ARCHIEF

members only?

wedstrijdverslagen

Emanuel Lasker - Spassky's: 3 - 5

17 april 2010

Een wereldse overwinning

1. Rienk Sijbesma 2092 - Jan Joris Groenewold 2224 0-1
2. Sikko Ros 2140 - Henk van Putten 2098 0-1
3. Dolf Wissmann 2012 - Johan Scharft 1963 0-1
4. Tjalling Wiersma 2148 - Dries Koster 1954 1-0
5. Erik Bosma 1963 - Maurits Logtmeijer 1882 ½-½
6. Jan Hibma 1952 - Henk Jansen 1889 1-0
7. Murk Viersma 1874 - Harrie van der Laan 1863 ½-½
8. Johnny Diekstra 1892 - Alidston Henries 1863 0-1

Op de Nosbosite meldde Fons van Hamond, bestuurscoryfee van de stichting Mat in 2, na de vorige KNSB-ronde dat hij wat betreft Spassky's - Sneek nog wachtte op een gepointeerd verslag van de hand van Henk van Putten. Dat lukt om allerlei redenen niet altijd, maar vooruit, het is nu de laatste ronde geweest, deze keer geldt er eenmalig: Fons vraagt, ik draai. Hieronder een puntig verslag.

Op zaterdag 17 april speelden wij onze laatste wedstrijd van dit succesvolle derde seizoen in de KNSB tegen de parochianen uit Sint Jacobiparochie, de Friese versie van Santiago de Compostella. Acht in eigentijdse habijten gestoken geestelijken bonden de strijd aan met acht wereldse mannen, beide teams in naam verbonden met een voormalig wereldkampioen. De clerici met Emanuel Lasker, wij goddelozen met Boris Spassky. Lasker en Spassky kruisten de degens nimmer, zij leefden in verschillende tijdsgewrichten. Evenwel, op de aardappelenzolder werd een bekerwedstrijd E. Lasker - Spassky's al eens 3-1. En ook deze middag zou het team uit Friesland tot drie punten komen. Drie punten lijkt voor hen het plafond tegen ons. (Niet getreurd daarover, er zijn teams die dat slechter doen!)

Bord 1 bood de aanblik van broeder Sybesma tegen onze eigen Jolly Jumper, JJ. Zijn sprongen gingen weer skyhigh, de ply's alras naar duizelingwekkende diepten. Het tactische geweld werd de godsman spoedig te veel. Als duizelig getuige van een combinatoire fanfare moest hij, met de pij op half 7, als eerste het door JJ aangerichte inferno ontvluchten en de vlag strijken.

Aan bord 2 troffen we kloosterling Ros aan tegen uw dienaar Putski. Die maakte miraculeuzerwijze uit niets opeens iets, snapte zelf eigenlijk ook niet direct hoe dat zomaar kon, het leek wel een creatio ex nihilo. In dit wonderspel ontstond een vagevuur van steeds meer onredbare witte pionnen. Ten slotte verspeelde Ros ook zijn ziel door een heel ros de doos in te bokken.

Aan bord 3 pater Wissman tegen Johan. Die liet de Bird op hem los, en dat was geen vredesduif.

Bord 4 liet een spetterend treffen zien waarin de fraters eindelijk wisten terug te slaan. Slachtoffer werd onze Dries, die op niet mis te verstane wijze de biecht werd afgenomen in een ongelijk bisschoppeneindspel. Daar moet je tegen parochianen dus niet in komen. Dries bad nog om absolutie, maar dat werd afgewezen; zijn zonden kwamen uiteindelijk niet voor vergeving in aanmerking.

Aan bord 5 had abt Bosma plaatsgenomen tegenover Maurits. Maurits ontfutselde deze leider der geestelijken op handige wijze een stuk, maar een pionnentekort maakte het pad naar winst smal. Te smal: Maurits kwam terecht op de brede remiseweg en een puntendeling was wat er restte.

Bord 6: Priester Hibma tegen onze Janski. Hiervan heb ik slechts de uitslag meegekregen; het punt bleef binnen de abdijmuren. Was het een boetedoening voor het door Janski gestolen punt in Almere? Zijn opponente van toen, Mw van der Giessen, won een rijtje verder op haar beurt van Sneek-topscorer Fleur, die onze Alidston weer minimaal een half punt onrechtmatig had ontnomen in de vorige ronde. Het is geven en nemen, in ieders leven.

Aan bord 7 speelde Harrie niet tegen broeder Durk Wiersma, maar tegen een monnik luisterend naar de naam Murk Viersma. (Tussen haakjes: dat werpt de vraag op wie er nu Murk Viersma heet. Het antwoord luidt: alleen Murk Viersma doet dat, niemand anders. Friezen zijn eigenzinnig - ik kan erover meepraten met mijn Friese vrouw.) Harrie verpandde het gebruikelijke materiaal in de opening, maar wist door creatief en stug doorploeteren remise te maken. Zijn vergrijpen in de opening werden hem deze keer niet aangerekend. De -matig gemotiveerde- offerande alsmede een bewonderenswaardige volharding konden de goedkeuring van de monnik kennelijk wegdragen.

Tot slot bord 8: broeder Diekstra tegen onze eigen Salsa-specialist Alidston. Swingend werd het punt binnengehaald; de profane pasjes waarop Alidston de arme geestelijke op leeftijd trakteerde, waren deze broeder veel te modern of gingen hem gewoon te snel. Hoe dan ook, er leek hem een rad voor de ogen gedraaid: de pijp werd nogal haastig aan de heilige Maarten gegeven. Struikelend verliet deze pater de arena, terwijl een heupwiegende Alidston de stukken weer in beginopstelling zette.

5-3 voor de mannen van de wereld derhalve, de onzen, die in zonde hun zege vierden met een ongebreidelde braspartij bij een Mexicaan aan de Vismarkt; één met een reputatie van misdadig smakelijke spareribs. Deze spareribs werden in zulke getale door ons aangerukt dat enkelen van ons met zere buiken de toko verlieten, wankel ook van talloze karaffen wijn die we ons haast willoos lieten vol- en bijschenken. Een slemppartij in schril contrast met de eenvoudige broodmaaltijd die de broederorde 's avonds op hun zolder in Sint Jacob zal hebben genuttigd, met hooguit een klein kloosterbiertje ernaast.

Lasker zou de tweede finale van het seizoen geweest zijn, ware het niet dat we de eerste in de vorige ronde verloren van Sneek - dat er zo met de hoofdprijs vandoor ging. Eigenlijk kwamen wij er dit seizoen te laat achter dat we knalhard een kampioenskandidaat waren. Dit kwam denk ik vooral door de eerste wedstrijd, die we verloren van FSB-promovendus Schaakwoude. En dan eigenlijk nog meer door de uitslag (3.5 - 4.5) ervan dan door het verloop van die wedstrijd, waarin twee volle punten pardoes naar de overkant sprongen.

Harrie ging in nagenoeg gewonnen stelling door de vlag op de 40e zet; Maurits liet zich in goede tot zeer goede stelling plotseling mat achter de palissade zetten. De uitslag had zonder deze ongelukken 5.5 -2.5 voor ons kunnen zijn, een gezien de eindstand in 3A normale uitslag. Maar we verloren en ik herinner me nog hoe Rolf bij de Indiaan de troepen ervan heeft doordrongen dat we dit seizoen tegen degradatie zouden moeten knokken. Eigenlijk tot de cruciale wedstrijd tegen Sneek haast hebben we er zo over gedacht; in zijn speech voorafgaand aan die wedstrijd verwees Dries er zelfs nog naar.

Volgend jaar zal de insteek anders zijn. En met recht. Dit seizoen leverden we al voor het tweedeachtereenvolgende seizoen de topscorer aan bord 1 van onze klasse en bovendien nu ook de topscorer aan bord 2 (als je ten minste David Slagter van het talententeam die halverwege het seizoen van bord 2 naar bord 1 ging, ziet als een bord-1-speler). Op de ALV zal het seizoen nogmaals dunnetjes geëvalueerd worden. Rolf heeft een sabbatical aangevraagd annex aangekondigd, maar daar zijn kamervragen over gekomen. Ik reken erop dat we volgende jaar hetzelfde sterrenteam de wei in kunnen sturen. Het wijwater dat wij vandaag door de heilige Jacobus over ons uit lieten sprenkelen, helpt ons voorzeker te hopen volgend seizoen van meet af aan te kunnen strijden voor de hoogste eer.

Putski

Almere- Spassky's: 3½ - 4½

8 maart 2010

Het ongelijk van Bart Romijn

Bart ken ik al zo'n twintig jaar en ik vind het een sympathieke jongen. Zijn hart voor het schaken en dan met name voor schaakclub Haren kent zijn weerga niet en is soms zelfs bijna aandoenlijk. Zo schoot hij me ooit aan met de woorden: "Henk, heb je het al gehoord van Haren 5??!!" Nee, dat had ik niet. "Die hebben Grijpskerk op 3-3 gehouden, ongelóóflijk!"

Hierna volgde een gedetailleerd verslag van hoe de bord-5-speler van Haren zich uit een penibele situatie had weten te redden en met eeuwig schaak was ontsnapt, waar de bord-1-speler zelfs op meer had mogen hopen tegen een speler die wel 200 ratingpunten sterker was. En bord drie was een immens spektakel geweest, bloedstollende taferelen waar om de zet de ander gewonnen had gestaan. Ook remise uiteindelijk.... Ik sluit niet uit dat er toentertijd inderdaad sprake is geweest van een heuse stunt.

Ongetwijfeld ging het om een enerverend, op en neer deinend gebeuren tussen twee op papier ongelijke partijen. Barts geestdrift echter kwam vooral voort uit gebiologeerd gestaar naar getalletjes en werd voortgedreven en opgezweept door diens onvoorwaardelijke liefde voor SC Haren.

Scorebordjournalistiek is het, als je ratings maatgevend maakt voor je oordeel over een uitslag. Scorebordjournalistiek was het ook, wat Bart in de supermarkt aan onze Dries meedeelde over de in de vorige KNSB-ronde verrassend door Haren 2 gewonnen wedstrijd tegen de Spassky's. Het was verdiend geweest, het was makkelijk gegaan en tegen Almere zouden we het zeker gaan afleggen, want dat was een veel sterker team dan wij hebben. Van Almere verloor Haren 2 immers met 5-3. Dat terwijl ze juist van ons met dezelfde cijfers gewónnen hadden. In de wereld van Bart is een plus een dan twee. En 5-3 plus 3-5, dat wordt 7-1 of zo.

Wat betreft de eerste twee opmerkingen van Bart deel ik overigens zijn visie. Haren 2 won verdiend van ons en wij maakten het hen niet overdreven moeilijk. De meesten van ons hadden een totale off-day op zaterdag 6 februari (de dag van de afgelaste schaakwedstrijden; wrang was dat ik zelf op de inhaalzaterdag 20 februari van de weg glibberde; auto total-loss...). Ik zelf had in 3 jaar niet zo'n slechte KNSB-partij gespeeld, ook al was de openingsfout die aan de basis stond van mijn eigen debacle eigenlijk best subtiel (opeens geen nuttige zet hebben). De redenatie 'A wint van B, B van C, dus A ruim van C' echter gaat lang niet altijd op in sport. Dat zouden wij op zaterdag 6 maart gaan bewijzen en dat hebben we gelukkig gedaan.

De overwinning op Almere was verdiend en niet buitengewoon moeilijk. Het later op de dag met zijn achten samenkomen in een en hetzelfde restaurant bleek vele malen lastiger, maar daarover straks meer. De wedstrijd ging van een leien dakje. Er waren de professionele niemendalletjes van het supertrio Koster, Postma en Scharft; sommigen boden zelfs een puntendeling aan zonder vragen. Deze partijen eindigden in remise bovendien voordat ik iets kón verbieden, want de andere partijen moesten eigenlijk nog beginnen.

Maar er tekende zich al snel voordeel af voor ons op de hoge borden. Harrie en Maurits stonden tegelijkertijd zeker niet minder. Alleen Janski was een zorgenkindje. Maar bij de stand van 1½-1½ volgde een enorme meevaller. De tegenstandster van Janski, mevrouw Ada van der Giessen (Nederlands kampioen in 1973 bij de dames zoals Rolf meteen paraat had), verzuimde eerst een winnende damezet en even later een remisemakende. In plaats daarvan wikkelde ze af naar een eindspel van spijker van een loper tegen dartelrondhuppelend paard. Janski wist er raad mee: 2½-1½.

Niet lang daarna volgde helaas een tegenvaller. Harrie verrekende zich in een stelling waarin hij eerder beter leek te staan dan zijn opponent en verloor een stuk. Tot lang na de tijdcontrole rekte hij de strijd, bijna leek er nog remise in te zitten, maar dat was helaas net niet zo.

Er stond tegenover dat Putski een stuk won, het zichzelf nog heel moeilijk maakte (zeker 1 snelle winst miste) om de partij ten slotte met een soort zugzwang alsnog fraai te beslissen. Wie daarvoor tijd heeft: even naspelen!

Maurits maakte vervolgens remise, waardoor we naar 4-3 uitliepen. Bij die stand stond JJ zodanig dat de matchpunten ons niet meer konden ontgaan.

JJ had een paard plus twee pionnen tegen een toren. Hij bereikte een winststelling maar patgrappen maakten hem het leven zuur. Toen hij de verkeerde pion liet oprukken was remise opeens moeilijk meer te vermijden en liet JJ doelbewust zo'n patje over zich heen komen. Kassa: 4½-3½.

Dan het eten. Het eerste voorstel dat viel, ik steek er mijn hand voor in het vuur, was Haje. Die zit op de weg naar Joure, overigens verrassend dicht nog bij Almere (moet ik toegeven). Daarheen op weg gaat de telefoon. Henk Jansen, alias H.J.: Waar we mee bezig zijn. Wat blijkt? Jansen en met hem de complete inhoud van de Postmobiel staan sur place bij La Place Almere. Keren dus. Dries mopperen, Putski vol onbegrip, Harrie en Maurits analyserend: iedereen is zo vol van de wedstrijd dat niemand meer naar elkaar luistert.

Bij La Place aangekomen blijkt het daar om een lopend buffet te gaan en is het nog ongezellig druk ook. Het voorstel om toch naar Haje te gaan valt in goede aarde. Haje, dat is op de weg naar Joure. Vóór het verkeersplein? In elk geval voor het verkeersplein. Niet die bij Heerenveen. Johan weet dat het om een Haje gaat met een vogelnaam. Hij noemt de Aalscholver, het is de Lepelaar zo leren we later. Wat ik meteen toegeef is dat "Op de weg naar Joure" een ruimbemeten omschrijving is. Helemaal als je in Almere bent en de Haje in kwestie net na Almere bij een benzinepomp al blijkt op te duiken. Dat geconstateerd hebbende, weet ik wat me te doen staat als de letters Haje plots voor Dries' bolide opdoemen: bellen met H.J. Onbegrip en gemopper aan de andere kant van de lijn. Want Janski kan de afslag benzinepomp nog net nemen, maar de Postmobiel is er net langs gezoefd. Dus Jan ook maar snel gebeld. Onbegrip en gemopper.

Maar ook Jan zal op zijn beurt keren. Als wij aan ons eerste drankje zitten belt Jan. Hij staat ook bij een Haje, maar dan aan de andere kant van de snelweg. Is dat wellicht de Aalscholver? Enfin, een kwartier later voegen ook zij zich bij ons in de Lepelaar en kunnen we eindelijk gaan bestellen en lepelen. Haast overbodig te vermelden dat we ook binnen in deze Haje nog van tafel zullen wisselen na het voorgerecht - we zijn in een veel te koud hoekje neergezet. Als we vertrekken gaat Haje wel maar H.J. niet akkoord met een fooi van 4 euro plus 2 toiletvouchers (a 0,50 eurocent). Hij lapt 5 euro extra. JJ karakteriseert het als 'de grote man uithangen in een wegrestaurant'. De partijen van de dag zijn dan al lang gefileerd. Wat is schaken toch moeilijk.

Maar het belangrijkste blijft dat Bart geen gelijk had en ook niet heeft gekregen. Haren won dan wel verdiend van de Spassky's, maar de Spassky's net zo terecht van Almere. Vanaf nu spelen we alleen nog maar finales. Eerst Sneek dan Lasker.

Toch nog één beschouwende opmerking: de eerlijkheid gebiedt mij vast te stellen dat veel uitslagen van toeval aan elkaar hangen. Janski, alias H.J., had een aantoonbare winst tegen Haren 2, liet die stelling in remise verzanden, moest forceren voor de match en verloor: 5-3 in plaats van 4-4. Tegen Almere had zijn tegenstandster eerst een overduidelijke winst (...Dh1), even later een geforceerd eeuwig schaak (...Df3). Maar ten slotte ging zij kopje onder: 3½-4½ in plaats van 4½-3½ of 4-4. Haje indachtig is daarom enige relativeringzin en bescheidenheid wel sur La Place. Dat is de slotsom van deze boeiende wedstrijd in de zevende KNSB-ronde; onze 25e wedstrijd in de landelijke competitie, 27e matchpunt alweer en 13e gewonnen wedstrijd.

Putski

Haren 2- Spassky's: 5 - 3

5 maart 2010

Robin of Spassky

Het is pas vandaag dat ik de kracht heb gevonden om u te berichten omtrent de gebeurtenissen van de noodlottige zesde februari. De verstikkende aanhoudende pijnen en het slechte slapen in cohesie met de maar voortdurende smerige winterdagen hebben het moeilijk gemaakt om op een objectieve manier te kunnen reproduceren hoe het toch in vredesnaam mogelijk was dat de glorieuze Spassken van de onderbegaafde reserves van Haren hebben kunnen verliezen. Daarbij in ogenschouw nemende dat concurrerende teams uit de gehuchten Sneek en Almere ons deze dag een groot glanzend geschenk hadden aangeboden; in de vorm van de koppositie in de roemruchte derde klasse a.

Nog verleden week had ik een nachtmerrie. In deze droom waren de Spassky’s met de nodige ontberingen eindelijk, maar toch een half uur te laat, in Almere aangekomen. Eenmaal in de speelzaal kwamen we tot de ontdekking dat we in plaats van schaken moesten dammen. Ik ging door mijn vlag, terwijl ik nog aan het uit puzzelen was hoeveel schijven er in het begin op een dambord moeten staan.

Laat ik dan maar iets over de wedstrijd zeggen. Allen, behalve een die rond een uur of een door mijn vriendin betrapt werd in de korenbeurs toen hij een paar bananen op de kop tikte, waren mooi op tijd aanwezig. Ik speelde tegen Bart Romijn. Na een zet of tien kon ik met een gerust hart de altijd wat door herhaald gebruik vunzige, maar zeer sympathieke, consumptiebon verzilveren. Romijn had een zware positionele fout gemaakt. Ik ging in het vervolg misschien iets te obelix te werk, maar het punt was snel binnen. Vervolgens ging ik in de bere- gezellige kantine wat keuvelen met de plaatselijke z-side van Haren. Ook waren er lekkere broodjes knakworst.

Eenmaal terug in de speelzaal was te zien dat de onverwachte strijd hevig was los gebarsten. Een grote tegenvaller van de dag was het ontbreken van een van onze sterspelers. Het wulpse spel van de moedige Raoul deed dit echter even volkomen vergeten. In een van beide zijde creatief gespeeld twee paardenspel in de nahand had Raoul met zwart tegen Kees Romijn een kansrijke positie verkregen. In de tactische fase was de toverdrank echter op en kreeg zwart een flinke raoulewapper te verduren, met een noodloze nul als resultaat.

Dit an sich gaf nog niks. Henries, met een nogal rap van de alidstongriem gesneden tekst op zijn shirt – ‘wanna piece of me’, zat lekker te swingen tegen Frans Vermeulen. Deze speler, welk vaak opvalt door agressief openingsspel, was kennelijk zo geïntimideerd, dat hij zich genoodzaakt zag om woestijn schaak te gaan spelen. Remise was voor zwart niet te vermijden.

Dan komen we bij Putski. Zelf had hij op voorhand aangeven liever niet tegen de snelspeler Romijn te spelen. Mijn inziens had hij met Ab Faber, poos gestopt nu weer terug op de velden, echter een gevaarlijke tegenstander. Zeker toen Putski driest een pion voor stukken spel offerde koos hij misschien een wat ongelukkige speelwijze. Fabers roestige schaakmachine kon op het ding gaan zitten en lekker verdedigen. Al de fraaie pogingen ten spijt moest van Putten afzien.

Ondertussen was Jan met wuivende helmbos vrolijk ten strijde gegaan tegen de Wit. Ondanks dat Jan deze man moet oppeuzelen was zijn conversie van opening naar middenspel met wit in de tarrasch verre van subliem. In een totaal verloren stelling met een bijna smekend remise aanbod van de Wit, was remise een opportuun resultaat.

Johan was yskoud een voordelige stelling aan het opbouwen. Heerlijk was hij aan het manoeuvreren terwijl tegenstander Bodewes moeilijk een plan kon vinden. Sterker nog de zwarte partij leek lam geslagen en Johan schoof bijna gniedende het punt binnen.

Rolf was met zij Oezbeekse opening wat in de problemen geraakt tegen Valiente. Een pionoffer voor verlichting had het tegendeel tot gevolg. Echter in het moment van deze zware tijden kwam Rolf met een buitengewoon sterk praktisch stukoffer. Met wat meer tijd had dit winst kunnen betekenen. Er waren echter vele keuzes, misschien wat voor een computer. Als mens moet je de juiste maar zien te grijpen. De partij ging helaas verloren.

Tot slot komt het tragische verhaal van Janski tegen Posch. Opgelegde winsten, daarna kansrijke afwikkelingen, remise moeten weigeren in teambelang, en tot slot verliezen. Verschrikkelijk. Janski had vier uit vier moeten hebben en heeft nu twee
Al met al een vreselijke wedstrijd. Ook vond ik de plaatselijke pizzeria helemaal niks.
Iedereen ging rap andere dingen doen. Ik verwerkte het geheel in de Atlantis, waarna ik thalende mijn huis wist te bereiken. Het is niet anders: we worden kampioen. We stelen van de rijken en geven aan de armen.

Jan Joris

Spassky’s winterklaar

9 januari 2010

De Spassky’ s zijn goed op de been gebleven in de wedstrijd tegen Groningen 3, een team op papier vrijwel gelijkwaardig maar strijdend tegen degradatie. Voor de Spassky’s daarentegen in de top van het klassement genesteld, een mooie gelegenheid de successerie van drie overwinningen op rij uit te breiden naar vier. Het ging voorspoedig.

Yska – Abma

Rolf noteerde na een krap 2 uur spelen een remise na 12 zetten. Rolf speelde met wit een systeem wat Abma zelf met zwart speelt, bleek achteraf. Toch vertrouwde Abma het niet helemaal met zwart en bood remise aan wat werd aangenomen.

Henries – Tjoelker
Alidston arriveerde wat later maar dat had geen invloed op het verloop van de partij. Hij had zich in zijn iglo kennelijk goed voorbereid. Soepeltjes werd er na wat onnauwkeurige zetten van de tegenstander een vernietigende aanval opgezet die heel snel doorsloeg. Spassky’s op voorsprong.

Groenewold – Rupert
Deze partij begon rustig. Toen ik na een tijdje weer ging kijken had Jan Joris een stuk geofferd. Ik zag nog niet zo snel een beslissende aanval, maar door indrukwekkend stukkenspel van Jan Joris, bleek het toch snel afgelopen. Een mooie partij om naar te kijken. Spassksy’s op 2½ - 1½

Koster – Zuiderweg
Dries kwam vanuit de opening erg goed te staan. Zuiderweg slaagde er niet in tegenspel te vinden. Dries kon de lang gerokeerde witte koning belagen door met zijn stukken te infiltreren. Hij vond een mooi mat na enig zoeken in een stelling waar nog een venijnige matdreiging omzeild moest worden. Goed gespeeld. Stand nu 3½ - 1½.

Jansen – Kruit
Henk bouwde met prima positiespel een overwegende stelling op. Hij slaagde er echter niet in dit voordeel te verzilveren. Opeens liet hij een belangrijke pion van het bord slaan. Het was direct uit. Zonde van alle moeite. De aansluittreffer van Groningen 3. 3½ - 2½.

Nu nog 3 partijen te gaan. Maurits stond zo te zien gelijk, Harrie stond een pion voor en Putksi stond er een achter. Twee matchpunten leek een reële prognose. Hoe het chronologisch verder is verlopen heb ik niet gezien maar het volgende gebeurde.

Logtmeijer – Soerdjan
Maurits speelde een partij die min of meer in balans was. Veel gemanouvreer van beide kanten. Maurits miste misschien ergens een kansje op voordeel.Wel een degelijke plusremise.

Van der Laan – Dijkstra
Harrie had een pion gewonnen maar wist dit voordeel in een viertoreneindspel niet in winst om te zettten. Dat bevestigt maar weer eens dat zulke eindspelen heel lastig te winnen zijn. Wel een belangrijke remise en goed gespeeld door Harrie die inviel voor de ingesneeuwde Johan.

Van Putten – Hendriks
Ja dat was geen gemakkelijke partij voor Henk. Hij meldde mij dat hij wel veel moest rekenen. Overuren voor de spreekwoordelijke co-processor, alhoewel de koeling geen probleem kon zijn gezien het algehele weerbeeld. In een van die ingewikkelde berekeningen zat een foutje. Dat kostte een pion. Gelukkig was er nog wel wat tegenspel. Er bleef een toreneindspel van 4 tegen 3 pionnen over. In de final shoot-out stonden er twee kale koningen op het bord. En dat is remise omdat de kogels op zijn. De rokende revolvers konden terug in de holsters.

Eindstand: 5 -3.

Een degelijke overwinning voor de Spassky’s, de vierde op rij. Er wordt nu rekening met ons gehouden in de strijd om het kampioenschap. Hoe serieus die claim is weten we pas als we met name tegen de concurrenten Almere, Sneek en Emanuel Lasker hebben gespeeld. De volgende wedstrijd is tegen het altijd lastige Haren 2 , een team dat wel punten kan gebruiken in de strijd tegen degradatie.

Rolf

Zeist-Spassky’s

12 december 2009

Spassky’s wint van Zeist - Wie volgt?…

Op zaterdag 12 december jl. stond de vierde ronde van de KNSB-competitie op het programma. Voor het eerst dit seizoen hadden we een verre uitwedstrijd. Zeist (vlakbij Utrecht) was de tegenstander. Na een goede heenreis met jaren 60 muziek van Jan kwamen we mooi op tijd aan op de plek van bestemming. Het thuishonk van Zeist was een gebouwtje van de Rooms Katholieke Woningbouwvereniging. Toen ook de auto van Dries eindelijk was gearriveerd na wat omzwervingen en 2 lunchen kon de wedstrijd even na enen beginnen.

Het begin was rustig. Na een kleine 2 uur spelen was Johan als eerste klaar. Met zwart wist hij weinig te bereiken. Wit had meer ruimte en daardoor werd het remise-aanbod door zwart geaccepteerd.

De Spassky’s werden op voorsprong gezet door Putski die op bord 2 zat te spelen met de zwarte stukken. In een moeilijke theoretische variant had wit een pion geofferd voor een langdurig initiatief. Vele Spassken gaven weinig meer voor de stelling van Henk. In de analyse had Putski alle vertrouwen in zijn stelling toen wit mistastte na Dh4. Daarna kon zwart zich bevrijden en speelde zwart het uitstekend uit.

De voorsprong werd door Harrie op bord 7 geconsolideerd. Dit seizoen heeft Harrie vaak openingen die menig Spassk pijn aan de ogen doen. En ook deze middag was het weer raak… Wit kwam al heel snel na de opening slecht te staan. En met slecht bedoel ik 2 pionnen. Toen Harrie de schwindelmodus aanzette kwamen er een paar onnauwkeurigheidjes in het zwarte spel. Met een schijnoffer op b7 redde wit het vege lijf. Het resterende dubbeltoreneindspel werd remise gegeven.

Aan het begin van de tijdnoodfase was Jan de nummer 4 die klaar was met zijn partij. Er kwam een vrij originele opening op het bord, waarbij je nog wel de contouren van het Koning-Indisch kon ontdekken. In het middenspel kreeg wit duidelijk het betere van het spel. Jan had groot positioneel voordeel kunnen krijgen door Lb5 te spelen. Helaas zette hij zijn paard naar dit veld waardoor zwart de damevleugel goed dicht hield met een sterk paard op d6. Sterker nog; na het tactische remise-aanbod van wit staat zwart een tikkeltje beter. Blijkbaar was de speler van Zeist niet helemaal meer zeker van zijn zaak.

Aan het einde van de tijdnoodfase was er weer een partij uitgespeeld. Op bord 8 had Alidston gewonnen met zwart. Ook hier werden de theoretische paden al snel verlaten. Wat op het bord kwam leek meer op een soort Frans in de nahand. Zwart had al gauw het betere van het spel en in de tijdnoodfase was Alidston iets beter omgesprongen met zijn tijd dan zijn tegenstander. Hierdoor ging wit op zet 38 door zijn vlag. Zwart stond iets beter, maar veel was er nog niet aan de hand.

De tussenstand na 4 uur spelen was als volgt: Zeist-Spassky’s 1½-3½. Net na de tijdcontrole was Jan Joris op bord 1 klaar. Het eindspel dat op het bord kwam na de 40ste zet was remise, maar daarvoor had wit een paar angstige momenten gehad in het middenspel.

Het beslissende punt werd gescoord door Janski met zwart op bord 6. De partij kwam maar moeilijk op gang en er werd veel gemanoeuvreerd. Zwart was hierin duidelijk beter en nadat Janski een pion op a4 buit had gemaakt was de rest een kwestie van techniek. Uitstekend uitgespeeld.

Als allerlaatste was onze Dries op bord 3 met wit aan het spelen. In het dameloze-middenspel het wit de betere papieren. Na de 40ste zet stond er een eindspel op het bord van toren tegen 2 lichte stukken. Wit had ook nog de mogelijkheid om een vrijpion op de koningsvleugel te creëren. Helaas speelde Dries deze pionnen te snel op waardoor hij in een verloren stelling terecht kwam. Einduitslag 5-3 voor de Spassky’s.

Door dit resultaat staan we op een gedeelde eerste plaats samen met Sneek, Emanuel Lasker en Almere. Op 9 januari 2010 staat de 5e ronde op het programma. Dan ontvangen wij Groningen in het Denksportcentrum. Groningen 3 staat op een gedeelde 8ste plaats. Moet kunnen…

Zeist (1937) - Spassky's (1971) 3-5

1. Janton van Apeldoorn(2128) - Jan Joris Groenewold(2179) ½-½
2. Wijnand Engelkes(1822) - Henk van Putten(2114) 0-1
3. Rene Buisman(2021) - Dries Koster(1960) 1-0
4. Gerard Hamers(1929) - Johan Scharft(1938) ½-½
5. Arjen van Amerongen(1953) - Jan Postma(1970) ½-½
6. Hans Kuiken(1923) - Henk Jansen(1869) 0-1
7. Erik Olof(1872) - Harrie van der Laan(1863) ½-½
8. Erik Bernsen(1847) - Alidston Henries(1877) 0-1

Johan Scharft

Spassky's - ASV 3: 5 - 3

9 mei 2009

Spassky's winnen laatste wedstrijd tegen ASV 3.

Spassky's 1844 - ASV 3 1913: 5 – 3
1. Henk van Putten 2086 - Kees Sep 2009 1 - 0
2. Dries Koster 1925 - Barth Plomp 1979 0 - 1
3. Maurits Logtmeijer 1928 - Koen Maassen van den Brink 1863 1 - 0
4. Jan Postma 1972 - Martijn Boele 1920 1 - 0
5. Alidston Henries 1866 - Anne Paul Taal 1914 ½ - ½
6. Johan Scharft 1918 - Siert Huizinga 1863 1 - 0
7. Rolf Yska 1824 - Ruud Wille 1883 ½ - ½
8. Kees Bonting 1235 - Paul de Freytas 1874 0 - 1

De laatste wedstrijd van dit seizoen alweer. Er stond voor beide partijen niets meer op het spel, behalve dan dat wij ons KNSB-puntenrecord konden verbeteren.
Al gauw zag het er goed voor ons uit. We hadden er zin in en iedereen was met minstens gelijk spel uit de opening gekomen. Zelfs invaller Kees kwam tegen een meer dan 600 punten sterkere opponent er nog redelijk uit (en een stuk beter zelfs dan degene waarvoor hij inviel gemiddeld uit de opening kwam dit seizoen!).
Rond een uur of vier was ik als eerste klaar. Mijn tegenstander had in de opening een aantal tempi weggegeven, waarna ik ongeremd kon aanvallen. Dit leidde al snel tot volledige kaalslag van de Arnhemse stelling. De gelijkmaker volgde snel: Kees had zijn loper laten opsluiten op de koningsvleugel, waarna hij op de damevleugel werd opgerold.
Putski scoorde na een prachtig kwaliteitsoffer. Niet geheel noodzakelijk gezien zijn pluspion, maar wel leuk voor de toeschouwers. En tevens goed voor een prachtige derde plaats in het door talenten gedomineerde topscorersklassement van klasse 3B. Proficiat Henk! En dat aan bord 1!
Dries bracht geheel tegen de verwachting in de stand opnieuw gelijk door een zeer goed eindspel op drieste wijze te behandelen.
De resterende partijen stonden allemaal goed tot zeer goed voor ons. Jan, met wit, kon op de zevende zet al de dames ruilen, waarna hij een betere pionnenstelling had. Uiteindelijk resulteerde dit in een gewonnen pionneneindspel. Ook Johan kwam met wit goed uit de opening. Hier was hij degene met een dubbelpion, maar die versterkte slechts zijn centrum en gaf hem een open lijn tegen de zwarte koning. In de aanval won hij een kwaliteit, waarna hij het eindspel bekwaam tot winst voerde.
De laatste twee partijen werden remise. Als eerste die van Rolf: Met zwart kreeg hij ruimtevoordeel en het initiatief na een slap opgezette witte opening. In de tijdnoodfase wist hij dit voordeel echter niet te verzilveren. In de analyse zag vooral Dries bij bijna elke zet een geforceerde zwarte winst. Als Rolf en Dries na 25 zetten van bord hadden kunnen ruilen zouden we anderhalve punt meer hebben gehad! Alidston voerde de laatste zetten voor de Spassky’s uit dit seizoen. Deze keer geen tijdnood of rare blunders, maar een degelijke partij waarin hij de hele tijd iets beter stond. Gelukkig had hij meer zin in de Padangbar dan in het uitmelken van een eindspel, zodat we mooi op tijd aan tafel zaten om weer een leuk en succesvol seizoen feestelijk af te sluiten.

verslag: Maurits Logtmeijer

Spassky's - Talentteam GrUNn/Unitas 3: 3 - 5

28 maart 2009

Spassken delven onderspit tegen olympisch achttal.

Putski - M. Mostertman 2142 1-0
Maurits - G.J. Rauw 2006 0-1
Dries - N. Bijlsma 2060 0-1
Janski - D. Slagter 1984 0-1
Alidston - A. Nicolai 2003 0- 1
Harrie - I. Maris 1862 1-0
Johan - V. Ocelik 1788 0.5-0.5
Rolf - B. van der Woude 1714 0.5-0.5

Het talententeam Grunn (Unitas 3) heeft tegenwoordig de NOC/NSF-status. Dat houdt in dat ze gesponsorde trainingen krijgen, eens per twee weken van Yge Visser. De jongetjes worden rap sterker. Wat dat betreft was het geen gunstige loting ze pas eind maart tegen te komen. Dat scheelt wel 100 ratingpunten per bord ten opzichte van september. Niemand had de afgesproken stapel Donald Ducks meegenomen. Een dure communicatiestoornis, zo zou blijken.

De match werd een vrij kansloze veldtocht. Veel ging gewoon verkeerd. Mijn tegenstander dacht lang na op het verkeerde moment, Maurits bereidde zich voor op de verkeerde kleur, Dries volgde een variant uit het verkeerde boekje, Janski kwam in het verkeerde eindspel terecht, Alidston verbond twee draadjes in zijn hoofd verkeerd en onze reserve Jan dronk na afloop bij de Marokkaan zijn koffie verkeerd. Bredero zei het al: het kan verkeerd gaan.

Ik werd in de opening na luttele minuten al verrast, noem het overvallen zelfs, door een stukoffer van Milan Mostertman. Daar dacht hij slechts 5 minuten over na. Voorbereiding? Een half uur denktank overtuigde me ervan dat het eerder bluf moest zijn. Cruciaal is de tussenzet 16...Tg7!! die ik na een minuut of 20 vond in een variant die overigens niet op het bord kwam, Milan koos het nog minder sterke vervolg 14. Txe6+ Pas na mijn ...Le7 begon hij lang na te denken, maar toen was het te laat.

Maurits en ik dachten na afloop dat Dries het gevaar op zijn koningsstelling had onderschat of niet aan had zien komen. Dries was daar wat narrig over: hij had gewoon een variant gevolgd uit een boekje van Rolf. Dat boekje schijnt nog recent te zijn ook (vraag aan Rolf: hoe recent? Kan het nog geruild worden misschien?). Zoals het ging was zijn tegenstander eerst, dat was duidelijk. En Dries miste misschien maar 1 iets betere verdediging (Pb8).

Maurits zelf had ook zijn dag niet. In plaats les te geven aan een kleuter werd hij de les gelezen door zo'n dreumes, die hem een paard op a5 handig ontfutselde.

Janski belandde geruisloos in een verloren toreneindspel. Wellicht had hij zijn loper tegen het paard erop moeten houden, die bood nog enig tegenwicht tegen de pion achterstand.

Alidston kwam goed uit de opening maar een enorme kortsluiting zorgde voor abrupt stukverlies en een dito einde.

Harrie bracht een talentje op, dat ook door Dries al eens naar huis was gebracht. Als over enige tijd de Spassky's de Spassky's niet meer zijn, maar de Pensionado's heten (een plan dat tijdens het eten gestalte kreeg: we worden allemaal oud en Boris reageert maar niet op Dries' charmante jubileummails) zullen beiden bij het oplepelen van Spassky-geschiedenis met gepaste trots memoreren dat ze kandidaat GM Maris ooit versloegen.

Johan at weer wat zijn pot meestal scha(r)ft: een potremise eindspel ontstaan na veel ruilen.

Rolf zat de hele partij op een plezant plusje. Maar bij een 2.5-4.5 achterstand hoefde het niet meer.

De gezelligheid na afloop, deze keer in Marokkaans eetcafé de Padang leed niet onder de nederlaag. Conform de uitslag bestelden 5 Spassken a la carte en namen 3 het verrassingsmenu. Jan viel hier in voor Maurits.

De volgende wedstrijd wordt zwaar: uit naar koploper Almelo. Een degradatiekans is er nog wel, maar miniem. Alleen als òf Sneek òf WSG beide laatste wedstrijden wint, kan een van deze teams gelijk komen. Dan tellen eerst bordpunten en dan pas het (in ons voordeel zijnde) onderlinge resultaat. Kijk je naar hun tegenstanders in ronde 8 dan moet WSG tegen medekoploper Max Euwe II en Sneek naar Apeldoorn.

Putski

WSG - Spassky's: 2½ - 5½

8 maart 2009

Lente voor de Spassky's, winter in Winterswijk.

Wat een heerlijke dag was het gisteren! Het begon met een prachtige rit door de lentezon en Kaffee mit Kuchen ergens in Duitsland.

Toen Tomtom zei dat de bestemming bereikt, was dachten we eerst nog dat we fout zaten, want er was in de buurt alleen een Golden Tulip Hotel.

Om drie uur was het pleit eigenlijk al beslecht. Mijn tegenstander had zich al na 14 zetten mat laten zetten (na de opening verknoeid te hebben) en Dries was toen ook al bijna klaar. Vanuit de opening had hij zijn tegenstander al snel volledig aangekrant.

Rond half vijf stond het al 3.5 – 1.5. Dries had inmiddels gewonnen en Jan, Alidston en Putski hadden hun goede tot zeer goede stellingen remise gegeven in de wetenschap dat risico’s nemen niet nodig was. Janski stond toen ook al enige tijd uitstekend, zijn tegenstander kon geen vin verroeren.

Alleen Rolf en Harrie waren nog onzeker. Harrie kwam zoals gewoonlijk weer niet geweldig uit de opening, hetgeen leidde tot een stelling waarin zijn tegenstander twee verbonden vrijpionnen op de damevleugel kreeg. Harrie moest het doen met een tripelpion op de d-lijn en een klein, maar hardnekkig initiatiefje. Rolf moest het op bord 8 opnemen tegen de tweede bordspeler van Winterswijk die even omlaag was gezet om “zelfvertrouwen te tanken”. In de dichtgeschoven stelling stond hij beslist niet beter.

Nog voor vijf uur maakte Harrie aan alle onzekerheid een einde door zijn zware stukken op de tweede rij van de tegenstander te posteren met ondekbaar mat.

Ondertussen was de stelling bij Janski zodanig dichtgeschoven dat remise onvermijdelijk was. Rolf hield het hoofd koel in de tijdnoodfase. Hij offerde een pion om de vijandelijke damevleugel uit elkaar te spelen en kon binnendringen. Er volgde nog een wat minder gemotiveerd pionoffer, waardoor hij uiteindelijk een minder eindspel moest verdedigen. Zijn tegenstander had gelukkig geen zin meer om dat te bewijzen, zodat we mooi op tijd een restaurant konden gaan opzoeken.

Eindstand 2½ – 5½ dus, kortom handhaving voor de Spassky’s en een lange winter in de SBO voor Winterswijk.

Het eten achteraf was erg gezellig. Rolf schreef geschiedenis door als eerste man ooit een vegetarisch gerecht te bestellen in het desbetreffende eetcafé. De spareribs waren in theorie onbeperkt, maar in de praktijk kreeg zelfs Alidston de eerste portie niet weg. Jan kwam nog het verst en kreeg de halve ribbenkast zelfs bijna helemaal op.

Maurits Logtmeijer

Spassky's - Homburg Apeldoorn 3: 4 - 4

Spassky's 1888 - Homburg Apeldoorn 1951

H. van Putten 2086 - R. Pihlajamaa 1985 1-0
J. Postma 1972 - N. Kabanov 2085 0-1
D. Koster 1925 - K. Tempelman 1972 1-0
M. Logtmeijer 1928 - R. Verkruissen 1940 ½-½
R. Witsenburg 1624 - M. Brussen 1975 0-1
H. Jansen 1856 - J. Engelen 1920 1-0
A. Henries 1866 - M. Olivier 1863 0-1
H. vd Laan 1853 - Th. Visschedijk 1869 ½-½

Mail Edwin, vrijdagavond:
"Het zou inderdaad goed zijn weer even op schot te komen met ons team. Ik zal voor jullie duimen of bidden, naargelang de behoefte.
Succes morgen met hopelijk weer een ouderwetse Putski wild-west combo om het uiteindelijk af te ronden!
Mvg, Edwin."

Op zet 18 had ik de keus: rustig aan met 18...Pd4 of de lont in het kruitvat met 18...Pxg4. Edwins woorden indachtig koos ik voor het laatste: 2 pionnen voor een stuk en een langdurig initiatief. Een luttel aantal zetten later stonden de stukken weer in de beginstelling. Met 23 f3?? liet wit zich vrijwillig van zijn paard vallen. De revolver kon terug in het holster zonder noemenswaardige kruitdampen.

De wedstrijd was even daarvoor slecht begonnen: Johan was er niet. Achteraf bleek hij zaterdag om een uur of 9 een voicemail te hebben ingesproken op mijn mobiel waarvan de batterij leeg was.....Afspraak (in het algemeen voor een ieder): probeer bij niet opnemen ook even de vaste lijn! Of zelfs een email had mij nog bereikt.
Nu had Raoul niet alleen 350 ratingpunten minder maar ook 55 minuten bedenktijd toen we via een SMS alsnog van Johan hoorden dat hij ziek was en Raoul in vliegende vaart naar het Denksportcentrum vroegen te komen.

Niettemin waren we met 4-4 tevreden, want, i.t.t. de vorige ronde, kwamen we nu wel goed weg. Sleutelwedstrijd bleek die van Janski, die in een bloedstollend eindspel moest winnen om een matchpunt op het scorebord te zetten. Dat deed hij op onnavolgbare wijze. Janski paard en 4 pionnen, tegenstander loper en 4 pionnen. Paard is iets sterker dan de loper. Maar wat doet Janski? Wat moeten wij als meetrillende Spassken meemaken? Janski bokt zijn vrije a-pion de doos in. Vervolgens ruilt hij stukken en rest er een pionneneindspel met een pion *minder*. Harrie liet ons in ons promotiejaar zien hoe je een pionneneindspel met een pion meer kunt verliezen....bestudeerde tegenstander van Janski, de heer J. Engelen, onlangs "Die gesammelte Partien von H van der Laan"?
Wellicht doe ik Henk hier geen recht - Janski zal zelf laten zien hoe hij een winnende wedren concipieerde, ongelooflijk maar waar.

De overige borden:
- Jan stond als een jonge god toen zijn mobiel afging. Ook dat gebeurde eerder, namelijk ook in het promotiejaar. Zijn tegenstander wilde kennelijk zo niet winnen want -zelfs een toesnellende Zwanepol ten spijt- er werd doorgespeeld. Later op de middag begreep ik dat het een speler van hen ook was overkomen dit jaar en dat er toen ook niemand had geclaimd. Hoe dan ook: Jan deed geen normale zet meer na dit voorval en pakte alsnog die nul.
- Dries zat de hele middag met zijn alles-gezien-gezicht te spelen. Ook in de analyse bleef dat op. Een beleefd verzoek van Putski of hij een snellere winst mocht tonen werd eerst nog weggewuifd met "eerst zelf kijken", maar uiteindelijk berustte Dries in het gegeven dat er toch een kleine stukwinst aan zijn aandacht was ontglipt. Het maakte niet uit want Dries had op dat moment een eindspel met een kwaliteit meer dat vele winstwegen telde. Een goede partij van onze man op drie, die als hij zijn concentratie vasthoudt van zwart gat in puntenmachine transformeert. Hopelijk mailt ook Dries zijn partij rond.
- Maurits had een klein voordeeltje, miste een kans op meer en besloot met zijn opponent tot remise.
- Alidston had te weinig tijd om zijn gecompliceerde aanvalsstelling tot winst te voeren en verloor door een schaakje een toren.
- Harrie kwam voor de vijfde keer op rij slecht uit de opening, maar tot opluchting van zijn teamgenoten deze keer wel met een gelijk aantal stukken. In het middenspel moest er toch een kwaliteit aan worden gegeven maar het bleef ingewikkeld en in wederzijdse tijdnood herhaalden beide spelers de zetten.

4-4 dus en op 7 maart kunnen we klassebehoud veiligstellen door te winnen in Winterswijk.

Henk van Putten

verslag Dr. Max Euwe 2-Spassky’s: 4½-3½

13 december 2008

De Grote Teleurstelling.

Op zaterdag 13 december jl. stond de verre uitwedstrijd tegen Dr. Max Euwe 2 op het programma. Na een plezierige autorit door Duitsland wist onze teamleider Putski ons op te beuren door de 1-7 nederlaag van vorig jaar nog in de herinnering te brengen. Kortom een goede tegenstander stond op ons te wachten. Het gebouw waar Dr. Max Euwe speelt spreekt wel tot de verbeelding. Het is waar DGT zich huisvest. Er werd vanzelfsprekend met de nieuwste digitale klokken gespeelt. De speelzaal ademde ook veel schaken. Naast het schaakmateriaal en de schakers hingen er ook heel veel mooie schaakschilderijen aan de muur. Dan nu naar de match in chronologische volgorde. Als eerste was Rolf klaar.

Hier werden al snel een paar stukken geruild en toen de lijnen werden dichtgemaakt was alle muziek uit de stelling. Een terechte remise. Tussenstand ½-½.

Op het bord bij Harrie sloeg al snel de vlam in de pan.

Het woord koffiehuisschaak klonk al in de wandelgangen. Na een stuk te hebben geofferd in de opening en een witte koning al op d3 moest de stelling worden geopend door f7-f5. Dit verzuimde zwart en na dame-ruil was de muziek uit de aanval. Opgave. Tussenstand 1½-½.

Dries zat op bord 3 met wit en speelde zijn geliefde opening.

De eerste 15 zetten kwamen dan ook in raptempo op het bord. Na een te passieve zet en niet goed gerekend blunderde Dries een stuk weg. Tussenstand 2½-1½. Johan speelde met de zwarte stukken op bord 6. Hier werden al heel snel de zware stukken geruild en er ontstond een remise-achtig lopereindspel. Zijn tegenstander had al 3 keer een puntendeling voorgesteld, maar dit werd keurig afgeslagen. In plaats van te verdedigen viel wit aan en dit koste hem een pion. Na nog wat onnauwkeurigheden van wit drukte Johan het punt. Tussenstand 2½-1½.

Jan speelde op bord 2 met de zwarte stukken een moeilijke manoeuvreerpartij.

Na een aantal onnauwkeurigheden van Jans kant kwam wit tot een vernietigende koningsaanval. Dit vergde teveel van de zwarte stelling. Tussenstand na 4 uur spelen 3½-1½. Net na de tijdcontrole was ook Henk Jansen uitgespeeld. Lange tijd leek er weinig aan de hand te zijn in deze partij. In opkomende tijdnood kwam de zwarte koning een bezoekje brengen aan de witte. Dit ging ten koste van een pion. Helaas werd dit wit fataal. Jammer. Tussenstand 4½-1½. Met nog twee partijen te gaan hadden we de wedstrijd al verloren, maar Putski en Maurits gingen er nog even rustig voor zitten. Maurits was als eerste van de twee klaar. In een voor wit zeer rustig opgezette opening kon Maurits met zwart de zwakte van de witte stelling simpel bloot leggen.

Na de verovering van de c-lijn ging ‘de man in vorm’ rustig verder. Na de tijdcontrole duurde het nog wel eventjes, maar de overwinning van zwart kwam niet meer in gevaar. Proficiat Maurits. We hebben genoten. Tussenstand 4½-2½. Als allerlaatste was Putski bezig.

Net als bij Jan was dit ook een moeilijke manoeuvreerpartij. In wederzijdse tijdnood miste zwart een opgelegde winstkans. Na de tijdcontrole wist Putski een mooie combinatie te forceren, waardoor hij door middel van een pionnendoorbraak kon promoveren. Zwart speelde nog lang door, maar dat was alleen voor de verwerking van de nederlaag. Eindstand 4½-3½. De stemming na afloop was teleurstelling, omdat als je terugkijkt er minimaal een gelijkspel in had gezeten. Maar ja dat is achteraf. In ieder geval hebben we beter gespeeld dan vorig jaar. Tot werd het een 1-7 afstraffing. Volgend jaar winnen we gewoon van Dr. Max Euwe 2. Door deze kleine nederlaag zijn we gezakt naar een gedeelde vierde plaats. Er moeten in de volgende wedstrijden nog wel een paar punten worden gepakt. De volgende wedstrijd is pas volgende jaar nl. thuis op zaterdag 7 februari 2009 tegen Homburg Apeldoorn 3.

Johan Scharft

Dr. Max Euwe 2 1968 - Spassky's 1927 4½ - 3½
1. Laurens Snuverink 1883 - Henk van Putten 2087 0 - 1
2. Ton Ellenbroek 2025 - Jan Postma 1989 1 - 0
3. Jasper de Jong 1996 - Dries Koster 1921 1 - 0
4. Dinant Postma 2037 - Maurits Logtmeijer 1918 0 - 1
5. Raoul van de Oudeweetering 2075 - Henk Jansen 1863 1 - 0
6. Jamie Duburg 1859 - Johan Scharft 1934 0 - 1
7. Robbert Biesterbos 1946 - Rolf Yska 1834 ½ - ½
8. Pascal Jacobs 1925 - Harrie van der Laan 1867 1 - 0

Doetinchem - Spassky's: 3 - 5

27 september 2008

Cees Nederkoorn - Henk Van Putten ½ - ½
Henk Riepma - Jan Postma 0-1
Marino Küper - Alex Hut 1-0
Theo Goossen - Edwin van Zon 0-1
Roel Evertse - Maurits Logtmeijer 0-1
Sander van Vucht - Henk Jansen ½ - ½
Marius van Hal - Harrie van der Laan 1-0
Hennie Haggeman - Alidston Henries 0-1

Toerend in mijn Zafira, al bij Doetinchem, om 12.30 uur, belt Putski. "Ha Janski, waar ben je?" Ik zeg: "Al bij Doetinchem, en jullie?" Putski weer: "Nou, we hebben wat vertraging door een ongeluk op de snelweg, de TomTom geeft 5 tot 10 over een aan, wil je vast de opstelling invullen?" Na nog wat afstemming is dat natuurlijk oké en zit ik tien minuten later onder het genot van een bakkie koffie de opstelling in te vullen en ga buiten relaxed in het zonnetje staan. Het is veel te mooi weer om te schaken. Maar goed, binnen merk je er gelukkig niets van. Edwin en Alex zijn er inmiddels ook dus het leger wordt compleet.
Dat TomTom betrouwbaar is blijkt als tien over een de Groningers het pand binnenkomen. Spassky's op oorlogssterkte en goed om elkaar weer te zien aan het begin van het seizoen. De sfeer is goed en de match begint.

Nou ja, die match begint niet zo goed want Harrie voelt in een voorbereide openingsvariant overbelasting op de velden d3 en e3. De stelling oogt zeer pittoresk met koningen op f2 en f7, maar het moet gezegd: de koning van van Hal bevindt zich tussen wat beter onderhouden panden. Van Hal besluit om een metro aan te leggen onder de witte stelling en Harries monarch is gedwongen zijn pand te verlaten. Gelukkig voor slechts enkele weken. 0-1

Daarna is het vrij snel 0-2 als Alex de stukken inruimt. Het lijkt op het eerste gezicht een onduidelijke stelling, misschien gelijk spel, met torens en vier lopers. Alex staat een waardeloze dubbelpion voor. Na bijna twee-en-een-half uur is het voorbij. Moet een blunder van Alex zijn geweest, want ineens zijn de zwarte lopers oppermachtig en Hutski is uit de vesting gerookt. Alex baalt zichtbaar, want na het echec vorig jaar tegen Almelo is dit een partij waarin weinig te ondernemen viel. Jammer! Komop Hutski, je kunt het! Volgende keer een punt drukken!
Van Putten - Nederkoorn

Na Hutski is er altijd nog Putski, die weer een stelling op het bord tovert waarin van alles aan de hand is. Putski's troepen rukken op, Nederkoorns koning lijkt in gevaar en toch eindigt het met krappe tijd (alweer Putski, dat is toch jammer van de energie na al die lichtlanen!) in remise. Volgens mij staat Putski de hele partij beter maar Nederkoorn is stug. ½-2½.

slotstelling Van Putten - Nederkoorn

Dan onze gezellige Brabander. Ik verklap lekker geen openingen, maar in ieder geval: vol en complex. Edwin verliest geen moment de controle. Nooit is te zien dat deze crack nog maar weinig achter de stukken zit. Zelfverzekerd, ook na de partij, schuift hij de pot uit. Misschien is dit een wat rooskleurig verslag van zijn partij, is het gewoon gelijk spel, maar dat maakt niet uit. Het gaat er ook om hoe je achter het bord zit en een koster-batenanalyse op zijn tijd is erg nuttig. Hulde voor deze Brabantse ridder en 1½-2½.

Ik, Janski dus, kom probleemloos met gelijk spel uit de opening. Na ruil op d5 heb ik daar een isolani, maar niets aan de hand, ik heb druk op de c-lijn in ruil daarvoor. Vervolg is een eindspel waarin van Vucht een paard heeft tegen mijn redelijk zwakke loper. De stelling is remise. Ik kan niet op winst spelen, maar probeer toch te shjansen en sla remise af. Ik verjansel echter door eerst mijn loper te laten ruilen, waardoor ik zowaar in een verloren pionneneindspel kom omdat ik een driehoekje van de witte koning over het hoofd zie. Van Vucht ziet het ook niet en biedt ook remise aan! Zonder iets te laten merken accepteer ik yskoud, waarna diverse ongeduldige Doetinchemse schaakhanden naar het bord gaan. Zeer narrow escape voor Janski en 2-3 na ruim vier uur match.

Het ziet er goed uit want Jan, Alidston en Maurits staan allen goed tot gewonnen. Jaja, wij gaan hier met de volle buit weg!!

Jan drukt als eerste het punt. Een vreemde partij om te zien. Riepma hanteert een ........-achtige stelling (ja, we verklappen niets) en het is vrij onduidelijk. Er verschijnt een merkwaardig wit paard op c6 in een ruime weide en Riepma lijkt het centrum te beheersen en wat beter te staan. Maar wat later, na de besognes van mijn eigen pot, zie ik dat onze Bank of England niet zomaar omvalt. Jan is cobbig. Er is een uiterst kredietwaardige Jan-pion op h2 verschenen, solide gedekt door een gouden zwarte loper. De witte toren heeft er zijn handen vol aan en wordt succesvol bestormd. Aan de andere kant van het bord brengt een reserve-pionnetje met liquide middelen het punt binnen; 3-3 en Spassky's op stoom.

Alidston heeft met zijn ondoorgrondelijke stijl een soevereine stelling bereikt. Gelijke lopers, een pion meer en wat nog belangrijker is: alle kans op doorbraak. Hij kan het eerder uitmaken met een loperoffer en doorbrekende pionnen, maar de relaxte stijl werkt ook. Als Haggeman zijn loper te ruil aanbiedt slaat Alidston toe en maakt er gehakt van. Haggeman moet zandhappen en 4-3. Spassky's on the brink of victory!!

Maurits tenslotte drukt op erg solide wijze het punt en de twee matchpunten. In een eindspel met torens en lopers heeft hij een pion meer op de damevleugel. De torens gaan eraf, de a-pion breekt door, verlamt en wint de zwarte loper. Het moet nog even nauwkeurig met vier zwarte pionnen en een witte met de goede kleur van het hoekveld. Maurits blokkeert goed alle velden, het is happerdehap en een klassepunt.

Jaja, 5-3 tegen Doetinchem! Een dijk van een competitiestart.
Daarna nog goed getafeld in café Jansen (what else?) in Doetinchem en rustig toeren naar huis. Lekker, zo'n match.....

Verslaggever: Janski

snelschaken voor teams

11 mei 2008

Na een indrukwekkende voorronde, waarbij teams als Sissa en het jeugdteam van Unitas met grote cijfers klop kregen, lonkte een herhaling van de stunt van vorig jaar (een tweede plaats in de eindrangschikking). Het mocht niet zo zijn, in de finalepoule was het een en al zand in de machines. Op onze beurt werden we ruim verslagen door teams die we in de voorronde nog hadden afgedroogd.

Onze groeibriljant Dries, bijnaam 2400, was de ster van de voorronde. Met 7½ uit 8 aan het eerste bord liet hij een nieuwe bijnaam, "2500", rondzoemen. In de finalepoule ging de kaars echter helemaal uit en vermeerderde hij zijn score slechts met een schamel halfje. Zelf geloof ik dat het striemende regiem van wegvliedende seconden, de tergende terreur der wegtikkende tijd, steeds meer terrein begon te winnen op onze vermoeidheid en dat Dries dit in de frontlinie van het eerste bord het zwaarst ondervond. Dries' eigen verklaring luidde echter: "Eén biertje teveel."

Maurits en Putski kwamen tot 10 uit 16, Alex zat hier marginaal onder. Dries kwam op een totaal van 8 uit 16. Spassky's II, met Johan, Tom en Raoul Witsenburg en Rolf in de gelederen, stal de show in een lagere finalepoule en pakte als ik het wel heb zelfs de eerste prijs. Zij worden vanmiddag op een hooiwagen door Roden gereden - Johan is op dit moment daar de laatste voorbereidingen voor aan het treffen.

Hoogtepunt van gisterenavond was voor mij Hut - Hoeksema. Een zeeslang die zéér lang onduidelijk bleef. Kijk niet raar op als Hoeksema komende zaterdag aan deze partij ruim aandacht besteedt in het Dagblad van het Noorden. Alex wist nog niet of hij die krant zou gaan kopen trouwens: "Ik heb niet zo zin om via de krant kennis te moeten nemen van een verborgen matvoering, waarvan ik wel voelde dat hij er móest zijn.", aldus Alex, die ondanks zijn lege handen met een fier gemoed de arena kon verlaten.

Putski

scores:
Dries: voorrondes 7.5 uit 8, daarna 0.5 uit 8
Alex: voorrondes 6 uit 8, daarna 3.5 uit 8
Maurits: voorrondes 6 uit 8, daarna 4 uit 8
Putski:voorrondes 6 uit 8, daarna 4 uit 8

Rolf: 3 uit 10 in voorrondes, daarna 5.5 uit 7
Johan: 6.5 uit 10 in voorrondes, daarna 6.5 uit 7
Raoul: 2.5 uit 10 in voorrondes, daarna 3.5 uit 7
Tom: 2 uit 10 in voorrrondes, daarna 5 uit 7 (goed!).

Henk vermeldt niet het hele verhaal... met de mantel der liefde verbergen noemen ze dat.

Feit is dat vóór de wedstrijd tegen Eric, het voor iedereen in ons kamp, en zeker voor mij, duidelijk was dat Hoeksema het onderspit zou moeten delven.
Henk slaagde er zo links en rechts in mij nog in die overtuiging te sterken. En alras onstond bij ons op voorhand al een soort mededogen. We zagen Eric ontspannen rondlopen, een gesprekje aanknopen met deze en gene, en we wisten welk een vreselijk lot hij tegemoet ging. Henk en ik hebben toen een spoedberaad gehouden: wat te doen, Eric hinten wat er aan zat te komen? Of het toch maar zo laten?

Vreselijk was vervolgens de ontknoping. Eric speelde mij behoorlijk zoek, en kon zonder meer een kwaliteit op d2 winnen, maar wilde dat om de één of andere reden niet (misschien vond hij de winstvoering met een kwaliteit voor nog wat te weerbarstig?). Op een gegeven moment stond ik weer redelijk, maar verslikte me taktisch. Hoeksema: "het was behoorlijk onduidelijk" (vergelijk verslag Henk).

Er is een precedent in de schaakliteratuur voor de wending die ik nu moest maken. Ik meen dat het in de bundel "Hartversterkende Schimpscheuten" is dat Tabe Bas urenlang op een afgebroken stelling heeft geanalyseerd, en trots de vrucht van zijn arbeid telefonisch rapporteert aan Lodewijk Prins. Die maakt er (zonder bord en stukken bij de hand) gehakt van, en Tabe Bas dekt zijn aftocht met termen als "ja, zo kan het ook". En merkt over zijn eigen spreekstijl op "ik piepte van herwonnen nederigheid".

Nou, ik was er ook snel bij. Onzeker naar Putski kijkend mompelde ik trots "het was behoorlijk onduidelijk".

Alex