hij toonde voor de GM. Groot respect… dat hij een kopje koffie met hem mocht drinken, dat hij samen mocht analyseren… Een Spassk op afstand mailde al dat een beetje minder respect op zijn plaats zou zijn… helemaal mee eens.


Dries had met h3 een loper van g4 weggejaagd maar toen de opmars e5-e4-e3 de f pion wegsloeg bleek veld g3 een prachtige uitvalsbasis voor de zwarte aanval. De ongerokeerde witte koning werd snel en effectief opgebracht. Tijdens de analyse was het commentaar van Sokolov overduidelijk: “het maakt niet meer uit wat je hier doet, ik win altijd”. Desondanks genoot Dries met volle teugen… Rieeespect man!

 

Bij van Wely tegen Putski had Henk zijn voorbereiding op het bord en King Loek gebruikte een hoop tijd. Dat Loek het allemaal serieus nam was mooi om te zien. Geen misplaatste sterallures en nonchalant geschuif. Geen ach ik win toch wel van jou gedoe… Wel een venijnig pionoffer dat de zwarte stelling helemaal klem zette. De ruim 40 minuten bedenktijd die Henk meer op de klok had moet even goed hebben gevoeld maar de stelling was zonder meer zorgelijk. De korte rokade van Henk, terwijl van Wely al h4 en h5 had gespeeld, deed me een beetje denken aan een strandwandeling op Schiermonnikoog bij windkracht 9. Tegen de wind in… liefst met nog een ferme regenbui erbij. Het ging niet goed aflopen…


Op bord 3 zette Sissa de lijn voort. Harry streed dapper als altijd maar kwam nooit echt lekker te staan.
De held van de dag was zonder twijfel Johan op bord 4. Tegen een jarige Geon Knol ging het lange tijd gelijk op en het remise aanbod van Johan was alleszins terecht. Geon verwachtte blijkbaar cadeautjes op zijn verjaardag want hij sloeg het aanbod af. Daarna mishandelde hij het eindspel loper tegen paard dusdanig dat de winst voor Johan niet moeilijk meer was.

 

1 uit 4 op de bovenste teamhelft. Nou nog even 3 uit 4 op de onderste helft en een matchpuntje is binnen… realistisch?
Nou… Henk Jansen op bord 5 heeft een erg mooie stelling tegen oud Spassk JJ, Jan op 6 heeft een toren ingesloten op a7, Maurits staat een beetje verdacht maar er is geen reden tot paniek en op bord acht zit iemand van tien aan de kant van Sissa…


De realiteit: De mail van Dries aan teamgenoten spreekt boekdelen over wat er aan bord vijf gebeurde…
"Ik vond Henk J. sneu, hij speelde geweldig tegen JJ en had hem aan de haak. Henk gaf in m.i. gewonnen stelling in 1 zet alles weg, ik ken het gevoel van vorig jaar. KMP! Na 5 uur spelen. Enorm balen, Henk vatte het sportief op, maar hij stond straal gewonnen."

 

De ingesloten toren op a7 op het bord van Jan Postma bleek niet te vangen… het stuk was zelfs heel sterk! Bizarre situatie, tijdens een analyse nog een naar gekeken, tijdens het lange wachten bij de pizzeria nog eens naar gekeken, in de kroeg bij een glaasje whisky nog eens naar gekeken… ongelofelijk.. de toren staat gewoon heel goed op a7! Na de zet d5 van Jan ging het snel bergafwaarts.

 

Maurits stond een beetje verdacht en het bleef een beetje verdacht… tot in het verre eindspel. Met een pion minder in een toreneindspel was het uiteindelijk net niet te houden.

 

Aan bord acht tenslotte doet de eindstelling misschien een plusremise vermoeden maar niets was minder waar. Ik gaf een pion weg. Dat was even slikken maar in het eindspel beging hij een paar onnauwkeurigheidjes en kon ik het nog net keepen.

 

Anderhalf bordpunt dus… Beetje mager en eigenlijk ook een beetje te weinig maar goed, het geheide promotieteam hebben we nu gehad. Her en der nog even wat sprokkelen en we eindigen in de middenmoot.

Peter

 

Spassky's - Almere: 4½ - 3½

26 november 2011, Almere op bezoek in Grunn …….

 

Een topdag!!

 

Spassky's

Almere

Henk van Putten

Kees van Drunen

0

1

Johan Scharft

Diederic ´t Hooft

1

0

Alidston Henries

Martin van Gils

1

0

Dries Koster

Caspar Kruijf

½

½

Peter Bodewes

Pim Groot

0

1

Jan Postma

Frans Hazenberg

1

0

Henk Jansen

Ivo Knottnerus

0

1

Harrie van der Laan

Dennis van Leusden

1

0

 

Met een zacht najaarbriesje in de rug rijd ik over de (oude) tweebaansweg van Hurdegaryp naar Grunn. Ik heb de tijd en de CD-speler speelt Coldplay. Ik heb Cuby + Blizzards nog in reserve. Broodje Parmaham, broodje oude Beemster, wat kan er mis gaan? Een juist menu. Dit moet wel een topdag worden. En een match tegen Almere is altijd spannend. Hoe dan ook, het zal 4½-3½ of 3½-4½ worden.

 

Bij aankomst in het JVDWDS is het een drukte van belang, het lijkt wel de laatste speeldag van de KNSB-competitie. De zaak zit vol, cupsfeer!

Alle teamgenoten zijn aanwezig, behalve Alidston, en dat voelt vertrouwd. Ik hoor Dries tussen alle rumoer door tegen een speler uit Almere zeggen: “…… is meestal wat later, maar komt wel.” En ik verklap alvast: Alidston is de rest van de middag zeer aanwezig.

 

Na de plichtplegingen vangt de match aan. Links van mij Harrie, die, hoe kan het ook anders, er een satanisch genoegen in schept om eerst wat hout achter te willen staan. Laan hanteert een soort van klantenbinding naar de tegenstander, maar eenmaal in de winkel gaat hij wel voor de winst.


Rechts van mij zit Jan, met een on-Postma stelling. Het Rabobankschaak is plots vervangen door TNT-Postmaschaak. Hier is te zien dat Jan een uitstekende tacticus is. Tegenstanders koning staat erbij als ‘hier ben ik, schiet op mij’. Met een paar gerichte aanvalszetten serveert Jan een smakelijk voorgerecht en is het snel klaar: 1-0.


Zelf haal ik met zwart een oude geliefde opening van stal. “Ach leuk, ik probeer het weer eens”, denk ik. Nadat wit uiteindelijk een remisewending door zetherhaling uit de weg gaat zit de partij me niet lekker. Het is vlak, de juiste  ingrediënten zijn niet aanwezig en de cuisson laat te wensen over. Ik moet teveel nadenken en dat is vanmiddag een onprettige bezigheid. Ik laat een witte knol op d5 te lang staan en dat gaat me nekken. Tegenstander Knottnerus krijgt druk en komt, overigens geheel niet uitgenodigd, een kijkje nemen in het zwarte restaurant. Ik blunder en het is 1-1. Echt een sofpartij om zo snel mogelijk te vergeten en in die opening die fout nooit meer te maken. Ik ben gebraden.


Afijn, wat een vrijheid ineens! Ik kan rondslenteren, hier en daar een kijkje nemen, de stand inschatten en als een van de beste stuurlui aan wal mij vervolgens verbazen dat Dries remise geeft in een volgens mij gewonnen stelling. Hoe kan hij dat nou doen! Het witte palet oogt immers oogverblindend! Dries en ik zijn het van harte oneens en ik moet zeggen, Dries heeft het uitstekend gezien. Zijn witte pionnen op h5 en e6 en een totaal geparkeerd zwart paard op h8 lijken op totale winst. De woeste analyse in Humphrey’s zaait al twijfel en Fritz bevestigt dit: een plus voor zwart! Een juiste koster-batenanalyse dus en een terechte 1½-1½. Het gerecht is in balans.


Peter heeft blijkbaar teveel uitstekende wijn genuttigd en zit met zijn hoofd in Bordeaux en omstreken. Hij staat de hele partij in de min en geen moment lijkt het erop dat hij er iets van kan bakken. De partij is niet op smaak. Dit is door geen topchef te redden, ook niet uit Grunn. Al snel komt er een eind aan dit zouteloos geheel en kijken de Spassky’s tegen een achterstand aan 1½-2½.


Jaja, de opmaak van de borden blijkt toch moeizaam te gaan. De mise en place vereist geen mistappen meer. Des te ongeruster word ik als ik het plateau van Putski aanschouw. Zijn tegenstander blijkt een taaie lap vlees en niet eenvoudig te garen. Putski zit ook wat ongemakkelijk, het is allemaal te machtig. Het eind komt als Putski’s torens machteloos blijken tegen een witte dame en wat pionnen. Het is 1½-3½ en het gerecht dreigt te verpieteren.

 

De druk in de keuken neemt toe met nog zes gasten aan drie tafeltjes.
Harrie verlicht gelukkig de pressie op het overig personeel door de tegenstander langzaam te garen. Het welopgemaakte bord laat een toreneindspel zien met een pluspion op beide vleugels. Harrie heeft ook geen haast lijkt het en verschuilt zich bijkans in de keuken met Ka2. Hij komt nog uit de tijd van het petroleumstelletje en gerechten die hoog op smaak zijn. Als de zwarte stelling geheel uit elkaar valt is het 2½-3½.


Tja, de desserts. Hoe is het aan de overgebleven tafels? Aan Johans dis heeft scharf spel eerst geresulteerd in een half bakje hout extra. Het recept van de witspeler in de opening is dubieus en het oogt allemaal niet vers. Ik denk: 1-0.
Even later gaat het mis in de keuken en heeft Johan toren plus pion tegen twee ijzersterke lopers. Remise lijkt dan het hoogst haalbare.
Maar ach, de tegenstander geeft een gulle fooi en laat Johan een lastig eindspel van toren tegen loper met beide zijden twee pionnen. Een lastige puzzel!


En dan Alidston, aan die tafel is alles uit de kast gehaald. De stelling is gewonnen voor Alidston, maar het serveren blijkt lastig. Na een tijdcontrole overleefd te hebben laveert Alidston de partij naar K+D vs. K. Hij heeft nog 37 seconden, en de witspeler heeft nog een uur en 20 minuten. De man bestelt een biertje en loopt wat door de zaak. Een toiletbezoek voor onze Henries is uit den boze. Gaat zijn blaas dit redden? Wordt dit een beproeving en kunnen we onze reservering in het restaurant schudden? Wedstrijdleider Ynte verzoekt na enige tijd de man uit Almere de partij te hervatten, maar het biertje smaakt hem op dat moment beter. Alidston zit stoïcijns achter het bord en straalt uit: “Beter een goed dessert dan geen dessert. Mij pak je niet, al wacht je nog een uur.”
Uiteindelijk neemt de witspeler, verlossend, plaats achter het bord. Het biertje is blijkbaar op. Gaat hij echt een zet, ja, zelfs zetten, meervoud dus, doen? En jawel, luttele seconden later is het 3½-3½.


Ynte mailt later de reactie van een KNSB arbiter. Het blijkt dat de witspeler zo lang mag wachten als hij wil. De volgende selected uitspraken van deze arbiter zijn het vermelden waard: “Al zal de bierdrinker ook tot de laatste seconde wachten, het is zijn goed recht”, en “Zelf heb ik me aangeleerd om tien minuten voor vlagval een toiletgang te doen.”
En "onze eigen mr. dr. der Spassky's" doet een fraaie (licht bewerkte, red.) selected uitspraak: “De zwartspeler kan natuurlijk ook gewoon in witspelers glas plassen in geval van hoge nood!”
Maar we dwalen af, de match is immers spannend. Gaat het dan lukken?


Johan vordert langzaam, maar wordt helaas gedwongen een pion naar h5 te schuiven. Maar dan, zwart verzuimt een vesting in te nemen. Johan pakt het cruciale veld g6, schuift met de toren de loper eruit en pakt uiteindelijk het beslissende punt. Met geduld en souplesse bereid en geheel bestand tegen de druk! Een ster waardig: 4½-3½.
We sluiten de topdag af met een bezoek aan het gezellig en rumoerig etablissement Humphrey’s. Daar analyseert een helft van de Spassky’s onvermoeibaar de partijen en keuvelt de andere helft gezellig over lekker eten, Topchef, sterrenrestaurants en smient, gerookt met lisdodde.


Een topdag dus!
Janski

 

Unive Schaaktoernooi Hoogeveen

23 oktober 2011

Dries Koster wint prominententoernooi 2011 voor de tweede maal in successie. In 2010 was hij ook de winnaar van de prominentengroep.

www.univechess.nl/deelnemers/prominenten

 

Schaakwoude - Spassky's: 2½ - 5½

29 oktober 2011

 

Over grijze haren, pekingeenden, Meriva's, routeplanners en mihoen

 

De aanloop naar Schaakwoude - Spassky's bezorgde de teamleider talloze extra grijze haren. Tot zaterdagmorgen 7:44 was het absoluut onduidelijk welke acht spelers zouden spelen. Dries zou eerst meedoen, daarna alleen chauffeur worden, maar kwam ten slotte slechts kijken en Rolf oppikken, de nasleep van een hevige griep deed hem nog steeds hoesten als een verkouden pekingeend. Harrie wilde wegens privéomstandigheden liever niet spelen, maar stelde zich van begin af aan op het standpunt dat er geen bord leeg mocht blijven. Rolf voelde zich donderdag niet fit, vrijdag al iets meer en stond er zaterdag toch. Om 7:44 kwam het verlossende mailtje. Bravo! Een fitte Rolf telt dubbel. Ook waren er vervoersprobleempjes. Vaste chauffeur Jan had de auto niet. Zo kon er geen Postmobiel rijden, de Kosterexpres ging dus ook niet en omdat Rolf Harrie verving bleef ook het Vanderlaanvehikel in Groningen staan. Het gevolg was een debuut van Johan als chauffeur en ook teamleider Putski moest zijn Meriva inzetten.

 

De heenreis naar Damwoude bezorgde de teamleider nog meer grijze haren. De keuze bij vrijwel iedere routeplanner is: de kortste of de snelste weg. Ik koos de kortste, onder aanmoediging van mijn beide reisgenoten, heren Postma en Bodewes. Dat hebben we geweten. Het aantal gehuchten dat iemand volgens de kortste route aandoet vanuit Groningen op weg naar Damwoude, nadert het aantal mailtjes dat voorafgaand aan dit treffen werd rondgestuurd over opstellingsperikelen en vervoerskwesties, de beruchte Spasskymailmihoen. De andere auto, de Johanvan, met een Rolf-Rolf aan boord, koos voor de snelste route, en was ruim op tijd. Ook Janski, op de fiets vanuit Hurdegaryp getogen, was er een stuk eerder dan wij. Helaas luisterde hij zijn voicemail met door ons doorgebelde wijzigingen in de opstelling niet meer af, ondanks alle gelegenheid daartoe. Of, met de kennis van nu: gelukkig deed hij dat niet, want de match verliep uiterst voorspoedig.

 

Schaakwoude is op papier gemiddeld zo'n 30 ratingpunten sterker dan wij, maar het ontsnapte de laatste twee seizoenen telkens als een ware Houdini aan degradatie. Hun positie op de ranglijst ten tijde van het vorige verslag Spassky's - Schaakwoude verleidde Maurits tot het spreken "over de onafwendbare degradatie van Schaakwoude" (dat toen stijf onderaan stond). Dit kwam hem op een enorme knor van de hooggeachte heer Boers te staan, die mailde: "Met enige verbazing heb ik het verslag gelezen van jullie 1e team tegen Schaakwoude en dan met name de laatste zin over de onafwendbare degradatie van Schaakwoude. Nu is dus gebleken dat jullie ook alle geluk van de wereld hebben gehad in de laatste ronde, omdat DTK niet meer voor de extra promotie plaats wilde spelen voor de FSB in het seizoen 2012-2013." Aperte apekool natuurlijk, de Spassky's hadden DTK helemaal niet nodig en eindigden op de 7e plaats. Staunton deed zich helemaal zelf de strop om, niet alleen op de laatste dag, maar ook in bijna alle overige wedstrijden van het seizoen; ze waren zelf de eersten om dat toe te geven.

 

De onderlinge confrontaties met Schaakwoude, niettemin, waren tot nu toe altijd zeer spannend. Vanmiddag is dat voor het eerst anders. Postma, Bodewes en Putski vallen in het startschot binnen.....om ruim 3 uur later gezamenlijk voor 3-0 op de borden te hebben gezorgd in het voordeel van de Spassky's.

Putski slot


Stelling 1 (Van Putten - Van der Veen) laat de slotcombinatie zien aan bord 1: Tf6+ Kh5? dat loopt mat, maar mogelijk werpt zwart deze handdoek bewust. 2 Lf7+ Kg4 3 Le1 (3. Tf3 kan ook) Td8 4 h3 mat. Jan en Peter slaan toe in het eindspel, dat beiden door slim afwikkelen bereiken in een eenvoudig te winnen vorm. Reden voor Aldiston om niet verder aan te dringen en remise te accepteren en voor Johan om de vlag te strijken tegen de sterke, zeer degelijk schuivende Steenberg. Janski fietst vervolgens de overwinning binnen: 4½-1½.

 

De twee overgebleven borden bieden de aanblik van een zwoegende Rolf, die steeds veel beter staat dan hij zich zelf realiseert (zo kan hij zeven zetten lang een smakelijk pionnetje op b4 knabbelen met Pxb4) en Maurits in een knotsgek eindspel, dat dan weer voor zijn tegenstander en dan weer voor hemzelf gewonnen staat.

Maurits slot


Zie diagram 2 (Logtmeijer - Woudstra) voor een voorbeeld van de eerste situatie: ..Ld5!! wint, Janski geeft het on the fly aan in de wandelgangen: Kxd5 f3 Ke4 Kg4. Ke3 Kg3 (zie ook foto onderaan)

Maurits Ld5


En zie stelling 3 voor een voor Maurits gewonnen staande stelling. Dit is de slotstelling. Maurits herhaalt hier de zetten door weer Tg1 te spelen, maar a6 Kc6 Ta1 wint op slag. Beide partijen worden remise en de wedstrijd eindigt zo in 2½-5½. Mijn tegenstander van vandaag vertrekt om 18:00 naar SC Heerenveen en had een leuke avond: 4-0. Ik bezoek een dag later onze plaatselijke FC en beleef ook een zeer leuke middag. Of Maurits nog even met de heer Boers heeft kunnen bomen over de Woudse kansen in dit seizoen heb ik niet kunnen waarnemen, ik vrees dat hier geen tijd meer voor was. Maar deze gedachtewisseling kan uiteraard heel goed digitaal worden voortgezet.

 

Bij de Chinees na afloop in Zwaagwesteinde (vind dat trouwens maar eens zonder Tom Tom) is de pekingeend razend populair. Alleen Alidston zorgt er met zijn particuliere rijsttafel voor dat er nu nog ten minste één eend rondzwemt in de plaatselijke westeindse vijver. Chinees eten is altijd te veel en na afloop verdwijnt de overgebleven, voor deze match zeer toepasselijke mihoen in twee plastic bakken voor de in dit weekeinde partnerlozen Alidston en Jan (waarvan Jans bak in Groningen helaas blijft staan in mijn auto - ik haal deze er vijf minuten geleden net uit). Alidston: "Iemand moet toch voor ons koken."

 

De drie-uit-drie auto, een blauwe Meriva, verdwijnt in de nacht, na nog eenmaal de witte Meriva van Johan op het verkeerde been te hebben gezet; met een schijnbeweging rijden we eerst een klein stukje de verkeerde kant op. Leonard Cohen schalt luid uit de speakers als we onderweg de 1-uit-1 fiets van Janski ook nog inhalen. First we take Twijzelerheide, then we take Buitenpost. Zo lang we deden over de heenweg, zo vlot zijn we terug in Groningen. Zonder routeplanner.

 

Putski (iets grijzer weer)



Maurits Ld5


De winnende manoevre wordt aan de zwartspeler van Schaakwoude getoond

 


Schaakwoude - Spassky's 2½-5½

1. Veen van der,R.(Ronald) 2012  Putten van,H.T.(Henk) 2097 0 - 1  
2. Steenberg,A.(Anno) 2162  Scharft,J.(Johan) 2005 1 - 0  
3. Zagema,J.S.(Jan Sybren) 1904  Henries,A.F.(Alidston) 1951 ½ - ½  
4. Jong de,W.P.J.(Wietse) 1943  Bodewes,P.M.(Peter) 1928 0 - 1  
5. Woudstra,W.(Willem) 1966  Logtmeijer,M.A.(Maurits) 1904 ½ - ½  
6. Hoop de,S.(Sipke) 2001  Postma,J.(Jan) 1928 0 - 1  
7. Lemstra,B.(Bart) 1822  Jansen,H.(Henk) 1873 0 - 1  
8. Heide van der,G.(Gerben) 1840  Yska,R.J.(Rolf) 1770 ½ - ½ 


 

 

Spassky’s goed uit de startblokken.

18 september 2011

 

Het was gisteren druk in het Denksportcentrum. Unitas speelde thuis met twee teams in de benedenzaal. In de bovenzaal speelden de grote Sokolov met het gesponsorde SISSA, het arme Schaakwoude, de optimistische Spassky’s en het geheel gerenoveerde Haren 1, in die volgorde.

 

Uw verslaggever had voor een optimaal fysiologisch klimaat gezorgd door alle ramen open te zetten. Dan blijkt dat de commerciële luchtverfrissers in een vergelijkend warenonderzoek het moeten afleggen tegen de gratis schone lucht die de Olde Grieze en omstreken omhuld. Zo fris had het er nog niet eerder geroken.

In dit zuurstofrijke klimaat waren de randvoorwaarden vooraf als uitstekend te kenschetsen. Een waterig zonnetje zorgde als vervroegd herfstdecor, voor een optimale belichting van velden en stukken.
Tegenstander Haren was verzwakt na het vertrek van een aantal erkende krachten. Zie daar Haren 2.0: minder techniek maar wel heel enthousiast, altijd lastig.

 

Even een rondje langs de borden zonder chronologisch scoreverloop.

Bord 1: Putski- Faber. Een eerste aanblik doet twijfel opkomen: zit ik hier naar een partijtje snooker te kijken of naar een schaakbord? Na een paar zetten is er al een onontwarbare kluwen van complicaties ontstaan. Behendigheid en kansberekening bepalen dan de uitslag. Putski komt voordelig uit de schermutselingen en wikkelt af naar een gewonnen eindspel. 1-0

 

Bord 2: Scharft – Lulof. Daar gebeurt geruime tijd weinig spectaculairs. Een overzichtelijke stelling waarbij de stukken op velden staan waar ze worden verwacht te staan. Een sterk kwaliteitsoffer van de witspeler doet de lont in het kruitvat steken. Dat het mat in weinig gemist wordt is jammer. ½ - ½

 

Bord 3: Henries – Valiente. Alidston weet al snel een kwaliteit buit te maken. Tot een beslissende aanval komt het niet. Veel later is die kwaliteit om onopgehelderde redenen al weer ingeleverd en dat betekent dat de punten hier gedeeld worden. ½ - ½

 

Bord 4: Koster – Conrad Mosterman. Dat ziet er voor de toeschouwers tricky uit. Er bevindt zich een vijandelijke mol in de eigen organisatie. Gaat Dries die vijandelijke pion in de eigen stelling onschadelijk maken? Zo niet dan dreigt de ondergang. Er worden over en weer gevaarlijke en ook verborgen dreigingen gecreëerd. De spanning loopt op. Dries weet ditmaal op het juiste moment impulsschaak te vermijden: ik zie een goede zet maar ik wacht nog even. Het beslissende omschakelmoment. En dan is het ineens zomaar uit. Een punt voor de Spassky’s. 1 -0

 

Bord 5. Bodewes – Johan Mosterman. Peter komt wat moeizaam uit de opening en blijft daar de hele partij mee worstelen. Tegenkansen komen er maar niet . Er gaat een pion verloren en daarmee uiteindelijk de partij. 0 – 1

 

Bord 6: Postma – Smits. Het schaak van Jan gaat uit van een helder concept. Het is sudderlapjes schaak. Na een paar zetten een duidelijke stelling op het bord zetten en dan dit lekker laten sudderen. Voor beetgaar moet je niet bij Jan zijn. Dit concept is nu dermate geperfectioneerd dat er nu “Kant en Klaar” maaltijden in de markt zijn gezet. Een doorslaand succes. Blik open, gooi alles in een pan en sudderen maar. Succes verzekerd! Voor alle Kant kwesties verwijs ik verder naar de witspeler, hij weet daar meer van. 1- 0

 

Bord 7. Logtmeijer – De Wit
Maurits staat direct al goed vanuit de opening. Er komt echter geen vervolg van de goede start en de Wit komt sterk terug in de wedstrijd. Na enige afwikkelingen heeft Maurits toch een goede stelling met dreigingen bereikt. De Wit blundert: hij biedt de dame aan maar kan niet terugslaan wegens mat achter de paaltjes. 1 - 0

 

Bord 8. Yska – Kees Romijn.
Subtiel geschuif van Rolf om positioneel nadeel te vermijden. Dan opeens de sterke opmars f5 en Rolf denkt te gaan winnen, omdat al zijn stukken actief worden. Maar 8 zetten later is het remise wegens herhaling van zetten. Ook Fritz komt tot de conclusie dat er geen gevaarlijke aanval inzit.½ - ½

 

Een prima start. De volgende wedstrijd in Damwoude tegen Schaakwoude.