ARCHIEF

 

members only?

woordenboek

selected uitspraken

 

wedstrijdverslagen

 

EXTERNE COMPETITIE

 

Groninger Combinatie 4 - Spassky's 4 -4

25 april 2015

"Dit waren de zetten"

 

We speelden in de 9e ronde tegen de Groninger Combinatie 4. Het was een spannende wedstrijd. We kwamen op voorsprong maar op het eind van de middag waren we blij met de 4 -4 eindstand. Bovendien was het een geslaagde schaakdag. We zijn gedeeld 2e geworden in deze klasse 3A. We hebben een record aantal bordpunten gehaald namelijk 44. In het seizoen 2009-2010 haalden we 39½ bordpunten en werden we 2e in de eindstand.

eindstand

 

Scoreverloop

Alidston           ½ - ½

Alidston begon een kwartier te laat aan zijn partij en ging rond de 10e zet in de denktank. Als dat maar goed gaat zag ik veel mensen denken. Vreemd genoeg waren na  deze denkpauze alle schaakdemonen uit het werkgeheugen verdreven. Bijzonder snel en efficiënt werd de remisehaven bereikt. Goed gedaan Alidston.

 

Putski              1½-½

Putski vdPoel1

 

zwart speelt hier 13 ; Pce5x?

 

Putski:”mijn partij.  Niet heel spectaculair; samen te vatten in twee blunders van zwart: 13..Pxe5?  en 26...h5?”

 

 

 

 

 

 

 

Putski vdPoel2

 

zwart speelt hier 26 ; h5? en wordt verrast door Le6x! en het is meteen uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jan                  2½-½

Postma-Sluzewski

 

stelling na 19. Tae1

Zwart pakt nu zijn paard op f6 beet en ziet dat hij op kan geven.


Jan:” Ze zijn inderdaad grappig die evaluaties. In mijn partij speelde ik Te1 alles of niets. Zwart kan de damevleugel leegplukken. Wit krijgt (dacht ik) aanvalskansen. Fritz maakt er gehakt van. Voor Te1 ongeveer gelijk, na Te1 -1.50. Mijn tegenstander na de partij (na het weggeven van zijn toren (hoe ironisch):"wat een goede zet Te1". Hij zag dus spoken.”

 

Dries               2½-1½
Dries:"Wit staat na zo’n zet of 20 beter, maar Fritz keurt veel van ons allebei af.
Fritz vindt wits 30.Tf3 vreselijk, dan staat het gelijk en daarvoor + 9! Vreselijk.  
Ik houd hier niet van, maar heb veel geleerd, vooral bij de pizzeria".

 

Bosveld-Dries

 

Dries heeft hier zojuist 23 ; g5?? gespeeld. Een slechte zet die de poort wijd open zet voor wit naar de zwarte koning. Daarna is het snel afgelopen.

Dries:"Ik wilde 23 ;g6 spelen. Ik pak die pion beet en zie dat 23 ;g5 nog beter is, ik twijfel dan maar ik heb de pion nog beet op dat veld en uiteindelijk denk ik: laat maar staan".

 

 

 

 

 

Maurits           3 - 2

vdRaad-Maurits

 

Maurits: “20 ;f4. De enige zet, maar Mario had hem niet gezien. Geschrokken en in lichte tijdnood besluit hij af te wikkelen naar een remise-eindspel. Er had wellicht iets meer voor hem ingezeten. (21.Lh7x en wit staat + 2.26 volgens Fritz).”

 

 

 

 

 

 

 

Evert               3 – 3
Evert:” Henk vat mijn partij goed samen: bizar. Slecht gespeeld, mijn tegenstander biedt twee maal remise aan, volgens Fritz had hij het gelijk aan zijn zijde. Vervolgens offer ik een stuk, leek goed, maar was verliezend. Hij nam het niet aan! Daarna was het gelijk, maar hij ging in de fout. Ik kan winnen, zag de zet ook, maar in een vlaag van verstandsverbijstering doe ik een wachtzet! Het voordeel gaat van plus 5 naar 0.
Toen de ontknoping die ons de tweede plaats kostte. Met paard d7 schaak en paard b6 schaak is het gelijk remise, maar offer weer een stuk. Slaat nergens op, dacht ondekbaar mat, maar is op twee manieren te pareren. Een nul, vannacht drie uur van wakker gelegen, gezien die ontknoping in onze klasse. Ongelofelijk! Het is niet anders. Was verder mooi seizoen qua team”

 

Janski              3 - 4
Henk speelde een interessante partij. In het middenspel werden op de koningsvleugel lijnen geopend en de dames geruild. Henk had een gedekte vrijpion op d6 weten te realiseren. De concessie hiervoor was een mindere structuur met een losse pion op f2 en een op h2. Het houtje op d6 heeft nimmer aan het promotieveld geroken. Een loper op d7 hield dit tegen. Tegelijkertijd drong zwart met een toren binnen en peuzelde f2 en h2 op. Daarna rolden de 2 pionnen van zwart op de g- en h-lijn naar voren. Dit bleek fataal en Henk moest opgeven.
Spassky’s nu op achterstand.

 

Peter               4 – 4
Huizinga-Peter1

 

Stelling na 31 ; Tb3!


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De publieke belangstelling concentreerde zich nu rond bord 8 waar een toreneindspel op het bord stond. Zouden we hier nog een punt kunnen pakken?

 

Huizinga-Peter2

 

Peter speelde een goede partij en wikkelde af naar een viertoreneindspel dat gewonnen leek. Die winst bleek minder eenvoudig dan gedacht. Na 81 zetten slaagde hij toch glansrijk in zijn opdracht. Man of the match!

 

Slotstelling. Zwart wint.

 

 

 

 

 

Op naar de pizzeria waar het erg gezellig was en tussen de pizza’s door de partijen nog eens tegen de meetlat werden gehouden.
Hier volgen verder nog wat citaten om een indruk te geven wat er deze dag allemaal te beleven viel.

 

Dries vertelt: “Het is 13.10 uur. Alidston is er nog steeds niet. We praten erover. “We” = Jan, Peter, Henk vP en ik. Ik zeg tegen Putski: “ik wil Alidston wel even bellen.”Henk vindt dat fijn, zit al in zijn partij. Ik vraag netjes de wedstrijdleider of dit mag, want mijn mobiele moet aan. En ik moet de zaal uit. Hij vindt het goed. Ik loop ermee naar Judith, dan heb ik getuigen. Dries leert.
Ik spreek Alidstons voicemail in. Dat het niet aan de Peizerweg is, maar hier. Dan is het 13.20 uur. Ik zie in de speelzaal Peter. Ik zeg: “Ik heb Alidston ingesproken, ik maak me zorgen, dit komt niet goed, hij is heel erg laat.” Peter lacht en zegt; “Dries, kijk eens”. Twee meter (meer is het niet) verderop zit hij. Onze Alidston. Al 2 zetten gedaan! Peter en ik lopen luid schaterend de gang in.”

 

Putski:” We hadden een leuke dag. Evert stond helemaal gewonnen, maar gaf met een wachtzetje een halfje weg, ging toen forceren en verloor nog. Ook Janski stond zeer mooi, zo leek het. Dries kwam niet in zijn spel. Dat waren de nullen.”

 

Peter:” Ik zei het al tegen Jan. Ik ben erg blij met deze mooie afsluiting van een prachtig seizoen. Na het invoeren in Fritz ben ik niet minder blij geworden.”

 

Rolf:”Waar is de foto van Boris?” Putski:”Boris is in mijn tas blijven zitten”.Rolf:"Daarom hebben we niet gewonnen natuurlijk".

 

Dries:”Mijn start tegen Henk Bosveld was ook grappig. Jan komt erbij en praat met Henk. Jan vraagt mij: “Ken je Engels? ”Ik: “ja, woensdag nog gezien!”(John Engels, fijne drummer, 80 jaar geworden).”

 

Maurits:”Lc2x vertrouwde ik niet”.

 

Alidston:”ik had geen inspiratie”.


Dries:” Evert je speelde net zo bizar als ik, zij het dat jij Evert super stond en het al dan niet aanwezige concept van die Pelikaan totaal uitgevogeld had. Overigens nog een leuk gesprek. Om 13.00 uur zit ieder achter zijn bord (nou ja iedereen….). Govert Pelikaan   is een aardige gast die we steeds bij de interne zien, want hij damt. En de damclub speelt tegelijk met onze interne. Govert zit tegenover Evert, naast ons bord. Ik zeg; “Zo Govert, jij op bord 3!?”Hij meteen: “Ja Dries, dan kan ik bij jou zien hoe het moet!”Geestig, maar helaas kwam het niet uit. Altijd leuk die schakers.


Dries: " Ik had erg te doen met Fred Sluzewski. Vreselijk wat je overkomt. Paard in de hand en hij kan nergens heen zonder het kwijt te raken. Jach."

Peter:” De nachtelijke "analyse" van mijn partij zal voor de buitenstaander (degenen die niet rond het bord zaten bij de pizzeria) wellicht enigszins vreemd aandoen maar de scherpe opmerkingen tijdens de pizza waren daar deels debet aan. Deels... het andere, veel omvangrijkere deel komt natuurlijk door mijn ontzettend grote mond die ik na zo'n partijtje pleeg te hebben.”


Peter:”Ook bij daglicht ben ik nog steeds trots op Pd5.”

 

verslag: Rolf

 

uitslag

 

 

Sneek - Spassky's : 4 - 4

11 april 2015

 

Spassky’s in Sneek, de reporter kwam mee en keek en zag dat het klopte (de verkorte versie; de hele uitgebreide met openingen ging in de mail naar ons allen!).


Boris stond ingelijst in de vensterbank en kreeg geregeld bekijk van de aanwezigen. Boris keek mee en zag dat het klopte.
Tegelijk met ons vond Sneek 2 tegen Pallas plaats. Sneek is een prima en leuke club met leuke en ook wel bijzondere mensen. Ik kreeg vaak de vraag of ik niet meespeelde en waarom dan niet. Ik legde het braaf uit. Dit verslag gaat niet over mij, maar over jullie. Maar ik beken iets: deze rol bevalt me uitstekend. Ik schaak dolgraag, maar zo’n rol als vanmiddag is erg mooi. Ik kan jullie observeren en er vallen toch dingen op: deels bekend, deels niet.  En sommige dingen snap ik gewoon niet. Ik doel dan op houding, indeling bedenktijd en de zetten. Ik schreef ook voorspelde zetten op en zat er nogal eens naast. Vooral bij Evert viel me later op. Ik zat er 50% naast.


Henk v P. plaatste de diagrammen en hieronder volgt een chronologisch en soms vrij letterlijk verslag. Dat betekent dat ik het niet per partij bespreek, maar er kris kras doorheen schaak.


Into the overall match
Wel alvast de uitslagen, vrij uniek is dat er geen halfjes zijn. 1. Roelof wint met wit van Johnny Fluit, Jan wint op 2 met zwart van Jouke Bakker, Evert wint met wit op 3 van Tjitze Schram. Op 4 Alidston met zwart eraf tegen Christian Kuitert, op 5 wint Henk vP met wit van Jan Lootsma. Dan volgen helaas drie uitgestelde paaseieren: de witte Maurits op 6 tegen Dick Stavast, die stond vast zeg! Goede schaker. Op 7 witte Peter tegen Selwin Keuning, wat was die vrolijk na zijn afruil op de c lijn en Lc5 met winst. Leuk zo’n jonge gast die lang straalde. Tegen al die oudjes. Dan de zwarte Rolf met wie ik het meest te doen heb. Hij speelde hartstikke goed maar hij verliest. 4-4. Prima resultaat en al dacht ik na 1.5-2 uur dat we gingen winnen, chapeau!
Ik ben nu 3 x coach geweest en meldde in het restaurant trots dat zolang ik coach ben, we niet verliezen. Waarop Alidston geestig zei: “maar als jij speelt Dries, verliezen we ook niet.”  Dat is teveel eer.


Het begin
De vorige keer bij de Thai spraken we over de DvD/film Searching for sugarman: een bescheiden, lieve, Zuid Afrikaanse held/zanger Rodriquez die daarbuiten totaal onbekend was en prachtig zingt. Rolf en ik stelden dat Alidston onze Sugarman is.
We waren mooi op tijd. Diverse naar eigen zeggen niet fitte mensen. De stemming zat er toch Spasskiaans goed in. Op de consumptiebonnen stond “koe”. Dat moest je aanstrepen. Het is geen Friese Us mem, maar het betekent op zijn Sneeks “koffie”. De “FFI” wordt niet genoteerd (uit “Koffie”).
Henk zou apart terug, via en verjaardag in Westerbork, de rest samen terug. Verder stond niets meer in de weg voor een succesvolle onderneming.


De partijen: there you go Mc Cloud.
Ik sla wat openingen over om onze opponenten niet teveel tips te geven.
Dan met een (paarde) sprong naar Jan, 12.40 uur leven we.

Jan-SneekWit doet 9. Dd3 rare zet, alle stukken van wit op d3 e3 d4 e4. Jan gaat natuurlijk 9….Pe5 doen met aanval op Dd3 en Lc4, dan moet wits dame op zet 10 naar e2, Jan doet dan 10…….met zijn zwarte dame die op b6 staat, x pion b2 en ellende voor wit. Wit leeft nog zie ik door dan 11. Kd2 te doen. Maar wat doet Jans tegenstander nou? Hij doet Pd1? En Jan doet Db4 schaak en wint de loper op c4, want die staat 2 x in door Pe5 nog van Jan en Jans dame op b4. Vreselijk. Lijkt op mijn pot in Hengelo, ook drama. 10 voor 1 en we staan voor. Ongelooflijk. 0-1. Jan krijgt van Henk een boek en gaat lezen. Beiden zeggen tegen elkaar “een lange middag nog”. En ik dan? ….. Niet zeuren jongens, 1-0!

Alidston krijgt een prima positie en speelt 8…. C5.

[Diagram zo gauw Alidston de partij mailt]

Alleen denk ik steeds dat wit e5-e6 kan doen. Dat is toch niet de intentie van zwart.
Henk staat goed, zijn eerdere pion a4 heeft wel nut, want hij doet nu De2 en zwart heeft de pion naar a5 gespeeld. Henk heft nu veld b5 stevig onder controle.
Ik kijk mijn ogen uit. Ik kijk naar de stelling na 17 zetten. Roelof denkt lang na. Tja, hij staat wel o.k. Maar ik kijk, wat doe je hier? Dan komt hij met het verbluffende pion c4-c5. 

Roelof-Sneek Zet 18. Das een pionoffer. Briljant, de loper op b7 van zwart wordt tot pion gedegradeerd. Ondergedoken. Johnny duikt ook, want gaat ruim in de diepzeedenktank en duikt: hij neemt niet aan. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Intussen heeft Henk initiatief, zij het niet winnend, maar wat meer ruimte. Ik voorspel 5-3 voor ons. Peter staat gelijk, niks aan de hand. We staan nergens minder. Rolf staat plus. Maurits gelijk. 5-3 is minimaal. Dat zou geweldig zijn. Dan 2e worden en dan als 2e de 2e klasse instappen?! Wit speelt 13. Lf4

 

Rolf1-Sneek

Rolf is koelbloedig en laat dat gewoon staan. Een echte vent, niks d6 gewoon Td8 en Tc8. Kijk! Dat wordt zeker remise denk ik.

 

 

 

 

 

 

 

 


Ook bijzonder; Alidston zit goed in zijn tijd. Hoe is het mogelijk. Na 11 zetten heeft wit nog 0.58 en Alidston met zwart 1.12. Ongekende luxe. Ik deelde zijn bananen uit, dat scheelde 2 minuten, maar dan nog.
Evert dan weer. Evert kan de pion op b4 winnen. Na 14. Wits, dus Everts g5 Ph5 15. Pc6: Dc6: 16. Db5: Die is binnen. Ik zou het zeker doen, ik denk Evert ook. Hij doet het! Jan die nu alle tijd heeft, zegt tegen mij dat hij dat nooit zou doen, geen seconde. Zwart krijgt de b lijn. Maar een pion is een pion.

 

Dan is er een man die zetten noteert. Beetje vaag type met brilletje. Wat doet hij? Geen idee.
Roelof en Johnny voeren een gesprek tijdens hun partij. Wat doen ze nou? Ik erheen. Ik zeg; “ik weet niet, maar jullie praten tijdens de partij”. Dat wordt bevestigd. Dan loopt Johnny naar een ploeggenoot en ik luister mee. Hij vindt die schrijvende man vaag. Hij dacht dat die bij ons hoorde, maar ik ben het echt niet. Roelof had Johnny al verteld dat die man niet van ons is. Johnny zegt tegen mij dat Roelof er last van heeft. Johnny gaat buiten roken. Ik naar de man. “Meneer, schrijft u soms alle zetten op?” vraag ik. “klopt”, zegt hij. Ik vraag hem waar hij van is. Hij blijkt van Pallas te zijn, de opponent van Sneek 2. “Schrijft u ook al onze zetten op?” vraag ik. “ja”. “Waarom?” “Is interessant”. Ik zeg: “Maar dat mag helemaal niet” “O zeker wel, alles komt altijd op websites”. Wat een enorme flauwekul denk ik. Ik zeg rustig, doch wel wat dwingend: “meneer, ik vind dit niet kunnen en onze spelers hebben er last van.”  Hij kijkt me wat minzaam aan en zegt “o.k, dan stop ik.”


Rolf speelt goed, niks na het handje.
Alidston denkt nu 14 zetten na over 1 zet. Zet 11. Daar gaat het tijdvoordeel. Hmm.
Bij Henk denk ik aan voor wit/Henk dus f4, anders evt. Df3. Maar staat die daar goed, dan komt toch zwarts e4? Henk doet toch 19. Df3.
Putski1-Sneek

En dan na Pe4 Pxe4 xe4 Dh3. Henk heeft nog 0.47 minuten nu en zwart 1.12. Hmm. Die Lootsma denkt dus weinig na. Maar na Henks 21. Dh3 zie ik wel voor lootsma 21….Tc5! Dat is een fijne zet, neemt c lijn extra in en plant Lc8 met aanval op Dh3. Ach lootsma doet zo’n zet denk ik niet, hij kijkt elders. Inderdaad. Ik hoor later wel of Tc5 voor zwart goed was denk ik dan.

 

 

 

 

Roelof doet na c4-c5 ook nog Lc4. Stoer hoor.
Peter dan. He, zwart kan …..Lf3: doen Peter dan gf3: gatenkaas, geen ramp denk ik. Beetje vaag.
Maurits wriemelt inmiddels met de bekende vinger in zijn haar. Maar speelt met zwart e5 en komt los, prima!
Bij Rolf doet zijn tegenstander 15. Te2. De witspeler wordt onrustig zie ik, maar Te2 is toch niet super. Ho es even. Rolf kan 15……b4 doen?! Of 15…. Pf3: en 16…Da5? Dreigt wel wat, wint pion. Dreigt nl. Da2: en Le4: Maar Rolf doet 15….. d6, ook prima!
Jee, wat denkt die Alidston lang!


Evert: ik kijk naar Pg3-pion naar h4 en pion h5. Duurt wel lang. Maar ik heb het natuurlijk weer mis, Evert doet 21. a3. Hm.
Dan weer naar Rolf. He, wit doet Pc3-b1? Paarden horen a. niet terug en b. dit is prutswerk. Dat gaat wit een pion kosten.
Bij Roelof doet Johnny na 30 minuten nadenken (!) Kf8-g8. Wie het snapt, mag het zeggen.
Rolf: kan of ……Lf3: doen, staat ie top. Maar wacht es: ook 18…. Lb1: 19. Db1: Dc4 valt 2 stukken aan. Maar wacht, wit heeft 20. Pd4, dan doe je met zwart e5 en wit doet 21. b3 Interessant. Pf5 etc. Zwart moet goed staan.
Putski biedt dameruil aan, houdt licht overwicht.
Peters jonge tegenstander speelde Dg5 met zwart, Peter dacht lang na. Maar o.k. Weinig aan de hand. Maar wat gebeurt er nu? Zwart ruilt op c1 torens en kijkt vrolijk om zich heen alsof hij een lolly kreeg. Verroest, zwart doet Lc5, pent Peters witte paard op d4 die Peter moet verdedigen met Td1(zijn koning staat nl op g1) en zwart doet flauw maar doeltreffend pion naar e5. Stuk op d4 kan de doos in. Jemig!
Rolf weer. Hij ziet na Lb1: etc. af van e5, want hij bedacht op de wc  zoals hij later zei, dat hij geen stuk wint. Nee, maar als je a hebt gezegd, volgt wel b. Dus Rolf slaat 18… Lb1: 19. Db1: Dc4 20. Pd4
Rolf2-Sneek  En nu doet Rolf niet e5, maar Lf8. Hmm. Kan. Wit doet 21. Lg5, kan. Niet kapot van. Rolf denkt lang na en komt met 21…Tc5. Daar snap ik niets van, blokkeert de dame van Rolf en raakt niet de stelling. Ik noteer: “Rolf ziet spoken.”  Later sprak Rolf over een aanval van wit over de g en h lijn, das wel heel ver weg.
Wit speelt vrij snel pion 22….. b3, valt de dame op c4 aan. Rolf moet 22…. Dc3: doen en wit speelt snel 23. Tc2. Ai. 23…..Da5 verliest een toren (b4), dus dan maar 23….  Db4 toch? Zijn tegenstander gaat na 23. Tc2 naar buiten, Rolf heeft nog 7 minuten (en dus 30 seconden per zet). Rolf staat op. Hij loopt mijn kant op. Ik zeg; “Je bent aan zet”. Rolf; “Ja, ik ga opgeven.” Ik schrik, want ik zie dat Rolf 23…. Db4 heeft, wit heeft dan 24. Pc6 en wint een kwal, maar je kunt vechten. Dat mag ik niet zeggen, dus ik zeg: “Jij geeft niet op.”
Rolf gaat zitten en geeft even later op. Niet vanwege 24. Pc6, maar vanwege 23…. Db4 24. a3 Da5 25. b4, maar hij vergeet dat hij na 24. a3 gewoon Da3: doet. Balen en sneu1 Rolf reageert ni de analyse relaxed, hij zag het niet meer. Rolf speelde super!


Peter geeft op, dat werd tijd. 2-1 voor Sneek.
Alidston heeft nog 4 minuten, zijn tegenstander 11 minuten.
Spannend bij Henk, Henk doet 34. B3. Roelof speelt erg fraai, lijkt de dame van zwart te vangen, maar dat gaat niet. Roelof speelt 32. Lf3 en na zwarts Dg5 gaat hij niet op damejacht, maar speelt fraai Dg2! En zwarts pion op c6 valt en het hele zaakje van zwart stort in. Geweldig! Vorig jaar versloeg hij Johnny ook al.
Ik vraag Jan hoe hij Henks eindspel taxeert. Jan is erg stellig: “Dries, remise, zit niks in.” Maar Henk heeft een e pion!! Henk speelt nu 39. e4. Goedzo Henk!
Putski2-Sneek

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Evert vraagt me wat er gebeurt na 40 zetten, ik zeg dat er dan tijd bijkomt. Dat is dus onzin, dat gebeurt pas als een van beide vlaggen gevallen is, zo blijkt.  Goed dat ik NPC ben en geen wedstrijdleider bedenk ik.


Roelof speelt Td3! Helemaal klaar. Geweldig! Maurits verliest, sneu, speelde goed! 3-1 voor Sneek. Alidston verliest, oeps. 4-1 voor Sneek. Maar Everts partij kantelt in Everts voordeel. En Henk wint volgens mij en Roelof wint zeker.
Roelof wint, chapeau1 4-2 nog voor Sneek.
Evert speelt fraai. Zwart Kh7 en klem. Why not Td7 evert?
Henk speelt 43. Pion e6. Zou ik ook doen!
Evert speelt 43. Tg1 Mooi!

Evert2-Sneek

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rolf meldt mij dat hij telepathisch contact met Boris heeft, waarna Everts opponent erg lang nadenkt en het niet weet.
Henk:  doe svp. 46. Ta8 schaak! Henk doet het. Henk vindt het spannend. Er gaat een rechterhand naar zijn hoofd, komt er amper tegenaan en gaat weer terug. Dit patroon herhaalt zich zeker 15 minuten.
Evert speelt Tf2 op zet 46 en wint! 4-3 nog maar.

Putski3-Sneek

 

Henk doet e7 en 4-4!
Eten in de Kajuit en naar huis met de halve buit.

Dries

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Rekentoets en het glazen plafond

Spassky's - Sissa 2: 3 -5

22 maart 2015

verslag: Rolf Yska

 

Een regelmatige overwinning van Sissa 2 op de Spassky's. Het scoreverloop was eigenlijk geen moment spannend. Maar het was wel een leuke middag.
Rond 15.15 kwam uw verslaggever in het instructielokaal poolshoogte nemen. Vooraf was deze wedstrijd door Sissa 2 al gepromoot als misschien wel de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Sissa 2 wil graag kampioen worden. Voor de Spassky’s ligt dat wel wat anders. Wij hoeven niet zo nodig kampioen te worden, het is leuk maar niet zo belangrijk. Wij spelen in de klasse waar we thuishoren. Zegt niet een van de wetten van Murphy dat mensen promoveren tot het niveau waarop ze incompetent zijn. De 2e klasse zou voor ons te hoog gegrepen zijn. Gewoon “enjoy your game”.


Er hing een prettige competitiesfeer in het lokaal. Een rondje langs de borden leverde de volgende indrukken op.

Op bord 4 stond Evert ambitieus opgesteld voor een koningsaanval. Dat zag er echter niet gevaarlijk uit. Die stelling zou wel eens gelijk kunnen zijn. Roelof op bord 3 had zeker een gelijke stand op het bord staan waar de muziek al helemaal uit was. De volumeknop stond dan ook op de nul. Dat zou wel eens heel snel remise kunnen worden.
Dan op bord 2 Putski die een koningsaanval had gelanceerd, dat zag er dreigend uit en dat bleek later een juiste observatie te zijn.
Op bord 1 zat deze keer Dries. Een ingewikkelde tactische partij waarin tegenstander Hummel met wit wel iets beter stond. Toch allemaal moeilijk in te schatten met wisselende kansen.


Dan maken we een draai naar de tweede rij tafels. Jan P. op bord 5 stond redelijk evenwichtig en gelijk. Daarnaast Maurits op bord 6. Maurits had een pion geofferd met onduidelijke compensatie. Misschien dat hier een remise uit het vuur te slepen zou zijn.
Op bord 7 stond Jan Kroon wel goed vond ik, met als opmerkelijk detail dat wit zijn koning al op g3 had staan in het middenspel zonder dames. De vraag was dan ook of die koning daar nou goed stond of juist slecht.
Dan Peter op bord 8. Hij had de slechtste stelling. Materieel volkomen in evenwicht maar met minstens 2 structurele verzwakkingen en geen actief tegenspel. Zoiets is geen goed teken. Na deze korte beschouwing zou een 4 -4 het maximaal haalbare zijn. Sissa2 kon dus tevreden zijn over het wedstrijdverloop.

 

De sympathieke wedstrijdleider Ynte Visser, voormalig Sissa speler, zat rustig zijn krantje te lezen in de veronderstelling dat die krant eerder uitgelezen zou zijn dan dat de wedstrijd afgelopen zou zijn.
Jan Kroon was de eerste die op het scoreformulier de aandacht trok. Opeens had Jan zijn goede stelling remise gegeven. Toen ik dat doorgaf aan Ynte, had Roelof Kroon inmiddels met Geon Knol de onvermijdelijke remisestelling daadwerkelijk remise gegeven . De wedstrijdleider moest dus op 2 wedstrijdformulieren 8x een halfje noteren. “Je krijgt het nog druk Ynte” zei ik. Dat wordt een race tegen de klok. Die krant krijg je niet meer uit. Om half vijf was de wedstrijd dan ook al afgelopen. Johan supporter en ex- Spassk kwam ons ook nog even moed inspreken. Helaas waren we toen al aan het opruimen, alhoewel support daarbij natuurlijk altijd welkom is.

 

vdmaarel-postmaDe 3e partij die remise liep was die van Jan met Bert van der Maarel. We noteren 4x een halfje. Commentaar van Jan: “Ik bood remise aan in een stelling die Fritz als + 0,70 voor mij waardeert. Was ongeveer 10 minuten daarvoor langs de diverse stellingen geweest en dacht dat een halfje misschien wel genoeg zou zijn voor het teamresultaat”. Dus niet. Met excuses aan de teamleider.

Slotstelling na 25. ; ab6x.

 

 

 

Hummel-Koster-1

De partijen op bord 1 en 2 trokken de meeste aandacht. Spektakel hier. Ik had Dries weleens relaxter achter het bord zien zitten. Een ratingkloof van ruim 300 punten is niet niks. Hij moest diep gaan om allerlei problemen op te lossen. Daarbij kreeg hij kansen om er met een bevredigend resultaat uit te komen. Het volgende moment is belangrijk.

Stelling: wit speelt hier 24. Tc8x? dit geeft zwart weer hoop. Winnend is 24. Dh6x en zwart kan opgeven.

 

Hummel-Koster-2

Even later de volgende stelling: zwart speelt hier foutief 27. ;Db7? Hierna is er geen verdediging meer. Met 27. ; Dc6 28. Kf1 Tf2x!! ontsnapt zwart met eeuwig schaak. Dries zag het, ik zag het, maar het was moeilijk door te rekenen. We verkeerden beiden in de veronderstelling dat de witte koning kon ontsnappen naar f6, maar dat is niet zo. Rolf en Dries collectief gezakt voor de rekentoets.

 

 

 

 

 

 

Putski-Dijkstra-1De partij van Putski liet een messcherpe aanval zien. Niet alles was door te rekenen maar het bleek heel aardig uit te pakken wat Putski op het bord bracht. In de volgende stelling speelt Putski 24. e5, dit maakt veld e4 vrij voor het paard van c3.

 

 

 

 

 

 

 

 

Putski-Dijkstra-2

De slotstelling.41 Kd5.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Maurits kwam snel hierna remise overeen nadat hij zijn pion weer terug had gewonnen. Commentaar van Maurits: “In de opening wint mijn tegenstander een pion, maar ik heb voldoende compensatie. Die verdwijnt als ik een paar onnauwkeurige zetten speel, maar het zwarte voordeel blijft binnen de perken. In hoge wederzijdse tijdnood geeft hij zijn pion terug, waarna er niets meer te doen valt. Ik ben tevreden, gezien het feit dat hij zo'n 200 punten meer heeft.”

 

De partij van Evert. Commentaar van Evert:” Ik sta de hele tijd op ongeveer plus 0,2. Dat was ook het geval toen we dachten dat f5 bijna winnend was. Ik dacht dat de variant die ik koos ongeveer verliezend was, maar als ik met mijn dame terug ga naar h4, dan is het 0,01. Daarna had ik passief moeten verdedigen met min 0,54, maar ik koos voor drie pionoffers die niet erg positief door Fritz werden gewaardeerd.
De beste kans was vlak voor de eerste afwikkeling. Een zet eerder Dh4, een spectaculair stukoffer. Heb ik bekeken, maar zag niets concreets. Fritz denkt er anders over, als hij stukoffer aanneemt is het plus 0,6 voor mij. Als hij het weigert is het trouwens weer de eerder genoemde 0,2. Kortom en verdiende nederlaag, maar remise was zeker mogelijk geweest.

 

Peter slaagt er niet in zijn slechte stelling te repareren. Commentaar van Peter: “Ik zat weer, net als de vorige partij, en in mindere mate ook die partij daarvoor, niet lekker in de partij. Deed maar wat ... en weinig goeds. Ik kijk met weinig vreugde terug naar de wedstrijd. Gelukkig was het in Thailand leuker.”
Eindstand 3 -5.

 

Epiloog:
Een van wetten van Murphy is, dat je altijd in een restaurant gaat eten dat net boven jouw stand is. Speelt men in de onderbond dan trekt men ’s avonds een kroket of een opgewarmde bamischijf van 3 dagen oud bij een obscure automatiek. De 3e klasse betekent promotie naar de pizzeria of de Taj Mahal. In de 2e klasse betreedt men de Thai. We eten nu in een Thais restaurant, goed en duur. We laten ons door een betoverde entourage en een mysterieuze glimlach van de bediening verleiden tot een 2-gangen diner. Een diner dat overigens prima smaakt. Opvallend is het gevarieerde voorgerecht met allerlei hapjes, allemaal uit de friteuse. De plakkarijst die hier geserveerd wordt, is ook zeer geschikt om de provincie Groningen aardbevingsbestendig te maken. Het is een variant van de fameuze plakkabami afkomstig uit de onvolprezen Spassky cuisine. Deze bereidingswijze waarbij het kooktraject opzettelijk wordt opgerekt, heeft kennelijk ook de Thaise keuken bereikt. Een onverwacht neveneffect van de oprukkende globalisering.
De afrekening is hilarisch. We leggen botje bij botje maar komen er niet uit. Die rekentoets is veel te moeilijk, met een 4½ scoor je al voldoende ook in de 3e klasse. Na een intensieve herberekening kunnen we het restaurant verlaten en keren huiswaarts met de geruststellende gedachte dat we ook volgend seizoen in 3A aan ons plafond zitten. Een glazen plafond, je kan er wel doorheen kijken maar je kan er niet doorheen.

 

 

Raamvertelling
HSC Stork –Spassky’s : 1 - 7

verslag: Henk van Putten

 

Om 12.30 betreden Dries, Roelof en ik als eersten de speelzaal. Een reis naar het verre oosten vraagt altijd om speling in het reisschema. Echter, is er nergens oponthoud, dan arriveer je al snel ongeveer op het moment dat de conciërge de deur van het speellokaal aan het openmaken is. De Hengelose schakers zijn nog in geen velden of wegen te bekennen als wij hun Denksportcentrum binnengaan.

 

Te vroeg zijn voor een schaakwedstrijd is zeer relaxed en kan ik een ieder aanbevelen. We vermaken ons ieder op eigen wijze, elk naar zijn eigen talenten en vermogens. Roelof komt een oude bekende uit Oentsjerk tegen en helpt stukken opzetten. (Roelof is als actief jeugdleider vaak bij de organisatie van jeugdtoernooien betrokken). Dries mengt zich in het rookbeleid ter plaatse; in het bijzonder bemoeit hij zich met de handhaving hiervan. (Dries is in het dagelijkse leven directeur). Zelf drink ik ontspannen een kopje koffie (Ik ben, de lezer raadt het wellicht al, door de week ambtenaar in dienst van de semi-overheid). Ook eet ik de boterham die ik in de vorige uitwedstrijd (december, St.Jacobparochie) zo miste. Als ik vandaag opnieuw verlies is het in elk geval niet met een rammelende maag.

 

Verhinderd zijn vandaag Maurits, die 's avonds meldt vanaf zijn meditatiecursus positieve energie in onze richting hebben gezonden (met succes!), Evert, die vierentwintig jaar samenzijn met zijn partner viert -hiermee brak hij overigens met een oud Gronings adagium: 'de enige geldige reden om een KNSB-wedstrijd af te zeggen is je eigen begrafenis'- en supersub Rolf die met familie op pad is. Gelukkig is de selectie dit jaar breed.

 

Hengelo heeft een homogeen team, vrijwel alle spelers bevinden zich in de 1800-regionen. De enige die er bovenuit stak bij de start van het seizoen, heeft zich intussen op de februarilijst weer bij zijn teamgenoten gemeld. Wel is hij nog opgesteld tegen Peter, want zo hebben de teamleiders het immers onderling afgesproken: het lokale kanon is voor Bodewes.

 

De wedstrijd begint in een prettige ontspannen sfeer. Zoals gebruikelijk kent iedere partij zijn eigen verhaal, korter of langer. Min of meer chronologisch qua uitslag loop ik de borden langs.

 

Bord 3: De geeuw van de leeuw

Dries speelt tegen de enige speler die geen rating heeft van 1800 of meer en dat is ietwat vragen om ongelukken tegen onze man in bloedvorm. Die komen er ook alras: 1-0 na 25 minuutjes, in een variant van De Leeuw die 'de geeuw' wordt genoemd. Helaas ontaardt deze geeuw in een langgerekte snurk van de zwartspeler op zet 11. Dries' partij duurt daarmee korter dan de tijd die wij te vroeg in de speelzaal waren:

 

Koster-Hamsink

Koster - J.Hamsink, Stelling na 11. Pd5

 

11...Le7?? Pion f6 was niet te dekken, maar kan volgens de theorie geofferd worden met 11...Lc6 12 Pxc7+ 1-0

 

Een partij die past in een tweet, luidt het commentaar van internetondernemer, grootmoedig donateur en onze reserve-reserve Nico.

 

Bord 6: Een Franse slag

Tevens een korte partij bij Janski: 17 zetten, nadat zijn tegenstander in de openingsfase verdwaalt in het Frans:

 

Eijkelkamp-Jansen

Eijkelkamp-Jansen, Stelling na 15 Lb2

 

Janski, die tegenwoordig weer studeert uit schaakboekjes in plaats van in wijngidsen, en leert over de Franse opening, terwijl het vinologische Franse landschap langzaam vervaagt, speelt 15...Pc5 en de problemen groeien wit boven het hoofd: 16 Lb1 Pcxb3 17 Lc3 Dc7 0-1

 

Bord 4: Jan Kazan

Ook Jan P wint snel. Het kan verkeren. Had hij de vorige keer tegen Philidor nog het gevoel een rad voor de ogen te zijn gedraaid door Hans Klok, deze keer past hij een verdwijntruc toe die Hans Klok graag in zijn repertoire zou opnemen. Was het zinsbegoocheling of verstandsverbijstering van zijn opponent? In elk geval was er ontgoocheling toen hij weer bij zinnen kwam en opeens een paard miste.

 

Kuik-Postma

Kuik - Postma, Stelling na 16...Dxg5

 

Jan vat zelf samen: "Hij speelt Df3 en loopt de zaal uit. Ik neem het stuk mee op d2, wit komt weer binnen en doet Td1. Ik weer terug naar g5, waarna de tegenstander zegt: "Daar kom je net vandaan". Ik: "dat klopt." Wit ruilt vervolgens de dames, speelt Le2 en loopt weer weg. Komt weer terug en kijkt vol verbazing naar zijn stelling en zegt "maar ik sta een stuk achter." Ik: "Dat klopt." En geeft vervolgens op.

 

Jan heeft de truc reeds aan Hans Klok aangeboden in ruil voor een pen die automatisch in zijn binnenzak zit, iedere KNSB-wedstrijd weer.

 

Bord 8: Een dominee die voorbijkwam

Ook Jan K wint. Wat ik waarneem is dat hij de stelling van zijn tegenstander steeds meer in een wurggreep krijgt door almaar toenemende druk op stukken van wit die pionnen moeten dekken en die meer en meer van hun taken worden losgeweekt, tot ze zich niet meer van hun taak kunnen kwijten, met kwijtraking van een of meer pionnen tot gevolg. Uit het verslag van de tegenstander: "Toen vervolgens Wouter Lardinois de 0-4 moest laten aantekenen, wisten we al dat de goden ons ook vandaag bepaald niet welgezind waren." Zouden ze weten dat Jan dominee is?

 

 Lardinois-Kroon

Lardinois- J. Kroon, Stelling na 15. Pxd4

 

Stelling na 15 Pxd4. Jan verraste zijn tegenstander met de tussenzet 15...dxe5! Hierna worden veel witte pionnen zwak.

 

Bord 7: Peter zegt 'sorry'

In de puntenregen vervolgens een parapluutje op bord 7: Peter speelt remise. Peter verontschuldigde zich na afloop in het wokrestaurant, maar dat was niet voor deze remise geloof ik, die weinig 'om hakken' had. Waar het wel om ging werd ook niet geheel duidelijk. De organisatie van de interne competitie kwam ter sprake, maar die gold Peters excuses pertinent niet. Een pluim voor Putski kwam er daarentegen wel oprecht uit: "De enige die meer dan twee zinnen leest van de mails die hij van mij ontvangt." De vraag blijft: wat was er aan de hand? Ik houd het op een experiment, dat door Dries werd ingezet: is ons gewaardeerde lid Peter Bodewes fysiologisch in staat tot de uitspraak van het woord 'sorry'? Ik kreeg niet alles mee, maar volgens mij kwam het er in deze testopstelling in dit wokrestaurant op een gegeven moment toch goed hoorbaar uit: "Sorry." Aan Caro dus de tip om uit wokken te gaan als ze een keer om verontschuldigingen van Peter verlegen zit. Dat komt immers in de beste relaties voor.

 

Bord 5: AH Snel en Goedkoop

Op het bord van Alidston zet Hengelo de verdubbelaar in, ook daar wordt het remise. Van zijn partij krijg ik evenmin veel mee, behalve dat er wellicht sprake is van een (te?) behoudende opzet met wit. Revolutionairder is Alidstons idee om bij uitwedstrijden in de toekomst acht drones voor ons vervoer in te zetten, die ons per parachute afleveren bij elke gewenste speelzaal. De kosterexpres, de postmobiel en de bak van Janski kunnen zo worden uitgefaseerd en parkeerproblemen (die vandaag overigens in weerwil van de competitiegids zeer meevielen) zullen definitief tot het verleden behoren. Oostentoren uit, mochten we volgend jaar weer bij onze Amsterdamse vrienden in de klasse komen, lijkt me een goede pilot. Daar waren we indertijd voor een wokmaaltijd of zes kwijt aan de parkeermeter in Amsterdam Ver Oost.

 

Bord 1: Professor Elo haalt opgelucht adem (of: Putski-Carlsen remise!)

Aan bord 1 zit Roelof, wiens beminnelijke bescheidenheid sinds de maandag ervoor astronomische vormen heeft aangenomen. Een moeizame remise in de interne competitie van Staunton tegen een speler van 1497 was hier direct debet aan. Een ratingverschil van 700 punten wist hij niet te overbruggen; gesnuif en gekraai van zijn tegenstander vielen hem ten deel. Een uitslag bijna te bont(sema)! In geval van een jeugdspeler zal het zeker vaker voorkomen, puntverlies bij zo'n papieren niveauverschil, maar aan de overkant zat afgelopen maandag bepaald geen jeugdspeler. De verrassing is daarmee precies zo groot als een remise van Putski tegen Carlsen zou zijn....immers, tussen Magnus en mij gaapt al een poosje een vergelijkbare ratingkloof. Het kostte enige moeite, maar vandaag herpakt Roelof zich met een degelijke overwinning op iemand met 350 ratingpunten minder. Hiermee hoopt hij de zielenrust van professor Elo weer ietsje hersteld te hebben.

 

Kroon-Hummel

R. Kroon- Hummel, Stelling na 24...Th8

 

Hier riep Roelof het combinatiekonijn bij zich: 25 Lxg5! Txg5 26 Txg5 Pxg5 27 Pxd7 Kxd7 28 Df6 Dd8 29 Df5+ Ke8 30 d7+ Kf8 31 Dxg5! Dxg5 32 d8D+ Dxd8 33 Txd8+ Kg7 34 Txh8 en het pionneneindspel is makkelijk gewonnen voor wit.

 

Bord 2: Een partijtje pingpongschaak

Tot slot de partij van Putski, veruit de langste van de dag. Zijvarianten van de Najdorf zijn verraderlijk, vooral voor zwart. Meestal is er wel een manier om het witte openingsvoordeel te neutraliseren, maar luistert het nauw. En mis je de juiste afslag, dan is in een woud van varianten dat ontstaat de weg terug vaak lastig te vinden. Mijn tegenstander kiest voor een vroeg Pd5 en ik reageer niet helemaal adequaat. Het kan nog net, maar dan had ik na 16. h5 de pionroof Lxc2 moeten aandurven. Immers, 17 Tc3 Df5.

 

Suurmond-Van Putteng

Suurmond-Van Putten, stelling na 16. h5.

 

Ik deins hiervoor terug, ook omdat 16...Lxc2 op latente wijze de toren op a1 zou activeren. De optie die ik kies is 16...Lf5 en na 17. Tc3 De8 doet mijn tegenstander een zet die met de nodige spin wordt geslagen: 18. Lc7. Dit wint een pion voor wit en het is aan zwart om compensatie te zoeken, wat sowieso maar matig lukt, zegt ook vriend Fritz. Enkele uren later staat het zo:

 

Suurmond-Van Putten

 

Vraag niet hoe, maar zwart is toch uit de problemen geraakt. Winstkansjes zijn er na bv...40...Dd4. Hier blunder ik helaas met 40...Tfe8, op de laatste zet voor de tijdcontrole. Schaken is geen dammen, en wit gaat dat hapje op e8 gewoon negeren. Met 41. Txf2 elimineert hij eerst mijn grote troef op f2, waar ik in mijn haast gemist had dat na 41...Dg1+ de toren er weer tussenspringt op f1. Wit staat nu gewonnen, want de kwaliteit is onder alle omstandigheden alsnog terug te pakken en dan beslist ofwel de vrije d-pion, ofwel de tochtige positie van mijn koning en anders wel de structuur van mijn pionnen, die tot overmaat van ramp met hun drietjes nog in de minderheid zijn ook tegen het witte kwartet. Mijn stelling telt vier structurele minnetjes en dat zijn er eigenlijk drie teveel.

 

Suurmond-Van Putten

 

Ik speel in arren moede 41...Dd4 en bied remise aan. Ik zie verscheidene winstwegen voor wit en kan slechts hopen dat mijn tegenstander zal afzien van prozaïsche killermoves als 42 Lxe8. 42 Ld3?! Gelukkig is de heer Suurmond dichter. Niet alleen slaat hij mijn remiseaanbod beleefd af, ook versmaadt hij de kwaliteit op e8. Snel antwoord ik 42....Ta7! Zo komt mijn eenenveertigste zet mooi uit de verf, ik vermoed dat wit deze parade over het hoofd gezien heeft.

 

Intermezzo: Alidston wijst me rond deze tijd veelbetekenend op zijn horloge, mijnheer heeft honger. Ik geloof dat hij zelfs al getracht heeft een pizza per drone te bestellen, maar dat bleek dat deze technologische vooruitgang Hengelo nog niet bereikt had. Het geknor van zijn maag wordt echter nog overstemd door ander lawaai. In deze fase worden we opgeschrikt door gillend tikkertje spelende kinderen in de aanpalende ruimte. Een verjaardagsfeestje is in volle gang, zo begrijp ik later. Gelukkig leerde ik mijzelf ooit aan om me niet te ergeren aan geluid, maar gewoon mijn handen op mijn oren te leggen. Dit trucje keek ik af van Erik Hoeksema in het jaar dat hij mijn teamgenoot was (In de categorie Opa vertelt: KNSB 1991-1992 toen ik een jaartje op een laag bord mocht spelen voor Groningen 1). Mogelijk leidt het mijn tegenstander wel af, al blijft zijn blik tot het laatst stoïcijns op het bord gericht.

 

De partij gaat verder: 43 Tg2+ Kh8 44 Db5 Tc8 45 c3 De3 46 Te2 Dg1+ 47 Ka2 Dg7 48 Te6 Td8 49 Db6 Tad7 50 Lb5 Tf7 51 Le8 Tb7 Zwart is al zettenlang veroordeeld tot het heen-en-weer sjoelen van zijn torens. Het allesbeslissende moment van de partij is nu daar!

 

Suurmond-Van Putten

 

52 Dxd8! Een heuse smash! Maar wit zeilt wel scherp aan de wind. Dit lijkt fraai te winnen, evenwel de bedenker van het moois mist (zo blijkt zo dadelijk) de prachtige verstopte pointe aan het eind van de combinatie. Daarom zou het uitroepteken ook vervangen kunnen worden door een vraagteken, want rechttoe-rechtaan winstzetten zijn er genoeg, bijvoorbeeld 52 Df2 was een sterke zet. 52...Txb2+ De enige praktische kans. Voor een moeizaam eindspel na het objectief betere 52..Lxd8 wilde ik bedanken. Ergens hier zie ik al wel het matnet opdoemen dat over enkele zetten ontstaat, mijn gezichtsuitdrukking op de foto onderaan dit verslag bewijst het. 53 Ka3 Ta2+ 53 Kxa2 Dg2+ 54 Ka3 Lxd8

 

Suurmond-Van Putten

 

55 Lc6?? De facto het verschil tussen winst en verlies. Wit wint fraai na 55 Le5+ Kg8 56 Lh5! (of gelijk 55 Lh5, dat kan ook.) Zie analysediagram.

 

Suurmond-Van Putten

analysediagram na 56 Lh5.

 

Na 55 Lc6 is het objectief weer remise, praktisch zijn de kansen opeens zelfs aan zwart. 55...Dg5 56 d6 Dc1+ 57 Kb3 Db1+ 58 Ka3(?)

 

Wits laatste zet kun je nauwelijks een vraagteken geven. Het mijnenveld in met 58. Kc4 weet Fritz nog remise te houden, een mens met weinig tijd op de klok lukt dat niet. Ja Carlsen wellicht, maar dan niet op de dag van bovenstaande puntendeling tegen Putski. Een voorbeeldvariant: 58. Kc4 Da2+ 55 Kc5 en nu kan 55...Dxe6 natuurlijk niet vanwege 56 Ld5, maar 55...Lb6+? wat ik waarschijnlijk gespeeld zou hebben, faalt ook! Na 56 Kxb6 Dxe6 57 d7 wint wit. Zwart had dus eeuwig schaak moeten houden in deze variant. Weet ik niet, of ik dat zo snel gevonden zou hebben....ja heel misschien op de dag van eerdergenoemde remise tegen Carlsen. 58...Lg5

 

Suurmond-Van Putten

 

59 Te8+ Kf7. Game, Set and Match. 0-1.

 

partij van de dag

 

Onder het toeziende oog van Boris: stelling na 53...Dg2+
Putski's gezicht verraadt wel dat hij er niet gerust op is. Hij ziet zichzelf op dat moment potentieel op korte termijn matgaan.
Het biertje links van het bord behoort Jan P toe, van wie alleen het helmdos zichtbaar is op deze foto.
De buik aan de linkerzijde is van Alidston. Hierin bevindt zich op dat moment een sterk knorrende maag.

 

Resumé

Rest één conclusie, kernachtig door Peter verwoord: "We zijn vandaag een half bordpunt op Sissa ingelopen." Na zes wedstrijden staan we samen met Sissa II bovenaan. Sissa II 10 Mp 35 Bp, Spassky's 10 Mp 33 Bp. Op het forum van Sissa maken ze zich lichte zorgen over 21 maart, de dag van de kraker. Dat is prima, dat doen wij namelijk niet, we hebben helemaal niets te verliezen. Klassenbehoud werd vandaag immers veiliggesteld. En Magnus en ik moeten maar gauw eens een maandagavond prikken, bij Staunton.

 

HSC-Stork 1854 - Spassky's 1970 1 - 7

1. Thomas Hummel 1858 - R. Kroon 2157 0 - 1

2. Rik Suurmond 1897 - H.van Putten 2091 0 - 1

3. Johnny Hamspsink 1673 - Dries Koster 2014 0 - 1

4. Han Kuik 1884 - Jan Postma 1997 0 - 1

5. Rudie Hamspink 1873 - Alidston Henries 2004 ½ - ½

6. Regobert Eijkelkamp 1892 - Henk Jansen 1797 0 - 1

7. Sjaak Piest 1931 - Peter Bodewes 1858 ½ - ½

8. Wouter Lardinois 1866 - Jan Kroon 1838 0 - 1

 

 

Nulmeting: Spassky’s – Philidor 1847 2: 6 - 2

verslag: Rolf Yska

 

Tegen 16.00 betrad uw verslaggever afgelopen zaterdag het Denksportcentrum om zich op de hoogte te stellen van de verrichtingen van zijn teamgenoten. Spassky’s runner-up in de 3e klasse een ongekende klassering. Eens kijken of vandaag die klassering waargemaakt zou worden. Ditmaal tegen team 2 van “Traditionsverein” Philidor 1847. Ik herinnerde mij dat we afgelopen seizoen moeizaam gelijk hadden gespeeld tegen team 3. Dan verwacht men geen gemakkelijke middag achter de houtjes.

 

De oogmeting is gratis maar de oogmeting zwart op wit niet. Ik had afgelopen week hierover een verschil van inzicht met de opticien. Eens kijken of dat ook zou doorwerken in mijn beoordelingsvermogen van de stellingen die op het bord stonden. Voordat ik een kans had een blik op de borden te werpen, had de altijd bijzonder spraakzame vervangend teamleider mij in een paar rake typeringen reeds gemeld dat Jan P. al had verloren maar dat we gewoon gingen winnen omdat we goed stonden. Nu had ik de gehoortest prima doorstaan en was die boodschap goed doorgekomen. Nu is het ook niet verstandig dat oordeel van de teamleider aan te vechten want Kosterlogica laat zich niet logisch verklaren. Na een rondje langs de borden kon ik echter niet anders dan de zienswijze van de teamleider onderschrijven. We gaan naar een verschillende opticien maar kijken door dezelfde bril.

 

Ik zag dat Philidor aan het 1e bord een speler had geplaatst die je daar op grond van zijn speelsterkte niet direct zou verwachten. Maar het blijkt dat het niet gaat om een tactische opstelling maar om een vast ritueel. Het 1e bord rouleert per wedstrijd. Wat daarvan de reden is, is niet helemaal duidelijk. Aangezien we niet gesponsord worden, hebben we aan het 1e bord geen grootmeester zitten aan wie je na afloop van de partij gaat vragen nadat je geveegd bent “mijnheer mag ik een handtekening van u?”. Aan het 1e bord zit Roelof Kroon en aan het 8e bord Jan Kroon. Gewoon glashelder. En gewoon goed want ze wonnen beiden overtuigend. Goed gezien door de teamleider.

 

Als je Hans Klok om een handtekening vraagt dan is je portemonnee opeens verdwenen. Dat gevoel moet Jan Postma hebben gehad nadat hij in de opening in een valletje was getrapt. Hij moest een stuk inleveren. En dat in een opening waar hij toch wel veel verstand van schijnt te hebben. Als je met een vraag zit over je belastingaangifte, je spaargeld wil parkeren op de Kaaimaneilanden of je zit met een vraag over die desbetreffende opening, dan vraagt men deze specialist. Nu wil het feit dat een veel sterkere schaker onlangs in Gent hetzelfde was overkomen tegen Vermaat. Shit happens. Een uitgekookte schaker kiest zijn slachtoffer zorgvuldig.

 

Onze 2e Jan en 2e Kroonjuweel stond erg aanvallend opgesteld. Of dit de vrucht was van pastorale arbeid, het moet haast wel. Jan was er met wit in geslaagd een overtuigende batterij van torens en dame op de d-lijn te zetten. Dit in combinatie met een sterke loper en een pionnenwals op de lang gerokeerde koning. Dit bleek snel beslissend vooral na een foutje van zwart. Dit was een mooie partij om te analyseren, omdat ook zwart gevaarlijke tactische wendingen had kunnen creëren (o.a. langs de g-lijn en de diagonaal g1- a7) die het wit een stuk moeilijker hadden kunnen maken. Nu leek het een ogenschijnlijk simpele walk-over.

diagram9

 

Zwart speelde hier 22.;c5. Met 22.;Ph5 krijgt hij voldoende tegenspel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Evert aan bord 4 had een pion meer in het middenspel en een intimiderend initiatief. De pluspion ging naar voren en daarna ging er nog een pion de vijandelijke linies in. Het slot van de partij was historisch voor mij aldus Evert. Na de minorpromotie van een paard gaf zwart direct op. Of dit de beste keus was en misschien zelfs optisch bedrog, misschien niet maar wel het lekkerst. Service met een glimlach.

diagram10
De slotstelling met minorpromotie verdient een diagram. Hier volgde 35.d8 Paard met schaak!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maurits speelde prima in een voor hem bekende stelling. Even leek het er op dat zijn tegenstander gevaarlijke dreigingen tegen zijn koning kon creëren met 26. f6!.

diagram1

 

Maurits vroeg zelfs of hij remise aan kon bieden. Dat mocht hij zelf bepalen volgens de onweerlegbare logica van de teamleider. Gelukkig besloot Maurits nog eens goed te kijken en door te spelen. Toen zijn tegenstander wat minder nauwkeurige zetten deed was het snel bekeken. In de analyse bleek dat Maurits eerder zelfs nog wat meer risico had kunnen nemen, hij stond veel beter dan gedacht.

 

 

 

diagram2
Slotstelling

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Putski stond ook al een pion voor en met aanval.

diagram3

 

Hier speelde Putski verrassend 10. Dg6x! hetgeen hem een vrijwel gewonnen stelling opleverde, want op ...Pxc4 volgt de tussenzet Dg3 met de dreiging Lxh6 en ondekbaar mat.Het was dan ook relatief snel afgelopen. In het vervolg drong Putski namelijk de zwarte stelling binnen en dat besliste de partij.

 

 

 

 

 

 

 

Roelof onze man in de hotseat op stoel 1 deed het rustig aan. De tegenstander had het moeilijk en kwam in een gelijk lopereindspel terecht ten koste van een pion minder en een gedekte vrijpion. Dit leek teveel om alle lekkages te dichten. Ook hier werd het punt toegevoegd aan het scorebiljet. In een nagekomen mail zegt Roelof het volgende over deze partij: “Ik heb achteraf nogal gelukkig gewonnen. Mijn tegenstander zei na afloop al
dat hij eenvoudig remise had kunnen houden door niks te doen en dat klopt gewoon. Cruciaal was dat hij zijn e-pion opspeelde en daardoor veld d4 voor mijn loper vrijkwam.
Voor de rest een goede partij, één grote kans gemist. Ik zag de zet wel, maar durfde hem niet aan.”

diagram4

 

Wit speelde hier foutief 39.e4??. Volgens Roelof moet wit 39.h4! spelen en dan zal het wel remise worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hadden nog 2 partijen te gaan die van Janski en die van Peter. Mijn voorzichtige conclusie is dat zeker Janski had kunnen winnen en Peter waarschijnlijk ook. Beide Philidor spelers boden echter maximaal verzet en sleepten daardoor beiden remise uit het vuur.

Ik heb nog met Janski en zijn tegenstander zitten analyseren. In eerste instantie een paard op b7 en later een toren op b7 stonden daar geparkeerd en konden niet naar buiten. Daar had munt uit geslagen kunnen worden. De metselaar in Janski won het echter van de architect. Janski speelde muurvast b4- b5. Veld b5 had hij juist kunnen gebruiken om met zijn loper binnen te dringen voor materiaalwinst. Hierna is het moeilijk vast te stellen of er nog reële winstkansen in hebben gezeten.

 

diagram5

 

Wit moet hier zijn loper naar a4 spelen en dat levert hem goede winstkansen op.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Peter speelde een wisselvallige partij.

diagram6

 

In deze stelling speelde Peter 36; h4?!. Sterk is hier 36;Df6! 37. Kg2;Tb2 38.De1 Tf2x!

 

Peter stond daarna super in een toreneindspel met pion meer en de betere structuur. De pluspion was een vrijpion die helaas moeilijk naar het promotieveld te schuiven bleek.

 

 

 

 

 

diagram7

 

Later ontstond de volgende stelling.

Putski gaf aan 53.;Td5 54 Ke6 g5!! En zwart wint. Nu liet Peter liet het voordeel verzanden. Remise.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6-2 is niet eens een geflatteerde uitslag. Partijen die beter stonden werden gewonnen of eindigden in remise. We blijven 2e in de rangschikking.

 

 

 

Emanuel Lasker tegen de Spassky's

verslag: Evert Janse

 

Inleiding
De laatste keer dat ik een verslag schreef over een schaakwedstrijd was in mijn herinnering decennia geleden bij de Schaakclub Groningen. In die tijd probeerde je op humoristische wijze een verslag te maken van een wedstrijd en 'en passant' ook nog op luchtige wijze de aparte mannen uit jouw team te portretteren. Vele jaren zijn verstreken en ik merk dat er plotseling iets veranderd is. Nog steeds ben ik niet grijs, maar de leeftijdteller staat inmiddels wel op 58. Ik beschouw mezelf als een gelukkig mens, want mijn gezondheid is goed en ik houd van mijn dierbaren. Ik vind het leven zo 'leuk' dat ik zeker tot mijn honderdste door wil.


Leuk
Dat is veranderd, maar hoe dat is lastig te zeggen. Mijn vader zei vroeger vaak tegen mij: “Evert, op het gladde pad van de humor zijn al vele mensen hard onderuit gegaan.” Daar heb ik vaak over na lopen denken. Het is een moeilijk begrip die 'humor'. Wel is het zo, dat ik altijd gedacht heb dat de ware humor pas daar ontstaat, als mensen niet leuk willen zijn. Daarom heb ik moppenvertellers ook altijd verdachte lieden gevonden. Ooit zou ik optreden in de Kleine Zaal van de Oosterpoort, omdat mijn collega's mij als 'leuk' beschouwden. Ik kreeg al buikpijn bij de gedachte en toen ik plotseling directeur in Leeuwarden kon worden, heb ik het optreden dan ook lafhartig afgezegd. Met het voortschrijden der jaren is mijn humor nog verder afgenomen. Neemt de humor van mensen af naarmate ze ouder worden? Of is het zo dat ze zich minder hoeven te profileren en daarom niet meer zo nadrukkelijk 'leuk' willen zijn? Dat lijken retorische vragen, maar hoe moet het dan verder met dit verslag? De Spassky's zijn uitstekende schrijvers. Welke kant moet het op?


Keuze
Lastig. Er zijn wel aanknopingspunten. Het kan bijvoorbeeld kort: “Twee remises, twee overwinningen voor Lasker, twee overwinningen voor Spassky's, twee overwinningen van Lasker. Uitslag 5-3. “ Dan ben ik wel snel klaar, maar dat lijkt me niet in de geest van de Spassky's.


Schoonmoeder
Eerste verhaallijn. Het lijkt me dat Spassky's wel van verhalen over 'schoonmoeders' houden. Immers, als een man over zijn schoonmoeder begint, gaat iedereen er nog eens goed voor zitten. De beleving van schoonmoeders heeft al vele cabaretiers houvast gegeven. Dit verhaal begint op de vrijdagavond voor de wedstrijd. Zoals bekend houdt de gesubsidieerde arbeid op in Groningen. Bij de lokale omroep OOG hebben we daarom per 1 januari 2015 zes mensen moeten ontslaan. Het afscheidsetentje is op die bewuste vrijdagavond. Een van de zes medewerkers is M.K. Het toeval wil dat zijn schoonvader ooit in de Drents ziekenhuis de operatie heeft verricht van de kunstheup van mijn schoonmoeder. In mijn afscheidsspeech maak ik van dit toeval dan ook melding. Maar er is meer. Het verhaal neemt een romantische wending. Tot zeven jaar geleden woonde mijn schoonmoeder in haar eentje in Vries (Drenthe). Zij was toen 74 jaar. Op een avond ging de telefoon:“Met Wim, ken je me nog?” Het bleek de eerste liefde te zijn van mijn schoonmoeder van 55 jaar daarvoor. De liefde bloeide weer op en sindsdien zijn ze onafscheidelijk. Ik hoor de Spassky's morren: “Wat heeft die schoonmoeder van die nep-Janski met onze wedstrijd te maken? “ Nou ja, een jaar geleden is zij gaan samenwonen. Waar, dat laat zich nu wel raden....Sint Jacobiparochie!


Pelgrims
Tweede verhaallijn. Met de 'Postmobiel' belandden Possie, Peter en ik veel te vroeg in Sint Jacobiparochie. Ik doe de mannen maar niet het voorstel om op zoek te gaan naar mijn schoonmoeder, daarom komen we al snel terecht bij de merkwaardige kerk in het dorp, die in 1530 is gebouwd. De kerk is twee zaterdagen per maand open om vragen te kunnen stellen over onder andere de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela. Een van de tochten van de pelgrims van Sint Jacob loopt via deze kerk. Wat moet ik met deze verhaallijn? Hooguit kun je zeggen, dat als we naar binnen waren gegaan, dat de wedstrijd wellicht anders afgelopen was.


Mijn tegenstander
De derde verhaallijn. Hij was die nacht om half drie naar bed gegaan, omdat hij met een team mee had gedaan aan een speurtocht van 26 km! Een wedstrijd tegen honderd andere speurtochtteams. Interessant gegeven, maar voor het verslag kan ik er niet veel mee. Hooguit verklaart het onze snelle remise, omdat ik zelf ook een nogal vreemde avond achter de rug had (zie eerder). RvdV vertelde me dat hij uit de omgeving van Driesum kwam en dat veel familie van hem, onder andere zijn zus, daar nog woonde. Weer een mogelijke oplossing voor het verslag diende zich aan.


Driesum
De vierde verhaallijn. In 1968 werd mijn vader wees. Hij kreeg een erfenis van 7.500 gulden en aangezien wij zeshoog in Den Haag in de flat woonden, besloot hij een huisje in Driesum te kopen. Alle vakanties gingen we van Den Haag naar Driesum. Ik zou het verhaal kunnen vertellen van de stadsjongen die ging vissen in Dokkummer Trekvaart en ging melken bij de boer. Dat had wel iets, maar voor een stedeling waren vooral de wratten op de uiers een beproeving. Ook schieten de bamischijven in Dokkum me te binnen. Nadat ik met wat Haagse vriendjes ieder vijf bamischijven in Dokkum had gegeten, wist ik ze op de terugtocht op de fiets naar Driesum toch nog te kloppen. Vlak voor de thuiskomst haalde ik triomfantelijk een zesde bamischijf tevoorschijn. Dat moment van glorie ben ik nooit meer vergeten. De vierde verhaallijn biedt verder weinig perspectief. Wacht eens even? Wie was er ook weer geboren in Driesum? Jannes van der Wal!


Jannes van der Wal
De vijfde verhaallijn. Over hem zou ik veel kunnen vertellen. Hilarische verhalen zou ik kunnen herhalen en er nog wat aan toe kunnen voegen. Dagelijks zagen we elkaar in De Evenaar in de Folkingestraat. Ik houd het bij een persoonlijk verhaal. Laatst vond ik bij het opruimen van de boekenkast een ongeopende brief, die ik bij Jannes door de brievenbus heb gegooid. Die brief is nooit geopend, want hij was te laat. Jannes was in zes weken tijd gesloopt door een ongeneeslijke ziekte. Ik besloot hem een brief te sturen, alleen stelde ik het schrijven nogal uit. Uiteindelijk heb ik de brief op een maandagavond in september 1996 rond zes uur bij Jannes in de Nieuwstraat bezorgd. Toen ik hem een paar dagen later bezocht om afscheid van hem te nemen terwijl hij in zijn kist lag, kreeg ik de ongeopende brief terug van de broer van Jannes. Uit zijn verhaal kon ik reconstrueren dat Jannes die bewuste maandagavond vlak voor zes uur is ingeslapen om niet meer wakker te worden. De volgende dinsdagmorgen was hij overleden. De brief bleek nu ruim 18 jaar later nog steeds ongeopend bij mij in een boek te liggen. Ik heb de brief ook maar dicht laten zitten. Het is een merkwaardige gedachte dat die brief op de schoorsteenmantel stond in de kamer tijdens het overlijden van Jannes. Een stille getuige. We missen hem nog steeds.


De wedstrijd
Ik kom er niet uit. Mijn schoonmoeder, de pelgrims, mijn tegenstander, Driesum en Jannes van der Wal. Er zijn ongetwijfeld allerlei verbanden te verzinnen, maar daarmee heb ik de wedstrijd nog niet verklaard. Vooruit met de geit. Dries en ik waren heel snel klaar met remise. De partij van Dries was een stuk interessanter dan de mijne. Dries had een pion meer, maar positioneel mankeerde er van alles aan. Met de remise waren beide spelers dan ook tevreden. (1-1) Peter was de vorige drie wedstrijden als laatste klaar, maar dit keer niet. Hij zag een penning over het hoofd en de gevolgen waren verschrikkelijk. De slotstelling deed pijn aan de ogen. In de tussentijd gold dat ook voor de stelling van Putski. Om onverklaarbare redenen deed hij in de opening een andere paardzet, dan in zijn zeer succesvolle partij in Enschede. Daarna kon Henk nog een tijdje keepen, maar moest uiteindelijk toch de koning omleggen. (1-3) De Spassky's vochten goed terug en dat was niet zo vreemd, want in de vensterbank van de speellocatie in De Aardappelbeurs, hadden we een mooi portret van Spassky opgesteld. De aansluitingstreffer kwam van Alidston. Net als in de vorige wedstrijd kwam hij totaal verloren te staan. Dan moet je als tegenstander dus vooral gaan opletten! Dit keer gaf Alidston een kwaliteit weg en dat leek teveel van het goede. Echter, zijn tegenstander deed een zet die de kern van de stellling niet raakte. Vervolgens kwam Alidston terug in de wedstrijd en speelde met een hartverwarmende koningsaanval de zwartspeler totaal van het bord. (2-3) De gelijkmaker kwam daarna van Possie, met alleen de zware stukken nog op het bord en enige pionnen, had hij duidelijk een positioneel voordeeltje. Nadat alle stukken optimaal stonden, kwam de koning van Jan naar voren. Op het geschikte moment werden alle stukken geruild, waarna Jan het pionneneindspel won. (3-3) Alle ogen waren toen gericht op Roelof en Janski. Onze man uit Ten Boer had dit seizoen al zijn partijen nog gewonnen, zowel in de competitie als voor de beker. Ook tegen de sterke Tjalling Wiersma liep het weer op rolletjes. Na zeven zetten stond Roelof al een pion voor (+1.25) en met ijzersterk spel liep dat voordeel op en zo had hij op de 28e zet met het pionzetje (g3) zelfs op (+2.91) kunnen komen. Maar wat er overbleef was ook voldoende voor de winst. Mogelijk dat de ziekte van de dagen ervoor hem op is gebroken, maar dat wilde Roelof zelf zeker niet als excuus aanvoeren. Feit is wel dat hij in een gewonnen stelling besloot om zijn loper te offeren voor een snelle winst. In zijn vooruitberekening denkt hij een toren van de tegenstander op de b-lijn te hebben gevisualiseerd, terwijl dat ding op c1 stond. Het offer klopte dus niet en de prachtig opgezette partij ging plotseling verloren. (3-4) Roelof: “Ik heb de wedstrijd weggeven.“ Zo voelt dat natuurlijk op dat moment, maar we spelen natuurlijk met acht man en zonder zijn uitstekende spel dit seizoen hadden we er veel minder voor gestaan. Een belangrijk moment in de wedstrijd blijft het natuurlijk wel en daarom dit diagram:


Kroon-Wiersma

 

Bord 1: Kroon-Wiersma, stelling na 36...Kg7


In deze stelling speelde Roelof 37. La8 Pxa8, 38. b5 er volgde 38..Pb6 en hij moest 15 zetten later opgeven. Na bijvoorbeeld 37. Ta2 om de toren via d2 naar d7 rond te spelen, zou wit het winnend voordeel hebben kunnen vasthouden.

Als laatste was nog Janski over. In een eerder stadium had hij gezien de stand van de wedstrijd remise afgeslagen. De remisestand veranderde echter in een stelling met een mindere loper dan zijn tegenstander, die uiteindelijk naar een gewonnen pionneneindspel afwikkelde. (3-5)


Conclusie
We verloren met 5-3 van een sterke tegenstander. Met een beetje geluk had er zelfs een 4,5-3,5 overwinning ingezeten. In de vorige wedstrijd was het Vrouwe Fortuna wel aan onze zijde, dus dat compenseert het weer. Met vijf ploegen staan we met 6 uit 4 qua matchpunten gezamenlijk bovenaan en door de bordpunten tweede. Het beloven nog vijf spannende wedstrijden te worden, met onder andere nog SISSA2 en Sneek nog op het programma.


Emanuel Lasker 2051 - Spassky's 1993 5 - 3

1. Tjalling Wiersma 2189 - R. Kroon 2166 1 - 0

2. Sikko Ros 2218 - H.van Putten 2105 1 - 0

3. Ronald van der Veen 1946 - Evert Janse 2024 ½ - ½

4. Erik Bosma 1958 - Dries Koster 2014 ½ - ½

5. Rienk Sijbesma 2129 - Alidston Henries 2004 0 - 1

6. Dolf Wissmann 2045 - Jan Postma 1997 0 - 1

7. Murk Viersma 1876 - Henk Jansen 1797 1 - 0

8. Jan Hibma 2046 - Peter Bodewes 1858 1 - 0

 

 

Een engeltje op de lat

Spassky's – HSP Veendam 5-3

verslag: Henk van Putten

 

De Spassky's zijn alweer aan hun 8e seizoen bezig in de KNSB. Dat betekent dat zaterdag 22 november, de 3e ronde van het seizoen 2014-2015, de 66e KNSB-wedstrijd op het programma stond. In die wedstrijden is veel gebeurd. Spelers stonden soms huizenhoog gewonnen, één teamgenoot had zich zelfs de gewoonte aangemeten om dan pronkend als een pauw rond te gaan paraderen...één momentje van nonchalance en....weg al het werk van een middag. De kosten gaan voor de baat, er is veel leergeld betaald. Andersom is uiteraard ook geregeld voorgekomen, in iedereen die vertikt al te snel op te geven schuilt immers een ontsnappingskunstenaar - ik ken gelukkig weinig teamgenoten die de handdoek (te) vroeg werpen. Ja: Jan Postma gaf in Apeldoorn eens op in gewonnen stelling, ook dat is gebeurd.


Zo gelukkig als wij afgelopen zaterdag wonnen, en passant ook nog eventjes onze eerste koppositie ooit in de KNSB pakkend, is zover mijn herinnering strekt niet eerder voorgekomen. Onze wedstrijden hadden tot nu toe vrijwel altijd een min of meer 'eerlijke' uitslag gekend. Natuurlijk verloren we wel eens nipt met 3.5-4.5 en was er gejammer, even zo groot als ons gejuich was om een zwaarbevochten 4.5-3.5 zege op een ander moment. Een bal kan via de paal het veld weer in springen, of net de goede kant op rollen. Alles is en blijft statistiek; meestal middelen zich mee- en tegenvallers zich wel uit; zelfs binnen één wedstrijd.


De uitslag van Spassky's - HSP Veendam echter viel uiterst rechts in de normaalverdeling; misschien niet die zoals vooraf ingeschat (lees Peters verslag van de vorige wedstrijd en zie de voorspelling die hij Koster toedenkt te zullen doen), maar wel die van de situatie na zo'n drie uren spelen: Op de schaal van Fritz lopend van bord 1 naar bord 8: Roelof min 3, Putski min 5, Alidston min 3, Evert 0, Peter min 3, Maurits 0, Janski 0, Rolf 0. Vier verlorenstaande partijen, vier gelijk (of al geëindigd in remise). 2-6 was geen gekke voorspelling. Dries deed haar zelfs. Jongens: dit wordt een drama. Onderstaande fragmenten laten zien dat deze prognose zeker niet overdreven was.


Lulof-Kroon

 

Bord 1: Lulof - Kroon, stelling na 29...Lxh2?

 

Roelof had een sterke partij gespeeld, maar rond de 26e zet sloop er onzekerheid in zijn spel. Wit had hier serieuze winstkansen gekregen na 30. Pb5. Gelukkig koos hij voor 30. Pc6 waarna 30...Tc4 een belangrijk tempo opleverde en de stelling binnen de veilige marges bleef. De afwikkeling even later naar een gewonnen eindspel door Roelof was fraai:


Lulof-Kroon

 

Bord 1: Lulof - Kroon, stelling na 35. b4

 

35...Txc3! 36. Txc3 Lxd4 37. Tc8 Txc8 38. a8D Txa8 39. Txa8+ Kh7 en het resulterende eindspel was eenvoudig gewonnen voor zwart.


Putski-Geeraets

 

Bord 2: Putski - Geeraets, stelling na 27. Tc8.

 

Door een rekenfout was ik in de opening een stuk kwijtgeraakt, met minimale compensatie. De enige reden dat ik nog speelde was dat tegenstander Geeraets weliswaar zetten deed die de winst vasthielden, maar niet de handigste weg koos. Heel lang was het opschuiven met de f-pion voldoende geweest om mijn verzet te breken. In de diagramstelling wint 27...Pb6 nog steeds: 28. Tb8 Db1+ 29. Kf2 Dc2+ en 30...Dc7. Geeraets zag het niet meer en verspeelde met 27...h5?? zijn stuk: 28 Txd8+ Kxd8 29 Da8+ Ke7 30. Da3+ en remise overeengekomen na herhaling van de laatste drie halve zetten.


Wielenga-Henries

 

Bord 3: Wielenga-Henries, stelling na 25...dxc5.

 

Zwart is positioneel eerst op de koningsvleugel de duimschroeven aangedraaid en, alsof dat nog niet genoeg was, vervolgens ook nog eens op de damevleugel. Gelukkig komt Alidston in tijdnood en blijkt Wielenga er niet ongevoelig voor te zijn een schuin oogje op Alidston klok te houden. In de diagramstelling zou het doek na 26. Txc5 gevallen zijn, 26. Txa6?? bokt een loper weg in één. Alidston liet niet meer los, onderwijl toeschouwer Jan Postma nog wel een paar maal tot waanzin drijvend door de klok tot 5 seconden terug te laten tikken.


Logtmeijer-Bontjer

 

Bord 6: Logtmeijer-Bontjer, stelling na 27. Dd2.

 

De stelling is al de hele partij gelijk, zwart hoeft slechts de dreigingen rond punt h6 adequaat te pareren om de witte kansen in de kiem te smoren. Een goede zet was nu 27...b3 geweest, maar dat is niet makkelijk te zien. 27...f5 is ook zeer speelbaar. Zwart zag het gevaar te laat en liet 27...Kh7? los. 28 Th4 1-0.

 

Borden 4, 7 en 8 lieten remises zien, waarbij het evenwicht nooit verbroken leek te zijn, maar waarbij wel overwegend tevredenheid overheerste bij de onzen.
Evert: "Licht voordeel in opening, daarna twee mindere zetten. Sterk spel zwart, -0.51 of zoiets. Daarna kon ik d5 spelen en afwikkeling naar potremise stelling."
Janski: "Goede pot. Tevreden met spel."
Rolf: "Fritz vindt het steeds iets beter tot beter voor wit. Een plusremise."

 

Dan ontbreekt nog één partij: die van bord 5. Dat aan dit bord een eventuele beslissing altijd in het voordeel van een Peter zou zijn, stond vooraf met 100% zekerheid vast. Helaas werd het niet onze Peter. Hier hield de tegenstander schaamteloos vast aan de verwachte uitslag na drie uren. Kan het ermee te maken hebben dat de tegenstander van Bodewes de wiskundige Riksten was? Peter B. miste één kans:


Riksten-Bodewes

 

Bord 5: Riksten-Bodewes, stelling na 25. Tf1?

 

Wits laatste zet was niet handig. Zwart had nu een voordelige stelling kunnen bereiken met 25...Pg3. Helaas bracht hij met Lg3 een ander stuk naar dit veld, waarna wit de partij naar zich toetrok: 26. Lf3 Dh4? 27. Lxe4 xe4 28. Lc3!

 

Overigens speelt Riksten normaal op één. Toen hij op vijf plaatsnam vermoedden wij een tactische opstelling, maar de reden hiervan was een andere: Peters broer was de dag ervoor in het huwelijk getreden en de nacht daardoor kort geweest.

 

5-3 dus, completement comme prédit par Dries. En de koppositie! De concurrentie, bij monde van G. Knol, teamleider van Sissa 2, wilde deze vooral toeschrijven aan ons lichte programma tot nu toe. Wij kunnen inderdaad niet tegenspreken dat we noch tegen Sneek, noch tegen Lasker hebben gespeeld. Overigens zijn we ook Stork nog niet tegengekomen. En nog iets: Sneek, net zo min als Lasker, reikte aan onze score tegen HSP Veendam respectievelijk Dr. Max Euwe. De Twee Kastelen leed zelfs zijn enige nederlaag tot nu toe tegen ons. Maar laat ik ervoor waken dat wij, pronkend als een pauw, onze eerste plaats hoog van de kantelen bazuinen. Niet alleen een wedstrijd, ook een seizoen kan zomaar kantelen.

 

Aan het eind van de middag laten wij de zeeslang Fluit-Dijkstra (Sissa-Sneek) voor wat hij is (dit was remise en dit bleef remise), bij vertrek loop ik nog een uitgelaten John Riksten en Hans Polee tegen het lijf: Staunton heeft eindelijk ook eens gewonnen (Staunton-Sneek 2), 6-2, daar dus wel. In een door Alidston gepromote pizzeria, Johnny en Hans geheten, zijn een paar van de geserveerde pizza's te zout. Niet die van Roelof en mij, toch spreken wij nog even over het zout der aarde, wandelend in de richting van Atlantis. Laat 66 overigens ook het aantal boeken in de (protestantse) bijbel zijn.

 

Blijft de vraag wie toch dat engeltje op onze lat was....we kunnen er in dit ondermaanse slechts naar gissen. Laat ik besluiten met een foto, die een aanwijzing zou kunnen zijn. Iemand had beloofd blunders te komen aanschouwen en er was op hem gerekend. Na zijn komst waren het niet de Spassky's, doch onze tegenstanders wie de blunders -spontaan en in grote getale- uit de vingers begonnen te slaan. Een ieder trekke zelf zijn conclusies!

 

Fluwelen stoel

 

(klik op de foto om het raadsel verder te ontrafelen)

 

(c) foto's Roland Kroezen, onze trouwe en sympathieke wedstrijdleider.

 

Spassky's 1960 - HSP Veendam 1935 5 - 3

1. R. Kroon 2166 - J. Lulof 1900 1 - 0

2. H.van Putten 2105 - V. Geeraets 2068 ½ - ½

3. A. Henries 2004 - W. Wielenga 1980 1 - 0

4. E. Janse 2035 - J. Havinga 2002 ½ - ½

5. P. Bodewes 1860 - P. Riksten 2085 0 - 1

6. M. Logtmeijer 1940 - B. Bontjer 1865 1 - 0

7. H. Jansen 1798 - T. Hadderingh 1837 ½ - ½

8. R. Yska 1772 - L. Jerphanion 1751 ½ - ½

 

 

 

SG Max Euwe 4 – Spassky’s: Vis a vis in Enschede

 

Een reis naar het oosten van het land is altijd een heikele onderneming. Iedereen die het wel eens heeft gedaan kan het beamen. Er zijn altijd afslagen die de moeite van het inslaan de moeite waard lijken. Er zijn altijd rotondes die zo lekker rondgaan dat driekwart leuker lijkt dan half. En altijd wegopbrekingen die geplande routes doorkruisen. Monsterachtige trucks die in een bedaard tempo voor je gaan rijden. De plaatselijke visboer die met een grote kar net voor je de weg opdraait. Gemakkelijk en vanzelfsprekend is het nooit, zo’n reis naar het oosten. Een reis naar het westen of het zuiden is overigens niet anders, hoor. Laten we wel wezen. Valt ook niet altijd mee. Alleen noordwaarts gaat de dingen altijd wel zo ongeveer zoals gepland. Daar is het landschap en vooral het wegennet ook lekker overzichtelijk. Gewoon de A7 noordwaarts. Nergens op letten. Een beetje tussen de lijntjes blijven, er kan weinig misgaan. Voor de grens even een harinkie happen en na Nieuweschans natuurlijk weer op scherp, dat spreekt voor zich.


Maar oostwaarts dus. Met een slecht opgevoede Tomtom die bovendien een eigen willetje heeft. Niks “Bij de volgende afslag links aanhouden” of navenant. Laat staan “Bestemming bereikt”. Stom en doof worden onduidelijke pijlen afgevuurd op onduidelijke wegen. Alles wat je van Tom verwacht blijft achterwege. We hebben de schaal vergroot, we hebben de schaal verkleind, we hebben lief toegesproken, we hebben gedreigd, gevloekt en getierd. Tom bleef een beetje puberen en zijn eigen ding doen. “Kijk op de Vismarkt naar rechts, dan zie je links niets!” Vervelende knaap. Ik zou het wel weten maar Jan bleef redelijk stoïcijns. Gelukkig hebben we Janski. Die weet van wanten en die weet bovendien dat de zon opgaat in het oosten en ondergaat in het westen. Enorm handig, zulke basiskennis. Vooral als Tom zich zo schandalig gedraagt. Met Janski op de achterbank ging de reis toch nog redelijk voorspoedig. Okee, we hebben Hoogeveen doorkruist met de zon in onze ogen, op het achterhoofd en op beide wangen maar bij nader inzien waren we het er alle vier over eens dat we Hoogeveen eigenlijk al jaren op ons verlanglijstje hadden staan. Elk nadeel hep ze voordeel.


Janski vertelde, tussen het gefrunnik met zijn sextant en een zonaanbiddingsrite waar ik de fijne kneepjes niet helemaal van kan reproduceren door, over zijn voorbereiding. De overtuiging waarmee hij zijn mooie plannen ten berde bracht maakten veel duidelijk: Janski was er helemaal klaar voor. Meestal komt er dan niets van al dat moois op het bord. Bij mij niet in elk geval. Als de voorbereiding niet op zet 1 al wordt ontweken, gebeurt dat wel op zet 2 of 3. Vorig seizoen zou ik in een volgende ronde met grote waarschijnlijkheid een sterke speler treffen die door de opklimmende jaren een beetje op zijn retour was en wiens scherpte de laatste jaren achteruit ging. Ik had zijn repertoire eens even flink onder de loep genomen en een dubieuze maar zeer scherpe variant bekeken die ik een week lang elke dag even bekeek en aanscherpte. Ik was er, net als Janski vandaag, helemaal klaar voor! Op de vrijdagavond voor de wedstrijd keek ik er nog even naar, en ook naar de opstelling. Een even bord bij een uitwedstrijd… maar … dan heb ik zwart! U begrijpt dat mijn voorbereiding van wit was uitgegaan. Foutje.


Bij Janski ging het anders. Ik zat op het bord naast hem. Zag ik nou al die zetten die ik net in de auto had gehoord voorbij komen? Jazeker! De hele variant, niet te geloven. Na een zet of 15 staat hij, met zwart, heel goed. Actievere stukken, mooie open lijn. Alles is voor zwart. Totdat hij verzuimt de vinger op het grote pijnpunt van de witte stelling (d4) te leggen. Daarna is het helemaal gelijk. Maar de partij is nog lang niet gespeeld. Ik pak het taxatierapport van de firma Fritz en Co er maar eens bij vanaf zet 18. Daar speelt wit geen Lxb5 wat tot 0,00 zou leiden, maar 18. Pxb4 wat -1.46 geeft. Zwart doet ook een duit in het zakje. Geen 18. … Txc1 (-1,70) maar 18. … Lxe2 wat weer heel dicht tegen 0,00 aanschuurt. Tot slot wordt op zet 24 tot remise besloten waar wit ook Lxb4 (+ 1,24) zou kunnen doen. Een vishy partij maar zoals Janski zelf later zei: “Ik verlies niet!”


Een vol punt krijgen vanuit een beroerde stelling is natuurlijk nog veel leuker. Dat gebeurde aan precies de andere kant van de wedstrijd. Aan bord 1. Toegegeven, onze man uit Ten Boer had aanvankelijk een fantastische stelling maar had die met 18. b4? in 1 zet helemaal om zeep geholpen. Nu is Kronov er de man niet naar om dan maar de handschoen in de ring te werpen. Verre van! Hij gaat er zo mogelijk nog serieuzer voor zitten. Rechte rug, kaken op elkaar, de blik op het bord. De beloning kwam al een paar zetten later. Hieronder de stelling na 23. Pe3. Zowel 23. … Pe6 als 23. … Le6 zijn goede zetten die zwart een plusje geven. Er volgt echter 23. … h5? wat geforceerd tot winst voor wit leidt.
diagram 1

 

23. … h5? 24. Lxc8 Txc8 25. Pxd5 Dd8 (taaier is Dg5 maar ook dan staat wit geweldig) 26. Pf6+ Kh8 27. Dd2 0-1 “Je hoort mij niet mopperen” was ongeveer de tekst van de witspeler.

Een grote opluchting want het ging aanvankelijk niet erg soepel.

 

 

 

 

 

Jan en Maurits verliezen op respectievelijk bord 5 en 6 en na een paar uur spelen staan we gewoon achter. Er gingen stemmen op om de schuld, mocht het allemaal fout gaan, bij Dries in de schoenen te schuiven. Die had over de mail alweer een eclatante overwinning voorspeld en er zijn mensen die daar een groot gevaar van onderschatting in zien. Maar goed, de partijen.

 

Jan had in de opening last van een loper met pleinvrees. Daarna had hij zich ongeduldig getoond en was te snel met zijn koningsvleugelpionnen naar voren gegaan waarna zijn, aanvankelijk mooie, stelling gronding werd vermoert. Wat overbleef was een stelling met uitsluitend zware stukken die hij niet adequaat behandelde. Kleine en grotere rekenfoutjes leidden tot een stelling waarin Jan zelfs niet meer kon vissen in troebel water en uiteindelijk werd aan de andere kant van het bord de vis behendig binnen gehengeld. Jan was buitengewoon ontevreden. Terecht. Als u geïnteresseerd bent in de partij moet u de plantenbakken maar eens nakijken. Daar komen zulk soort partijen meestal in terecht. Vaak vergezeld van de pen die hij van Putski heeft geleend. Die koopt per seizoen een setje in. Een voor hemzelf (extra; hij heeft immers de pen van vorig jaar ook nog) en acht of negen voor Jan. Daar staat dan tegenover dat Putski zijn notatieboekje wel eens vergeet in de speelzaal. Die wordt dan keurig voor hem meegenomen. De aangehechte ballpoint is bij teruggave meestal wel verdwenen maar er zijn ergere dingen denkbaar.


Bij Maurits ging het in de opening al mis. Hij speelde te optimistisch in een variant die juist heel bescheiden spel vereist. Het optimistische 13. …Dc7 is vaker gespeeld en het leek alsof de witspeler de weerlegging zo uit zijn mouw schudde. Vorige week nog in de interne bij de kop gehad, zoiets. Maurits verloor een pion op de damevleugel en iets later volgde een lelijke blunder die de witspeler de mogelijkheid tot een standaardcombinatie gaf.

diagram 2

 

Wit aan zet speelde natuurlijk 27. Txf7. Het charmante beginnersboekje “Bobby Fischer teaches chess” staat vol met zulk soort wendingen. Ik zal het Maurits niet aanraden, hij kent het waarschijnlijk wel. Dergelijke fouten komen voor als je je met veel tegenwind op woelige wateren begeeft. Kleine foutjes leiden niet zelden tot grotere missers. Na de killermove Txf7 had tegenstribbelen niet veel zin meer. Zelfs een stevige slok levertraan zou het tij niet meer kunnen keren. Maurits deed nog een paar zetjes om afscheid van de partij te nemen.


Putski op bord 2 speelde een gave partij in Enschede. Zijn partij en die van onze nieuwe aanwinst Jansev (bord 3) waren beide de meest overtuigende deze dag en de mooiste zet van de dag zou logischerwijs uit een van deze partijen moeten komen. Tijdens het ronde tafelgesprek bij de plaatselijke Chinees viel de beslissing.diagram 3

 

In de stelling hiernaast vonden alle Spassken dat de zet 19. c2 de mooiste van de dag was. Een kort telefoontje met de “Weeg – en taxatieorganisatie Fritz en Co, afdeling Zet-van-de-Dagprijzen” leerde ons dat het allemaal klopte. Dus bij deze: gefeliciteerd! De prijs is af te halen bij het Denksportcentrum, afdeling Bar en Consumptiebeheer.

 

 

 


Zelf had Putski overigens een andere moment van de partij in gedachten als hoogtepunt. Met tromgeroffel, schetterende trompetten en een groepje schaars geklede, met pompons zwaaiende cheerleaders introduceerde hij de zet 6. … Pc6 aan zijn publiek. Niemand keek naar het paard, iedereen keek naar het aquarium achter hem, waar de ronddartelende, kleurrijke vissen de aandacht vroeger als waren het schaars geklede, met pompons zwaaiende cheerleaders. Ook hier bracht een kort telefoontje met de Weeg – en taxatieorganisatie Fritz en Co, afdeling Zet-van-de-Dagprijzen uitkomst. Onze aandacht voor het aquarium waar de ronddartelende, kleurrijke vissen de aandacht vroeger als waren het schaars geklede, met pompons zwaaiende cheerleaders was terecht. De zet 6. … Pc6 was leuk maar niet echt tot de verbeelding sprekend. Dit in tegenstelling tot het aquarium waar de ronddartelende, kleurrijke vissen de aandacht vroeger als waren het schaars geklede, met pompons zwaaiende cheerleaders.

 

Het waren deze zelfde vissen (die zoals inmiddels bekend niet alleen kleurrijk zijn en ronddartelen maar bovendien de aandacht vragen als waren het schaars geklede, met pompons zwaaiende cheerleaders) die enkele van de Spassken deden wegdromen. Iemand vroeg het plotseling. “Zijn er eigenlijk geen gambieten vernoemd naar vissen?” Ik hoor u denken. “Wat gebruiken die jongens dan allemaal bij hun maaltijd?” Ik verzeker u; het drankgebruik was alleszins binnen de perken gebleven. Er was nog geen spoor van de liederlijke bende die zo’n verre uitwedstrijd soms kan worden. Er waren geen felgekleurde pillen rondgedeeld, de pretsigaret was niet rondgegaan, de biologische wietcake was bij moeders de vrouw thuisgebleven. En toch… . “Zijn er eigenlijk geen gambieten vernoemd naar vissen?” Aalgladde openingen met palingnamen? We kwamen er niet goed uit. Aanvankelijk kwam natuurlijk Fischer op tafel, lijkt een beetje op vis, maar kom zeg. Hoe plat kan het worden. Het bruggetje naar de platvis is snel gelegd.  Schol, schar, bot. BOTwinnik! Bestaat er geen Sharkattack? Maurits maakte uiteindelijk een einde aan deze tamelijk onzinnige discussie. Hij kwam met een klein briljantje: “In de Taimanov verlies ik, maar de Botwinnik”.


Sprekend over zeedieren moet ik u wijzen op de volgende stelling uit Bodewes – Groenewolt.

diagram 4

 

De stelling na de 22e zet van wit. De octopus geeft wit uiteraard een plezierig voordeeltje maar na 22. … Kf8, 22. … Kh8 of 22. … Lf5 is de zwarte stelling prima speelbaar. Ik was zelf tijdens de partij een beetje bevreesd voor 22. … f6 maar die word op schitterende wijze weerlegt door de mokerslag 23. Pe8!! De dubbele aanval op Dc7 en g7 maakt het onmiddellijk uit. 23. … Txd1 is uitstel van executie en het voor de hand liggende 23. … Txe8 faalt op 24. exf6; opnieuw met gelijktijdige aanval op de dame en veld g7.
In de partij werd de octopus onmiddellijk om zeep gebracht met 22. … Pxd6 maar na 23. exd6 heeft wit serieus voordeel. Dit leverde even later een kwaliteit op en dat was voldoende voor de winst.

 

Het duurde nog vrij lang voordat zwart opgaf, wellicht geïnspireerd door de aanwezigheid van Jan Timman in de zaal. Hoezo? Hoor ik u vragen. Ik kom er zo op, eerst nog even via een klein zijriviertje naar de andere zaal. Daar zat weliswaar geen Jan Timman in de goedgevulde zaal maar er was wel Petje Pietamientje. Die kwam op een zeker moment met een bal onder zijn arm de zaal binnenlopen. Met een welgemikt “Wat zijn jullie aan het doen?” doorbreekt hij ruw de stilte. Een van de wedstrijdleiders snelt toe om op fluistertoon uit te leggen dat er wordt geschaakt. Feilloos mikt het kereltje daarna de bal in met een nog luider: “Mag ik meedoen?”


Maar ik dwaal een beetje af. Hoezo niet opgeven vanwege de aanwezigheid van Timman? Nou, misschien kende mijn tegenstandster de stelling uit Rio 1979 en de enorme moeite die het kostte voor de torenpartij om de partij uiteindelijk toch te winnen. Met een enkele randpion van de goede kleur is het echt een hele klus. Maar er zit toch enig verschil in beide stellingen.
diagram 5

diagram 6

Links Timman – Velimirovic, Rio 1979, recht Bodewes – Groenewolt, Enschede 2014. Links wint wit na 38 zetten die alle 38 even moeilijk en gepointeerd zijn. Rechts kan zwart opgeven en deed dat even later ook.
Altijd als ik Jan Timman ergens zie moet ik aan twee dingen denken. Dit eindspel dus en het geweldige verhaal erbij. U kent het waarschijnlijk, ik ga het hier niet herhalen. “Schaakwerk 1” daar staat het allemaal in. Het tweede wat me altijd in gedachten schiet is die ook zo bekende foto van Timman. Die waarop ene Bodewes met een brede lach en een gevulde enveloppe (het causale verband tussen de twee is evident) een kop groter staat te zijn als Anatoly Karpov, die links van hem staat, terwijl die Bodewes aan de andere kant geflankeerd wordt door een, met een sierlijke mitella gedecoreerde Jan Timman. U kent die foto wel, ik ga het verhaal erbij niet vertellen. Internet, daar staat het allemaal op. Timman, Bodewes en Karpov dus.


En ja, als je Karpov zegt, zeg je Dries. Vroeger werd veel gesproken over de twee grote K’s. Mannen die oeverloos vaak tegenover elkaar plaatsnamen om een titel en een nog veel beter gevulde enveloppe te verdelen. Dat was vroeger. Maar de parallel met nu is zo helder als een glasaal. Nog steeds wordt veel gesproken over de twee grote K’s. Alleen is de ene K ingewisseld voor een andere K. De K van Koster uiteraard. Karpov en Koster: wat hebben die ook vaak tegenover elkaar gezeten. Talloze partijen heeft Dries laten zien tegen K. Elke externe en interne wedstrijd komt er weer een langs. Ook de tegenstandster van Dries in Enschede moest er aan geloven. Opnieuw werd er weer een van die parels uit Groningen opgediept uit het onbegrensde geheugen van Dries. En hoe hij net niet won… en ook net niet remise maakte. Telkens weer… net niet gewonnen, net geen remise. Mooie partijen allemaal, hoewel ze allemaal wel een beetje op elkaar lijken.
Tegen Kristiana Tempelman speelde Dries overigens wel een hele overtuigende pot. Het thema zeedieren is nog niet uitgeput. Ook hier een octopus en ook hier een snelle moord erop. En ook hier wordt de pion die daarna op de derde rij komt sterk.

 

diagram 7

 

Geforceerd gaan de lichte stukken eraf en even later rolt Dries vakkundig de witte damevleugel op. Als de sterke vrijpion ook nog eens kan worden ondersteund is de partij gespeeld.

 

 

 

 

 

 

 

 

diagram 8

 

Wit speelt nog even door maar Dries hengelt het punt binnen. Geen probleem. Maurits en ik waren het er over eens dat afwikkelen naar een toreneindspel met twee pionnen meer eenvoudiger was dan de Driesmethode maar toen het punt binnen was waren we dat al lang weer vergeten.

 

 

 

 

 

Tot slot de partij van Jansev. Zoals gezegd een zeer overtuigende winst. En dat voor iemand die, apart van zijn partij uit de 1e ronde, jaren geen stuk heeft aangeraakt. Laat ik eerlijk zijn. Ik verwacht van spelers die jaren niet hebben gespeeld nooit zo heel veel. Volgens mij heb je vlieguren nodig om op peil te blijven. Maar mijn overtuiging wordt een beetje geweld aangedaan door Jansev. En ik houd daar niet erg van. Dat aan mijn overtuigingen wordt gemorreld bedoel ik. Maar vooruit, ik heb weinig keus, ik kan niet anders. Na de eerste partij van Jansev kon ik nog een paar roestplekjes aantonen en had ik nog een heel licht visdraadje waar ik mijn overtuiging aan kon ophangen. Maar na gisteren kan ik in de vijver van mijn overtuigingen hengelen wat ik wil. De vijver is leeg. De vissen drijven met opgezette buiken aan de oppervlakte. Reigers staan met lege magen aan de kant. Wat een partij! Als uit graniet gehouwen. Rechtstreeks vanuit de opening bouwt Jansev een geweldig initiatief op. Daarbij krijgt de zwartspeler geen enkele kans op tegenspel. Zijn stukken vertonen een overduidelijke gelijkenis met de spreekwoordelijke haringen in een ton. De korte rokadestelling wordt met Lxg7 de belangrijkste verdediger ontnomen. De h pion stormt naar voren en stap voor stap worden de problemen voor de zwartspeler groter en groter. De partij eindigt in stijl met mat. Een prachtig geheel.


De voorspellingen van Dries worden dus werkelijkheid. Een klinkende overwinning voor de Spassky’s: 2½ - 5½. Volgende keer krijgen we nieuwkomer Veendam op bezoek. Ik zal geen voorspellingen doen, de kans dat een en ander uit komt is mij te klein. Bovendien krijg je alle shit in de schoenen geschoven mocht het een keer misgaan. Ik laat dat lekker aan Dries over. Die kan dat goed. Niks voor mij; maar ik denk dat Dries een 5-3 overwinning gaat voorspellen.

 

Peter Bodewes

 

 

Memories

Spassky’s - De Twee Kastelen: 6½ - 1½

verslag: Henk van Putten

 

Sinds enige jaren is de noordelijke schaakwereld verrijkt met de website 'de Schaakreporter' met, als ik me niet vergis, als enige correspondent Schaakjan.

 

Schaakjan staat garant voor een ongezouten mening, met hier en daar een kritische noot of kwinkslag. Over de Spassky's is meestal wel een prikkelend zinnetje te lezen. Wij staan op de kaart bij Schaakjan, of we het nou willen of niet. Mijn vermoeden is dat deze belangstelling voor onze vriendenclub deels te danken is aan een roerig verleden van schermutselingen tussen de club van Schaakjan, het Emmer Schaakgenootschap, en de Spassky's. ESG pendelt al jaren niet onverdienstelijk tussen Nosbo en KNSB, de Spassky's zijn al minstens zo lang stabiel aanwezig in wat momenteel de overzijde is voor de Emmenaren, na degradatie uit de KNSB in het afgelopen seizoen. Zo was daar in de jaren '90 de affaire "Rammelbak", een akkefietje rond een afgebroken partij, waarbij de Spassky's opgeteld meer dan 100 km moesten reizen om een onvermijdelijke uitslag (in casu winst voor de onzen in een straal gewonnen stelling) op het wedstrijdformulier te zien krijgen. Na de millenniumwisseling, in 2006, kwam hier bekerfinale-gate bij, een eindeloze discussie over waar en wanneer ESG en de Spassky's hun Nosbobekerfinale zouden spelen. Ten slotte speelden we maar op Bevrijdingsdag bij Haren en wonnen de Spassky's met 4-0. Maak ze niet boos, de Spassky's.

 

Terug naar de Schaakreporter. Over afgelopen zaterdag lezen we: "Spassky’s tegen De Twee Kastelen hebben we de laatste jaren al vaker gezien. Altijd een wedstrijd om van te genieten. Voor een toeschouwer zijn blunders namelijk leuk." Fantastisch toch! Schaakjan bezit de benijdenswaardige gave om blunders ogenblikkelijk te herkennen, doorgaans nog voordat zij in al hun gruwelijkheid tot de spelers zelf doordringen, de bofkont. En het is de jeu van onze glibberpartijen over bananenschillen waar hij likkebaardend naar uitziet. Bij de Spassky's zit hij wat dat betreft meestal zeer goed, wij zijn de laatsten om dat te ontkennen. Echter traden we hem in deze eerste ronde van seizoen 2014-2015 wat minder tegemoet dan hij gewend is. Het werd een afgetekende 6.5 - 1.5 voor de Spassky's, met aan onze kant een ongebruikelijk klein aantal blunders, onze excuses daarvoor. Een volgende ronde is de reporter uiteraard weer meer dan welkom, hopelijk voor hem blijven we dan niet weer in gebreke. We zullen een extra stoel achter de hand houden, fluwelen zitje.

 

Zaterdag 27 september was ook een KNSB-zaterdag met een dubbele comeback. In de GDSW-kantine niet zo veel kilometers verderop (zeker niet de honderd waar de club van Schaakjan ons ooit op trakteerde) verscheen Joris Brenninkmeijer voor het eerst sinds 2007 weer achter het bord, voor een team dat thans Groninger Combinatie 1 heet. En in het Jannes-van-der-Wal-Denksportcentrum kon de terugkeer van good-old Evert Janse worden gevierd, gecontracteerd door, jawel, de Spassky's, die Evert op het juiste moment polsten en zodoende, zo begrepen wij later, Sissa en Haren te vlug af waren. Vandaag markeerde het begin van Everts tweede jeugd.

 

Evert Janse, een naam onlosmakelijk verbonden met mijn allereerste KNSB-wedstrijd ooit in de maand september van het jaar 1989 in de plaats Arnhem, waarin hij op bord 1 speelde in de wedstrijd ASV - Groningen II (5-5) en waarover hij toen een prachtig verslag schreef in het clubblad van SC Groningen, En Passant. Drie andere spelers die die dag ook in Arnhem aanwezig waren, troffen we vandaag ook in het gebouw aan: onze eigen Jan (toen nog zonder postmobiel en voornamelijk levend in de Evenaar, het roemruchte denksportcafé dat helaas ter ziele is gegaan), Hans Polee, die zijn gewoonte getrouw zwoegend tot het eind, een stukje verderop voor Staunton speelde tegen Almere en in de benedenzaal debuteerde de toenmalige tegenstander van Evert, Jan Willem van de Griendt voor landskampioen En Passant tegen Sissa, dat vandaag voor het eerst uitkwam in de Meesterklasse. Ik moet niet altijd alles willen duiden, maar iets van de eeuwige kringloop des levens valt mijns inziens zeker te ontwaren in deze feiten.

 

Overigens is mijn grootste schaaktrauma verbonden met deze Jan-Willem van de Griendt, zonder dat hij er weet van zal hebben of iets aan kon doen. Deze nare herinnering begon nog met een mooi succes: kwalificatie als jeugdspeler voor de regionale finale in Apeldoorn door toernooiwinst in Kampen in 1984. Die OSBO-finale, voor plaatsing voor het NK werd een fiasco. Ik was een absolute buitenstaander uit Elburg, mogelijk zelfs een buitenbeentje, en samenklonterende jeugdspelers uit als ik me het goed herinner vooral Arnhem stonden mij achter mijn bord om mijn openingszetten uit te lachen. Tegenwoordig lach ik zelf mee om mijn openingsspel, toen vond ik het vreselijk, de druk geen fouten te maken werd immens. Ik speelde de finale ver onder mijn kunnen en eindigde als voorlaatste. Winnaar werd Jan Willem van de Griendt, die ik enige tijd daarvoor in de jeugdclubcompetitie (Caïssa Elburg - Pallas Deventer) een keertje had weten te verslaan. Gelukkig kwam hij niet uit Arnhem en was het een sympathieke winnaar.

 

Naar de wedstrijd. Een ongekende walkover! Zes overwinningen aan de eerste zes borden. Alleen Janski en Rolf wonnen niet. De remise van Janski op 8 was een plusremise en Rolfs nederlaag op bord 7 ongelukkig, het pleit hiervan was pas om 6 uur beslecht. 6.5 - 1.5, ondanks een ratingoverwicht van De Twee Kastelen op zes borden. Enkele snapshots:


Bronsema-Bodewes

 

Bord 5: Bronsema-Bodewes. Toreneindspelen zijn vaak remise. Dat geldt ook voor dit eindspel. Maar een andere wijsheid is dat de verdedigende partij het in een toreneindspel gemakkelijk fout kan doen en ook dat is hier van toepassing. Zie diagram 1. Alleen 81. Tc2 is remise (idee: Tg2+!), wit vergreep zich aan 81. Ta3. Zwart zwenkte met zijn toren naar de andere kant en won.


Jelic-Logtmeijer

 

Bord 3: Jelic-Logtmeijer. Materieel is het gelijk, maar positioneel is wit failliet. Maurits ruilde twee keer (20...Pxg3 en 21...Lxg5) en won met twee uiteindelijk verbonden vrijpionnen in het centrum.


Putski-Weggen

 

Bord 2, Putski-Weggen. Wit heeft zojuist 5. Ph3?! gespeeld. Nu zie ik het zelf ook: eigenlijk hadden die jongetjes uit Arnhem gewoon gelijk. Toch was de partij snel ten einde: 5..Pf6 6. Pg5 e5 7. c3 Pc6 8. Lc4 Ld6? De stelling is voor beide kleuren moeilijk, maar pas dit is echt mis.


Putski-Weggen

 

9. Pf7 De7 10. Pxh8 De vergelijking met een Neanderthaler met een knots dringt zich hier op. 10...exd4 11. Pf7 Mission completed. 11...Lc5 12. Lg5 h6 13. Lxf6 Dxf6 14. Dh5 Lf5 15. Pd6++ 1-0, na zes paardzetten. Overigens haal ik deze obscure variant van het Stauntongambiet alleen van stal als ik voorbereiding vermoed.

 

De overige borden lieten ook boeiende gevechten zien. De tegenstander van Roelof sloeg remise af, maar de hoofdreden daarvoor was de 4-0 tussenstand in ons voordeel. Het lid sloeg hem hard op de neus. Jan versloeg de topscoorder van DTK van vorig jaar schijnbaar met speels gemak, al dacht zijn opponent daar anders over. Evert begon overtuigend, één klein openingshikje vormde het enige smetje. Rolf had met actief spel zeker het halfje kunnen redden, maar vergat even dat zetherhaling ook remise is. Janski speelde een populaire variant in het Konings-Indisch volgens de laatste inzichten, maar pakte onvoldoende door op het cruciale moment.

 

Volgende keer over die Autobahn richting Enschede! Daar bewaren we goede herinneringen aan; behalve Enschede deden we Almelo, Doetinchem en Winterswijk zo meermalen aan in onze jaren in klasse 3B. Dit jaar komt daar Hengelo nog bij, een nieuwe ervaring. Toekomstige memories.


Putski-Weggen

 

Eerste wet van Putski: Speel in de opening zo vaak mogelijk met hetzelfde paard.
Tweede wet: gebruik dit waar mogelijk als knots.
Putski - Weggen, stelling na 5. Pg5. Foto (c) Harry Gielen

 


Putski-Weggen

 

Een van onze voorvaderen; een belangrijke inspiratiebron voor Putski's openingen

 

Spassky's 1954 - De Twee Kastelen 1969 6½ - 1½

1. R. Kroon 2157 - B. Lemstra 2086 1 - 0

2. H.van Putten 2091 - J. Weggen 2121 1 - 0

3. M. Logtmeijer 1924 - B. Jelic 2029 1 - 0

4. J. Postma 1997 - A. Hummel 2035 1 - 0

5. P. Bodewes 1858 - P. Bronsema 1868 1 - 0

6. E. Janse 2024 - J. Adema 1917 1 - 0

7. R. Yska 1781 - G. van der Heide 1885 0 - 1

8. H. Jansen 1797 - J.S. Zagema 1816 ½ - ½